Mateus 21
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs VC
1 Ki̱vi̱ kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra yichi̱ ña kua̱ꞌa̱n ñoo Jerusalén, ta ni̱xaa̱ na ñoo Betfagé, ña nákaa̱ no̱o̱ xi̱ki̱ tón Olivo. Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra,
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 káchí ra saá:
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 Tá yóo ni̱vi na nda̱ka̱ to̱ꞌon ndóꞌó: “¿Nda̱chun ndáxin ndó kiti̱ yóꞌo?”, kachí na xíꞌin ndó, ta ndakuii̱n ndó, kachí ndó saá xíꞌin na: “Ta̱Káꞌno no̱o̱ yó xíni̱ ñóꞌó rí, tá ndi̱ꞌi xíni̱ ñóꞌó ra rí, ta kama ní nataxi ra rí ndaꞌa̱ ndó”, kachí ndó xíꞌin na ―káchí ta̱Jesús.
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 Ta ndiꞌi ñayóꞌo ni̱xi̱yo, chi saá xíni̱ ñóꞌó kundivi ña ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios xíꞌin ta̱profeta, chi ta̱profeta ni̱taa ra to̱ꞌon ña káchí saá:
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 Ka̱ꞌa̱n ún xíꞌin nañoo Jerusalén:
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 Ta kua̱ꞌa̱n o̱vi̱ naxíka xíꞌin ta̱Jesús, ta ki̱sa ndivi na chiño nda̱tán yóo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na.
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 Ta saá ndi̱kó na ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús xíꞌin burra ta xíꞌin sa̱ꞌya rí. Ta chi̱nóo na tiko̱to̱ na sa̱ta̱ rí, ta saá na̱koso ta̱Jesús ta kua̱ꞌa̱n ra yichi̱.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi chi̱ndoo na tiko̱to̱ na yichi̱ no̱o̱ yáꞌa ra kua̱ꞌa̱n ra, ta sava ni̱vi xa̱ꞌnda na no̱o̱ ndaꞌa̱ tón yito̱n ta chi̱ndoo na nó yichi̱ ña yaꞌa ra sa̱ta̱ nó, saá kísa to̱ꞌó na ra.
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 Ta ni̱vi kua̱ꞌa̱n siꞌna no̱o̱ ra xíꞌin na ndíko̱n kua̱ꞌa̱n sa̱ta̱ ra, ndeé ní kúsii̱ ini na, ta káꞌa̱n na, káchí na saá:
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 Ta ta̱Jesús ni̱ki̱ꞌvi ra ñoo Jerusalén, ta ndiꞌi nañoo yóꞌo ñii ni̱si̱so̱ na, ndáka̱ to̱ꞌon na ta káꞌa̱n na xíꞌin táꞌan na:
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 Ta nda̱kuii̱n ni̱vi na kua̱ꞌa̱n xíꞌin ta̱Jesús:
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Ta ni̱ki̱ꞌvi ta̱Jesús ke̱ꞌe yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ki̱xáꞌá ra táva ndiꞌi ra na síkó xíꞌin na sáta ña kee na ko̱ꞌo̱n na. Ta sa̱ndiva ra mesa ni̱vi na sáma si̱ꞌún, ta xa̱ta ra táyi̱ na síkó tísa̱ta.
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ndiꞌi na:
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 Ta saá ni̱vi nakuáá xíꞌin ni̱vi na o̱n ki̱ví kaka ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús veꞌe ño̱ꞌo káꞌno yóꞌo, ta sa̱ndaꞌa ra na.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 Ta na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ni̱saa̱ ní na xíni na ta̱Jesús, chi xi̱ni na ndiꞌi milagro ke̱ꞌé ra, ta xi̱ni̱ so̱ꞌo na ni̱ka̱ꞌa̱n naválí na yíta ke̱ꞌe yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, xíꞌin ndiꞌi ndee̱ na káchí na saá:
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 Ta na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ta̱Jesús:
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 Ta sa̱ndakoo ta̱Jesús nanáꞌno yóꞌo ta kua̱ꞌa̱n ra ñoo Betania, no̱o̱ ni̱ki̱si̱n ra ñii ñoó.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 Ta xita̱a̱n ní kúu ña, ta ke̱e ta̱Jesús ñoo yóꞌo ndikó ra kua̱ꞌa̱n ra ñoo Jerusalén, ta xíꞌi̱ ní ra so̱ko.
