Lucas 4
Isthmus Mixe NT (MIR_TBL) vs NAA
1 Jim̱ä Jesús hänajty maa jaꞌa Jordánmøjnøøjän. Miøødä Jesús jaꞌa Dioshespíritu hänajty. Mänitä Jesús wioonøcxä hanidiuhm̱duum jaꞌa Dioshespíritu.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Jim̱ jaduhṉ yhijty juxychäguiꞌxxøø. Hayuu hänajty ñäꞌägä hity. Jim̱ä Jesús hänajty jia jøjcapxøꞌøwaꞌañii jaꞌa møjcuꞌugóngäm coog tyijy cu tiuꞌudägooyy. Mänitä Jesús yuu piaatä. Mänitä Jesús ñämaayyä jaꞌa møjcuꞌugóngäm: ―Pø tøy miic̈h jaꞌa Dios xyHuunghaty, yajwaꞌañguioj yøꞌø tsaa nebiä tsajcaaguiän ―ja jøjcapxøꞌøwaaṉä jaꞌa Jesús jaduhṉ, paady jaduhṉ ñämaayyä.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 — ausente —
3 Então o diabo disse a Jesus: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra se transforme em pão.
4 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Jaduhṉä Diosmädiaꞌagy miänaꞌañ: “Caꞌa quiaaguiä jaꞌa jäyaꞌayhajxy miäjugyhádät hädaa yaabä naax̱wiin; møødä Diosmädiaꞌagy hajxy miäjugyhádät.”
4 Mas Jesus lhe respondeu:
5 Mänitä møjcuꞌugong jaꞌa Jesús wioonøcxy maa jaꞌa tuṉ jaanc̈h tehm̱ quiøxpän. Mänitä Jesús tuꞌhabaquiä yajnäheebøøyyä jaꞌa naax̱ jaꞌa cajpt cøx̱iä hädaa yaabä naax̱wiin.
5 Então o diabo o levou para um lugar mais alto e num instante lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Mänitä Jesús ñämaayyä: ―Høøc̈h njeꞌe yøꞌøduhṉ cøx̱iä mäduhṉ̃tiä jii quiähxøꞌøgy. Yajxóṉ yøꞌø cajpt jaduhṉ. Møj jaanc̈h jaꞌa jäyaꞌayhajxy, jaꞌa hajxy xiiby tsänaabiä. Høøc̈h jaduhṉ cøx̱iä tøø xquiøx̱y cøꞌødägøꞌøy. Nmǿødhøch jaꞌa cuhdujt jaduhṉ cooc̈h hopiøṉä nyajcøꞌødägǿꞌøwät. Y cooc̈h miic̈h jaduhṉ xwyiingudsähgǿꞌøwät, mänítøch miic̈h ngøx̱y móꞌowät.
6 E disse: — Eu lhe darei todo este poder e a glória destes reinos, porque isso me foi entregue, e posso dar a quem eu quiser.
7 — ausente —
7 Portanto, se você me adorar, tudo isso será seu.
8 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Jaduhṉä Diosmädiaꞌagy miänaꞌañ: “Mwiingudsähgǿꞌøwäp jaꞌa Dios; jeꞌeduhṉ mWiindsøṉhádäp. Cab jaduhṉ wiingpä mwiindsøṉhádät.”
8 Mas Jesus respondeu:
9 Mänitä møjcuꞌugong jaꞌa Jesús wioonøcxy jim̱ Jerusalén‑cajptooty. Mänit miøødwiimbejty møjtsajtøjcuhduum. Mänitä møjcuꞌugong miänaaṉ̃: ―Pø tøy miic̈h jaꞌa Dios xyHuunghaty, cuhdøpxnax̱ jiiby naax̱wiin.
9 Então o diabo levou Jesus a Jerusalém, colocou-o sobre o pináculo do templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 Caj miic̈h nej mjádät. Jaduhṉ jiiby myiṉ̃ maa jaꞌa Diosmädiaꞌaguiän:
10 porque está escrito: “Aos seus anjos ele dará ordens a seu respeito, para que o guardem.”
