Marcos 14
Isthmus Mixe NT (MIR_TBL) vs NAA
1 Mejtsxøø jaꞌa pascuaxøø hänajty quiaꞌa habaady mänaa jaꞌa judíos tsajcaagy hajxy hänajty quiayyän, jaꞌa cajpä tsoomiøødpä. Jaꞌa teedywiindsøṉhajxy, møødä hänaꞌc‑hajxy, jaꞌa hajxy hänajty jiiby yajnähixøøbiä tsajtøgooty, cojyquiapxytiuum̱b hajxy hänajty jaduhṉ nebiä Jesús hajxy yajtsumǿøjät høhṉdaꞌagymiädiaꞌagyhaam, jaduhṉ hajxy jaduhṉ hoy yajyaghoꞌogǿøjät.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Mänit hajxy näjeꞌe ñiñämaayyä: ―Cab hajxy tsøc nej jatcǿøyyäm coo jaꞌa cuꞌug hajxy jaduhṉ xñäꞌä nähbädǿꞌcämät.
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Tøø jaꞌa Jesús hänajty yhädaꞌagy Betania. Jim̱ hänajty miädsuugay maa jaꞌa Simón tiøjcän, jaꞌa hijty leprapaꞌammøødpä. Mänitä toꞌoxiøjc tuꞌug miejch. Jim̱ä nardoperfume hänajty quiøꞌøgoṉhaty alabastro‑vidriojooty. Jaanc̈h tehm̱ chow̱ä nardoperfume hänajty ñøcxy. Mänitä toꞌoxiøjcä perfume‑vidrio piuhy. Mänitä Jesús jaꞌa perfume yajcuhtemøøyyä.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Mänitä jäyaꞌayhajxy näjeꞌe jiootmaꞌty, jaꞌa hajxy hänajty jim̱ pahäñaabiä. Mänit hajxy ñiñämaayyä: ―Cap yøꞌø perfume jaduhṉ cu yaghäyooyy.
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 Coo jaduhṉ cu ñäꞌägä tooꞌcy, tsoobaadaam̱b yøꞌø hijty, tägøøgmägoꞌx‑xøøguduṉ̃. Jim̱ä häyoobädøjcä chow̱ hajxy jaduhṉ cu miooyyä coo jaduhṉ cu ñäꞌägä tooꞌcy. Jaduhṉä toꞌoxiøjc yhojjä.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Weends yhity. Caꞌa hajxy mwiꞌi yhojy. Nébiøch yøꞌø jaduhṉ tøø xtiuṉ̃än, cab jaduhṉ ñejpiä; hoy jaduhṉ.
6 Mas Jesus disse:
7 Homiänaajä mijtsä häyoobäjäyaꞌay mhix̱y. Homiänaajä hajxy jaduhṉ mbuhbédät. Pero høøc̈h, cábøch mijts jejcy xyhixaꞌañ.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Xwyiingudsähgǿøbiøch yøꞌøyaꞌay jaduhṉ, páadyhøc̈hä perfume jaduhṉ xyajcuhtemøøyy. Jaduhṉ miäbaady nej cooc̈h häxøpy tøø nhoꞌoguiän. Jadúhṉhøch yøꞌø hijty xyajnähdemaꞌañ.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Majatiä Diosmädiaꞌagy wiäditaꞌañ wiinduhm̱yhagajpt jaꞌa høøc̈hcøxpä, jaduhṉä jäyaꞌayhajxy miädiaꞌagaꞌañ nébiøch yøꞌøyaꞌay naam̱nä tøø xtiuṉ̃. Jaduhṉ yøꞌø homiänaajä jiahmiedsáaṉänä. Tøyhajt jaduhṉ.
