Mateus 26
Isthmus Mixe NT (MIR_TBL) vs ARA
1 Coo jaꞌa Jesús jaduhṉ miädiaacpädøøyy, mänit ñämaayy jaꞌa jiamiøødhajxy:
1 Tendo Jesus acabado todos estes ensinamentos, disse a seus discípulos:
2 ―Mnajuøøby hajxy jaduhṉ coo jaꞌa pascuaxøø cumaax̱c yhadsuujøꞌøwaꞌañ. Mänítøch hajxy xyajcøꞌødägøꞌøwaꞌañ, høøc̈h jaꞌa Diosquex̱ypä. Mänítøch hajxy xmiøjpahbedaꞌañ cruzcøxp.
2 Sabeis que, daqui a dois dias, celebrar-se-á a Páscoa; e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Mänitä teedywiindsøṉhajxy yhamugøøyy møødä ley‑yajnähixøøbiähajxy møødä jäyaꞌayhajxy martuumähajpä maa jaꞌa judíoshajxiän. Jim̱ hajxy yhamugøøyy maa jaꞌa Caifás tiøjcän, jaꞌa hänajty møjcuhdujtmøødpä maa jaꞌa teedyhajxiän.
3 Então, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 Mänit hajxy quiojyquiapxyhajty nebiä Jesús hajxy miádsät, neby hajxy jaduhṉ yaghóꞌogät.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Mänit hajxy ñiñämaayyä: ―Cab jaduhṉ yhoyyä coo hajxy nmájtsämät jaꞌa xøøjooty coo jaꞌa cuꞌughajxy ñäꞌä haamhadät.
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Jim̱ä Jesús hänajty maa jaꞌa cajpt jaduhṉ xiøhatiän Betania, maa jaꞌa Simón tiøgootiän, jaꞌa hänajty tøø ñähwaꞌac̈híijäbä jaꞌa haxøøgpaꞌam.
6 Ora, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Jim̱ä Jesús hänajty quiay, mänitä toꞌoxiøjc tuꞌug miejch, perfumecóṉ, jaꞌa jaanc̈h tehm̱ chow̱bä. Mänitä Jesús jaꞌa perfume yajcuhdaꞌxøøyyä.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um vaso de alabastro cheio de precioso bálsamo, que lhe derramou sobre a cabeça, estando ele à mesa.
8 Coo jaꞌa Jesús jiamiøødhajxy jaduhṉ yhijxy, cab hajxy jaduhṉ yhojiäwøøyy. Mänit hajxy miänaaṉ̃: ―Tii yøꞌø perfume jaduhṉ coo yaghäyooyy.
8 Vendo isto, indignaram-se os discípulos e disseram: Para que este desperdício?
9 Coo jaduhṉ cu tiooꞌcy, mänitä häyoobäyaꞌay jaduhṉ cu ñäꞌägä puhbejty.
9 Pois este perfume podia ser vendido por muito dinheiro e dar-se aos pobres.
10 Coo jaꞌa Jesús jaduhṉ miädooyy, mänit miänaaṉ̃: ―Caꞌa yøꞌø toꞌoxiøjc hajxy mhadsipy. Caꞌa yhaxøøgpä jaduhṉ tøø tiuṉ̃ maa jaꞌa høøc̈hcøxpän.
10 Mas Jesus, sabendo disto, disse-lhes: Por que molestais esta mulher? Ela praticou boa ação para comigo.
11 Jaꞌa häyoobädøjc, homiänaajä mijts jaduhṉ xmiøødhidaꞌañ; pero høøc̈h, cábøch mijts jejcy nmøødhidaꞌañ.
11 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 Páadyhøch yøꞌø toꞌoxiøjc perfume xyajcuhdaꞌxøøyy, cooc̈h mobädajpä nhoꞌogaꞌañ.
12 pois, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Tøyhájtäts mijts nnämaꞌay, homiaajä hädaa hoguiapxy hädaa homiädiaꞌagy hajxy yaghawaꞌxǿꞌøwät maa hädaa yaabä naax̱wiinän, mänit hajxy jaduhṉ miädiaꞌagaꞌañ nébiøch yøꞌø toꞌoxiøjc perfume tøø xyajcuhdaꞌxøꞌøy. Jaduhṉds yøꞌø toꞌoxiøjc jiahmiedsaꞌañii.
