Marcos 3
Isthmus Mixe NT (MIR_TBL) vs NAA
1 Mänitä Jesús jadähooc tiøjtägøøyy tsajtøgooty. Jim̱ä jäyaꞌay hänajty tuꞌug cøꞌømaꞌad.
1 De novo, Jesus entrou na sinagoga. E estava ali um homem que tinha uma das mãos ressequida.
2 Jim̱ä fariseos jaꞌa Jesús hajxy hänajty miäheeꞌpnaꞌay pø jaanc̈h mäyajpaꞌamnaxaam̱b hänajty jeꞌe pooꞌxxiøøjooty. Wiinmahñdy hajxy hänajty yhøxtaaby nebiä Jesús hajxy yajtsumǿøjät.
2 E estavam observando Jesus para ver se curaria aquele homem no sábado, a fim de o acusarem.
3 Mänitä cøꞌømaꞌadpä ñämaayyä: ―Tänaayyøꞌøg. Miṉ yam̱ cujc tänaꞌaw ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃. Mänitä mähdiøjc jaduhṉ quiudiuuṉ̃.
3 Jesus disse ao homem da mão ressequida:
4 Mänitä fariseoshajxy ñämaayyä: ―Nebiä cuhdujt myiṉ̃ coo hajxy ndúuṉämät pooꞌxxiøøjooty, hoy tøgä haxøøgä. Nej, jaduhṉä cuhdujt myiṉ̃ coo jäyaꞌay hajxy nyajtsóocämät pooꞌxxiøøjootiä, tøgä jaduhṉ myiṉ̃ coo jäyaꞌay hajxy nyaghóꞌcämädä ―nøm̱ä Jesús miänáaṉgumbä. Pero cabä fariseoshajxy waam̱b ñäꞌägä hadsooyy.
4 Então lhes perguntou: Mas eles ficaram em silêncio.
5 Mänit hajxy wyiinheeꞌppejtä, mäduhṉ̃tiä Jesús hajxy hänajty jiuhdänaawiädity. Jootmayhajpä Jesús hänajty coo jaꞌa fariseos jaꞌa cøꞌømaꞌadpä hajxy hänajty quiaꞌa näxuuc̈h. Cabä Jesús hänajty jiootcujcä. Mänitä mähdiøjc ñämaayyä: ―Xajtøw̱ yøꞌø mgøꞌø. Mänitä quiøꞌø jiaanc̈h xajtøøyy. Tuuṉä jaduhṉ ñäꞌä xajtøøyy, mänitiä quiøꞌø yhoyøøyy.
5 Então Jesus, olhando em volta, indignado e entristecido com a dureza de coração daquelas pessoas, disse ao homem: O homem estendeu a mão, e ela lhe foi restaurada.
6 Mänitä fariseoshajxy wyiimbijty. Mänit hajxy ñøcxy maa jaꞌa Herodes jiamiøødhajxiän. Jaꞌa Herodes, gobiernä hänajty tiuum̱by. Mänitä fariseoshajxy nägøx̱iä quiojyquiapxyhajty nebiä Jesús hajxy yajyaghoꞌogǿøjät.
6 Os fariseus saíram dali e, com os herodianos, logo começaram a conspirar contra Jesus, procurando ver como o matariam.
7 Coo jaꞌa Jesús hajxy jiiby chohṉ̃ tsajtøgooty møødä jiamiøødtøjc, mänit hajxy jim̱ ñøcxtägajch maa jaꞌa mejypiaꞌajän. Jim̱ä jäyaꞌayhajxy hänajty may piawädity. Galilea hajxy hänajty chooñ.