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Jim̱ä Jesús jaꞌa jiamiøød hänajty tuꞌug xiøhaty Judas Iscariote, jaꞌa hajxy hänajty nämajmetspä. Mänitä Judas jaꞌa teedywiindsǿṉ hoy miøødcojyquiapxytiuṉ̃ coo jaꞌa Judas jaꞌa Jesús hänajty tioogaꞌañ.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Coo jaꞌa teedywiindsøṉhajxy jaduhṉ miädooyy, mänit hajxy jaduhṉ jiaanc̈h tehm̱ xiooṉdaacpøjcy. Mänitä Judas yajwiinwaaṉøøyyä coo xädøꞌøñ hänajty mioꞌowaꞌañii. Mänitä Judas tiägøøyy wiinmaabiä nebiä Jesús paquiä yajcøꞌødägǿꞌøwät.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Mänitä pascuaxøø yhabaatnä. Jaduhṉä judíoshajxy hänajty quiuhdujthaty coo tsajcaagy hajxy nax̱y quiay, jaꞌa cajpä tsoomiǿødäbä. Jaduhṉ hajxy hänajty quiuhdujthajpä coo meeghuung hajxy nax̱y yox̱y jaꞌa pascuaxøøjooty. Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøød miäyajtøøw̱ä: ―Maadaꞌa yhoyyä coo pascuaxøø hajxy häyaa nwiindsuugáayyämät.
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøød nämetsc ñämaayy: ―Nøcx hajxy jim̱ Jerusalén. Jim̱ä jäyaꞌay hajxy tuꞌug mbaadaꞌañ nøøgóṉ.
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 Jeꞌeds hajxy mbaduꞌubǿgäp. Mänit hajxy mbadøjtägǿꞌøwät. Mänitä cudøjc hajxy mnämáꞌawät: “Jaꞌa nWiindsǿṉ højts jaduhṉ tøø xwyiinguex̱y coo højts nyajtǿwät maa højtsä pascuaxøø häyaa tsuu nwiindsuugáyät.”
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 Mänit mijtsä cudøjc cuarto nøcxy xyajnähixøꞌøwaꞌañ nähbettøjcøxp. Jaanc̈h tehm̱ quiäruundä jaꞌa cuarto jaduhṉ møød yajxoṉä. Jim̱ä cay huꞌugy hajxy mnähix̱ mhahixǿꞌøwät coo hajxy jim̱ ndsuugayáaṉäm ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Mänit hajxy nämetsc jiaanc̈h nøcxy jim̱ cajptooty. Jiaanc̈h paat hajxy jaduhṉ neby hajxy hänajty tøø ñämaꞌayiijän. Mänitä tsuugay hajxy tiägøøyy nähix̱ hahixøøbiä.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Coo quioodsøøñä, mänitä Jesúshajxy jim̱ ñøcxy maa jaꞌa pascuaxøø hajxy hänajty wyiindsuugayaꞌañän, møødä jiamøødhajxy jaꞌa jaac nämajcpä. Mänit hajxy tiägøøyy caabiä.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Túꞌughøch mijts mjamiøød xñäxøꞌøwøꞌøwaꞌañ. Quipxy hajxy jeꞌe cham̱ xmiøødcaamiújcäm. Tøyhajt jaduhṉ ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Mänit hajxy nägøx̱iä jiootmadiägøøyy. Mänit hajxy tiägøøyy niñämáayyäbä: ―Nej, høøc̈h jeꞌedaꞌa tyijy xñänøøm̱bä.
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Mijts mjamiøød jaduhṉ tuꞌug jatcøꞌøwaam̱b, näguipxiä tsajcaagy hajxy jaduhṉ jiiby xmiøødpaguhmáꞌtsäm texyjooty.
20 Jesus respondeu:
21 Høøc̈h, jaꞌa Diosquex̱ypä, jadúhṉhøch njadaꞌañ nhabetaꞌañ nepy jim̱ myiṉ̃än cujaay maa jaꞌa Diosmädiaꞌaguiän. Tøjiadaam̱bä Diosmädiaꞌagy jaduhṉ. Pero jaꞌa cráajøch jaduhṉ xñähdugaam̱bä, jaanc̈h tehm̱ yhoyhoy jaduhṉ chaac̈hpøgaꞌañ. Maas hoy häxøpy coo quiaꞌa näꞌägä naax̱wiimbädsøøm̱y ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Caabyñä jaꞌa Jesúshajxy hänajty, mänitä Jesús jaꞌa tsajcaagy quionøꞌcy. Mänitä Dios ñämaayy: “Dioscujúꞌuyäp.” Mänitä jiamiøødä tsajcaagy nägøx̱iä yajnäguidøøyy. Mänit miänaaṉ̃: ―Cay hädaa hajxy; høøc̈h nniꞌx ngopc hädaa ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 Mänitä Jesús jaꞌa vaso quionøꞌcy, jaꞌa hänajty vinomøødpä. Mänitä Dios ñämáaguiumbä: “Dioscujúꞌuyäp.” Mänitä Jesús jaꞌa vino yhuuctsohṉ̃. Mänitä jiamiøød miooyy. Nägøx̱iä hajxy jaduhṉ yhuucy.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Mänitä Jesús miänáaṉgumbä: ―Høøc̈h nnøꞌty hädaa. Hijxtahṉd hädaa jaduhṉ cooc̈hä nnøꞌty nyajxeeꞌxaꞌañ cooc̈hä jäyaꞌayhajxy hänajty nnähhoꞌtuꞌudaꞌañ. Jadúhṉhøc̈hä cuhdujt nyajtødiägøꞌøwaꞌañ, jaꞌa Dios jaꞌa Abraham jecy miøødyajcuhdújcäbä.
