Romanos 9

Isthmus Mixe NT (MIR_TBL) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ Jaanc̈h tehm̱ jiootmayhájpøc̈hä judíoscøxpähajxy jeꞌeguiøxpä coo hajxy quiaꞌa mäbøgaꞌañ coo jaꞌa Jesucristo hajxy tøø ñähhoꞌtuꞌudyii. Høøc̈h nmägunaax̱hajxy jeꞌe. Jaanc̈h tehm̱ chaac̈hǿøbiøch njoot jaduhṉ coo hajxy quiaꞌa mäbøgaꞌañ. Tǿyhøch jaduhṉ nmädiaꞌagy. Cooc̈hä Jesucristo nmøødhity tuꞌugjoot tuꞌugwiinmahñdy, jaduhṉä tøyhajt hajxy mmøødhádät cooc̈h ngaꞌa høhṉdaꞌagy. Jaꞌa nhamdsoo juøhñdyháamhøch jaduhṉ nnajuøꞌøy cooc̈h ngaꞌa høhṉdaꞌagy, møød coo Dioshespíritu jaduhṉ miänaam̱bä. Jaanc̈h tehm̱ chaac̈hǿøbiøch njoot jaduhṉ cooc̈hä nmägunaax̱hajxy quiaꞌa mäbøgaꞌañ; høxtä cu nja nähhädaactuꞌudáaṉhøch hajxy jiiby haxøøgtuum coo Dios jaduhṉ cu miänaaṉ̃. Jadúhṉhøch nmänaꞌanaꞌañ cooc̈hä Jesucristo cu xquiaꞌa yajnähwaach, pero cooc̈hä nmägunaax̱hajxy cu yajnähwaatsä. Hoorä, jaꞌa Israel, højts nhap ndeedy hijty jeꞌe jegyhajty.

¹ Digo a verdade em Cristo, não minto, dando testemunho comigo a minha consciência no Espírito Santo,

² — ausente —

² que tenho grande tristeza e incessante dor no meu coração.

³ — ausente —

³ Porque eu mesmo desejaria ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;

⁴ Jéquiänä Dios jaꞌa Israel miøødyajcuhdujcy coo Israel yhap yhoc‑hajxy hänajty piuhbedáaṉäxä. Jaanc̈h huunghajtä hajxy jeꞌeduhṉ jaꞌa Diósäm. Jeꞌeduhṉ ñänøøm̱by coo hajxy jaduhṉ quiuꞌughajtä jaꞌa Diósäm. Yhijx hajxy jaduhṉ coo Dios jaꞌa miäjaa yajcähxøꞌcy jim̱ mädøyyä maa Diostøjcän. Jaduhṉ hänajty quiähxøꞌøgy nebiä jocän. Mänitä Dios hajxy yhanehm̱ä madiuꞌu. Mänitä Moisés quiujahy nebiatiä Dios hänajty tøø yhaneꞌemiän. Mänitä Dios cuhdujt yejcy nebiatiä Dios hajxy jaduhṉ jim̱ wyiingudsähgǿꞌøwät. Mänitä Dios tøyhajt yejcy coo jaꞌa yajnähwaatspä hajxy hänajty yajnäguexaꞌañii. Cooc̈h jaduhṉ nnänøm̱y coo hajxy yhaphaty yhoc‑hadyii jaꞌa Israel, højts jaduhṉ niñänǿøm̱äp, højts judíoshajxy.

⁴ os quais são israelitas, de quem é a adoção, e a glória, e os pactos, e a promulgação da lei, e o culto, e as promessas;

⁵ Højtsä jecyjiäyaꞌay nhaphajt ndeedyhajt, jaꞌa Abraham møødä Isaac møødä Jacobo. Cumaayyä jaꞌa jecyjiäyaꞌayhajxy jaduhṉ jaꞌa Diósäm. Y coo Cristo yaa hoy jiäyaꞌayhaty hädaa yaabä naax̱wiin neby højtshájtäm, jaanä jaduhṉ jeꞌe yhaphájtäbä yhoc‑hájtäbä jaꞌa Israel. Dioshajpä Cristo. Cøx̱iä wiinä jeꞌeduhṉ yhaneꞌemy homiaajä. Tsøc hajxy wiingudsähgǿøyyäm homiänaaxøøjä coo miøjjä coo jiaanc̈hä. Tøyhajt jaduhṉ.

