Mateus 21

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ki̱vi̱ kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra yichi̱ ña kua̱ꞌa̱n ñoo Jerusalén, ta ni̱xaa̱ na ñoo Betfagé, ña nákaa̱ no̱o̱ xi̱ki̱ tón Olivo. Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 káchí ra saá:
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Tá yóo ni̱vi na nda̱ka̱ to̱ꞌon ndóꞌó: “¿Nda̱chun ndáxin ndó kiti̱ yóꞌo?”, kachí na xíꞌin ndó, ta ndakuii̱n ndó, kachí ndó saá xíꞌin na: “Ta̱Káꞌno no̱o̱ yó xíni̱ ñóꞌó rí, tá ndi̱ꞌi xíni̱ ñóꞌó ra rí, ta kama ní nataxi ra rí ndaꞌa̱ ndó”, kachí ndó xíꞌin na ―káchí ta̱Jesús.
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Ta ndiꞌi ñayóꞌo ni̱xi̱yo, chi saá xíni̱ ñóꞌó kundivi ña ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios xíꞌin ta̱profeta, chi ta̱profeta ni̱taa ra to̱ꞌon ña káchí saá:
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 Ka̱ꞌa̱n ún xíꞌin nañoo Jerusalén:
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Ta kua̱ꞌa̱n o̱vi̱ naxíka xíꞌin ta̱Jesús, ta ki̱sa ndivi na chiño nda̱tán yóo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Ta saá ndi̱kó na ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús xíꞌin burra ta xíꞌin sa̱ꞌya rí. Ta chi̱nóo na tiko̱to̱ na sa̱ta̱ rí, ta saá na̱koso ta̱Jesús ta kua̱ꞌa̱n ra yichi̱.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi chi̱ndoo na tiko̱to̱ na yichi̱ no̱o̱ yáꞌa ra kua̱ꞌa̱n ra, ta sava ni̱vi xa̱ꞌnda na no̱o̱ ndaꞌa̱ tón yito̱n ta chi̱ndoo na nó yichi̱ ña yaꞌa ra sa̱ta̱ nó, saá kísa to̱ꞌó na ra.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Ta ni̱vi kua̱ꞌa̱n siꞌna no̱o̱ ra xíꞌin na ndíko̱n kua̱ꞌa̱n sa̱ta̱ ra, ndeé ní kúsii̱ ini na, ta káꞌa̱n na, káchí na saá:
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Ta ta̱Jesús ni̱ki̱ꞌvi ra ñoo Jerusalén, ta ndiꞌi nañoo yóꞌo ñii ni̱si̱so̱ na, ndáka̱ to̱ꞌon na ta káꞌa̱n na xíꞌin táꞌan na:
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Ta nda̱kuii̱n ni̱vi na kua̱ꞌa̱n xíꞌin ta̱Jesús:
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Ta ni̱ki̱ꞌvi ta̱Jesús ke̱ꞌe yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ki̱xáꞌá ra táva ndiꞌi ra na síkó xíꞌin na sáta ña kee na ko̱ꞌo̱n na. Ta sa̱ndiva ra mesa ni̱vi na sáma si̱ꞌún, ta xa̱ta ra táyi̱ na síkó tísa̱ta.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ndiꞌi na:
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Ta saá ni̱vi nakuáá xíꞌin ni̱vi na o̱n ki̱ví kaka ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús veꞌe ño̱ꞌo káꞌno yóꞌo, ta sa̱ndaꞌa ra na.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Ta na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ni̱saa̱ ní na xíni na ta̱Jesús, chi xi̱ni na ndiꞌi milagro ke̱ꞌé ra, ta xi̱ni̱ so̱ꞌo na ni̱ka̱ꞌa̱n naválí na yíta ke̱ꞌe yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, xíꞌin ndiꞌi ndee̱ na káchí na saá:
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Ta na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ta̱Jesús:
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Ta sa̱ndakoo ta̱Jesús nanáꞌno yóꞌo ta kua̱ꞌa̱n ra ñoo Betania, no̱o̱ ni̱ki̱si̱n ra ñii ñoó.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Ta xita̱a̱n ní kúu ña, ta ke̱e ta̱Jesús ñoo yóꞌo ndikó ra kua̱ꞌa̱n ra ñoo Jerusalén, ta xíꞌi̱ ní ra so̱ko.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Ta xi̱ni ra ñii tón higo yatin yuꞌu̱ yichi̱, ta ni̱xaa̱ yatin ra no̱o̱ ñíndichi nó, ta ni̱‑naníꞌi ra nda̱ ñii kui̱ꞌi ndaꞌa̱ nó. Nina yu̱ku̱ kuiti yóo ndaꞌa̱ nó. Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin tón higo yóꞌo, káchí ra saá:
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Ta xi̱ni naxíka xíꞌin ra yukía̱ ni̱ndoꞌo tón higo yóꞌo, ta na̱kaꞌnda ní ini na, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ta̱Jesús:
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Tá kándixa ndinoꞌo ini ndó Ndios, ta nakiꞌin ndó ndiꞌi ña ndukú ndó no̱o̱ ra.
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Ta ki̱xaa̱ ta̱Jesús ke̱ꞌe yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ta sánáꞌa ra ni̱vi, ta naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ki̱xaa̱ na no̱o̱ ra, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra:
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 — ausente —
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 — ausente —
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Táná ka̱ꞌa̱n yó ni̱vi kuiti kúu na ta̱xi nda̱yí ndaꞌa̱ ta̱Juan, ta saá yi̱yo ní sasaa̱ yó nañoo, chi nayóꞌo kándixa na ndí ta̱Juan xi̱kuu ra ñii ta̱profeta ―káchí na, káꞌa̱n táꞌan na.