13 Em verdade vos digo: Onde for pregado em todo o mundo este evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
14 Jaꞌa Jesús jiamiøødhajxy jaꞌa nämajmetspä, tuꞌug hänajty xiøhaty Judas Iscariote. Mänitä Judas jaꞌa teedywiindsøṉhajxy hoy ñämaꞌay: ―Mädúhṉ̃tiøch hajxy xmiäjúyät cooc̈h jaꞌa Jesús hajxy nyajcøꞌødägǿꞌøwät. Mänitä Judas miooyyä hiiꞌxmajc plataxädøꞌøñ.
14 Então, um dos doze, chamado Judas Iscariotes, indo ter com os principais sacerdotes, propôs:
15 — ausente —
15 Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Mänit wyiinmahñdyhajty nebiä Jesús yajcøꞌødägǿꞌøwät.
16 E, desse momento em diante, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
17 Jaꞌa tehm̱ xiøøhadsuujøꞌø hajxy hänajty quiuhdujthaty coo jaꞌa tsajcaagy hajxy hänajty quiay jaꞌa caꞌa tsoomiøødpä. Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøød ñämejtsä. Mänit miäyajtøøw̱ä: ―Maa hajxy ndsuugáayyämät jaꞌa pascuaxøøjooty.
17 No primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, vieram os discípulos a Jesus e lhe perguntaram: Onde queres que te façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
18 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Nøcx hajxy cajptooty maac̈h nmäguꞌughajpä tiøjcän. Mänit hajxy mnämáꞌawät: “Nøm̱ højts nWiindsǿṉ miänaꞌañ cooc tøø yhabáatäxä, y cooc højts yaa ndsuugayaꞌañ jaꞌa pascuaxøøjooty maa miic̈h mdøgootiän.”
18 E ele lhes respondeu: Ide à cidade ter com certo homem e dizei-lhe: O Mestre manda dizer: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a Páscoa com os meus discípulos.
19 Mänit hajxy jiaanc̈h cudiuuṉ̃ neby hajxy ñämaayyän. Mänitä jøøꞌxy hajxy yhädiuuṉ̃.
19 E eles fizeram como Jesus lhes ordenara e prepararam a Páscoa.
20 Coo quioodsøøyy, jim̱ä Jesúshajxy hänajty quiay møødä nämajmetspä.
20 Chegada a tarde, pôs-se ele à mesa com os doze discípulos.
21 Mänitä Jesús miänaaṉ̃ caaguiujc: ―Tøyhájtäts mijts nnämaꞌay cooc̈h mijts mjamiøød tuꞌjäyaꞌay xyajcøꞌødägøꞌøwaꞌañ maac̈h nmädsipän.
21 E, enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós me trairá.
22 Mänit hajxy jiootmadiägøøyy. Mänit hajxy tiägøøyy yajtøøbä: ―Wiindsǿṉ, nej, høøc̈h jeꞌejä.
22 E eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura, sou eu, Senhor?
23 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Jaꞌac̈h tuꞌugtex̱y xmiøødcaamiujpä, jéꞌec̈häts jaduhṉ xyajcøꞌødägøꞌøwaam̱b.
23 E ele respondeu: O que mete comigo a mão no prato, esse me trairá.
24 Jadúhṉhøch njadaꞌañ nhabetaꞌañ, høøc̈h jaꞌa Diosquex̱ypä, nebiä Diosmädiaꞌagy jaduhṉ miänaꞌañän. Pero jaanc̈h tehm̱ chaac̈hpøgaam̱b jaayaꞌay häyoobä jaꞌac̈h tøø xyhawaaṉǿꞌøyäbä. Mejor häxøpy tøø quiaꞌa miṉ̃ tøø quiaꞌa caꞌay.
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito, mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
25 Mänitä Judas miänaaṉ̃, jaꞌa hänajty tøø yhawaaṉǿꞌøyäbä: ―Wiindsǿṉ, nej, høøc̈h jeꞌejä. Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Miic̈h jeꞌe.
25 Então, Judas, que o traía, perguntou: Acaso, sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Jim̱nä hajxy hänajty quiayñä, mänitä Jesús tsajcaagy quionøꞌcy. Mänitä Dioscujúꞌuyäp yejcy. Mänitä tsajcaagy qyijwaꞌxy. Mänitä jiamiøød miooyy. Mänit miänaaṉ̃: ―Cay hajxy; jaduhṉ mäwiin hädaa tsajcaagy nébiøc̈hä nniꞌx nébiøc̈hä ngopcän.