⁵ de quem são os patriarcas; e de quem descende o Cristo segundo a carne, o qual é sobre todas as coisas, Deus bendito eternamente. Amém.

⁶ Cooc̈h nmänaꞌañ cooc̈hä nmägunaax̱hajxy quiaꞌa mäbøgaꞌañ coo Jesucristo hajxy tøø xñähhoꞌtúutäm, cábøch jaduhṉ nmänaꞌanaꞌañ cooc tyijy jaꞌa Dios jaꞌa miädiaꞌagy tøø quiaꞌa yajtøjiaty coo jecy miänaaṉ̃ coogä Israel yhap yhoc‑hajxy hänajty yajnähwaꞌadsaꞌañii. Hix, coo Dios jaꞌa Israel jecy ñämaayy coo yhap yhoc‑hajxy hänajty yajnähwaꞌads yajcuhwaꞌadsáaṉäxä, cabä Dios hänajty miänaꞌanaꞌañ cooc tyijy hajxy hänajty nägøx̱iä ñähwaꞌads quiuhwaꞌadsaꞌañ. Jueꞌe hänajty ñänøøm̱by pønjaty mäbøjp coo Dios yajtøjiaty waam̱baty tøø quiapxy tøø miädiaꞌagy. Hix̱, cabä Israel yhap yhoc‑hajxy nämay miäbøcy coo hajxy tøø ñähhoꞌtuꞌudyii jaꞌa Jesucrístäm. Pønjaty jaduhṉ mäbøjp, jeꞌeds hajxy jaduhṉ tøyhajt haphájtäp hoc‑hájtäp jaꞌa Israel. Pønjaty jaduhṉ caꞌa mäbøjp, cab hajxy tøyhajt yhaphaty yhoc‑hadyii jaꞌa Israéläm.

⁶ Não que a palavra de Deus haja falhado. Porque nem todos os que são de Israel são israelitas;

⁷ Jaanä jaduhṉä Abraham jaꞌa yhuunghajxy jeꞌebä. Tuꞌuquiä jaduhṉ ñänøøm̱ä jaꞌa Diósäm coo hoyhajt weenhajt hänajty mioꞌowáaṉäbä nebiä Abraham hänajty mioꞌowaꞌañiijän. Jaꞌa Abraham jaꞌa yhuung tuꞌugpä, cab jeꞌe jaduhṉ ñänøøm̱ä coo tii mioꞌowaꞌañii. Jaduhṉ jim̱ myiṉ̃ cujaay maa Diosmädiaꞌaguiän: “Jaꞌa miic̈h mhuung Isaac, jeꞌe yhap yhóc‑høch jaduhṉ nhixáaṉäp nej miic̈h mhap nej miic̈h mhocän”, nøm̱ä Dios jaꞌa Abraham jecy ñämaayy.

⁷ nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.

⁸ Jaduhṉä tøyhajt hajxy nmøødhájtäm coo Isaac yhap yhoc‑hajxy quiuꞌughájtäxä jaꞌa Diósäm. Paadiä Isaac yhap yhoc‑hajxy jaduhṉ quiuꞌughájtäxä jaꞌa Diósäm coo Abraham jecy yhawaaṉä coo tioꞌoxiøjc hänajty yhuungpaadaꞌañ. Coo jaꞌa Abraham jaduhṉ yhawáaṉäxä, tøø jaꞌa Sara hänajty miäjay, y cabä yhuung hänajty ni tuꞌugtä.

⁸ Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus; mas os filhos da promessa são contados como descendência.

⁹ Hix̱, cahnä Sara hänajty yhuungpaadyñä, tǿøyyämä Dios jaꞌa Abraham hänajty jaduhṉ ñämaꞌay: “Coo jaduhṉ yhabáadät, mänit miic̈h mhixaꞌañ cooc̈hä nmädiaꞌagy nyajtøjiadaꞌañ. Coꞌnaꞌawaam̱bä mdoꞌoxiøjc Sara. Yaꞌayhänaꞌc jaduhṉ minaam̱b caꞌawaam̱b”, nøm̱ä Dios jaꞌa Abraham jecy ñämáaguiumbä. Jaꞌa Isaac jaduhṉ nänøøm̱ä coo hänajty myinaꞌañ quiaꞌawaꞌañ.