24 Então lhes disse:
25 Tøyhájthøch jaduhṉ nnämáꞌawät, cábøc̈hä vino nhuuctägatsaꞌañ høxtä cóonøch hänajty jim̱ tøø nnøcxtägach maac̈hä nDeediä wyiinduumän. Mänítøc̈hä vino jem̱ybiä nhuucmadsaꞌañ ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Mänitä Jesús jaꞌa Dioshøy hajxy yhøøyy, møødä jiamiøødtøjc. Mänit hajxy jim̱ chohṉ̃. Mänit hajxy jim̱ ñøcxy maa jaꞌa tuṉ hänajty xiøhatiän Olivos.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøødtøjc ñämaayy: ―Nägǿx̱iøc̈h mijts xñähgueꞌegaꞌañ, jeꞌeguiøxpä cooc̈h nmädiaꞌagy hajxy xquiaꞌa mäbøgaaṉä. Jaduhṉ jim̱ myiṉ̃ cujaay maa jaꞌa Diosmädiaꞌaguiän: “Nyaghoꞌogáam̱biøc̈hä meegcueendähajpä. Cøxaam̱bä meeghajxy piäyøꞌøgaꞌañ. Xii yaa hajxy ñøcxøꞌøwaꞌañ.”
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Cooc̈h hänajty tøø nhoꞌogy, mänítøch jadähooc njujypiøjtägatsaꞌañ. Mänítøch jim̱ nnøcxaꞌañ Galilea. Mänítøch mijts jim̱ nøcxy xpiaadaꞌañ ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Mänitä Pedro jaꞌa Jesús ñämaayy: ―Høøc̈h mäbøcypiä, cábøch miic̈h mänaa nbuhwaꞌadsaꞌañ, hoy miic̈h hajxy nägøx̱iä xjia puhwáꞌadsät.
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Tøyhájthøch miic̈h nnämáꞌawät, häyaa coods miic̈h tägøøghooc mniguiugapxaꞌañii cooc̈h tyijy xquiaꞌa hix̱iä.
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Pero Pedro, tehṉgajnä jeꞌe jiaac miänaaṉ̃: ―Cábøch mänaa nniguiugapxaꞌañii cooc̈h tyijy miic̈h ngaꞌa hix̱iä, hóyhøch miic̈h quipxy nja møødhóꞌogät ―nøm̱ä Pedro miänaaṉ̃. Jaduhṉ hajxy nägøx̱iä piahadsoobä.
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Mänitä Jesúshajxy jim̱ ñøcxy maa hänajty xiøhatiän Getsemaní. Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøødtøjc ñämaayy: ―Jiids hajxy huuc häñaꞌaw, nøcxy nhuuc Diospaꞌyaꞌaxy.
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Mänitä Jesús jaꞌa Pedro hawiing miøødnøcxy, møødä Santiago, møødä Juan. Mänitä Jesús hoyhoy jiaanc̈h tehm̱ jiootmabiøjcy.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Mänitä Pedrohajxy ñämaayyä: ―Hoyhóyhøch jaduhṉ njaanc̈h tehm̱ jiootmayhaty. Høxtä hoꞌogáam̱bøch nnijiäwøꞌøyii. Huuc mähmøꞌøw hajxy yaa. Cab hajxy mmaahóꞌogät. Jujcy hajxy mhídät ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
34 E lhes disse:
35 Mänitä Jesús weeṉ̃tiä jiaac nøcxy. Mänit jaduhṉ miägutscädaacy. Mänitä Dios tiägøøyy mänuuꞌxtaacpä: “Teedy, meeꞌx, coo miic̈h jaduhṉ cu mgaꞌa mänaaṉ̃, cábøch häxøpy ndsaac̈hpøgaꞌañ nébiøch cham̱ nmänaxaꞌañän. Pero cábøc̈hä nguhdujt yhídät nébiøc̈hä njoot jia tsoquiän. Miic̈hä mguhdujt jaduhṉ näꞌägädä hidaam̱b.”