7 Jesus se retirou com os seus discípulos para o mar. Uma grande multidão o seguia. Eram pessoas que tinham vindo da Galileia, da Judeia,
8 Tøø jaꞌa mädiaꞌagy hänajty wiaꞌxy wiinduhm̱yhagajpt coo jaꞌa Jesús madiuꞌu hoy‑yagjuøøñäjatypä hänajty yajcähxøꞌøgy. Coo jaꞌa jäyaꞌay jaꞌa mädiaꞌagy hajxy jaduhṉ miädooyy wiinduhm̱yhagajpt, mänitä Jesús jäyaꞌay may ñämejtsä. Wiinduhm̱yhagajpt hajxy hänajty chooñ, møød jim̱ Judeanaaxooty, møød jim̱ Jerusalén, møød jim̱ Idumea, møød jim̱ Jordánmøjnøøhawiimb, møød jim̱ Tiro, møød jim̱ Sidón.
8 de Jerusalém, da Idumeia, do outro lado do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom, porque ouviam falar das coisas que Jesus fazia.
9 Coo jaꞌa paꞌamjäyaꞌayhajxy hänajty may tøø yajmøcpøgyii, paadiä Jesús hänajty jia wiꞌi ñähdonaꞌañii jaꞌa jäyaꞌayhajxy jaac paꞌammøødpä, ween hajxy jaduhṉ ñähwaatspä. Høxtä niyhanøꞌtsmújcäp hajxy hänajty. Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøødtøjc ñämaayy coo barcohuung hajxy jim̱ nähix̱ hahixøꞌø miähäñáꞌawät, jaduhṉä Jesús jiiby paquiä piédät coo hänajty pianøꞌødsaꞌañii jaꞌa cuꞌug.
9 Então recomendou aos seus discípulos que sempre lhe tivessem pronto um barquinho, por causa da multidão, a fim de não o apertarem.
10 — ausente —
10 Pois curava muitas pessoas, de modo que todos os que tinham alguma enfermidade se esforçavam para chegar perto, a fim de poderem tocar nele.
11 Jim̱ä jäyaꞌayhajxy hänajty wiädijpä jaꞌa møjcuꞌumøødpä. Homiaajä Jesús hajxy hänajty yhix̱y, mänitä Jesús hajxy hänajty wyiinjijcädaꞌagy, mänitä Jesús hajxy hänajty ñämaꞌay: ―Dios miic̈h xyHuunghajp ―jaduhṉä møjcuꞌumøødpähajxy hänajty wyiꞌi yaꞌaxy.
11 Também os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e gritavam: — Você é o Filho de Deus!
12 Mänit hajxy yhanehm̱ä coo jaꞌa Jesús hajxy quiaꞌa nägápxät majiäyaꞌayhagujc. Jaꞌa Jesús jaduhṉ hanehm̱.
12 Mas Jesus lhes advertia severamente que não o expusessem à publicidade.
13 Mänitä Jesús jim̱ ñøcxy tuṉguhduum. Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøød miøjyaax̱y, pøṉ hänajty hoy quipxy miøødwäditaam̱by. Coo hajxy jim̱ quiooꞌty maa Jesús hänajtiän,
13 Depois, Jesus subiu ao monte e chamou os que ele quis, e vieram para junto dele.
14 mänit hajxy nämajmetsc wyiinguejxä coo jaꞌa Jesús hajxy quipxy miøødwädítät, møød coo jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy nøcxy yajwaꞌxy.
14 Então designou doze, aos quais chamou de apóstolos, para estarem com ele e para os enviar a pregar
15 Mänitä cuhdujt hajxy miooyyä coo jäyaꞌay hajxy yajnähwáꞌadsät, jaꞌa hajxy møjcuꞌumøødpä.
15 e a exercer a autoridade de expulsar demônios.
16 Jaduhṉä Jesús jaꞌa jiamiøødhajxy hänajty xiøhaty, jaꞌa hajxy nämajmetspä. Tuꞌug hänajty xiøhaty Simón. Jeꞌe jaꞌa Jesús yajxøbejt Pedro.