⁹ Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.

¹⁰ Jaanä jaduhṉä Rebécabä, jaꞌa Isaac tioꞌoxiøjc, coo jeꞌe quioꞌnaabiä, mänitä pigänaꞌc‑hajxy myiiṉ̃guiahy tähoocmechpä.

¹⁰ E não somente isso, mas também a Rebeca, que havia concebido de um, de Isaque, nosso pai

¹¹ Cahnä Rebeca hänajty quioꞌnaꞌayñä, tǿøyyäm hänajty ñämaꞌayii jaꞌa Diósäm coo jaꞌa Jacobo jaꞌa Esaú hänajty yhaneꞌemaꞌañ, hoyyä Esaú jayøjp jia mejch, hoyyä Jacobo jia jaac tehm̱ miejch høx̱haam. Paadiä Dios jaduhṉ miänaaṉ̃, tǿøyyäm hänajty wyiinmahñdyhaty coo Jacobo yhap yhoc‑hajxy hänajty quiuꞌughadáaṉäxä jaꞌa Diósäm, møød coo Esaú yhap yhoc‑hajxy hänajty jaduhṉ quiaꞌa cuꞌughadáaṉäxä, hoy hänajty quiaꞌa jagä cähxøꞌøgyñä pø hoyhänaꞌc‑hadaam̱bä Rebeca yhuunghajxy hänajty, pø caj. Hix̱, hamdsoojootä Dios jaduhṉ wyiinmahñdyhajty nebiä Jacobo hänajty yhixaꞌañ, nebiä Esaú hänajty yhixaꞌañ.

¹¹ {pois não tendo os gêmeos ainda nascido, nem tendo praticado bem ou mal, para que o propósito de Deus segundo a eleição permanecesse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama},

¹² — ausente —

¹² foi-lhe dito: O maior servirá o menor.

¹³ Jaduhṉ jim̱ myiim̱bä cujaay maa Diosmädiaꞌaguiän: “Ndsójc‑høc̈hä Jacobo møødä yhap møødä yhoc‑hajxy, páadyhøch hajxy nnäxuudsaꞌañ. Pero jaꞌa Jacobo yhajch, jaꞌa Esaú, cábøch jeꞌe nnäxuudsaꞌañ. Ni cábøc̈hä yhap yhoc‑hajxy jaduhṉ nnäxuudsáaṉäbä”, nøm̱ä Dios cujecy miänaaṉ̃.

¹³ Como está escrito: Amei a Jacó, e aborreci a Esaú.

¹⁴ Pero cab hajxy hawiinmats waam̱b nmänáaṉämät cooc tyijy Dios hoy quiaꞌa wiinmahñdyhajty coo miänaaṉ̃ coogä Jacobo yhap yhoc‑hajxy hänajty piuhbedáaṉäxä, møød coogä Esaú yhap yhoc‑hajxy hänajty quiaꞌa puhbedáaṉäxä. Caj pues. Haa caꞌa, hoyyä Dios jaduhṉ wyiinmahñdyhaty homiänaaxøøjä.

¹⁴ Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum.

¹⁵ Hix̱, jaduhṉä Dios jaꞌa Moisés jecy ñämaayy: “Nnäxúuꞌchpøch nbaꞌhäyóobiøch pønjátyhøch njoot chojpy cooc̈h jaduhṉ nnäxúudsät, cooc̈h jaduhṉ nbaꞌhäyówät. Cábøch nnäxuudsaꞌañ pǿṉhøch njoot quiaꞌa tsojpy cooc̈h nnäxúudsät.”

¹⁵ Porque diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia, e terei compaixão de quem me aprouver ter compaixão.

¹⁶ Coo Dios jaduhṉ miänäxuuc̈h, jaduhṉ hajxy nyajnajuǿøyyäm coo hojioot jiaanc̈h tehm̱ miøødä. Hamdsoo ñägapxy pøṉ ñäxuudsaam̱by. Hamdsoojoot jaduhṉ miänäxuuc̈h, caj jieꞌeguiøxpä coo hajxy cu nja nämáayyäm coo hajxy ween xñäxúuꞌtsäm, coo hajxy ween xpiaꞌhäyóow̱äm. Ni quiaꞌa jeꞌeguiøxpä coo njoot hajxy nbädáacäm coo hajxy hoy njäyaꞌayhájtämät.