26 Enquanto comiam, tomou Jesus um pão, e, abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Mänitä Jesús taza quionøꞌcy. Mänitä Dioscujúꞌuyäp yéjcumbä. Mänitä jiamiøød jaꞌa taza miooyy. Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Huꞌug hädaa vino hajxy nägøx̱iä. Mänitä vino hajxy yhuucmujcy tuꞌugtaza.
27 A seguir, tomou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos discípulos, dizendo: Bebei dele todos;
28 Mänitä Jesús miänáaṉgumbä: ―Jaduhṉ mäwiin hädaa vino nébiøc̈hä nnøꞌtiän. Hijxtahṉd jaduhṉ cooc̈hä jem̱yguiuhdujt nyajwiimbädsøm̱aꞌañ cooc̈hä jäyaꞌayhajxy may nnähhoꞌtuꞌudaꞌañ, cooc̈h jaduhṉ nyajnähwaꞌadsaaṉä jaꞌa piojpä quiädieey.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Pero nnämáabiøch mijts cooc̈h hädaa vino ngaꞌa huuctägatsaꞌañ høxtä cóonøch hänajty tøø nhoꞌogy. Mänítøch mijts jaduhṉ nmøødhuucmujtägatsaꞌañ jim̱ maac̈hä nDeedy jaduhṉ yhaneꞌemiän.
29 E digo-vos que, desta hora em diante, não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, convosco no reino de meu Pai.
30 Mänitä Dioshøy hajxy yhøøyy. Mänit hajxy ñøcxy maa jaꞌa Olivostuṉän.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Hädaa coods, cábøch mijts jaꞌa nmädiaꞌagy hajxy hoy xmiäbøgáaṉänä. Mänítøch hajxy jaduhṉ xñähgueꞌegaꞌañ. Jaduhṉä Diosmädiaꞌagy miänaꞌañ: “Nyaghoꞌogáam̱biøch jaꞌa meegcueendähajpä. Mänitä meeghajxy xii yaa ñøcxøꞌøwaꞌañ.”
31 Então, Jesus lhes disse: Esta noite, todos vós vos escandalizareis comigo; porque está escrito:
32 Pero cooc̈h hänajty tøø njujypiøcy, mänítøch nnøcxøꞌøgaꞌañ jim̱ Galilea; mänit mijts høx̱haam mnøcxaꞌañ.
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Mänitä Pedro miänaaṉ̃: ―Hoy miic̈h hajxy nägøx̱iä xjia nähguéꞌegät, cábøch miic̈h nnähguéꞌegät.
33 Disse-lhe Pedro: Ainda que venhas a ser um tropeço para todos, nunca o serás para mim.
34 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Tøyhájthøch miic̈h nnämaꞌay, coo jaꞌa tseey hänajty quiaꞌa yaꞌaxyñä hädaa coods, tøø miic̈h hänajty tägøøghooc mnijiøgapxyii cóogøch tyijy jaduhṉ xquiaꞌa hix̱iä.
34 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, tu me negarás três vezes.
35 Mänitä Pedro miänaaṉ̃: ―Hǿyhøch miic̈h näguipxy nja møødhóꞌogät, cábøch jaduhṉ nnijiøgapxǿøjät. Jaduhṉ hajxy nägøx̱iä piamänaam̱bä.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Mänitä Jesúshajxy miejch maa hänajty xiøhatiän Getsemaní. Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Yaa hajxy høxtaꞌag naax̱wiin; nǿcxyhøch jim̱haamby nhuuc Diospaꞌyaꞌaxy.
36 Em seguida, foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar;
37 Mänitä Jesús jaꞌa Pedro wioonøcxy hawiing møødä Zebedeo yhuunghajxy nämetscä. Mänitä Jesús tiägøøyy jootmayhajpä hoyhoy.
37 e, levando consigo a Pedro e aos dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Mänit miänaaṉ̃: ―Jaanc̈h tehm̱ jiootmayhájpøch jaduhṉ. Jadúhṉhøch nnijiäwøꞌøyii nebiä hoꞌogaam̱bän. Yaa hajxy mmähmǿꞌøwät. Tsøg hajxy jujcy híjtäm.
38 Então, lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Mänitä Jesús weeṉ̃tiä jiaac nøcxy. Mänit miägutscädaacy. Mänit Dyiospaꞌyaax̱y: ―Teedy, miic̈h meeꞌx, caꞌa yhndijy jaduhṉ cu ndsaac̈hpøjcy. Pero caꞌa yhøøc̈hä nguhdujt jaduhṉ nyajtunaam̱by; miic̈hä mguhdujt nyajtunáaṉäm.
