Romanos 9
Isthmus Mixe NT (MIR_TBL) vs NVI
1 Jaanc̈h tehm̱ jiootmayhájpøc̈hä judíoscøxpähajxy jeꞌeguiøxpä coo hajxy quiaꞌa mäbøgaꞌañ coo jaꞌa Jesucristo hajxy tøø ñähhoꞌtuꞌudyii. Høøc̈h nmägunaax̱hajxy jeꞌe. Jaanc̈h tehm̱ chaac̈hǿøbiøch njoot jaduhṉ coo hajxy quiaꞌa mäbøgaꞌañ. Tǿyhøch jaduhṉ nmädiaꞌagy. Cooc̈hä Jesucristo nmøødhity tuꞌugjoot tuꞌugwiinmahñdy, jaduhṉä tøyhajt hajxy mmøødhádät cooc̈h ngaꞌa høhṉdaꞌagy. Jaꞌa nhamdsoo juøhñdyháamhøch jaduhṉ nnajuøꞌøy cooc̈h ngaꞌa høhṉdaꞌagy, møød coo Dioshespíritu jaduhṉ miänaam̱bä. Jaanc̈h tehm̱ chaac̈hǿøbiøch njoot jaduhṉ cooc̈hä nmägunaax̱hajxy quiaꞌa mäbøgaꞌañ; høxtä cu nja nähhädaactuꞌudáaṉhøch hajxy jiiby haxøøgtuum coo Dios jaduhṉ cu miänaaṉ̃. Jadúhṉhøch nmänaꞌanaꞌañ cooc̈hä Jesucristo cu xquiaꞌa yajnähwaach, pero cooc̈hä nmägunaax̱hajxy cu yajnähwaatsä. Hoorä, jaꞌa Israel, højts nhap ndeedy hijty jeꞌe jegyhajty.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 — ausente —
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 — ausente —
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Jéquiänä Dios jaꞌa Israel miøødyajcuhdujcy coo Israel yhap yhoc‑hajxy hänajty piuhbedáaṉäxä. Jaanc̈h huunghajtä hajxy jeꞌeduhṉ jaꞌa Diósäm. Jeꞌeduhṉ ñänøøm̱by coo hajxy jaduhṉ quiuꞌughajtä jaꞌa Diósäm. Yhijx hajxy jaduhṉ coo Dios jaꞌa miäjaa yajcähxøꞌcy jim̱ mädøyyä maa Diostøjcän. Jaduhṉ hänajty quiähxøꞌøgy nebiä jocän. Mänitä Dios hajxy yhanehm̱ä madiuꞌu. Mänitä Moisés quiujahy nebiatiä Dios hänajty tøø yhaneꞌemiän. Mänitä Dios cuhdujt yejcy nebiatiä Dios hajxy jaduhṉ jim̱ wyiingudsähgǿꞌøwät. Mänitä Dios tøyhajt yejcy coo jaꞌa yajnähwaatspä hajxy hänajty yajnäguexaꞌañii. Cooc̈h jaduhṉ nnänøm̱y coo hajxy yhaphaty yhoc‑hadyii jaꞌa Israel, højts jaduhṉ niñänǿøm̱äp, højts judíoshajxy.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 Højtsä jecyjiäyaꞌay nhaphajt ndeedyhajt, jaꞌa Abraham møødä Isaac møødä Jacobo. Cumaayyä jaꞌa jecyjiäyaꞌayhajxy jaduhṉ jaꞌa Diósäm. Y coo Cristo yaa hoy jiäyaꞌayhaty hädaa yaabä naax̱wiin neby højtshájtäm, jaanä jaduhṉ jeꞌe yhaphájtäbä yhoc‑hájtäbä jaꞌa Israel. Dioshajpä Cristo. Cøx̱iä wiinä jeꞌeduhṉ yhaneꞌemy homiaajä. Tsøc hajxy wiingudsähgǿøyyäm homiänaaxøøjä coo miøjjä coo jiaanc̈hä. Tøyhajt jaduhṉ.