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Ta saá nda̱kuii̱n na, káchí na siꞌa xíꞌin ta̱Jesús:
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Ta ta̱Jesús ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na:
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Ta nda̱kuii̱n sa̱ꞌya ra: “O̱n ko̱ꞌo̱n i̱”, káchí ra, ta saá ni̱yaꞌa ñii káni̱ loꞌo ta na̱ndikó ini ra, ta ni̱xa̱ꞌa̱n ra ki̱sa chiño ra.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 Ta saá ta̱a ta̱ kómí o̱vi̱ sa̱ꞌya yóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin inka̱ sa̱ꞌya ra, ñii ki̱ꞌva ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱no̱ó. Ta nda̱kuii̱n sa̱ꞌya ra ta̱o̱vi̱ yóꞌo, káchí ra saá: “Va̱ꞌa, tata, ko̱ꞌo̱n i̱”, káchí ra, ta ta̱yóꞌo o̱n vása ní‑xaꞌa̱n ra kasa ndivi ra chiño.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 Ta vitin, ¿yukía̱ xáni ini ndó? ¿Ndá sa̱ꞌya ta̱yóꞌo kúu ta̱ ki̱sa ndivi ña xa̱ꞌnda chiño yivá ra? ―káchí ta̱Jesús.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Chi ta̱Juan ki̱xi ra no̱o̱ ndó ña sanáꞌa ra ndóꞌó ndasaá va̱ꞌa kutaku̱ ndó no̱o̱ Ndios, ta ni̱‑xiin ndó kandixa ndó ra. Ta na káya si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ nagobierno xíꞌin náñaꞌa̱ ná kísi̱n xíꞌin kua̱ꞌa̱ ní ta̱a, na̱ndikó ini na ta ka̱ndixa na ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra. Ta ndóꞌó xi̱ni ndó ndiꞌi ñayóꞌo, ta ni̱‑xiin ndó nandikó ini ndó, ta o̱n vása ní‑kandixa ndó ra ―káchí ta̱Jesús.
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús:
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Ta ki̱xaa̱ yatin ki̱vi̱ ña kaꞌnda na tíuva yóꞌo, ta ta̱a ta̱ xíꞌin yito̱n tón uva ti̱ꞌví ra namozo ra kua̱ꞌa̱n na nakiꞌin na sava tíuva ña kuu yaꞌvi ra.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Ta ni̱vi na táti ñoꞌo̱ no̱o̱ yóo tón uva ti̱in na namozo yóꞌo, ta ka̱ni ní na ñii ta̱yóꞌo, ta xa̱ꞌni na ñii ta̱táꞌan ta̱yóꞌo, ta ko̱on na yu̱u̱ inka̱ ra.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Ta ta̱a ta̱ xíꞌin yito̱n tón uva ti̱ꞌví ra kua̱ꞌa̱ ka̱ namozo kua̱ꞌa̱n na nakiꞌin na tíuva, ta ñii ki̱ꞌva ni̱ndoꞌo nano̱ó, saá ndóꞌo nayóꞌo.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 ’Ta saá ta̱a ta̱ xíꞌin yito̱n tón uva ti̱ꞌví ra sa̱ꞌya mi̱i ra kua̱ꞌa̱n ra no̱o̱ na táti ñoꞌo̱, chi xa̱ni ini ra: “Ndixa kasa to̱ꞌó na sa̱ꞌya mi̱i yó.”
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Ta na táti ñoꞌo̱ xi̱ni na kíxaa̱ ta̱loꞌo sa̱ꞌya ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin táꞌan na, káchí na saá: “Ta̱kaa̱ kúu sa̱ꞌya ta̱ na̱taan tón uva, ta sa̱ꞌya ra yóꞌo kúu ta̱ nakiꞌin ñakuíká xíꞌin ñoꞌo̱ yóꞌo táná kivi̱ yivá ra. Naꞌa ndó ná koꞌyo̱ kaꞌni yó ra, ta kindo̱o yó xíꞌin ndiꞌi ñakuíká ra”, káchí na.
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Ta saá ti̱in na ra, ta sa̱kana na ra nda̱ sa̱ta̱ na̱ma̱ ña xi̱no nduu no̱o̱ yóo tón uva, ta xa̱ꞌni na ra. Saá ndi̱ꞌi cuento yóꞌo ―káchí ta̱Jesús.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Ta ta̱Jesús ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ni̱vi na xi̱ni̱ so̱ꞌo cuento yóꞌo:
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ta nda̱kuii̱n na, káchí na saá:
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Ta saá káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, Ndios tava ra ndóꞌó no̱o̱ xáꞌnda chiño ra, ta taxi ra kundo̱o inka̱ ni̱vi no̱o̱ xáꞌnda chiño ra, ta ni̱vi yóꞌo kúu na kasa ndivi ña kóni Ndios.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Ndiꞌi ni̱vi na kakiꞌi ta nakava na sa̱ta̱ yu̱u̱ ña nduu ñano̱ó yóꞌo, ni̱vi yóꞌo ndiꞌi xa̱ꞌa̱ na; ta yu̱u̱ yóꞌo, tá nakava ña sa̱ta̱ ni̱vi, ta chiꞌma ña na, nda̱ nduu na yaa̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo nafariseo xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ cuento ña nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús, ta ku̱nda̱a̱ ini na cuento yóꞌo káꞌa̱n ña xa̱ꞌa̱ mi̱i na.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Ta saá xa̱ni si̱ni̱ na ndúkú na ndasaá koo tiin na ra, ta o̱n vása ní‑kuchiño na, chi yíꞌví na ko̱to̱ saa̱ nañoo, chi ndiꞌi nañoo kándixa na ta̱Jesús kúu ra ñii ta̱profeta.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.