39 Adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se possível, passe de mim este cálice! Todavia, não seja como eu quero, e sim como tu queres.
40 Mänitä Jesús wyiimbijty maa jaꞌa nädägøøgpä hänajty tøø ñähgueꞌeguiän. Jim̱ hajxy hänajty miaꞌay coo jaꞌa Jesús jim̱ miejch. Mänitä Pedro ñämaayyä: ―Nej, ni tuꞌhorä hajxy jujcy mgaꞌa hidaꞌañä.
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Então, nem uma hora pudestes vós vigiar comigo?
41 Jujcy hajxy mhídät. MDiospaꞌyáꞌaxäp hajxy jaduhṉ nebiä møjcuꞌu hajxy jaduhṉ xquiaꞌa jøjcapxǿꞌøwät. Jia tsojpiä mjoothajxy jaduhṉ coo hajxy jujcy mhídät, pero jaꞌa mniꞌx jaꞌa mgopc‑hajxy jaduhṉ caꞌa meeꞌxtugaam̱b.
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Jaꞌa miämetsc‑hoocpä Jesús ñøcxy Diospaꞌyaax̱pä: ―Teedy, miic̈h meeꞌx, cábøch ndijy jaduhṉ cu ndsaac̈hpøjcy. Pero ween miic̈hä mguhdujt nyajtúuṉäm.
42 Tornando a retirar-se, orou de novo, dizendo: Meu Pai, se não é possível passar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Mänit wyiimbíjcumbä maa jaꞌa Pedrohajxiän. Tøø hajxy hänajty miaahóꞌcumbä. Jaanc̈h tehm̱ miaꞌawaam̱b hajxy hänajty hanax̱iä.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Mänitä Jesús ñähguéeccumbä. Mänit ñǿcxcumbä miädägøøghoocpä Diospaꞌyaax̱pä. Mänit jaduhyyä miänáaṉgumbä.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Mänit miéjtscumbä maa jaꞌa Pedrohajxiän. Mänit miänaaṉ̃: ―Maꞌawxä hajxy, pooꞌxxä hajxy. Tøøds jeꞌe yhabaady cooc̈h hajxy xyajcøꞌødägøꞌøwaꞌañ maa jaꞌa cubojpä cugädieejiäyaꞌayän, høøc̈h jaꞌa Diosquex̱ypä.
45 Então, voltou para os discípulos e lhes disse: Ainda dormis e repousais! Eis que é chegada a hora, e o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos de pecadores.
46 Pädøꞌøg hajxy, jam̱ds hajxy. Xiids jeꞌe myiṉ̃ jaꞌa høøc̈h jaduhṉ xyegaam̱bä.
46 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
47 Mädiaacnä jaꞌa Jesús hänajty coo jaꞌa Judas miejch, jaꞌa Jesús hänajty tøø miøødwädítiäbä jaꞌa miämajmetspä. Jaanc̈h tehm̱ miay jaꞌa jäyaꞌay hänajty miøødä, pujxtmøødpä, pax̱ycappä. Jaꞌa teedywiindsøṉhajxy jaduhṉ quejx møødä martuumädøjc.
47 Falava ele ainda, e eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande turba com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Jaꞌa Judas jaꞌa Jesús hänajty yegaam̱b. Tøø jaꞌa Judas jaꞌa jäyaꞌay hänajty ñämaꞌay: ―Jaꞌa høøc̈h hänajty ndsuꞌxaam̱biä, jeꞌeds hajxy mmádsäp.
48 Ora, o traidor lhes tinha dado este sinal: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o.
49 Mänitä Judas jaꞌa Jesús ñämejch. Mänitä yajpooꞌxy. Mänit chuꞌxy.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, lhe disse: Salve, Mestre! E o beijou.
50 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Mäguꞌughajpä, tiic̈h xwiaꞌanaꞌañ. Mänitä Jesús hajxy miajch.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, para que vieste? Nisto, aproximando-se eles, deitaram as mãos em Jesus e o prenderam.
51 Mänitä Jesús jiamiøød jaꞌa piujxt jiuuꞌty. Mänitä teedywiindsǿṉ mioonsä tuꞌug tiaatspujxtúutäxä.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Cuyuugøꞌøw yøꞌø mbujxt. Pønjaty jaduhṉ pädøꞌp pujxthaam, jaanä pujxthaam yhoꞌogaam̱bä.