¹⁶ Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus que usa de misericórdia.

¹⁷ Hix̱, ñäxuuꞌchpä Dios pøṉ ñäxuudsaam̱by. Jaanä jaduhṉduhm̱bä, yajnähdijpiä Dios coo quiopc‑hajxy xiéxät pøṉä Dios jaduhṉ yajmädsojpy coo quiopc‑hajxy jaduhṉ xiéxät. Jaduhṉä Dios jaꞌa gobiernä jaꞌa quiopc jecy yajxejxä, jaꞌa hänajty jim̱ hanehm̱bä Egiptonaaxooty. Tøyhajt jaduhṉ. Haa caꞌa, jaduhṉ jim̱ myiṉ̃ cujaay maa Diosmädiaꞌaguiän coo Dios jaꞌa gobiernä jaduhṉ ñämaayy: “Páadyhøch miic̈h tøø nyajmøjtägøꞌøy, tøøc̈h hänajty nwiinmay cooc̈hä nmäjaa hänajty nyajcähxøꞌøgaꞌañ maa mijts mnaax̱ maa mijts mgajptän. Cooc̈h nguꞌug jim̱ nhøxwoobädsǿm̱ät maa mijts mnaax̱ maa mijts mgajptän, jadúhṉhøch nmäjaa njaanc̈h tehm̱ yajcähxøꞌøgaꞌañ. Jaduhṉä mädiaꞌagy wiäditaꞌañ wiinduhm̱yhagajpt jaꞌa høøc̈hcøxpä cooc̈h njaanc̈h tehm̱ miøjjä cooc̈h njaanc̈h tehm̱ jiaanc̈hä”, nøm̱ä gobiernä jecy ñämaayyä.

¹⁷ Pois diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei: para em ti mostrar o meu poder, e para que seja anunciado o meu nome em toda a terra.

¹⁸ — ausente —

¹⁸ Portanto, tem misericórdia de quem quer, e a quem quer endurece.

¹⁹ Jii hänaꞌc‑hajxiädaꞌa näjeꞌe miänaꞌanaꞌañ: “Cabä Dios wyiinmahñdy yhoyyä jeꞌeguiøxpä coo hajxy xñäxøꞌøwǿøyyäm cooc højts pojpä cädieey nmøødhájtäm. Haa caꞌa, hamdsoo højts ngopc tøø xyajxéjxäm. Paady højts pojpä cädieey nmøødhájtäm.”

¹⁹ Dir-me-ás então. Por que se queixa ele ainda? Pois, quem resiste à sua vontade?

²⁰ Pero cab jaduhṉ yhahixøꞌøy coo pøṉ jaduhṉ miänáꞌanät. Tøyhajt jaduhṉ. Caj pues. Haa caꞌa, yaa hajxy njäyaꞌayhájtäm. Cabä cuhdujt hajxy nnäꞌägädä møødhájtäm ni weeṉ̃tiä coo Dios hajxy nhadsóow̱ämät. Hix̱, jaduhṉ mäwíinäts højts Dios xyajnähdíjjäm nebiä tuꞌtspojtspädøjc‑hajxy piochän nebiä jioot hajxy yajmädsoquiän. Coo tuꞌts quiapxǿꞌøgät, cabä pojtspä hawiinmats ñämáꞌawät: “Tiic̈h yajxóṉ coo xquiaꞌa pojch.” Caj pues, cab jaduhṉ yhahixøꞌøy coo tuꞌts jaduhṉ miänáꞌanät.

²⁰ Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?

