2 Coríntios 10
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs ARA
1 Høøc̈h mijts cham̱ nmägapxaam̱by nhaneꞌemaam̱by, høøc̈h Pablohajpä. Mänaa jaꞌa Jesucristo yaa wiäditiän hädaa yaabä naax̱wiin, jaanc̈h tehm̱ miøødä hojioot hänajty. Meeꞌxxieemy hänajty jiaanc̈h tehm̱ wiädity. Jadúhṉhøch jeꞌe nja pahixaaṉ̃ cooc̈h mijts jaduhṉ nmägapxaꞌañ nhaneꞌemaꞌañ. Jaꞌa nmädsiphøchhajxy, jadúhṉhøch hajxy xñänøm̱y cooc tyijy mijts hänajty tsähgøꞌø tsähgøꞌø nmägapxy nhaneꞌemy mänáajøch jim̱ nhitiän maa mijtsän, pero cooc tyijy høøc̈h ngaꞌa tsähgøøñä coo mijts nmägapxy nhaneꞌemy nocyhaam. Cab jaduhṉ tiøyyä, näꞌä høhṉdaacp hajxy jaduhṉ.
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 Mäguꞌughajpädøjc, huuc tuṉä mayhajt hajxy, høx̱hix̱ jaꞌa haxøøgpä jaꞌa caꞌa hoybä hajxy. Coo hajxy jaduhṉ mhøx̱híxät, cab mijts jim̱ waam̱b nnämáꞌawät cooc̈h jim̱ nnǿcxät maa mijtsän. Pero pøṉ jaduhṉ mänaam̱b cooc tyijy højts hoy ngaꞌa wädity nebiä hädaa jäyaꞌayhajxy hoy quiaꞌa wäditiän hädaa yaabä naax̱wiin, jeꞌec̈h mäbøcy hajxy nhójäp hajäyaꞌayhaam. Nyajcähxǿꞌøgäbøch jaduhṉ cooc̈h hänajty tøyhajt ngaꞌa tsähgøꞌøy.
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 — ausente —
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 — ausente —
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 Jii jäyaꞌayhajxy näjeꞌe wiädity, yajcumayaam̱b hajxy, høhṉdaacp hajxy. Cabä jioothajxy yajmädsocy coo wiinghänaꞌc jaꞌa Dios hajxy piaꞌhäyówät. Nyajcähxøꞌpy højts jaduhṉ coo yøꞌø hänaꞌc‑hajxy jaduhṉ yhøhṉdaꞌagy. Y coo højts hänajty tøø ngaꞌa yajmäjädaꞌagy, mänit højts nyajmäbøgaꞌañ jaꞌa Jesucristocøxpä, coo jaꞌa miädiaꞌagy hajxy ween quiudiuuṉä.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Y coo mijts hänajty hoy tøø mgudiuṉ̃, cab højts mijts hänajty waam̱b nnämaꞌawaaṉnä. Pero pønjaty jaduhṉ caꞌa näꞌägädä cudiunaam̱b, jeꞌeds højts hahoy nhøxquexaam̱by maa jaꞌa tsajtøjcän.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 Pønjaty jaduhṉ najuøøby coo hajxy tøø wyiinguexyii jaꞌa Jesucrístäm, ween hajxy ñajuøøbiä cooc̈h jaꞌa Jesucristo tøø xwyiinguejxpä. Tøyhajt jaduhṉ. Hoy piøṉä jaduhṉ ñajuøꞌøy.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Jaꞌa Jesucristo højts jaꞌa cuhdujt jaduhṉ tøø xmioꞌoy coo højts mijts nmägapx nhanéꞌemät. Chojpiä jioot jaduhṉ coo mijts jaꞌa miädiaꞌagy mjaac mäbǿjcät. Cabä jioot chocy coo hajxy mduꞌudägóyyät. Tøyhajt jaduhṉ cooc̈hä Jesucristo jaꞌa cuhdujt jaduhm̱bä tøø xmioꞌoy. Cooc̈h jaduhṉ nniñänømyii, cábøch ndsähdiunaꞌañ, hóyhøch hänaꞌc jaduhṉ xjia nänøm̱y cóogøch tyijy nyajcumayaꞌañ hanax̱iä.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 Cábøch mijts nhadsähgøꞌøwaꞌañ, hoy mijts nocy nax̱y nja yajnäguex̱y.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 Jaꞌa nmädsiphøchhajxy, jaduhṉ hajxy miänaꞌañ cooc tyijy mijts møc nhaneꞌemy nocyhaam. Pero jaduhṉ hajxy miänaam̱bä cooc tyijy hänajty møc ngaꞌa haneꞌemy mänáagøch jim̱ nhitiän maa mijtsän, cooc tyijy hänajty weenjaty ndsähgøꞌøy.