11 — ausente —
11 E: “Eles o sustentarão nas suas mãos, para que você não tropece em alguma pedra.”
12 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Jaduhṉä Diosmädiaꞌagy miänaam̱bä: “Cabä Dios mjøjcapxǿꞌøwät, jaꞌa mWiindsøṉhajpiä.”
12 Jesus respondeu ao diabo:
13 Coo jaꞌa møjcuꞌugong miädiaꞌagy hänajty quiaꞌa jøjtägøꞌøwáaṉäxä, mänit ñähgueecnä.
13 Tendo concluído todas as tentações, o diabo afastou-se de Jesus, até momento oportuno.
14 Mänitä Jesús yhädaactägajch Galileanaaxooty. Diosmäjaa hänajty miøød. Mänitä mädiaꞌagy wiädijty jaꞌa Jesúscøxpä wiinduhm̱yhagajpt.
14 Então Jesus, no poder do Espírito, voltou para a Galileia, e a sua fama correu por toda aquela região.
15 Cajpt‑cajpt jaꞌa Jesús hänajty wiädity yajnähixøøbiä tsajtøgooty. Mänitä Jesús quiumaayyä jaꞌa jäyaꞌayhajxy nägøx̱iä.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo elogiado por todos.
16 Mänitä Jesús miejch Nazaret maa hänajty tøø miuutsc‑hatiän. Coo jaꞌa pooꞌxxiøø yhabaaty, mänit tiägøøyy tsajtøgooty. Jaduhṉ hänajty ñäꞌägä cuhdujthaty jaꞌa pooꞌxxiøøjooty. Mänit ñämaayyä coo jaꞌa Diosmädiaꞌagy quiápxät. Coo tiänaayyøꞌcy majiäyaꞌawyiinduum,
16 Jesus foi para Nazaré, onde havia sido criado. Num sábado, entrou na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 mänitä libro miooyyä, jaꞌa Isaías hänajty jegyhajty tøø jiáayäbä, jaꞌa Diosquex̱ypä. Mänitä libro quiejtøøyy. Mänit tiägøøyy capxpä:
17 Então lhe deram o livro do profeta Isaías. E, abrindo o livro, achou o lugar onde está escrito:
18 — ausente —
18 “O Espírito do Senhor
19 — ausente —
19 e proclamar o ano aceitável
20 Mänitä Jesús jaꞌa libro yhabädijnä. Mänitä tsajtøjyohbiä jaduhṉ miooyyä. Mänitä Jesús yhäñaaguiädaacy. Wyiꞌi wyiinheeꞌppejpy jaꞌa cuꞌug jaꞌa Jesús hajxy hänajty.
20 Tendo fechado o livro, Jesus o devolveu ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Tøø jaꞌa Diosmädiaꞌagy tiøjiaty nébiøch tøø ngapxiän.
21 Então Jesus começou a dizer:
22 Mänitä cuꞌughajxy yagjuøøyy coo jaꞌa Jesús hänajty hoy tøø quiapxy. Hoy jaꞌa Jesús hajxy hänajty ñänøm̱y: ―Maa yøꞌø capxy yøꞌø mädiaꞌaguiädaꞌa tøø yhuug habøjpä. Haa caꞌa, jaꞌa José yhuung yøꞌøduhṉ, cabä ―nøm̱ hajxy hänajty miänaꞌañ.
22 Todos davam testemunho dele e se maravilhavam das palavras cheias de graça que lhe saíam dos lábios. E perguntavam: — Não é este o filho de José?
23 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Jadúhṉhøch mijtsädaꞌa xñämaꞌawaꞌañ: “Huuc yajcähxøꞌøg jaꞌa hijxtahṉd yaa maa jaꞌa mhamdsoo cajptän nej miic̈h jim̱ tøø mhuuc yajcähxøꞌpän jim̱ Capernaum.”
23 Então Jesus disse:
24 Mänitä Jesús jiaac mänaaṉ̃: ―Pero høøc̈h jaduhṉ mänaam̱b, jaꞌa Diosquex̱ypähajxy, cabä miädiaꞌagyhajxy miäbøgáaṉäxä maa yhamdsoo cajpthajxiän. Tehm̱ tiøyhajt jaduhṉ.