16 Eis os doze que designou: Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro;
17 Jim̱ä Zebedeo yhuunghajxy hänajtypä, jaꞌa Santiago møødä Juan. Jueꞌe hajxy yajxødägøøyyä Boanerges. Jaduhṉ hänajty miädiaꞌagytiägøꞌøy coo hajxy hänajty paquiä jiaanc̈h tehm̱ yhawaꞌandaꞌagy nebiä häneejän.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais deu o nome de Boanerges, que quer dizer “filhos do trovão”;
18 Jaꞌa hajxy hänajty jaac jim̱bä, jaduhṉ hajxy hänajty xiøhaty Andrés, møødä Felipe, møødä Bartolomé, møødä Mateo, møødä Tomás, møød Santiago, jaꞌa Alfeo yhuung, møødä Tadeo, møødä Simón, jaꞌa hänajty xøhajpä jaꞌa celote.
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu; Tadeu; Simão, o Zelote;
19 Jaꞌa miämajmetspä hänajty xøhajp Judas Iscariote. Jeꞌe jaꞌa Jesús cujecy tooꞌc; jaꞌa Jesús miädsiphajxy cøꞌødägøøyyä.
19 e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
20 Mänitä Jesúshajxy ñøcxy maa tiøjcän møødä jiamiøødhajxy. Mänitä jäyaꞌayhajxy may miéjtscumbä maa jaꞌa Jesúshajxy hänajtiän. Paadiä Jesúshajxy hänajty quiaꞌa näbaadǿøyyäxä mänaa hajxy jaduhṉ quiáyät møødä jiamiøød, coo jaꞌa paꞌamjäyaꞌayhajxy hänajty wyiꞌi yhadsipy coo jaꞌa piaꞌamhajxy yajnájxäxät.
20 Então Jesus foi para casa. E outra vez se ajuntou uma multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Coo jaꞌa Jesús jaꞌa jiujy miäguꞌughajxy jaduhṉ miädoyhajty coo jaꞌa Jesús hänajty jiaanc̈h tehm̱ yhadsibyii, mänitä Jesús hajxy ñämejch. Mänitä Jesús hajxy jia yajnøcxaaṉ̃ hadsip. Jaduhṉ hajxy hänajty miänaꞌañ cooc tyijy jaꞌa Jesús hänajty tøø quiuhhiṉ̃.
21 E, quando os parentes de Jesus ouviram isto, saíram para prendê-lo, porque diziam: — Está fora de si.
22 Mänitä hänaꞌc‑hajxy näjeꞌe quiädaacy, jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy hänajty nax̱y yajnähixøøbiä tsajtøgooty. Jerusalén hajxy hänajty tøø chohṉdaꞌagy. Mänit hajxy miänaaṉ̃: ―Yøꞌø Jesús, puhbéjtäp yøꞌø jaꞌa møjcuꞌugong, paadiä mäjaa miøødä coo jäyaꞌay yajnähwaꞌac̈h, jaꞌa hajxy møjcuꞌumøødpä. Haa caꞌa, jaꞌa møjcuꞌugong jaꞌa møjcuꞌu hajxy wyiindsøṉhajpiä ―nøm̱ä Jesús wyiingapxpejtä.
22 Os escribas, que tinham vindo de Jerusalém, diziam: — Ele está possuído de Belzebu. Ele expulsa os demônios pelo poder do maioral dos demônios.
23 Mänitä yajnähixøøbiädøjc‑hajxy miøjyaax̱ä. Mänitä Jesús tiägøøyy yajnähixøøbiä cuento yajmäbaadyhaam. ―Coo jäyaꞌayhajxy ñimiädsibøꞌøwǿøjät quipxyjiaty tuꞌcajpt, cab hajxy hoy ñimiøødtunáaṉänä. Jaanä jaduhṉduhm̱bä, coo jäyaꞌayhajxy ñimiädsibøꞌøwǿøjät quipxyjiaty tuꞌqueꞌex, cab hajxy hoy tøgooty ñimiøødhidáaṉänä. Jaanä jaduhṉduhm̱bä, coo jaꞌa møjcuꞌuhajxy ñimiädsibøꞌøwǿøjät quipxyjiaty møjcuꞌu, cab hajxy jaduhṉ hoy wiäditaaṉnä. Cǿxäp hajxy jaduhṉ quiuhdägoyy. Jaduhṉä tøyhajt hajxy mmøødhádät cooc̈hä møjcuꞌugong xquiaꞌa puhbety.
