Lucas 4
Isthmus Mixe NT (MIR_TBL) vs NVT
1 Jim̱ä Jesús hänajty maa jaꞌa Jordánmøjnøøjän. Miøødä Jesús jaꞌa Dioshespíritu hänajty. Mänitä Jesús wioonøcxä hanidiuhm̱duum jaꞌa Dioshespíritu.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Jim̱ jaduhṉ yhijty juxychäguiꞌxxøø. Hayuu hänajty ñäꞌägä hity. Jim̱ä Jesús hänajty jia jøjcapxøꞌøwaꞌañii jaꞌa møjcuꞌugóngäm coog tyijy cu tiuꞌudägooyy. Mänitä Jesús yuu piaatä. Mänitä Jesús ñämaayyä jaꞌa møjcuꞌugóngäm: ―Pø tøy miic̈h jaꞌa Dios xyHuunghaty, yajwaꞌañguioj yøꞌø tsaa nebiä tsajcaaguiän ―ja jøjcapxøꞌøwaaṉä jaꞌa Jesús jaduhṉ, paady jaduhṉ ñämaayyä.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 — ausente —
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Jaduhṉä Diosmädiaꞌagy miänaꞌañ: “Caꞌa quiaaguiä jaꞌa jäyaꞌayhajxy miäjugyhádät hädaa yaabä naax̱wiin; møødä Diosmädiaꞌagy hajxy miäjugyhádät.”
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Mänitä møjcuꞌugong jaꞌa Jesús wioonøcxy maa jaꞌa tuṉ jaanc̈h tehm̱ quiøxpän. Mänitä Jesús tuꞌhabaquiä yajnäheebøøyyä jaꞌa naax̱ jaꞌa cajpt cøx̱iä hädaa yaabä naax̱wiin.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Mänitä Jesús ñämaayyä: ―Høøc̈h njeꞌe yøꞌøduhṉ cøx̱iä mäduhṉ̃tiä jii quiähxøꞌøgy. Yajxóṉ yøꞌø cajpt jaduhṉ. Møj jaanc̈h jaꞌa jäyaꞌayhajxy, jaꞌa hajxy xiiby tsänaabiä. Høøc̈h jaduhṉ cøx̱iä tøø xquiøx̱y cøꞌødägøꞌøy. Nmǿødhøch jaꞌa cuhdujt jaduhṉ cooc̈h hopiøṉä nyajcøꞌødägǿꞌøwät. Y cooc̈h miic̈h jaduhṉ xwyiingudsähgǿꞌøwät, mänítøch miic̈h ngøx̱y móꞌowät.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 — ausente —
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Jaduhṉä Diosmädiaꞌagy miänaꞌañ: “Mwiingudsähgǿꞌøwäp jaꞌa Dios; jeꞌeduhṉ mWiindsøṉhádäp. Cab jaduhṉ wiingpä mwiindsøṉhádät.”
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Mänitä møjcuꞌugong jaꞌa Jesús wioonøcxy jim̱ Jerusalén‑cajptooty. Mänit miøødwiimbejty møjtsajtøjcuhduum. Mänitä møjcuꞌugong miänaaṉ̃: ―Pø tøy miic̈h jaꞌa Dios xyHuunghaty, cuhdøpxnax̱ jiiby naax̱wiin.
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 Caj miic̈h nej mjádät. Jaduhṉ jiiby myiṉ̃ maa jaꞌa Diosmädiaꞌaguiän:
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 — ausente —
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Jaduhṉä Diosmädiaꞌagy miänaam̱bä: “Cabä Dios mjøjcapxǿꞌøwät, jaꞌa mWiindsøṉhajpiä.”