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 Cooc̈h nmänaꞌañ cooc̈hä nmägunaax̱hajxy quiaꞌa mäbøgaꞌañ coo Jesucristo hajxy tøø xñähhoꞌtúutäm, cábøch jaduhṉ nmänaꞌanaꞌañ cooc tyijy jaꞌa Dios jaꞌa miädiaꞌagy tøø quiaꞌa yajtøjiaty coo jecy miänaaṉ̃ coogä Israel yhap yhoc‑hajxy hänajty yajnähwaꞌadsaꞌañii. Hix, coo Dios jaꞌa Israel jecy ñämaayy coo yhap yhoc‑hajxy hänajty yajnähwaꞌads yajcuhwaꞌadsáaṉäxä, cabä Dios hänajty miänaꞌanaꞌañ cooc tyijy hajxy hänajty nägøx̱iä ñähwaꞌads quiuhwaꞌadsaꞌañ. Jueꞌe hänajty ñänøøm̱by pønjaty mäbøjp coo Dios yajtøjiaty waam̱baty tøø quiapxy tøø miädiaꞌagy. Hix̱, cabä Israel yhap yhoc‑hajxy nämay miäbøcy coo hajxy tøø ñähhoꞌtuꞌudyii jaꞌa Jesucrístäm. Pønjaty jaduhṉ mäbøjp, jeꞌeds hajxy jaduhṉ tøyhajt haphájtäp hoc‑hájtäp jaꞌa Israel. Pønjaty jaduhṉ caꞌa mäbøjp, cab hajxy tøyhajt yhaphaty yhoc‑hadyii jaꞌa Israéläm.
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 Jaanä jaduhṉä Abraham jaꞌa yhuunghajxy jeꞌebä. Tuꞌuquiä jaduhṉ ñänøøm̱ä jaꞌa Diósäm coo hoyhajt weenhajt hänajty mioꞌowáaṉäbä nebiä Abraham hänajty mioꞌowaꞌañiijän. Jaꞌa Abraham jaꞌa yhuung tuꞌugpä, cab jeꞌe jaduhṉ ñänøøm̱ä coo tii mioꞌowaꞌañii. Jaduhṉ jim̱ myiṉ̃ cujaay maa Diosmädiaꞌaguiän: “Jaꞌa miic̈h mhuung Isaac, jeꞌe yhap yhóc‑høch jaduhṉ nhixáaṉäp nej miic̈h mhap nej miic̈h mhocän”, nøm̱ä Dios jaꞌa Abraham jecy ñämaayy.
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 Jaduhṉä tøyhajt hajxy nmøødhájtäm coo Isaac yhap yhoc‑hajxy quiuꞌughájtäxä jaꞌa Diósäm. Paadiä Isaac yhap yhoc‑hajxy jaduhṉ quiuꞌughájtäxä jaꞌa Diósäm coo Abraham jecy yhawaaṉä coo tioꞌoxiøjc hänajty yhuungpaadaꞌañ. Coo jaꞌa Abraham jaduhṉ yhawáaṉäxä, tøø jaꞌa Sara hänajty miäjay, y cabä yhuung hänajty ni tuꞌugtä.
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 Hix̱, cahnä Sara hänajty yhuungpaadyñä, tǿøyyämä Dios jaꞌa Abraham hänajty jaduhṉ ñämaꞌay: “Coo jaduhṉ yhabáadät, mänit miic̈h mhixaꞌañ cooc̈hä nmädiaꞌagy nyajtøjiadaꞌañ. Coꞌnaꞌawaam̱bä mdoꞌoxiøjc Sara. Yaꞌayhänaꞌc jaduhṉ minaam̱b caꞌawaam̱b”, nøm̱ä Dios jaꞌa Abraham jecy ñämáaguiumbä. Jaꞌa Isaac jaduhṉ nänøøm̱ä coo hänajty myinaꞌañ quiaꞌawaꞌañ.
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 Jaanä jaduhṉä Rebécabä, jaꞌa Isaac tioꞌoxiøjc, coo jeꞌe quioꞌnaabiä, mänitä pigänaꞌc‑hajxy myiiṉ̃guiahy tähoocmechpä.
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 Cahnä Rebeca hänajty quioꞌnaꞌayñä, tǿøyyäm hänajty ñämaꞌayii jaꞌa Diósäm coo jaꞌa Jacobo jaꞌa Esaú hänajty yhaneꞌemaꞌañ, hoyyä Esaú jayøjp jia mejch, hoyyä Jacobo jia jaac tehm̱ miejch høx̱haam. Paadiä Dios jaduhṉ miänaaṉ̃, tǿøyyäm hänajty wyiinmahñdyhaty coo Jacobo yhap yhoc‑hajxy hänajty quiuꞌughadáaṉäxä jaꞌa Diósäm, møød coo Esaú yhap yhoc‑hajxy hänajty jaduhṉ quiaꞌa cuꞌughadáaṉäxä, hoy hänajty quiaꞌa jagä cähxøꞌøgyñä pø hoyhänaꞌc‑hadaam̱bä Rebeca yhuunghajxy hänajty, pø caj. Hix̱, hamdsoojootä Dios jaduhṉ wyiinmahñdyhajty nebiä Jacobo hänajty yhixaꞌañ, nebiä Esaú hänajty yhixaꞌañ.