23 Então, convocando-os, Jesus lhes disse, por meio de parábolas:
24 — ausente —
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir.
25 — ausente —
25 Se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não poderá subsistir.
26 — ausente —
26 Se Satanás se levantou contra si mesmo e está dividido, não pode subsistir; é o seu fim.
27 ’Jaanä jaduhṉduhm̱bä, ni pøṉä møcjäyaꞌay hoy mgaꞌa mäméedsät tijaty jiiby miøød tiøgooty. Mänit mäbøcypiä coo jawyiin mgøꞌøxots mdecyxiódsät, mänítäts hoy mmäméedsät.
27 Ninguém pode entrar na casa do valente para roubar-lhe os bens, sem primeiro amarrá-lo; e só então saqueará a casa dele.
28 ’Tøyhajt jaduhṉ coo jaꞌa Dios jäyaꞌay miämeeꞌxaꞌañ nebiatiä pojpä cädieey hajxy miøødä, waam̱batiä Dios hajxy tøø miägapxtägoy.
28 Em verdade lhes digo que tudo será perdoado aos filhos dos homens: os pecados e as blasfêmias que proferirem.
29 Pero pøṉä Dioshespíritu tøø miägapxtägoy, jeꞌe mäbøcypiä, cab hajxy mänaa miämeeꞌxáaṉänä. Homiänaaxøø jaꞌa piojpä quiädieey hajxy miäwäditaꞌañ ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
29 Mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo nunca terá perdão, visto que é réu de pecado eterno.
30 Paadiä Jesús jaduhṉ miänaaṉ̃, coo hänajty tøø ñänømyii cooc tyijy jaꞌa møjcuꞌugong hänajty miøødwädity.
30 Jesus disse isto porque diziam: “Está possuído de um espírito imundo.”
31 Jim̱ä Jesús hänajty miädiaꞌagyñä, mänitä tiajhajxy miejch møødä piuhyaꞌayhajxy. Coo jäyaꞌayhajxy hänajty jiaanc̈h tehm̱ miayyä tøgooty, paadiä tiajhajxy tøguum miähmøøyy. Mänitä capxy hajxy quiejxy tøgooty coo jaꞌa Jesús ween yhuuc pädsøm̱y. Jiibiä Jesús jäyaꞌay hänajty may jiuhhäñaawiädityii tøgooty. Mänit hajxy miänaaṉ̃: ―Xim̱ä mdaj xwyiꞌi yajtøy møødä mbuhyaꞌayhajxy møødä mbuhdoꞌoxyhajxy.
31 Nisto, chegaram a mãe e os irmãos de Jesus e, tendo ficado do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 — ausente —
32 Muita gente estava sentada ao redor de Jesus, e alguns lhe disseram: — Olhe, a sua mãe, os seus irmãos e as suas irmãs estão lá fora, procurando o senhor.
33 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Pǿṉhøch ndajhajpy; pǿṉhøch nbuhyaꞌayhajpy.
33 Então Jesus perguntou:
34 Mänitä Jesús jäyaꞌay wyiinheeꞌppejty mäduhṉ̃tiä hänajty jiuhhäñaawiädityii. Mänit miänaaṉ̃: ―Pønjátyhøch nDeedy miädiaꞌagy cudiúuṉäp, jeꞌec̈h ndajhajpy, jeꞌec̈h nbuhyaꞌayhajpy ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
34 E, olhando em volta para os que estavam sentados ao seu redor, disse:
35 — ausente —
35 Portanto, aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.