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 Pero pønjaty jaduhṉ mänaam̱b, cabä tøyhajt hajxy miøødä. Jaduhṉdsä tøyhajtpä, neby højts mijts møc nhaneꞌemiän nocyhaam, jaanä jaduhṉ mijts møc nhaneꞌemaam̱bä coo højts jim̱ nnøcxtägátsät maa mijtsän.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 Jii hänaꞌc‑hajxy näjeꞌe, jaanc̈h tehm̱ yajcumayaam̱b hajxy cooc tyijy hajxy jiaanc̈h tehm̱ jiaty jiaanc̈h tehm̱ ñajuøꞌøy. Hamiṉ̃ haxøpy hajxy jaduhṉ ñiguiumayii. Y cabä wiinghänaꞌc hajxy quiumay. Pero cabä tøyhajt hajxy miøødä. Højts, cab højts jaduhṉ nhänaꞌc‑haty. Cab højts jaduhṉ niguiumayii.
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 Caj pues, cab højts nyajcumayaꞌañ. Jaduhṉ højts ndunaꞌañ neby højts jaꞌa Dios tøø xyajnähdijjiän coo højts ndúnät. Jaduhṉ højts tøø xyajnähdijy coo højts jim̱ ndúnät høxtä jim̱baady maa mijtsän.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 Coo højts jim̱ nduṉ̃ maa mijtsän, ngudiuum̱by højts jaduhṉ neby højts jaꞌa Dios tøø xñämaꞌayän. Hix̱, højts jaꞌa Diosmädiaꞌagy jim̱ nyajwaꞌxtsohṉ maa mijtsän, jaꞌa Jesucristocøxpä.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 Majaty wiinghänaꞌc jaduhṉ tøø tiuuṉdsooñän, cab højts jaduhṉ nmänaꞌañ coo højts jim̱ tøø nduṉ̃. Cab højts jaduhṉ nguhdujthaty. Pero chojpy højts jaꞌa njoot coo mijts jaꞌa Diosmädiaꞌagy maas hoy mmäbǿgät, jaduhṉ højts maas hoy njaac tehm̱ tiúnät maa mijtsän.
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 Y jaduhṉ højts jaꞌa Diosmädiaꞌagy hoy nyajwáꞌxät jäguem̱baady maa pøṉ jaꞌa Diosmädiaꞌagy quiaꞌa mädoyñän. Hix̱, cab højts ndunaꞌañ maa wiinghänaꞌc jaduhṉ tøø tiuuṉdsooñän. Hix̱, cab højts jaduhṉ nyajcumayaꞌañ.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 Jaduhṉ jim̱ myiṉ̃ cujaay maa jaꞌa Diosmädiaꞌaguiän: “Cab jaduhṉ yhahixøꞌøy coo hamdsoo mniguiumayǿøjät. Pero jaduhṉ yhahixøꞌøy coo jaꞌa Dios hajxy møj jaanc̈h mnänǿmät.”
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Jeꞌeduhṉ tsoobaatp coo jaꞌa Dios jaduhṉ xquiumáyät. Cab jaduhṉ choobaady coo hamdsoo mniguiumayǿøjät.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.