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Coo jaꞌa møjcuꞌugong miädiaꞌagy hänajty quiaꞌa jøjtägøꞌøwáaṉäxä, mänit ñähgueecnä.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Mänitä Jesús yhädaactägajch Galileanaaxooty. Diosmäjaa hänajty miøød. Mänitä mädiaꞌagy wiädijty jaꞌa Jesúscøxpä wiinduhm̱yhagajpt.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Cajpt‑cajpt jaꞌa Jesús hänajty wiädity yajnähixøøbiä tsajtøgooty. Mänitä Jesús quiumaayyä jaꞌa jäyaꞌayhajxy nägøx̱iä.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Mänitä Jesús miejch Nazaret maa hänajty tøø miuutsc‑hatiän. Coo jaꞌa pooꞌxxiøø yhabaaty, mänit tiägøøyy tsajtøgooty. Jaduhṉ hänajty ñäꞌägä cuhdujthaty jaꞌa pooꞌxxiøøjooty. Mänit ñämaayyä coo jaꞌa Diosmädiaꞌagy quiápxät. Coo tiänaayyøꞌcy majiäyaꞌawyiinduum,
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 mänitä libro miooyyä, jaꞌa Isaías hänajty jegyhajty tøø jiáayäbä, jaꞌa Diosquex̱ypä. Mänitä libro quiejtøøyy. Mänit tiägøøyy capxpä:
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 — ausente —
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 — ausente —
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Mänitä Jesús jaꞌa libro yhabädijnä. Mänitä tsajtøjyohbiä jaduhṉ miooyyä. Mänitä Jesús yhäñaaguiädaacy. Wyiꞌi wyiinheeꞌppejpy jaꞌa cuꞌug jaꞌa Jesús hajxy hänajty.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Tøø jaꞌa Diosmädiaꞌagy tiøjiaty nébiøch tøø ngapxiän.
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Mänitä cuꞌughajxy yagjuøøyy coo jaꞌa Jesús hänajty hoy tøø quiapxy. Hoy jaꞌa Jesús hajxy hänajty ñänøm̱y: ―Maa yøꞌø capxy yøꞌø mädiaꞌaguiädaꞌa tøø yhuug habøjpä. Haa caꞌa, jaꞌa José yhuung yøꞌøduhṉ, cabä ―nøm̱ hajxy hänajty miänaꞌañ.
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Jadúhṉhøch mijtsädaꞌa xñämaꞌawaꞌañ: “Huuc yajcähxøꞌøg jaꞌa hijxtahṉd yaa maa jaꞌa mhamdsoo cajptän nej miic̈h jim̱ tøø mhuuc yajcähxøꞌpän jim̱ Capernaum.”
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Mänitä Jesús jiaac mänaaṉ̃: ―Pero høøc̈h jaduhṉ mänaam̱b, jaꞌa Diosquex̱ypähajxy, cabä miädiaꞌagyhajxy miäbøgáaṉäxä maa yhamdsoo cajpthajxiän. Tehm̱ tiøyhajt jaduhṉ.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Coo jaꞌa Elías hänajty jegyhajty wiädity Diosmädiaꞌagy‑yajwaꞌxpä yaa Israelpä‑naaxooty, tägøøgjomøjtä cupc caj ñäꞌägädä tuuyy. Chaadsä yuuxøø jiaanc̈h tehm̱ jiajtä. Mänitä Dios jaꞌa Elías quiejxy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Sarepta, jim̱ Sidón mäwiingóṉ. Jim̱ä Elías jaꞌa yaamgtoꞌoxy hoy tuꞌug piuhbety. Pero jaꞌa yaamgtoꞌoxyhajxy yaabä, cab hajxy yajnäguejxä, hoy hajxy hänajty jia nämayyä.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 — ausente —
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Jaanä jaduhṉduhm̱bä, jii haxøøgpaꞌammøødpähajxy hänajty nämay yaa Israelpä‑naaxooty mänaa jaꞌa Eliseo hänajty yaa wiäditiän Diosmädiaꞌagy‑yajwaꞌxpä. Pero cabä piaꞌamhajxy jaduhṉ yajnajx yajmáayyäxä. Jagooyyä Naamán piaꞌam nidiuhm̱ ñajxy miaayy, y jäguem̱ hänajty chänaꞌay jim̱ Sirianaaxooty, caꞌa yaajä.
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Coo jaꞌa jäyaꞌayhajxy jaduhṉ miädooyy nebiä Jesús miänaaṉ̃än, jaꞌa hajxy hänajty jiiby tsajtøgootypä, cøjx hajxy jiootmaꞌady.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Mänitä Jesús hajxy ñädänaayyøꞌcy. Mänitä Jesús hajxy jim̱ yajnøcxy tuṉguhduum jim̱ cajptpaꞌa. Jim̱ä Jesús hajxy hänajty quiuhjuijpnaxaꞌañ.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Pero cabä Jesús hajxy nej ñäꞌä tuuṉ̃. Jaduhyyä jeꞌe yajyohñajxy majiäyaꞌayhagujc. Mänit jim̱ wyiimbijnä.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Mänitä Jesús ñøcxy Capernaum, jim̱ Galileanaaxooty. Coo jaꞌa pooꞌxxiøø yhabaaty, mänitä Jesús jaꞌa cuꞌug tiägøøyy yajnähixøøbiä tsajtøgooty.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Jaduhṉä Jesús hänajty yajnähixøꞌøy nebiä capxtaꞌagypiän, paadiä cuꞌughajxy hänajty yagjuøꞌøy.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Jiibiä jäyaꞌay hänajty tuꞌug jaꞌa møjcuꞌubaꞌammøødpä. Mänit møc yaax̱y:
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 ―Ween højts nhity. Tii jaduhṉ mhøxtaaby maa højtsän. Nej, xyajcuhdägoyyaam̱b højtsä. Nhíx̱yhøch miic̈h. Jesús mxøhaty. Nazaret mdsooñ. Nnajuǿøbiøch jaduhṉ coo miic̈hä Dios xyHuunghaty.