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 Ta xi̱ni ra ñii tón higo yatin yuꞌu̱ yichi̱, ta ni̱xaa̱ yatin ra no̱o̱ ñíndichi nó, ta ni̱‑naníꞌi ra nda̱ ñii kui̱ꞌi ndaꞌa̱ nó. Nina yu̱ku̱ kuiti yóo ndaꞌa̱ nó. Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin tón higo yóꞌo, káchí ra saá:
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Ta xi̱ni naxíka xíꞌin ra yukía̱ ni̱ndoꞌo tón higo yóꞌo, ta na̱kaꞌnda ní ini na, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ta̱Jesús:
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 Tá kándixa ndinoꞌo ini ndó Ndios, ta nakiꞌin ndó ndiꞌi ña ndukú ndó no̱o̱ ra.
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 Ta ki̱xaa̱ ta̱Jesús ke̱ꞌe yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ta sánáꞌa ra ni̱vi, ta naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ki̱xaa̱ na no̱o̱ ra, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra:
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 — ausente —
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 — ausente —
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 Táná ka̱ꞌa̱n yó ni̱vi kuiti kúu na ta̱xi nda̱yí ndaꞌa̱ ta̱Juan, ta saá yi̱yo ní sasaa̱ yó nañoo, chi nayóꞌo kándixa na ndí ta̱Juan xi̱kuu ra ñii ta̱profeta ―káchí na, káꞌa̱n táꞌan na.
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 Ta saá nda̱kuii̱n na, káchí na siꞌa xíꞌin ta̱Jesús:
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 Ta ta̱Jesús ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na:
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Ta nda̱kuii̱n sa̱ꞌya ra: “O̱n ko̱ꞌo̱n i̱”, káchí ra, ta saá ni̱yaꞌa ñii káni̱ loꞌo ta na̱ndikó ini ra, ta ni̱xa̱ꞌa̱n ra ki̱sa chiño ra.
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 Ta saá ta̱a ta̱ kómí o̱vi̱ sa̱ꞌya yóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin inka̱ sa̱ꞌya ra, ñii ki̱ꞌva ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱no̱ó. Ta nda̱kuii̱n sa̱ꞌya ra ta̱o̱vi̱ yóꞌo, káchí ra saá: “Va̱ꞌa, tata, ko̱ꞌo̱n i̱”, káchí ra, ta ta̱yóꞌo o̱n vása ní‑xaꞌa̱n ra kasa ndivi ra chiño.
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 Ta vitin, ¿yukía̱ xáni ini ndó? ¿Ndá sa̱ꞌya ta̱yóꞌo kúu ta̱ ki̱sa ndivi ña xa̱ꞌnda chiño yivá ra? ―káchí ta̱Jesús.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 Chi ta̱Juan ki̱xi ra no̱o̱ ndó ña sanáꞌa ra ndóꞌó ndasaá va̱ꞌa kutaku̱ ndó no̱o̱ Ndios, ta ni̱‑xiin ndó kandixa ndó ra. Ta na káya si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ nagobierno xíꞌin náñaꞌa̱ ná kísi̱n xíꞌin kua̱ꞌa̱ ní ta̱a, na̱ndikó ini na ta ka̱ndixa na ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra. Ta ndóꞌó xi̱ni ndó ndiꞌi ñayóꞌo, ta ni̱‑xiin ndó nandikó ini ndó, ta o̱n vása ní‑kandixa ndó ra ―káchí ta̱Jesús.