24 E Jesus prosseguiu:
25 Coo jaꞌa Elías hänajty jegyhajty wiädity Diosmädiaꞌagy‑yajwaꞌxpä yaa Israelpä‑naaxooty, tägøøgjomøjtä cupc caj ñäꞌägädä tuuyy. Chaadsä yuuxøø jiaanc̈h tehm̱ jiajtä. Mänitä Dios jaꞌa Elías quiejxy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Sarepta, jim̱ Sidón mäwiingóṉ. Jim̱ä Elías jaꞌa yaamgtoꞌoxy hoy tuꞌug piuhbety. Pero jaꞌa yaamgtoꞌoxyhajxy yaabä, cab hajxy yajnäguejxä, hoy hajxy hänajty jia nämayyä.
25 Na verdade lhes digo que havia muitas viúvas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra,
26 — ausente —
26 e Elias não foi enviado a nenhuma delas, a não ser a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Jaanä jaduhṉduhm̱bä, jii haxøøgpaꞌammøødpähajxy hänajty nämay yaa Israelpä‑naaxooty mänaa jaꞌa Eliseo hänajty yaa wiäditiän Diosmädiaꞌagy‑yajwaꞌxpä. Pero cabä piaꞌamhajxy jaduhṉ yajnajx yajmáayyäxä. Jagooyyä Naamán piaꞌam nidiuhm̱ ñajxy miaayy, y jäguem̱ hänajty chänaꞌay jim̱ Sirianaaxooty, caꞌa yaajä.
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, a não ser Naamã, o sírio.
28 Coo jaꞌa jäyaꞌayhajxy jaduhṉ miädooyy nebiä Jesús miänaaṉ̃än, jaꞌa hajxy hänajty jiiby tsajtøgootypä, cøjx hajxy jiootmaꞌady.
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 Mänitä Jesús hajxy ñädänaayyøꞌcy. Mänitä Jesús hajxy jim̱ yajnøcxy tuṉguhduum jim̱ cajptpaꞌa. Jim̱ä Jesús hajxy hänajty quiuhjuijpnaxaꞌañ.
29 E, levantando-se, expulsaram Jesus da cidade e o levaram até o alto do monte sobre o qual a cidade estava edificada, para que, de lá, pudessem atirá-lo abaixo.
30 Pero cabä Jesús hajxy nej ñäꞌä tuuṉ̃. Jaduhyyä jeꞌe yajyohñajxy majiäyaꞌayhagujc. Mänit jim̱ wyiimbijnä.
30 Jesus, porém, passando pelo meio deles, foi embora.
31 Mänitä Jesús ñøcxy Capernaum, jim̱ Galileanaaxooty. Coo jaꞌa pooꞌxxiøø yhabaaty, mänitä Jesús jaꞌa cuꞌug tiägøøyy yajnähixøøbiä tsajtøgooty.
31 E Jesus foi a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 Jaduhṉä Jesús hänajty yajnähixøꞌøy nebiä capxtaꞌagypiän, paadiä cuꞌughajxy hänajty yagjuøꞌøy.
32 E maravilhavam-se com a sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Jiibiä jäyaꞌay hänajty tuꞌug jaꞌa møjcuꞌubaꞌammøødpä. Mänit møc yaax̱y:
33 E apareceu na sinagoga um homem possuído de um espírito de demônio imundo, o qual gritou em alta voz:
34 ―Ween højts nhity. Tii jaduhṉ mhøxtaaby maa højtsän. Nej, xyajcuhdägoyyaam̱b højtsä. Nhíx̱yhøch miic̈h. Jesús mxøhaty. Nazaret mdsooñ. Nnajuǿøbiøch jaduhṉ coo miic̈hä Dios xyHuunghaty.
34 — Ah! O que você quer conosco, Jesus Nazareno? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem você é: o Santo de Deus!
35 Mänitä Jesús jaꞌa møjcuꞌu yhojy: ―Hamóṉ, juaꞌads jim̱ maa yøꞌø craajän. Mänitä mähdiøjc quiädaayy naax̱wiin maa jaꞌa jäyaꞌay wyiinduumhajxiän. Mänitä møjcuꞌu piädsøøm̱y. Cabä mähdiøjc nej jiajnä.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: O demônio, depois de o ter jogado no chão no meio de todos, saiu daquele homem sem lhe fazer mal.