52 Então, Jesus lhe disse: Embainha a tua espada; pois todos os que lançam mão da espada à espada perecerão.
53 Nej, caj miic̈h mnajuøꞌøyä, cooc̈hä nDeedy jaduhṉ nnämáꞌawät cooc̈h ween xpiuhbety, mänítøch jaꞌa mioonsä tsajpootypä milhaam xyajnäguéxät.
53 Acaso, pensas que não posso rogar a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Pero cooc̈h jaduhṉ nnämáꞌawät, cabä Diosmädiaꞌagy jaduhṉ tiøjiádät maa jaduhṉ myiṉ̃än cujaay cooc̈h jaduhṉ tsipcøxp njadaꞌañ nhabetaꞌañ.
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, segundo as quais assim deve suceder?
55 Mänitä Jesús jaꞌa majiäyaꞌay ñämaayy: ―Pujxtmøød pax̱ycap hajxy tøø mbädøꞌøgy. Jadúhṉhøch hajxy tøø xmiach nebiä meeꞌtspän. Jabom̱‑jabóm̱høch mijts hijty nyajnähixøꞌøy tsajtøgooty, y cábøch hajxy mänaa tøø xmiach.
55 Naquele momento, disse Jesus às multidões: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador? Todos os dias, no templo, eu me assentava [convosco] ensinando, e não me prendestes.
56 Pero páadyhøch jaduhṉ njaty nhabety, jaduhṉä Diosmädiaꞌagy jaduhṉ tiøjiádät, nebiä Diosquex̱ypähajxy jecy quiujahyyän. Mänitä Jesús jiamiøødhajxy quiøx̱y päyøꞌcy. Nidiuhm̱ä Jesús jaduhṉ ñähgueecä.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então, os discípulos todos, deixando-o, fugiram.
57 Mänitä Jesús yajmejtsä maa jaꞌa Caifás tiøjcän, jaꞌa møjcuhdujtmøødpä maa jaꞌa teedyhajxiän. Jim̱ä ley‑yajnähixøøbiähajxy hänajty tøø yhamugøꞌøy møødä martuumädøjc‑hajxy.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Jaꞌa Pedro, jäguem̱juøøby hänajty pianøcxy. Mänit jiiby tiägøøyy maa jaꞌa Caifás tiøjwiingän. Mänitiä yhøxtaacy maa jaꞌa policíahajxiän. Yhixaam̱by hänajty jeꞌe nebiä Jesús hänajty tiunaꞌañii.
58 Mas Pedro o seguia de longe até ao pátio do sumo sacerdote e, tendo entrado, assentou-se entre os serventuários, para ver o fim.
59 Jaꞌa Jesús, tøø hänajty yajtøjtägøꞌøyii maa jaꞌa teedywiindsøṉhajxy hänajty tøø yhamugøꞌøyän møødä ley‑yajnähixøøbiähajxy møødä møjtøjc‑hajxy. Jiiby hajxy hänajty wyiinmahñdyhaty nebiä Jesús hajxy jaduhṉ ñähøønǿꞌøwät, hoy jaduhṉ quiaꞌa ja tøyyä, nebiä Jesús hajxy jaduhṉ yajyaghoꞌogǿøjät.
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Pero cabä tøyhajt hajxy piaaty, hoy jäyaꞌay may jia wiꞌi ñähøønøøyy. Mänitä høhṉdaacpä metsc piädsøøm̱y.
60 E não acharam, apesar de se terem apresentado muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 Mänit hajxy miänaaṉ̃: ―Nøm̱ yøꞌø craa miänaaṉ̃ coogä Diostøjc jaduhṉ yajmaꞌadaꞌañ; mänítäc cumaax̱c wiingpä yajpädøꞌøgáaṉgumbä.
61 Este disse: Posso destruir o santuário de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Mänitä teedywiindsǿṉ tiänaayyøꞌcy. Mänitä Jesús ñämaayyä: ―Nej, caj mhadsowaꞌañä. Tii hajxy jaduhṉ coo xñäxøꞌøwøꞌøy.
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
63 Pero cabä Jesús waam̱b ñäꞌä mänaaṉ̃. Mänitä teedywiindsǿṉ miänáaṉgumbä: ―Jaꞌa Dioscøxpä miic̈h jaꞌa tøyhajt myégät; højts hawáaṉäc pø tøyhajt jaduhṉ coo miic̈h jaꞌa Dios tøø xquiex̱y, coo jaꞌa Dios xyHuunghaty.