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 — ausente —
36 E dizia:
37 Mänitä Jesús jim̱ ñøcxtägajch maa jaꞌa Pedrohajxy hänajty tøø miähmøꞌøyän. Coo jim̱ miejch, mänit jaduhṉ yhijxy coo hajxy hänajty tøø quiøx̱y maahoꞌogy. Mänitä Pedro ñämaayyä: ―Simón, nej, mmaabä. Niduꞌhora miic̈h tøø mgaꞌa meeꞌxtucy.
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 Jujcy hajxy hit. Tehṉgajnä jaꞌa Dios hajxy mbaꞌyáꞌaxät. Jaduhṉä møjcuꞌugong hajxy xquiaꞌa jøjcapxǿꞌøwät. Jia tsojpiä mjoothajxy jaduhṉ coo hajxy jujcy mhídät, pero cabä mniꞌx jaꞌa mgopc‑hajxy jaduhṉ mieeꞌxtugaꞌañ.
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Mänitä Jesús jaꞌa Dios hoy piaꞌyáax̱cumbä. Jaduhṉ jadähooc ñämänaanǿøguiumbä.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Mänit jadähooc miéjtscumbä maa jaꞌa Pedrohajxy hänajty tøø miähmøꞌøyän. Tøø hajxy hänajty miaahóꞌcumbä. Hix̱, tøø hajxy hänajty jiaanc̈h tehm̱ yhanuuꞌxøꞌøy. Coo hajxy jaduhṉ yujxä, cab hajxy hänajty ñäꞌägä najuøꞌøy waam̱b hajxy yhadsówät.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Coo jaꞌa Jesús jaduhṉ miejch jaꞌa miädägøøghoocpä, mänit miänaaṉnä: ―Nej, jeꞌenä hajxy mwiꞌi miaꞌayñä. Ween tiuhṉä. Tøø yhabaatnä cooc̈hä cahwiindøyhänaꞌc‑hajxy xquiøꞌødägøꞌøwaaṉnä, høøc̈h jaꞌa Diosquex̱ypä.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Pädǿꞌnäts hajxy. Jam̱ hajxy. Xim̱ä craa myiṉ̃ jaꞌac̈h jaduhṉ xyajcøꞌødägøꞌøwaam̱bä.
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Jim̱ä Jesús hänajty miädiaꞌagyñä, mänitä Judashajxy miejch, møødä majiäyaꞌay, haagä espada‑cap. Näjeꞌe hajxy hänajty wiojptcappä. Jaꞌa teedywiindsøṉhajxy jaduhṉ mäguejx, møødä hänaꞌc‑hajxy jiiby yajnähixøøbiä tsajtøgooty, møødä majjäyaꞌadiøjc‑hajxy.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Tøø jaꞌa Judashajxy hänajty quiojyquiapxytiuṉ̃: “Jaꞌac̈h hänajty ndsuꞌxaam̱biä, jeꞌe hänajty jeꞌe. Mänit hajxy mmádsät. Mänit hajxy nøcxy mdsum̱y”, nøm̱ä Judas hänajty tøø miänaꞌañ.
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Mänitä Judas jaꞌa Jesús ñämejch. Mänit ñämaayy: ―¡Wiindsǿṉ! Mänitä Judas jaꞌa Jesús jiaanc̈h tsuꞌxy.
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Mänitä Jesús miajtsä.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Jaꞌa Jesús jaꞌa jiamiøød tuꞌug, jim̱ä espada hänajty miøjnädaw̱haty. Coo jaduhṉ yhijxy coo jaꞌa Jesús hänajty tøø miac̈hii, mänitä yhespada jiuuꞌpädsøøm̱y. Mänitä teedywiindsøṉä mioonsä tuꞌug tiaatspujxtuutä.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Mänitä Jesús jaꞌa majiäyaꞌay ñämaayy: ―Tiic̈h hajxy jaduhṉ coo tøø xñämiṉ̃ espada‑cap wojptcap. Tiic̈h hajxy xyhix̱y, méeꞌtspäjä.