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús:
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 Ta ki̱xaa̱ yatin ki̱vi̱ ña kaꞌnda na tíuva yóꞌo, ta ta̱a ta̱ xíꞌin yito̱n tón uva ti̱ꞌví ra namozo ra kua̱ꞌa̱n na nakiꞌin na sava tíuva ña kuu yaꞌvi ra.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 Ta ni̱vi na táti ñoꞌo̱ no̱o̱ yóo tón uva ti̱in na namozo yóꞌo, ta ka̱ni ní na ñii ta̱yóꞌo, ta xa̱ꞌni na ñii ta̱táꞌan ta̱yóꞌo, ta ko̱on na yu̱u̱ inka̱ ra.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Ta ta̱a ta̱ xíꞌin yito̱n tón uva ti̱ꞌví ra kua̱ꞌa̱ ka̱ namozo kua̱ꞌa̱n na nakiꞌin na tíuva, ta ñii ki̱ꞌva ni̱ndoꞌo nano̱ó, saá ndóꞌo nayóꞌo.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 ’Ta saá ta̱a ta̱ xíꞌin yito̱n tón uva ti̱ꞌví ra sa̱ꞌya mi̱i ra kua̱ꞌa̱n ra no̱o̱ na táti ñoꞌo̱, chi xa̱ni ini ra: “Ndixa kasa to̱ꞌó na sa̱ꞌya mi̱i yó.”
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 Ta na táti ñoꞌo̱ xi̱ni na kíxaa̱ ta̱loꞌo sa̱ꞌya ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin táꞌan na, káchí na saá: “Ta̱kaa̱ kúu sa̱ꞌya ta̱ na̱taan tón uva, ta sa̱ꞌya ra yóꞌo kúu ta̱ nakiꞌin ñakuíká xíꞌin ñoꞌo̱ yóꞌo táná kivi̱ yivá ra. Naꞌa ndó ná koꞌyo̱ kaꞌni yó ra, ta kindo̱o yó xíꞌin ndiꞌi ñakuíká ra”, káchí na.
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 Ta saá ti̱in na ra, ta sa̱kana na ra nda̱ sa̱ta̱ na̱ma̱ ña xi̱no nduu no̱o̱ yóo tón uva, ta xa̱ꞌni na ra. Saá ndi̱ꞌi cuento yóꞌo ―káchí ta̱Jesús.
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 Ta ta̱Jesús ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ni̱vi na xi̱ni̱ so̱ꞌo cuento yóꞌo:
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 Ta nda̱kuii̱n na, káchí na saá:
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 Ta saá káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, Ndios tava ra ndóꞌó no̱o̱ xáꞌnda chiño ra, ta taxi ra kundo̱o inka̱ ni̱vi no̱o̱ xáꞌnda chiño ra, ta ni̱vi yóꞌo kúu na kasa ndivi ña kóni Ndios.
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 Ndiꞌi ni̱vi na kakiꞌi ta nakava na sa̱ta̱ yu̱u̱ ña nduu ñano̱ó yóꞌo, ni̱vi yóꞌo ndiꞌi xa̱ꞌa̱ na; ta yu̱u̱ yóꞌo, tá nakava ña sa̱ta̱ ni̱vi, ta chiꞌma ña na, nda̱ nduu na yaa̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo nafariseo xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ cuento ña nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús, ta ku̱nda̱a̱ ini na cuento yóꞌo káꞌa̱n ña xa̱ꞌa̱ mi̱i na.
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 Ta saá xa̱ni si̱ni̱ na ndúkú na ndasaá koo tiin na ra, ta o̱n vása ní‑kuchiño na, chi yíꞌví na ko̱to̱ saa̱ nañoo, chi ndiꞌi nañoo kándixa na ta̱Jesús kúu ra ñii ta̱profeta.
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.