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 — ausente —
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 Jaduhṉ jim̱ myiim̱bä cujaay maa Diosmädiaꞌaguiän: “Ndsójc‑høc̈hä Jacobo møødä yhap møødä yhoc‑hajxy, páadyhøch hajxy nnäxuudsaꞌañ. Pero jaꞌa Jacobo yhajch, jaꞌa Esaú, cábøch jeꞌe nnäxuudsaꞌañ. Ni cábøc̈hä yhap yhoc‑hajxy jaduhṉ nnäxuudsáaṉäbä”, nøm̱ä Dios cujecy miänaaṉ̃.
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 Pero cab hajxy hawiinmats waam̱b nmänáaṉämät cooc tyijy Dios hoy quiaꞌa wiinmahñdyhajty coo miänaaṉ̃ coogä Jacobo yhap yhoc‑hajxy hänajty piuhbedáaṉäxä, møød coogä Esaú yhap yhoc‑hajxy hänajty quiaꞌa puhbedáaṉäxä. Caj pues. Haa caꞌa, hoyyä Dios jaduhṉ wyiinmahñdyhaty homiänaaxøøjä.
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 Hix̱, jaduhṉä Dios jaꞌa Moisés jecy ñämaayy: “Nnäxúuꞌchpøch nbaꞌhäyóobiøch pønjátyhøch njoot chojpy cooc̈h jaduhṉ nnäxúudsät, cooc̈h jaduhṉ nbaꞌhäyówät. Cábøch nnäxuudsaꞌañ pǿṉhøch njoot quiaꞌa tsojpy cooc̈h nnäxúudsät.”
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 Coo Dios jaduhṉ miänäxuuc̈h, jaduhṉ hajxy nyajnajuǿøyyäm coo hojioot jiaanc̈h tehm̱ miøødä. Hamdsoo ñägapxy pøṉ ñäxuudsaam̱by. Hamdsoojoot jaduhṉ miänäxuuc̈h, caj jieꞌeguiøxpä coo hajxy cu nja nämáayyäm coo hajxy ween xñäxúuꞌtsäm, coo hajxy ween xpiaꞌhäyóow̱äm. Ni quiaꞌa jeꞌeguiøxpä coo njoot hajxy nbädáacäm coo hajxy hoy njäyaꞌayhájtämät.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 Hix̱, ñäxuuꞌchpä Dios pøṉ ñäxuudsaam̱by. Jaanä jaduhṉduhm̱bä, yajnähdijpiä Dios coo quiopc‑hajxy xiéxät pøṉä Dios jaduhṉ yajmädsojpy coo quiopc‑hajxy jaduhṉ xiéxät. Jaduhṉä Dios jaꞌa gobiernä jaꞌa quiopc jecy yajxejxä, jaꞌa hänajty jim̱ hanehm̱bä Egiptonaaxooty. Tøyhajt jaduhṉ. Haa caꞌa, jaduhṉ jim̱ myiṉ̃ cujaay maa Diosmädiaꞌaguiän coo Dios jaꞌa gobiernä jaduhṉ ñämaayy: “Páadyhøch miic̈h tøø nyajmøjtägøꞌøy, tøøc̈h hänajty nwiinmay cooc̈hä nmäjaa hänajty nyajcähxøꞌøgaꞌañ maa mijts mnaax̱ maa mijts mgajptän. Cooc̈h nguꞌug jim̱ nhøxwoobädsǿm̱ät maa mijts mnaax̱ maa mijts mgajptän, jadúhṉhøch nmäjaa njaanc̈h tehm̱ yajcähxøꞌøgaꞌañ. Jaduhṉä mädiaꞌagy wiäditaꞌañ wiinduhm̱yhagajpt jaꞌa høøc̈hcøxpä cooc̈h njaanc̈h tehm̱ miøjjä cooc̈h njaanc̈h tehm̱ jiaanc̈hä”, nøm̱ä gobiernä jecy ñämaayyä.
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 — ausente —
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 Jii hänaꞌc‑hajxiädaꞌa näjeꞌe miänaꞌanaꞌañ: “Cabä Dios wyiinmahñdy yhoyyä jeꞌeguiøxpä coo hajxy xñäxøꞌøwǿøyyäm cooc højts pojpä cädieey nmøødhájtäm. Haa caꞌa, hamdsoo højts ngopc tøø xyajxéjxäm. Paady højts pojpä cädieey nmøødhájtäm.”
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 Pero cab jaduhṉ yhahixøꞌøy coo pøṉ jaduhṉ miänáꞌanät. Tøyhajt jaduhṉ. Caj pues. Haa caꞌa, yaa hajxy njäyaꞌayhájtäm. Cabä cuhdujt hajxy nnäꞌägädä møødhájtäm ni weeṉ̃tiä coo Dios hajxy nhadsóow̱ämät. Hix̱, jaduhṉ mäwíinäts højts Dios xyajnähdíjjäm nebiä tuꞌtspojtspädøjc‑hajxy piochän nebiä jioot hajxy yajmädsoquiän. Coo tuꞌts quiapxǿꞌøgät, cabä pojtspä hawiinmats ñämáꞌawät: “Tiic̈h yajxóṉ coo xquiaꞌa pojch.” Caj pues, cab jaduhṉ yhahixøꞌøy coo tuꞌts jaduhṉ miänáꞌanät.
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 Haa caꞌa, miøødä tuꞌtspojtspädøjc cuhdujt hajxy jaduhṉ coo tuꞌtsnaax̱ hajxy yajtúnät nebiä jioot hajxy yajmädsoquiän. Pø chojpiä jioothajxy jaduhṉ coo tsow̱duꞌts hajxy piódsät, pues miøødä cuhdujt hajxy jaduhṉ coo hajxy jaduhṉ piódsät. Y pø chojpiä jioothajxy jaduhṉ coo cuhgaꞌaybä hajxy piódsät, jaduhṉä cuhdujt hajxy miǿødäbä coo hajxy jaduhṉ piódsät. Jaduhṉ mäwíinädsä Dios cuhdujt miǿødäbä coo hajxy xyajnähdíjjämät nebiä jioot choquiän. Coo jioot jaduhṉ chógät coo hajxy xpiädáacämät hawaꞌadstuum, pues miøødä cuhdujt jaduhṉ coo hajxy jim̱ xpiädáacämät. Y coo jioot jaduhṉ chógät coo hajxy xpiädáacämät haxøøgtuum, jaduhṉä cuhdujt miǿødäbä coo hajxy jaduhṉ jim̱ xpiädáacämät.
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 Y jaanä jaduhṉä Dios cuhdujt miǿødäbä coo jaduhṉ mieeꞌxtujcy jaꞌa cahwiindøjiäyaꞌaguiøxpä. Miøødä Dios cuhdujt jaduhṉ coo jaꞌa cahwiindøjiäyaꞌayhajxy yajcumädow̱ǿøjät. Pero cab hajxy choj cumädow̱aꞌañ, hoy hajxy tøø jia cädieey hanax̱iä. Hawiinmats hit jaduhṉ coo hajxy paquiä quiumädów̱ät. Y coo Dios hänajty yajcumädow̱aꞌañ jaꞌa quiädieeguiøxpähajxy, hijxtahṉdä Dios jaduhṉ yajcähxøꞌøgaam̱by coo mäjaa møc miøødä. Jaduhṉ yajcähxøꞌøgaam̱bä coo haxøøghänaꞌc‑hajxy tehṉgajnä quiaꞌa meeꞌxtugaꞌañii.
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 Coo Dios jaduhṉ jecy wyiinmahñdyhajty coo haxøøghänaꞌc yajcumädow̱aꞌañ, paady jaduhṉ wyiinmahñdyhajty neby højts jaduhṉ hoy nwiinjuǿøyyämät coo jaduhṉ yhawiinmatsä coo haxøøghänaꞌcä quiädieey hajxy quiumädów̱ät. Jaanä jaduhṉduhm̱bä, paadiä Dios jäyaꞌay näjeꞌe quiaꞌa yajcumädoy, jeꞌeguiøxpä coo hajxy ñäxuuc̈hii jaꞌa Diósäm, hoy hajxy hänajty tøø jia cädieey. Jequiän hajxy jaduhṉ yajnähdijjä coo hajxy jim̱ ñǿcxät Dioswiinduum. Højts jaduhṉ xñänǿøm̱äm coo Dios hajxy tøø xyajnähdíjjäm coo hajxy jim̱ xyajnøcxáaṉäm wyiinduum, pønjaty hajxy tøø xyajwiinwaaṉǿøyyäm coo hajxy xyhuunghadáaṉäm, møødä judíoshajxy, møødä cajpä judíoshajxy. Jaduhṉ hajxy nwiinjuǿøyyäm coo Dios møjmayhajt tøø tiuṉ̃ maa højtscøxphájtäm, møød coo hojioot jiaanc̈h tehm̱ miøødä.