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Mänitä Jesús jaꞌa møjcuꞌu yhojy: ―Hamóṉ, juaꞌads jim̱ maa yøꞌø craajän. Mänitä mähdiøjc quiädaayy naax̱wiin maa jaꞌa jäyaꞌay wyiinduumhajxiän. Mänitä møjcuꞌu piädsøøm̱y. Cabä mähdiøjc nej jiajnä.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Mänitä jäyaꞌayhajxy nägøx̱iä chähgøøyy. Mänit hajxy ñiñämaayyä: ―Høxtahm̱ds jaduhṉ quiapxy miädiaꞌagy. Cuhdujtmøødädaꞌa yøꞌøduhṉ maa jaꞌa møjcuꞌuhajxiän. Jaanc̈h pädsøøm̱b hajxy jaduhṉ coo hajxy ñämaꞌayii coo hajxy piädsǿm̱ät.
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Mänitä mädiaꞌagy tiägøøyy wädijpä jaꞌa Jesúscøxpä jim̱ wiinduhm̱yhagajpt.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Mänitä Jesús piädsøøm̱y tsajtøgooty. Mänit ñøcxy maa jaꞌa Simón tiøjc‑hajxiän. Jiibiä Simón miøꞌødhoc hänajty piaꞌamgoꞌnaꞌay tomiøød. Mänitä Jesús hajxy miänuuꞌxtaacy coo jaꞌa toy ween yajtǿjtsäxä.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Mänitä Jesús jaꞌa paꞌamjäyaꞌay wyiinguwoodsøøyy. Mänit miänaaṉ̃ coo jaꞌa toy ween ñähwaꞌac̈hii. Mänitiä jaꞌa toy jiaanc̈h tøjtsnä. Mänitä paꞌamjäyaꞌay piädøꞌcy. Mänit tiägøøyy mayhajt‑tuum̱bä maa jaꞌa Jesúshajxiän.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Coo chuujøøyy, mänitä paꞌamjäyaꞌayhajxy may wioomejtsä maa jaꞌa Jesúsän. Madiuꞌu jaꞌa paꞌam hajxy hänajty miøødä. Mänitä Jesús nägøx̱iä quiøꞌønähgajpy tuꞌugjaty‑tuꞌugjaty. Jaduhṉä piaꞌamhajxy ñähwaats quiuhwaatsä.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Nämay hajxy hänajty miøjcuꞌubaꞌammøødä. Coo jaꞌa møjcuꞌuhajxy piädsøøm̱y, mänit hajxy yhayaax̱y: ―Dios miic̈h xyHuunghajp. Mänitä Jesús jaꞌa møjcuꞌu yhojy. Cab hajxy ñäꞌägä yajcapxä. Hix̱, ñajuøøby hajxy hänajty coo jaꞌa Jesús jieꞌejä jaꞌa Cristo, jaꞌa Dios tøø quiéx̱iäbä.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Coo jiobøøyy, mänitä Jesús ñøcxy cajptpaꞌa hanidiuhm̱duum. Jim̱ä cuꞌug jaꞌa Jesús hajxy hänajty yhøxtaꞌay. Coo hajxy piaaty, mänit hajxy jia yajmähmøꞌøwaaṉ̃.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Páadyhøch jaꞌa Dios yaa tøø xquiex̱y hädaa yaabä naax̱wiin cooc̈h wiinduhm̱yhagajpt nwädítät, cooc̈h nyajwiingapxǿꞌøwät coo jaꞌa Dios jaꞌa miäjaa yajcähxøꞌøgaaṉnä. Paady, cábøch yaa nmähmøꞌøwaꞌañ.
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Jaduhṉä Jesús hänajty wiädity yajnähixøøbiä jim̱ Galileanaaxooty. Wiinduhm̱yc̈hajtøjc hänajty wiädity.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.