²¹ Haa caꞌa, miøødä tuꞌtspojtspädøjc cuhdujt hajxy jaduhṉ coo tuꞌtsnaax̱ hajxy yajtúnät nebiä jioot hajxy yajmädsoquiän. Pø chojpiä jioothajxy jaduhṉ coo tsow̱duꞌts hajxy piódsät, pues miøødä cuhdujt hajxy jaduhṉ coo hajxy jaduhṉ piódsät. Y pø chojpiä jioothajxy jaduhṉ coo cuhgaꞌaybä hajxy piódsät, jaduhṉä cuhdujt hajxy miǿødäbä coo hajxy jaduhṉ piódsät. Jaduhṉ mäwíinädsä Dios cuhdujt miǿødäbä coo hajxy xyajnähdíjjämät nebiä jioot choquiän. Coo jioot jaduhṉ chógät coo hajxy xpiädáacämät hawaꞌadstuum, pues miøødä cuhdujt jaduhṉ coo hajxy jim̱ xpiädáacämät. Y coo jioot jaduhṉ chógät coo hajxy xpiädáacämät haxøøgtuum, jaduhṉä cuhdujt miǿødäbä coo hajxy jaduhṉ jim̱ xpiädáacämät.

²¹ Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para uso honroso e outro para uso desonroso?

²² Y jaanä jaduhṉä Dios cuhdujt miǿødäbä coo jaduhṉ mieeꞌxtujcy jaꞌa cahwiindøjiäyaꞌaguiøxpä. Miøødä Dios cuhdujt jaduhṉ coo jaꞌa cahwiindøjiäyaꞌayhajxy yajcumädow̱ǿøjät. Pero cab hajxy choj cumädow̱aꞌañ, hoy hajxy tøø jia cädieey hanax̱iä. Hawiinmats hit jaduhṉ coo hajxy paquiä quiumädów̱ät. Y coo Dios hänajty yajcumädow̱aꞌañ jaꞌa quiädieeguiøxpähajxy, hijxtahṉdä Dios jaduhṉ yajcähxøꞌøgaam̱by coo mäjaa møc miøødä. Jaduhṉ yajcähxøꞌøgaam̱bä coo haxøøghänaꞌc‑hajxy tehṉgajnä quiaꞌa meeꞌxtugaꞌañii.

²² E que direis, se Deus, querendo mostrar a sua ira, e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a perdição;

²³ Coo Dios jaduhṉ jecy wyiinmahñdyhajty coo haxøøghänaꞌc yajcumädow̱aꞌañ, paady jaduhṉ wyiinmahñdyhajty neby højts jaduhṉ hoy nwiinjuǿøyyämät coo jaduhṉ yhawiinmatsä coo haxøøghänaꞌcä quiädieey hajxy quiumädów̱ät. Jaanä jaduhṉduhm̱bä, paadiä Dios jäyaꞌay näjeꞌe quiaꞌa yajcumädoy, jeꞌeguiøxpä coo hajxy ñäxuuc̈hii jaꞌa Diósäm, hoy hajxy hänajty tøø jia cädieey. Jequiän hajxy jaduhṉ yajnähdijjä coo hajxy jim̱ ñǿcxät Dioswiinduum. Højts jaduhṉ xñänǿøm̱äm coo Dios hajxy tøø xyajnähdíjjäm coo hajxy jim̱ xyajnøcxáaṉäm wyiinduum, pønjaty hajxy tøø xyajwiinwaaṉǿøyyäm coo hajxy xyhuunghadáaṉäm, møødä judíoshajxy, møødä cajpä judíoshajxy. Jaduhṉ hajxy nwiinjuǿøyyäm coo Dios møjmayhajt tøø tiuṉ̃ maa højtscøxphájtäm, møød coo hojioot jiaanc̈h tehm̱ miøødä.

²³ para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória,

²⁴ — ausente —

²⁴ os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?

²⁵ Maa Oseas nocy jecy quiujahyyän, jaduhṉ jim̱ myiṉ̃ cujaay coo Dios jaduhṉ miänaaṉ̃:

²⁵ Como diz ele também em Oséias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada à que não era amada.

²⁶ nøm̱ä Dios miänaaṉ̃. Homiänaajä Dios yhity.

²⁶ E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; aí serão chamados filhos do Deus vivo.

²⁷ Y jaꞌa Isaías, jaduhṉ jeꞌe jecy quiujahy: “Yøꞌø judíoshajxy, hoy hajxy jaduhṉ jia nämayyä nebiä tsäbiuꞌujän, näweeṉ̃tiä hajxy jaduhṉ choꞌogaꞌañ.

²⁷ Também Isaías exclama acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.