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 — ausente —
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Maa Oseas nocy jecy quiujahyyän, jaduhṉ jim̱ myiṉ̃ cujaay coo Dios jaduhṉ miänaaṉ̃:
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 nøm̱ä Dios miänaaṉ̃. Homiänaajä Dios yhity.
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 Y jaꞌa Isaías, jaduhṉ jeꞌe jecy quiujahy: “Yøꞌø judíoshajxy, hoy hajxy jaduhṉ jia nämayyä nebiä tsäbiuꞌujän, näweeṉ̃tiä hajxy jaduhṉ choꞌogaꞌañ.
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 Jaꞌa jäyaꞌayhajxy yaa cädiehbiä hädaa yaabä naax̱wiin, mobädajpä hajxy yajcumädow̱aꞌañii jaꞌa Diósäm. Tähooc‑yajcumädoybä hajxy yajcumädow̱aꞌañii hoyhoy.”
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 Jaanä jaduhṉä Isaías jecy miädiáaccumbä jaꞌa judíoscøxpähajxy:
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 Nébiøch cham̱ tøø ngujaayän, jequiän højtsä Dios xyajnähdijy coo højts hänajty xquiuꞌughadaꞌañ, højts judíoshajpä. Pero, jaꞌa jäyaꞌayhajxy cajpä judíos, cabä Dios hijty jeꞌe ñäxuuc̈h. Ni jaꞌa jäyaꞌayhajxy hijty quiaꞌa näxúuꞌtsäbä, jaꞌa hajxy hänajty caꞌa tajp caꞌa maabiä maa ñähwaatstaact hajxy piáadät. Pero cahnä jiegøꞌøy coo mädiaꞌagy hajxy tøø miädoonä coogä Dios jaꞌa Jesucristo yaa quiejxy, cooc jaꞌa Jesucristo hajxy hoy xñähhoꞌtúutäm. Coo hajxy jaduhṉ miädooy, näjeꞌe hajxy miäbøjcy; paady hajxy tøø ñähwaꞌac̈h, paady hajxy tøø quiuhwaꞌac̈h.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 Pero yøꞌø judíoshajxy, jadúhṉäc tyijy hajxy hijty ñähwaꞌadsaꞌañ jeꞌeguiøxpä cooc tyijy hajxy hoy quiudiuṉ̃ nebiä Moisés jecy quiujahyyän. Pero cab hajxy jaduhṉ ñäꞌä nähwaach jeꞌeguiøxpä coo tøyhajt hajxy quiaꞌa møødä coo Dios miäyajnähwaꞌac̈h jeꞌeguiøxpä coo hojioot miøødä, caꞌa jieꞌeguiøxpä coo jäyaꞌayhajxy hoy jia wiꞌi jiäyaꞌayhadaꞌañ. Paadiä judíoshajxy quiaꞌa nähwaach jeꞌeguiøxpä coo hajxy quiaꞌa mäbøjcy coo højtsä Jesucristo xñähhoꞌtúutäm. Jaduhṉ mäwiin hajxy jiaty nebiä hänaꞌc quiuhnepiän tsaanähgøxp päyøꞌcujc. Cab hajxy ñäꞌägä mech maa hajxy hänajty jia wiꞌi ñøcxaꞌañän.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 — ausente —
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 Tǿøyyämä Dios hänajty ñajuøꞌøy coo judíoshajxy hänajty quiaꞌa mäbøgaꞌañ coo Dios jaꞌa Jesucristo yaa quiejxy hädaa yaabä naax̱wiin. Jim̱ä cajpt tuꞌug xiøhaty Sión. Jim̱ä judíoshajxy chänaꞌay, jaꞌa Dios quiuꞌughajpiä. Jaduhṉ jim̱ myiṉ̃ cujaay maa Diosmädiaꞌaguiän:Jaꞌa Jesucristo jaduhṉ mäbaat neby yøꞌø tsaajän. Hix̱, pøṉ jaduhṉ caꞌa mäbøjp coo højtsä Jesucristo hoy xñähhoꞌtúutäm, jaduhṉ jeꞌe miäbaady nebiä hänaꞌc cuhnejpän. Quiumädow̱aam̱by jeꞌe. Pero pøṉ jaduhṉ jaanc̈h mäbøjp jaꞌa Jesucristocøxpä, jeꞌeds hodiuum pädaꞌagáaṉäp.
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.