36 Mänitä jäyaꞌayhajxy nägøx̱iä chähgøøyy. Mänit hajxy ñiñämaayyä: ―Høxtahm̱ds jaduhṉ quiapxy miädiaꞌagy. Cuhdujtmøødädaꞌa yøꞌøduhṉ maa jaꞌa møjcuꞌuhajxiän. Jaanc̈h pädsøøm̱b hajxy jaduhṉ coo hajxy ñämaꞌayii coo hajxy piädsǿm̱ät.
36 Todos ficaram admirados e comentavam entre si: — Que palavra é esta? Pois, com autoridade e poder, ele ordena aos espíritos imundos, e eles saem.
37 Mänitä mädiaꞌagy tiägøøyy wädijpä jaꞌa Jesúscøxpä jim̱ wiinduhm̱yhagajpt.
37 E a fama de Jesus se espalhava por todos os lugares daquela região.
38 Mänitä Jesús piädsøøm̱y tsajtøgooty. Mänit ñøcxy maa jaꞌa Simón tiøjc‑hajxiän. Jiibiä Simón miøꞌødhoc hänajty piaꞌamgoꞌnaꞌay tomiøød. Mänitä Jesús hajxy miänuuꞌxtaacy coo jaꞌa toy ween yajtǿjtsäxä.
38 Deixando a sinagoga, Jesus foi para a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre muito alta, e pediram a Jesus em favor dela.
39 Mänitä Jesús jaꞌa paꞌamjäyaꞌay wyiinguwoodsøøyy. Mänit miänaaṉ̃ coo jaꞌa toy ween ñähwaꞌac̈hii. Mänitiä jaꞌa toy jiaanc̈h tøjtsnä. Mänitä paꞌamjäyaꞌay piädøꞌcy. Mänit tiägøøyy mayhajt‑tuum̱bä maa jaꞌa Jesúshajxiän.
39 E inclinando-se para ela, Jesus repreendeu a febre, e esta a deixou. E imediatamente ela se levantou e passou a servi-los.
40 Coo chuujøøyy, mänitä paꞌamjäyaꞌayhajxy may wioomejtsä maa jaꞌa Jesúsän. Madiuꞌu jaꞌa paꞌam hajxy hänajty miøødä. Mänitä Jesús nägøx̱iä quiøꞌønähgajpy tuꞌugjaty‑tuꞌugjaty. Jaduhṉä piaꞌamhajxy ñähwaats quiuhwaatsä.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos, com diferentes tipos de doença, os trouxeram a Jesus. E ele os curava, impondo as mãos sobre cada um deles.
41 Nämay hajxy hänajty miøjcuꞌubaꞌammøødä. Coo jaꞌa møjcuꞌuhajxy piädsøøm̱y, mänit hajxy yhayaax̱y: ―Dios miic̈h xyHuunghajp. Mänitä Jesús jaꞌa møjcuꞌu yhojy. Cab hajxy ñäꞌägä yajcapxä. Hix̱, ñajuøøby hajxy hänajty coo jaꞌa Jesús jieꞌejä jaꞌa Cristo, jaꞌa Dios tøø quiéx̱iäbä.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: — Você é o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Coo jiobøøyy, mänitä Jesús ñøcxy cajptpaꞌa hanidiuhm̱duum. Jim̱ä cuꞌug jaꞌa Jesús hajxy hänajty yhøxtaꞌay. Coo hajxy piaaty, mänit hajxy jia yajmähmøꞌøwaaṉ̃.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu e foi para um lugar deserto. As multidões o procuravam, foram até junto dele e não queriam deixar que ele fosse embora.
43 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Páadyhøch jaꞌa Dios yaa tøø xquiex̱y hädaa yaabä naax̱wiin cooc̈h wiinduhm̱yhagajpt nwädítät, cooc̈h nyajwiingapxǿꞌøwät coo jaꞌa Dios jaꞌa miäjaa yajcähxøꞌøgaaṉnä. Paady, cábøch yaa nmähmøꞌøwaꞌañ.
43 Jesus, porém, lhes disse:
44 Jaduhṉä Jesús hänajty wiädity yajnähixøøbiä jim̱ Galileanaaxooty. Wiinduhm̱yc̈hajtøjc hänajty wiädity.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.