²⁸ Jaꞌa jäyaꞌayhajxy yaa cädiehbiä hädaa yaabä naax̱wiin, mobädajpä hajxy yajcumädow̱aꞌañii jaꞌa Diósäm. Tähooc‑yajcumädoybä hajxy yajcumädow̱aꞌañii hoyhoy.”

²⁸ Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, consumando-a e abreviando-a.

²⁹ Jaanä jaduhṉä Isaías jecy miädiáaccumbä jaꞌa judíoscøxpähajxy:

²⁹ E como antes dissera Isaías: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, teríamos sido feitos como Sodoma, e seríamos semelhantes a Gomorra.

³⁰ Nébiøch cham̱ tøø ngujaayän, jequiän højtsä Dios xyajnähdijy coo højts hänajty xquiuꞌughadaꞌañ, højts judíoshajpä. Pero, jaꞌa jäyaꞌayhajxy cajpä judíos, cabä Dios hijty jeꞌe ñäxuuc̈h. Ni jaꞌa jäyaꞌayhajxy hijty quiaꞌa näxúuꞌtsäbä, jaꞌa hajxy hänajty caꞌa tajp caꞌa maabiä maa ñähwaatstaact hajxy piáadät. Pero cahnä jiegøꞌøy coo mädiaꞌagy hajxy tøø miädoonä coogä Dios jaꞌa Jesucristo yaa quiejxy, cooc jaꞌa Jesucristo hajxy hoy xñähhoꞌtúutäm. Coo hajxy jaduhṉ miädooy, näjeꞌe hajxy miäbøjcy; paady hajxy tøø ñähwaꞌac̈h, paady hajxy tøø quiuhwaꞌac̈h.

³⁰ Que diremos pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça, mas a justiça que vem da fé.

³¹ Pero yøꞌø judíoshajxy, jadúhṉäc tyijy hajxy hijty ñähwaꞌadsaꞌañ jeꞌeguiøxpä cooc tyijy hajxy hoy quiudiuṉ̃ nebiä Moisés jecy quiujahyyän. Pero cab hajxy jaduhṉ ñäꞌä nähwaach jeꞌeguiøxpä coo tøyhajt hajxy quiaꞌa møødä coo Dios miäyajnähwaꞌac̈h jeꞌeguiøxpä coo hojioot miøødä, caꞌa jieꞌeguiøxpä coo jäyaꞌayhajxy hoy jia wiꞌi jiäyaꞌayhadaꞌañ. Paadiä judíoshajxy quiaꞌa nähwaach jeꞌeguiøxpä coo hajxy quiaꞌa mäbøjcy coo højtsä Jesucristo xñähhoꞌtúutäm. Jaduhṉ mäwiin hajxy jiaty nebiä hänaꞌc quiuhnepiän tsaanähgøxp päyøꞌcujc. Cab hajxy ñäꞌägä mech maa hajxy hänajty jia wiꞌi ñøcxaꞌañän.

³¹ Mas Israel, buscando a lei da justiça, não atingiu esta lei.

³² — ausente —

³² Por que? Porque não a buscavam pela fé, mas como que pelas obras; e tropeçaram na pedra de tropeço;

³³ Tǿøyyämä Dios hänajty ñajuøꞌøy coo judíoshajxy hänajty quiaꞌa mäbøgaꞌañ coo Dios jaꞌa Jesucristo yaa quiejxy hädaa yaabä naax̱wiin. Jim̱ä cajpt tuꞌug xiøhaty Sión. Jim̱ä judíoshajxy chänaꞌay, jaꞌa Dios quiuꞌughajpiä. Jaduhṉ jim̱ myiṉ̃ cujaay maa Diosmädiaꞌaguiän:Jaꞌa Jesucristo jaduhṉ mäbaat neby yøꞌø tsaajän. Hix̱, pøṉ jaduhṉ caꞌa mäbøjp coo højtsä Jesucristo hoy xñähhoꞌtúutäm, jaduhṉ jeꞌe miäbaady nebiä hänaꞌc cuhnejpän. Quiumädow̱aam̱by jeꞌe. Pero pøṉ jaduhṉ jaanc̈h mäbøjp jaꞌa Jesucristocøxpä, jeꞌeds hodiuum pädaꞌagáaṉäp.

³³ como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço; e uma rocha de escândalo; e quem nela crer não será confundido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Romanos 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →