Marcos 14
Isthmus Mixe NT (MIR_TBL) vs ACF
1 Mejtsxøø jaꞌa pascuaxøø hänajty quiaꞌa habaady mänaa jaꞌa judíos tsajcaagy hajxy hänajty quiayyän, jaꞌa cajpä tsoomiøødpä. Jaꞌa teedywiindsøṉhajxy, møødä hänaꞌc‑hajxy, jaꞌa hajxy hänajty jiiby yajnähixøøbiä tsajtøgooty, cojyquiapxytiuum̱b hajxy hänajty jaduhṉ nebiä Jesús hajxy yajtsumǿøjät høhṉdaꞌagymiädiaꞌagyhaam, jaduhṉ hajxy jaduhṉ hoy yajyaghoꞌogǿøjät.
1 E dali a dois dias era a páscoa, e a festa dos pães ázimos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo, e o matariam.
2 Mänit hajxy näjeꞌe ñiñämaayyä: ―Cab hajxy tsøc nej jatcǿøyyäm coo jaꞌa cuꞌug hajxy jaduhṉ xñäꞌä nähbädǿꞌcämät.
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que porventura não se faça alvoroço entre o povo.
3 Tøø jaꞌa Jesús hänajty yhädaꞌagy Betania. Jim̱ hänajty miädsuugay maa jaꞌa Simón tiøjcän, jaꞌa hijty leprapaꞌammøødpä. Mänitä toꞌoxiøjc tuꞌug miejch. Jim̱ä nardoperfume hänajty quiøꞌøgoṉhaty alabastro‑vidriojooty. Jaanc̈h tehm̱ chow̱ä nardoperfume hänajty ñøcxy. Mänitä toꞌoxiøjcä perfume‑vidrio piuhy. Mänitä Jesús jaꞌa perfume yajcuhtemøøyyä.
3 E, estando ele em betânia, assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro, com ungüento de nardo puro, de muito preço, e quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Mänitä jäyaꞌayhajxy näjeꞌe jiootmaꞌty, jaꞌa hajxy hänajty jim̱ pahäñaabiä. Mänit hajxy ñiñämaayyä: ―Cap yøꞌø perfume jaduhṉ cu yaghäyooyy.
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício de ungüento?
5 Coo jaduhṉ cu ñäꞌägä tooꞌcy, tsoobaadaam̱b yøꞌø hijty, tägøøgmägoꞌx‑xøøguduṉ̃. Jim̱ä häyoobädøjcä chow̱ hajxy jaduhṉ cu miooyyä coo jaduhṉ cu ñäꞌägä tooꞌcy. Jaduhṉä toꞌoxiøjc yhojjä.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros, e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Weends yhity. Caꞌa hajxy mwiꞌi yhojy. Nébiøch yøꞌø jaduhṉ tøø xtiuṉ̃än, cab jaduhṉ ñejpiä; hoy jaduhṉ.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, por que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Homiänaajä mijtsä häyoobäjäyaꞌay mhix̱y. Homiänaajä hajxy jaduhṉ mbuhbédät. Pero høøc̈h, cábøch mijts jejcy xyhixaꞌañ.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco, e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Xwyiingudsähgǿøbiøch yøꞌøyaꞌay jaduhṉ, páadyhøc̈hä perfume jaduhṉ xyajcuhtemøøyy. Jaduhṉ miäbaady nej cooc̈h häxøpy tøø nhoꞌoguiän. Jadúhṉhøch yøꞌø hijty xyajnähdemaꞌañ.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Majatiä Diosmädiaꞌagy wiäditaꞌañ wiinduhm̱yhagajpt jaꞌa høøc̈hcøxpä, jaduhṉä jäyaꞌayhajxy miädiaꞌagaꞌañ nébiøch yøꞌøyaꞌay naam̱nä tøø xtiuṉ̃. Jaduhṉ yøꞌø homiänaajä jiahmiedsáaṉänä. Tøyhajt jaduhṉ.
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Jim̱ä Jesús jaꞌa jiamiøød hänajty tuꞌug xiøhaty Judas Iscariote, jaꞌa hajxy hänajty nämajmetspä. Mänitä Judas jaꞌa teedywiindsǿṉ hoy miøødcojyquiapxytiuṉ̃ coo jaꞌa Judas jaꞌa Jesús hänajty tioogaꞌañ.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Coo jaꞌa teedywiindsøṉhajxy jaduhṉ miädooyy, mänit hajxy jaduhṉ jiaanc̈h tehm̱ xiooṉdaacpøjcy. Mänitä Judas yajwiinwaaṉøøyyä coo xädøꞌøñ hänajty mioꞌowaꞌañii. Mänitä Judas tiägøøyy wiinmaabiä nebiä Jesús paquiä yajcøꞌødägǿꞌøwät.
11 E eles, ouvindo-o, folgaram, e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Mänitä pascuaxøø yhabaatnä. Jaduhṉä judíoshajxy hänajty quiuhdujthaty coo tsajcaagy hajxy nax̱y quiay, jaꞌa cajpä tsoomiǿødäbä. Jaduhṉ hajxy hänajty quiuhdujthajpä coo meeghuung hajxy nax̱y yox̱y jaꞌa pascuaxøøjooty. Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøød miäyajtøøw̱ä: ―Maadaꞌa yhoyyä coo pascuaxøø hajxy häyaa nwiindsuugáayyämät.
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando sacrificavam a páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a páscoa?
13 Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøød nämetsc ñämaayy: ―Nøcx hajxy jim̱ Jerusalén. Jim̱ä jäyaꞌay hajxy tuꞌug mbaadaꞌañ nøøgóṉ.
13 E enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem, que leva um cântaro de água, vos encontrará; segui-o.
14 Jeꞌeds hajxy mbaduꞌubǿgäp. Mänit hajxy mbadøjtägǿꞌøwät. Mänitä cudøjc hajxy mnämáꞌawät: “Jaꞌa nWiindsǿṉ højts jaduhṉ tøø xwyiinguex̱y coo højts nyajtǿwät maa højtsä pascuaxøø häyaa tsuu nwiindsuugáyät.”
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Mänit mijtsä cudøjc cuarto nøcxy xyajnähixøꞌøwaꞌañ nähbettøjcøxp. Jaanc̈h tehm̱ quiäruundä jaꞌa cuarto jaduhṉ møød yajxoṉä. Jim̱ä cay huꞌugy hajxy mnähix̱ mhahixǿꞌøwät coo hajxy jim̱ ndsuugayáaṉäm ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado e preparado; preparai-a ali.
16 Mänit hajxy nämetsc jiaanc̈h nøcxy jim̱ cajptooty. Jiaanc̈h paat hajxy jaduhṉ neby hajxy hänajty tøø ñämaꞌayiijän. Mänitä tsuugay hajxy tiägøøyy nähix̱ hahixøøbiä.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a páscoa.
17 Coo quioodsøøñä, mänitä Jesúshajxy jim̱ ñøcxy maa jaꞌa pascuaxøø hajxy hänajty wyiindsuugayaꞌañän, møødä jiamøødhajxy jaꞌa jaac nämajcpä. Mänit hajxy tiägøøyy caabiä.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Túꞌughøch mijts mjamiøød xñäxøꞌøwøꞌøwaꞌañ. Quipxy hajxy jeꞌe cham̱ xmiøødcaamiújcäm. Tøyhajt jaduhṉ ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Mänit hajxy nägøx̱iä jiootmadiägøøyy. Mänit hajxy tiägøøyy niñämáayyäbä: ―Nej, høøc̈h jeꞌedaꞌa tyijy xñänøøm̱bä.
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Mijts mjamiøød jaduhṉ tuꞌug jatcøꞌøwaam̱b, näguipxiä tsajcaagy hajxy jaduhṉ jiiby xmiøødpaguhmáꞌtsäm texyjooty.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que põe comigo a mão no prato.
21 Høøc̈h, jaꞌa Diosquex̱ypä, jadúhṉhøch njadaꞌañ nhabetaꞌañ nepy jim̱ myiṉ̃än cujaay maa jaꞌa Diosmädiaꞌaguiän. Tøjiadaam̱bä Diosmädiaꞌagy jaduhṉ. Pero jaꞌa cráajøch jaduhṉ xñähdugaam̱bä, jaanc̈h tehm̱ yhoyhoy jaduhṉ chaac̈hpøgaꞌañ. Maas hoy häxøpy coo quiaꞌa näꞌägä naax̱wiimbädsøøm̱y ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
21 Na verdade o Filho do homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Caabyñä jaꞌa Jesúshajxy hänajty, mänitä Jesús jaꞌa tsajcaagy quionøꞌcy. Mänitä Dios ñämaayy: “Dioscujúꞌuyäp.” Mänitä jiamiøødä tsajcaagy nägøx̱iä yajnäguidøøyy. Mänit miänaaṉ̃: ―Cay hädaa hajxy; høøc̈h nniꞌx ngopc hädaa ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Mänitä Jesús jaꞌa vaso quionøꞌcy, jaꞌa hänajty vinomøødpä. Mänitä Dios ñämáaguiumbä: “Dioscujúꞌuyäp.” Mänitä Jesús jaꞌa vino yhuuctsohṉ̃. Mänitä jiamiøød miooyy. Nägøx̱iä hajxy jaduhṉ yhuucy.
23 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho; e todos beberam dele.
24 Mänitä Jesús miänáaṉgumbä: ―Høøc̈h nnøꞌty hädaa. Hijxtahṉd hädaa jaduhṉ cooc̈hä nnøꞌty nyajxeeꞌxaꞌañ cooc̈hä jäyaꞌayhajxy hänajty nnähhoꞌtuꞌudaꞌañ. Jadúhṉhøc̈hä cuhdujt nyajtødiägøꞌøwaꞌañ, jaꞌa Dios jaꞌa Abraham jecy miøødyajcuhdújcäbä.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Tøyhájthøch jaduhṉ nnämáꞌawät, cábøc̈hä vino nhuuctägatsaꞌañ høxtä cóonøch hänajty jim̱ tøø nnøcxtägach maac̈hä nDeediä wyiinduumän. Mänítøc̈hä vino jem̱ybiä nhuucmadsaꞌañ ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Mänitä Jesús jaꞌa Dioshøy hajxy yhøøyy, møødä jiamiøødtøjc. Mänit hajxy jim̱ chohṉ̃. Mänit hajxy jim̱ ñøcxy maa jaꞌa tuṉ hänajty xiøhatiän Olivos.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøødtøjc ñämaayy: ―Nägǿx̱iøc̈h mijts xñähgueꞌegaꞌañ, jeꞌeguiøxpä cooc̈h nmädiaꞌagy hajxy xquiaꞌa mäbøgaaṉä. Jaduhṉ jim̱ myiṉ̃ cujaay maa jaꞌa Diosmädiaꞌaguiän: “Nyaghoꞌogáam̱biøc̈hä meegcueendähajpä. Cøxaam̱bä meeghajxy piäyøꞌøgaꞌañ. Xii yaa hajxy ñøcxøꞌøwaꞌañ.”
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Cooc̈h hänajty tøø nhoꞌogy, mänítøch jadähooc njujypiøjtägatsaꞌañ. Mänítøch jim̱ nnøcxaꞌañ Galilea. Mänítøch mijts jim̱ nøcxy xpiaadaꞌañ ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Mänitä Pedro jaꞌa Jesús ñämaayy: ―Høøc̈h mäbøcypiä, cábøch miic̈h mänaa nbuhwaꞌadsaꞌañ, hoy miic̈h hajxy nägøx̱iä xjia puhwáꞌadsät.
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Tøyhájthøch miic̈h nnämáꞌawät, häyaa coods miic̈h tägøøghooc mniguiugapxaꞌañii cooc̈h tyijy xquiaꞌa hix̱iä.
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Pero Pedro, tehṉgajnä jeꞌe jiaac miänaaṉ̃: ―Cábøch mänaa nniguiugapxaꞌañii cooc̈h tyijy miic̈h ngaꞌa hix̱iä, hóyhøch miic̈h quipxy nja møødhóꞌogät ―nøm̱ä Pedro miänaaṉ̃. Jaduhṉ hajxy nägøx̱iä piahadsoobä.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Mänitä Jesúshajxy jim̱ ñøcxy maa hänajty xiøhatiän Getsemaní. Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøødtøjc ñämaayy: ―Jiids hajxy huuc häñaꞌaw, nøcxy nhuuc Diospaꞌyaꞌaxy.
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Mänitä Jesús jaꞌa Pedro hawiing miøødnøcxy, møødä Santiago, møødä Juan. Mänitä Jesús hoyhoy jiaanc̈h tehm̱ jiootmabiøjcy.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, e começou a ter pavor, e a angustiar-se.
34 Mänitä Pedrohajxy ñämaayyä: ―Hoyhóyhøch jaduhṉ njaanc̈h tehm̱ jiootmayhaty. Høxtä hoꞌogáam̱bøch nnijiäwøꞌøyii. Huuc mähmøꞌøw hajxy yaa. Cab hajxy mmaahóꞌogät. Jujcy hajxy mhídät ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui, e vigiai.
35 Mänitä Jesús weeṉ̃tiä jiaac nøcxy. Mänit jaduhṉ miägutscädaacy. Mänitä Dios tiägøøyy mänuuꞌxtaacpä: “Teedy, meeꞌx, coo miic̈h jaduhṉ cu mgaꞌa mänaaṉ̃, cábøch häxøpy ndsaac̈hpøgaꞌañ nébiøch cham̱ nmänaxaꞌañän. Pero cábøc̈hä nguhdujt yhídät nébiøc̈hä njoot jia tsoquiän. Miic̈hä mguhdujt jaduhṉ näꞌägädä hidaam̱b.”
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 — ausente —
36 E disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; não seja, porém, o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Mänitä Jesús jim̱ ñøcxtägajch maa jaꞌa Pedrohajxy hänajty tøø miähmøꞌøyän. Coo jim̱ miejch, mänit jaduhṉ yhijxy coo hajxy hänajty tøø quiøx̱y maahoꞌogy. Mänitä Pedro ñämaayyä: ―Simón, nej, mmaabä. Niduꞌhora miic̈h tøø mgaꞌa meeꞌxtucy.
37 E, chegando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não podes vigiar uma hora?
38 Jujcy hajxy hit. Tehṉgajnä jaꞌa Dios hajxy mbaꞌyáꞌaxät. Jaduhṉä møjcuꞌugong hajxy xquiaꞌa jøjcapxǿꞌøwät. Jia tsojpiä mjoothajxy jaduhṉ coo hajxy jujcy mhídät, pero cabä mniꞌx jaꞌa mgopc‑hajxy jaduhṉ mieeꞌxtugaꞌañ.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Mänitä Jesús jaꞌa Dios hoy piaꞌyáax̱cumbä. Jaduhṉ jadähooc ñämänaanǿøguiumbä.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Mänit jadähooc miéjtscumbä maa jaꞌa Pedrohajxy hänajty tøø miähmøꞌøyän. Tøø hajxy hänajty miaahóꞌcumbä. Hix̱, tøø hajxy hänajty jiaanc̈h tehm̱ yhanuuꞌxøꞌøy. Coo hajxy jaduhṉ yujxä, cab hajxy hänajty ñäꞌägä najuøꞌøy waam̱b hajxy yhadsówät.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Coo jaꞌa Jesús jaduhṉ miejch jaꞌa miädägøøghoocpä, mänit miänaaṉnä: ―Nej, jeꞌenä hajxy mwiꞌi miaꞌayñä. Ween tiuhṉä. Tøø yhabaatnä cooc̈hä cahwiindøyhänaꞌc‑hajxy xquiøꞌødägøꞌøwaaṉnä, høøc̈h jaꞌa Diosquex̱ypä.
41 E voltou terceira vez, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Pädǿꞌnäts hajxy. Jam̱ hajxy. Xim̱ä craa myiṉ̃ jaꞌac̈h jaduhṉ xyajcøꞌødägøꞌøwaam̱bä.
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Jim̱ä Jesús hänajty miädiaꞌagyñä, mänitä Judashajxy miejch, møødä majiäyaꞌay, haagä espada‑cap. Näjeꞌe hajxy hänajty wiojptcappä. Jaꞌa teedywiindsøṉhajxy jaduhṉ mäguejx, møødä hänaꞌc‑hajxy jiiby yajnähixøøbiä tsajtøgooty, møødä majjäyaꞌadiøjc‑hajxy.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas e dos anciãos, e com ele uma grande multidão com espadas e varapaus.
44 Tøø jaꞌa Judashajxy hänajty quiojyquiapxytiuṉ̃: “Jaꞌac̈h hänajty ndsuꞌxaam̱biä, jeꞌe hänajty jeꞌe. Mänit hajxy mmádsät. Mänit hajxy nøcxy mdsum̱y”, nøm̱ä Judas hänajty tøø miänaꞌañ.
44 Ora, o que o traía, tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Mänitä Judas jaꞌa Jesús ñämejch. Mänit ñämaayy: ―¡Wiindsǿṉ! Mänitä Judas jaꞌa Jesús jiaanc̈h tsuꞌxy.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele, e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Mänitä Jesús miajtsä.
46 E lançaram-lhe as mãos, e o prenderam.
47 Jaꞌa Jesús jaꞌa jiamiøød tuꞌug, jim̱ä espada hänajty miøjnädaw̱haty. Coo jaduhṉ yhijxy coo jaꞌa Jesús hänajty tøø miac̈hii, mänitä yhespada jiuuꞌpädsøøm̱y. Mänitä teedywiindsøṉä mioonsä tuꞌug tiaatspujxtuutä.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe uma orelha.
48 Mänitä Jesús jaꞌa majiäyaꞌay ñämaayy: ―Tiic̈h hajxy jaduhṉ coo tøø xñämiṉ̃ espada‑cap wojptcap. Tiic̈h hajxy xyhix̱y, méeꞌtspäjä.
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e varapaus a prender-me, como a um salteador?
49 Tiic̈h hajxy jim̱ coo xquiaꞌa majtspä tsajtøgooty. Nébyhøch hajxy jaduhṉ høxtä yaa tøø xñämiṉ̃. Nej, caꞌa, jabom̱‑jabóm̱høch hijty jim̱ nøcxy nyajnähixøꞌøyä. Pero páadyhøch cham̱ njaty nhabety, jaduhṉä Diosmädiaꞌagy tiøjiádät jaꞌa høøc̈hcøxpä.
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Nidiuhm̱ä Jesús hänajty jiaac mädiaꞌagy. Tøø jaꞌa jiamiøødhajxy hänajty quiøx̱y päyøꞌøgy.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Jim̱ä høxcujc‑hänaꞌc jaꞌa Jesús hänajty tuꞌug piawädijpä, poobwit‑nähcäjeeṉä. Mänit jaduhṉ jia madsaaṉä.
51 E um certo jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe a mão.
52 Mänitä poobwit yajniñähnajptuutä. Nähwaꞌads høxwaꞌads jeꞌe piäyøꞌcy.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Mänitä Jesús yajnøcxä maa jaꞌa teedywiindsǿṉ wyiinduumän, jaꞌa jaac tehm̱ miøjpä. Mänitä teedywiindsøṉhajxy jiaac tehm̱ miejch, møødä majjäyaꞌadiøjc‑hajxy, møødä hänaꞌc‑hajxy jiiby yajnähixøøbiä maa jaꞌa tsajtøjcän.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos e os escribas.
54 Jim̱ä Pedro hänajty jäguem̱juøøby piadänaꞌay maa jaꞌa teedywiindsǿṉ tiøjwiingøn. Mänit jim̱ piahøxtaacy maa jaꞌa hadänaabiähajxy hänajty jiøømbaꞌaxam̱iän.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Jim̱ä teedywiindsøṉhajxy hänajty jia wiꞌi wyiinmahñdyhaty nebiä Jesús hajxy yajyaghoꞌogǿøjät. Pero cab hajxy hänajty ñäꞌägä wiinmahmybiaady.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Hix̱, hoyyä Jesús hajxy hänajty nämay jia nähøønøꞌøy, wiingaty hajxy hänajty miädiaꞌagy; cab hajxy hänajty tiuꞌugmädiaꞌaguiä.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Mänitä wiinghänaꞌc‑hajxy tiänaayyøꞌcy; nøm̱ hajxy jeꞌe miänaam̱bä: ―Tøø højts jaduhṉ nmädoy coo jaduhṉ miänaaṉ̃: “Hädaa tsajtøjc, jäyaꞌayhajxy hädaa hädiuuṉ. Pero høøc̈h, nyajnajtsjidǿꞌøwäbøch hädaa. Cudägøøgxǿøyyøc̈hä wiingpä nhädiuuṉdägátsät. Caꞌa jiäyaꞌayhajxy jeꞌe hädiúnäp” ―jaduhṉ hajxy jeꞌe yhøhṉdaacpä.
57 E, levantando-se alguns, testificaram falsamente contra ele, dizendo:
58 — ausente —
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derrubarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Ni jeꞌe hajxy hänajty quiaꞌa tuꞌugmädiáꞌaguiäbä.
59 E nem assim o seu testemunho era coerente.
60 Mänitä teedywiindsǿṉ tiänaayyøꞌcy majiäyaꞌayhagujc, jaꞌa tehm̱ miøjpä. Mänitä Jesús ñämaayyä: ―Nej, cab jaduhṉ mnäꞌä hadsowaꞌañä waam̱baty hajxy miänaꞌañä.
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Pero cabä Jesús waam̱b ñäꞌägä hadsooyy. Mänit ñämáayyägumbä: ―Nej, tøyhajt jaduhṉä coo miic̈hä Dios tøø xquiex̱iä, Nej, miic̈hä Dios xyHuunghajpä.
61 Mas ele calou-se, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Tøyhajt jaduhṉ. Høøc̈h jeꞌe. Xyhixáam̱bøch mijts jaduhṉ cooc̈h jim̱ nhäñaꞌawaꞌañ Dioswiinduum, maa jaꞌa yhahooyhaampiän. Mänítøch hajxy jadähooc xyhixáaṉgumbä cooc̈h hänajty yaa ngädaactägatsaꞌañ hädaa yaabä naax̱wiin. Jocjóotyhøch hänajty nmänacaꞌañ.
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder de Deus, e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Mänitä teedywiindsǿṉ jaꞌa wyit quiøøꞌch. Paady jaduhṉ jiatcøøyy coo hänajty jiaanc̈h tehm̱ jiootmaꞌady. Mänit miänaaṉ̃: ―Tii testigo hajxy jaduhṉ nnäꞌä jaac wáaṉämät.
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Tøø hajxy jaduhṉ mhamdsoo mädoy coo jaꞌa Dios tøø miägapxtägoy. Waam̱b hajxy jaduhṉ mmänaꞌañ, neby hajxy ndúuṉämät. Haagä jaduhṉ hajxy miänaaṉ̃ cooc tyijy jaꞌa Jesús tøø quiädieey, møød cooc ween yaghoꞌogyii.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Mänitä Jesús tiägøøyyä wiingutsujǿøyyäbä. Mänit wyiingux̱odsøøyyä. Mänit wyiingutexøøyyä. Mänit ñämaayyä: ―Najuøꞌøw pøṉ xquiojx. Mänitä hadänaabiädøjc jaꞌa Jesús hajxy wyiinguḻaꞌabøøyy.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Y jaꞌa Pedro, jiiby hänajty jeꞌe hanaax̱yp jiøømbaꞌaxam̱y maa jaꞌa tøjwiingän. Mänitä teedywiindsøṉä qyix̱ymoonsä tuꞌug miejch maa jaꞌa Pedro hänajtiän. Coo jaꞌa Pedro jaduhṉ yhijxä, mänit wyiinheeꞌppejtä. Mänit ñämaayyä: ―Nax̱y miic̈h yøꞌø Jesús mmøødwädity, túhm̱äts. Haagä Nazaret hajxy mdsooñ nämetsc, túhm̱äts.
66 E, estando Pedro embaixo, noátrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 — ausente —
67 E, vendo a Pedro, que se estava aquentando, olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Mänitä Pedro ñijiøgapxä: ―Ni ngaꞌa híx̱iøch yøꞌø. Ni ngaꞌa najuǿꞌøyhøch jaduhṉ tiic̈h jaduhṉ xjia wiꞌi yajmøødmädiaacp ―nøm̱ä Pedro yhøhṉdaacy. Mänitä Pedro quiuraabädsøøm̱y. Mänitiä tseey tuꞌug jiaanc̈h yaaxøꞌcy.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Mänitä quix̱ymoonsä jaꞌa Pedro yhíjxcumbä. Mänitä jäyaꞌayhajxy ñämaayyä, jaꞌa hajxy hänajty jim̱ jaac padänaabiä: ―Xii Jesús jiamiøød tuꞌug. Jeꞌe yøꞌø ―nøm̱ä quix̱ymoonsä miänaaṉ̃.
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Mänitä Pedro jadähooc ñiguiugápxägumbä. Cab jaduhṉ ñäꞌä jegøøyy, mänitä Pedro ñämáayyägumbä: ―Mbawädijpy miic̈hä Jesúspä, túhm̱äts. Nyoꞌmädooby højts jaduhṉ coo miic̈h jim̱ mdsooñ Galilea.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente tu és um deles, porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Mänitä Pedro jadähooc miänáaṉgumbä: ―Tøyhajt, cábøch jaduhṉ nnäꞌägä hix̱iä pøṉ hajxy jaduhṉ mja mädiaacypy. Tähooccapx̱iä jaꞌa Pedro jaduhṉ miänaaṉ̃ cooc tyijy jaꞌa Jesús hänajty quiaꞌa näꞌägädä hix̱iä.
71 E ele começou a praguejar, e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Mänitiä tseey miämetsc‑hoocpä yáax̱cumbä. Mänitä Pedro jiahmiejtstaacy coo jaꞌa Jesús hänajty tøø miänaꞌañ: “Cahnä tseey hänajty miämetsc‑hoocpä yaꞌaxy, tøø miic̈h hänajty tägøøghooc mniguiugapxyii cooc̈h miic̈h hänajty xquiaꞌa hix̱iä.” Mänitä Pedro jiøøguiooꞌty coo jaꞌa tseey miämetsc‑hoocpä jiaanc̈h yaax̱y.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.