48 Jesus lhes disse:
49 Tiic̈h hajxy jim̱ coo xquiaꞌa majtspä tsajtøgooty. Nébyhøch hajxy jaduhṉ høxtä yaa tøø xñämiṉ̃. Nej, caꞌa, jabom̱‑jabóm̱høch hijty jim̱ nøcxy nyajnähixøꞌøyä. Pero páadyhøch cham̱ njaty nhabety, jaduhṉä Diosmädiaꞌagy tiøjiádät jaꞌa høøc̈hcøxpä.
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Nidiuhm̱ä Jesús hänajty jiaac mädiaꞌagy. Tøø jaꞌa jiamiøødhajxy hänajty quiøx̱y päyøꞌøgy.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Jim̱ä høxcujc‑hänaꞌc jaꞌa Jesús hänajty tuꞌug piawädijpä, poobwit‑nähcäjeeṉä. Mänit jaduhṉ jia madsaaṉä.
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 Mänitä poobwit yajniñähnajptuutä. Nähwaꞌads høxwaꞌads jeꞌe piäyøꞌcy.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Mänitä Jesús yajnøcxä maa jaꞌa teedywiindsǿṉ wyiinduumän, jaꞌa jaac tehm̱ miøjpä. Mänitä teedywiindsøṉhajxy jiaac tehm̱ miejch, møødä majjäyaꞌadiøjc‑hajxy, møødä hänaꞌc‑hajxy jiiby yajnähixøøbiä maa jaꞌa tsajtøjcän.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Jim̱ä Pedro hänajty jäguem̱juøøby piadänaꞌay maa jaꞌa teedywiindsǿṉ tiøjwiingøn. Mänit jim̱ piahøxtaacy maa jaꞌa hadänaabiähajxy hänajty jiøømbaꞌaxam̱iän.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Jim̱ä teedywiindsøṉhajxy hänajty jia wiꞌi wyiinmahñdyhaty nebiä Jesús hajxy yajyaghoꞌogǿøjät. Pero cab hajxy hänajty ñäꞌägä wiinmahmybiaady.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 Hix̱, hoyyä Jesús hajxy hänajty nämay jia nähøønøꞌøy, wiingaty hajxy hänajty miädiaꞌagy; cab hajxy hänajty tiuꞌugmädiaꞌaguiä.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Mänitä wiinghänaꞌc‑hajxy tiänaayyøꞌcy; nøm̱ hajxy jeꞌe miänaam̱bä: ―Tøø højts jaduhṉ nmädoy coo jaduhṉ miänaaṉ̃: “Hädaa tsajtøjc, jäyaꞌayhajxy hädaa hädiuuṉ. Pero høøc̈h, nyajnajtsjidǿꞌøwäbøch hädaa. Cudägøøgxǿøyyøc̈hä wiingpä nhädiuuṉdägátsät. Caꞌa jiäyaꞌayhajxy jeꞌe hädiúnäp” ―jaduhṉ hajxy jeꞌe yhøhṉdaacpä.
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 — ausente —
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Ni jeꞌe hajxy hänajty quiaꞌa tuꞌugmädiáꞌaguiäbä.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Mänitä teedywiindsǿṉ tiänaayyøꞌcy majiäyaꞌayhagujc, jaꞌa tehm̱ miøjpä. Mänitä Jesús ñämaayyä: ―Nej, cab jaduhṉ mnäꞌä hadsowaꞌañä waam̱baty hajxy miänaꞌañä.
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Pero cabä Jesús waam̱b ñäꞌägä hadsooyy. Mänit ñämáayyägumbä: ―Nej, tøyhajt jaduhṉä coo miic̈hä Dios tøø xquiex̱iä, Nej, miic̈hä Dios xyHuunghajpä.
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Tøyhajt jaduhṉ. Høøc̈h jeꞌe. Xyhixáam̱bøch mijts jaduhṉ cooc̈h jim̱ nhäñaꞌawaꞌañ Dioswiinduum, maa jaꞌa yhahooyhaampiän. Mänítøch hajxy jadähooc xyhixáaṉgumbä cooc̈h hänajty yaa ngädaactägatsaꞌañ hädaa yaabä naax̱wiin. Jocjóotyhøch hänajty nmänacaꞌañ.