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: Eu te conjuro pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Tøyhajt jaduhṉ nej miic̈h mmänaꞌañän. Jadúhṉhøch mijts nnämaabiä, høøc̈h jaꞌa Diosquex̱ypä, cooc̈h hajxy xyhixaꞌañ häñaꞌa maa jaꞌa Dios yhahooyhaampiän, jaꞌa mäjaamøødpä; y cooc̈h jaduhṉ nmänajtägatsaꞌañ jocjooty.
64 Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste; entretanto, eu vos declaro que, desde agora, vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Mänitä teedywiindsǿṉ jaꞌa wyit quiøøꞌch. Paady quiøøꞌch coo hänajty yhawaꞌandaꞌagy. Mänit miänaaṉ̃: ―Tøø hädaa craa quiapxtägoy jaꞌa Dioscøxpä. Tii testigo hajxy njaac wáaṉämät. Hamdsoo hajxy tøø mmädoy nej tøø quiapxtägoyyän.
65 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou! Que necessidade mais temos de testemunhas? Eis que ouvistes agora a blasfêmia!
66 Neby hajxy mmänaꞌañ. Mänit hajxy yhadsooyy: ―Tøø jaduhṉ quiapxtägoy jaꞌa Dioscøxpä; ween yhoꞌogy.
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Mänitä Jesús wyiingudsujøøyyä. Mänit wiojpä. Mänit wyiingugoxøøyyä.
67 Então, uns cuspiram-lhe no rosto e lhe davam murros, e outros o esbofeteavam, dizendo:
68 Mänit ñämaayyä: ―Pø tøyhajt jaduhṉ coo Dios tøø xquiex̱y, najuøꞌøw pøṉ tøø xquiox̱y.
68 Profetiza-nos, ó Cristo, quem é que te bateu!
69 Jim̱nä jaꞌa Pedro hänajty yhäñaꞌay tøjwiing. Mänitä Pedro ñämejtsä toꞌoxymoonsä tuꞌug. Mänit ñämaayyä: ―Miic̈h jaꞌa Jesús hijty mmøødwädijpy, túhm̱äts, jaꞌa Galileatsohm̱bä.
69 Ora, estava Pedro assentado fora no pátio; e, aproximando-se uma criada, lhe disse: Também tu estavas com Jesus, o galileu.
70 Mänitä Pedro ñijiøgapxä maa jaꞌa jäyaꞌayhajxiän: ―Pätiidä jaduhṉ mnäꞌä mädiaacypy.
70 Ele, porém, o negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Tøjpädsøm̱áaṉnäp jaꞌa Pedro hänajty, mänit yhíjxägumbä jaꞌa toꞌoxymoonsä tuꞌug. Mänitä moonsä ñämaayy jaꞌa hajxy hänajty jim̱bä: ―Yøꞌø mix̱y jaꞌa Jesús hijty møødwädijp jaꞌa Nazarettsohm̱bä.
71 E, saindo para o alpendre, foi ele visto por outra criada, a qual disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Jadähooc jaꞌa Pedro ñijiøgapxä: ―Tøyhajt, cábøch jaꞌa craa nhix̱iä.
72 E ele negou outra vez, com juramento: Não conheço tal homem.
73 Mänitjuøøby jaꞌa Pedro ñämáayyägumbä, jaꞌa hajxy hänajty jim̱bä: ―Tøyhajt jaduhṉ coo miic̈h jaꞌa Jesús hijty mmøødwädity; jaduhṉ miic̈h mmädiaacpä nebiä Galileatsohm̱bän.
73 Logo depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente, és também um deles, porque o teu modo de falar o denuncia.
74 Mänitä Pedro miänaaṉ̃: ―Pø cábøch tøyhajt nmädiaꞌagy, wéenhøch jaꞌa Dios jaduhṉ xyajcumädoy. Cábøch jaꞌa craa nhix̱iä. Tuuṉä jaꞌa Pedro jaduhṉ ñäꞌä mänaaṉ̃, mänitiä tseey yaax̱y.
74 Então, começou ele a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem! E imediatamente cantou o galo.
75 Mänitä Pedro quiøx̱y jahmiejch nebiaty jaꞌa Jesús hänajty tøø miänaꞌañän: “Cajnä jaꞌa tseey hänajty yaꞌaxy, tøø miic̈h hänajty tägøøghooc mnijiøgapxyii cóogøch tyijy xquiaꞌa hix̱iä.” Mänitä Pedro jim̱ chohṉ̃. Mänit tiägøøyy jøøbiä hoyhoy.
75 Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, tu me negarás três vezes. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.