62 Jesus respondeu:
63 Mänitä teedywiindsǿṉ jaꞌa wyit quiøøꞌch. Paady jaduhṉ jiatcøøyy coo hänajty jiaanc̈h tehm̱ jiootmaꞌady. Mänit miänaaṉ̃: ―Tii testigo hajxy jaduhṉ nnäꞌä jaac wáaṉämät.
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 Tøø hajxy jaduhṉ mhamdsoo mädoy coo jaꞌa Dios tøø miägapxtägoy. Waam̱b hajxy jaduhṉ mmänaꞌañ, neby hajxy ndúuṉämät. Haagä jaduhṉ hajxy miänaaṉ̃ cooc tyijy jaꞌa Jesús tøø quiädieey, møød cooc ween yaghoꞌogyii.
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Mänitä Jesús tiägøøyyä wiingutsujǿøyyäbä. Mänit wyiingux̱odsøøyyä. Mänit wyiingutexøøyyä. Mänit ñämaayyä: ―Najuøꞌøw pøṉ xquiojx. Mänitä hadänaabiädøjc jaꞌa Jesús hajxy wyiinguḻaꞌabøøyy.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Y jaꞌa Pedro, jiiby hänajty jeꞌe hanaax̱yp jiøømbaꞌaxam̱y maa jaꞌa tøjwiingän. Mänitä teedywiindsøṉä qyix̱ymoonsä tuꞌug miejch maa jaꞌa Pedro hänajtiän. Coo jaꞌa Pedro jaduhṉ yhijxä, mänit wyiinheeꞌppejtä. Mänit ñämaayyä: ―Nax̱y miic̈h yøꞌø Jesús mmøødwädity, túhm̱äts. Haagä Nazaret hajxy mdsooñ nämetsc, túhm̱äts.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 — ausente —
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Mänitä Pedro ñijiøgapxä: ―Ni ngaꞌa híx̱iøch yøꞌø. Ni ngaꞌa najuǿꞌøyhøch jaduhṉ tiic̈h jaduhṉ xjia wiꞌi yajmøødmädiaacp ―nøm̱ä Pedro yhøhṉdaacy. Mänitä Pedro quiuraabädsøøm̱y. Mänitiä tseey tuꞌug jiaanc̈h yaaxøꞌcy.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Mänitä quix̱ymoonsä jaꞌa Pedro yhíjxcumbä. Mänitä jäyaꞌayhajxy ñämaayyä, jaꞌa hajxy hänajty jim̱ jaac padänaabiä: ―Xii Jesús jiamiøød tuꞌug. Jeꞌe yøꞌø ―nøm̱ä quix̱ymoonsä miänaaṉ̃.
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Mänitä Pedro jadähooc ñiguiugápxägumbä. Cab jaduhṉ ñäꞌä jegøøyy, mänitä Pedro ñämáayyägumbä: ―Mbawädijpy miic̈hä Jesúspä, túhm̱äts. Nyoꞌmädooby højts jaduhṉ coo miic̈h jim̱ mdsooñ Galilea.
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Mänitä Pedro jadähooc miänáaṉgumbä: ―Tøyhajt, cábøch jaduhṉ nnäꞌägä hix̱iä pøṉ hajxy jaduhṉ mja mädiaacypy. Tähooccapx̱iä jaꞌa Pedro jaduhṉ miänaaṉ̃ cooc tyijy jaꞌa Jesús hänajty quiaꞌa näꞌägädä hix̱iä.
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Mänitiä tseey miämetsc‑hoocpä yáax̱cumbä. Mänitä Pedro jiahmiejtstaacy coo jaꞌa Jesús hänajty tøø miänaꞌañ: “Cahnä tseey hänajty miämetsc‑hoocpä yaꞌaxy, tøø miic̈h hänajty tägøøghooc mniguiugapxyii cooc̈h miic̈h hänajty xquiaꞌa hix̱iä.” Mänitä Pedro jiøøguiooꞌty coo jaꞌa tseey miämetsc‑hoocpä jiaanc̈h yaax̱y.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.