Mateus 21
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NTLH
1 Ki̱vi̱ kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra yichi̱ ña kua̱ꞌa̱n ñoo Jerusalén, ta ni̱xaa̱ na ñoo Betfagé, ña nákaa̱ no̱o̱ xi̱ki̱ tón Olivo. Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 káchí ra saá:
2 com a seguinte ordem:
3 Tá yóo ni̱vi na nda̱ka̱ to̱ꞌon ndóꞌó: “¿Nda̱chun ndáxin ndó kiti̱ yóꞌo?”, kachí na xíꞌin ndó, ta ndakuii̱n ndó, kachí ndó saá xíꞌin na: “Ta̱Káꞌno no̱o̱ yó xíni̱ ñóꞌó rí, tá ndi̱ꞌi xíni̱ ñóꞌó ra rí, ta kama ní nataxi ra rí ndaꞌa̱ ndó”, kachí ndó xíꞌin na ―káchí ta̱Jesús.
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Ta ndiꞌi ñayóꞌo ni̱xi̱yo, chi saá xíni̱ ñóꞌó kundivi ña ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios xíꞌin ta̱profeta, chi ta̱profeta ni̱taa ra to̱ꞌon ña káchí saá:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 Ka̱ꞌa̱n ún xíꞌin nañoo Jerusalén:
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Ta kua̱ꞌa̱n o̱vi̱ naxíka xíꞌin ta̱Jesús, ta ki̱sa ndivi na chiño nda̱tán yóo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Ta saá ndi̱kó na ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús xíꞌin burra ta xíꞌin sa̱ꞌya rí. Ta chi̱nóo na tiko̱to̱ na sa̱ta̱ rí, ta saá na̱koso ta̱Jesús ta kua̱ꞌa̱n ra yichi̱.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi chi̱ndoo na tiko̱to̱ na yichi̱ no̱o̱ yáꞌa ra kua̱ꞌa̱n ra, ta sava ni̱vi xa̱ꞌnda na no̱o̱ ndaꞌa̱ tón yito̱n ta chi̱ndoo na nó yichi̱ ña yaꞌa ra sa̱ta̱ nó, saá kísa to̱ꞌó na ra.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Ta ni̱vi kua̱ꞌa̱n siꞌna no̱o̱ ra xíꞌin na ndíko̱n kua̱ꞌa̱n sa̱ta̱ ra, ndeé ní kúsii̱ ini na, ta káꞌa̱n na, káchí na saá:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Ta ta̱Jesús ni̱ki̱ꞌvi ra ñoo Jerusalén, ta ndiꞌi nañoo yóꞌo ñii ni̱si̱so̱ na, ndáka̱ to̱ꞌon na ta káꞌa̱n na xíꞌin táꞌan na:
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Ta nda̱kuii̱n ni̱vi na kua̱ꞌa̱n xíꞌin ta̱Jesús:
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Ta ni̱ki̱ꞌvi ta̱Jesús ke̱ꞌe yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ki̱xáꞌá ra táva ndiꞌi ra na síkó xíꞌin na sáta ña kee na ko̱ꞌo̱n na. Ta sa̱ndiva ra mesa ni̱vi na sáma si̱ꞌún, ta xa̱ta ra táyi̱ na síkó tísa̱ta.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ndiꞌi na:
13 Ele lhes disse:
14 Ta saá ni̱vi nakuáá xíꞌin ni̱vi na o̱n ki̱ví kaka ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús veꞌe ño̱ꞌo káꞌno yóꞌo, ta sa̱ndaꞌa ra na.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Ta na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ni̱saa̱ ní na xíni na ta̱Jesús, chi xi̱ni na ndiꞌi milagro ke̱ꞌé ra, ta xi̱ni̱ so̱ꞌo na ni̱ka̱ꞌa̱n naválí na yíta ke̱ꞌe yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, xíꞌin ndiꞌi ndee̱ na káchí na saá:
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Ta na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ta̱Jesús:
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Ta sa̱ndakoo ta̱Jesús nanáꞌno yóꞌo ta kua̱ꞌa̱n ra ñoo Betania, no̱o̱ ni̱ki̱si̱n ra ñii ñoó.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Ta xita̱a̱n ní kúu ña, ta ke̱e ta̱Jesús ñoo yóꞌo ndikó ra kua̱ꞌa̱n ra ñoo Jerusalén, ta xíꞌi̱ ní ra so̱ko.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Ta xi̱ni ra ñii tón higo yatin yuꞌu̱ yichi̱, ta ni̱xaa̱ yatin ra no̱o̱ ñíndichi nó, ta ni̱‑naníꞌi ra nda̱ ñii kui̱ꞌi ndaꞌa̱ nó. Nina yu̱ku̱ kuiti yóo ndaꞌa̱ nó. Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin tón higo yóꞌo, káchí ra saá:
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Ta xi̱ni naxíka xíꞌin ra yukía̱ ni̱ndoꞌo tón higo yóꞌo, ta na̱kaꞌnda ní ini na, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ta̱Jesús:
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
21 Então Jesus disse:
22 Tá kándixa ndinoꞌo ini ndó Ndios, ta nakiꞌin ndó ndiꞌi ña ndukú ndó no̱o̱ ra.
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Ta ki̱xaa̱ ta̱Jesús ke̱ꞌe yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ta sánáꞌa ra ni̱vi, ta naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ki̱xaa̱ na no̱o̱ ra, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra:
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 — ausente —
24 Jesus respondeu:
25 — ausente —
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Táná ka̱ꞌa̱n yó ni̱vi kuiti kúu na ta̱xi nda̱yí ndaꞌa̱ ta̱Juan, ta saá yi̱yo ní sasaa̱ yó nañoo, chi nayóꞌo kándixa na ndí ta̱Juan xi̱kuu ra ñii ta̱profeta ―káchí na, káꞌa̱n táꞌan na.
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Ta saá nda̱kuii̱n na, káchí na siꞌa xíꞌin ta̱Jesús:
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Ta ta̱Jesús ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na:
28 Jesus continuou:
29 Ta nda̱kuii̱n sa̱ꞌya ra: “O̱n ko̱ꞌo̱n i̱”, káchí ra, ta saá ni̱yaꞌa ñii káni̱ loꞌo ta na̱ndikó ini ra, ta ni̱xa̱ꞌa̱n ra ki̱sa chiño ra.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Ta saá ta̱a ta̱ kómí o̱vi̱ sa̱ꞌya yóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin inka̱ sa̱ꞌya ra, ñii ki̱ꞌva ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱no̱ó. Ta nda̱kuii̱n sa̱ꞌya ra ta̱o̱vi̱ yóꞌo, káchí ra saá: “Va̱ꞌa, tata, ko̱ꞌo̱n i̱”, káchí ra, ta ta̱yóꞌo o̱n vása ní‑xaꞌa̱n ra kasa ndivi ra chiño.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Ta vitin, ¿yukía̱ xáni ini ndó? ¿Ndá sa̱ꞌya ta̱yóꞌo kúu ta̱ ki̱sa ndivi ña xa̱ꞌnda chiño yivá ra? ―káchí ta̱Jesús.
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Chi ta̱Juan ki̱xi ra no̱o̱ ndó ña sanáꞌa ra ndóꞌó ndasaá va̱ꞌa kutaku̱ ndó no̱o̱ Ndios, ta ni̱‑xiin ndó kandixa ndó ra. Ta na káya si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ nagobierno xíꞌin náñaꞌa̱ ná kísi̱n xíꞌin kua̱ꞌa̱ ní ta̱a, na̱ndikó ini na ta ka̱ndixa na ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra. Ta ndóꞌó xi̱ni ndó ndiꞌi ñayóꞌo, ta ni̱‑xiin ndó nandikó ini ndó, ta o̱n vása ní‑kandixa ndó ra ―káchí ta̱Jesús.
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús:
33 Jesus disse:
34 Ta ki̱xaa̱ yatin ki̱vi̱ ña kaꞌnda na tíuva yóꞌo, ta ta̱a ta̱ xíꞌin yito̱n tón uva ti̱ꞌví ra namozo ra kua̱ꞌa̱n na nakiꞌin na sava tíuva ña kuu yaꞌvi ra.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Ta ni̱vi na táti ñoꞌo̱ no̱o̱ yóo tón uva ti̱in na namozo yóꞌo, ta ka̱ni ní na ñii ta̱yóꞌo, ta xa̱ꞌni na ñii ta̱táꞌan ta̱yóꞌo, ta ko̱on na yu̱u̱ inka̱ ra.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Ta ta̱a ta̱ xíꞌin yito̱n tón uva ti̱ꞌví ra kua̱ꞌa̱ ka̱ namozo kua̱ꞌa̱n na nakiꞌin na tíuva, ta ñii ki̱ꞌva ni̱ndoꞌo nano̱ó, saá ndóꞌo nayóꞌo.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 ’Ta saá ta̱a ta̱ xíꞌin yito̱n tón uva ti̱ꞌví ra sa̱ꞌya mi̱i ra kua̱ꞌa̱n ra no̱o̱ na táti ñoꞌo̱, chi xa̱ni ini ra: “Ndixa kasa to̱ꞌó na sa̱ꞌya mi̱i yó.”
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Ta na táti ñoꞌo̱ xi̱ni na kíxaa̱ ta̱loꞌo sa̱ꞌya ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin táꞌan na, káchí na saá: “Ta̱kaa̱ kúu sa̱ꞌya ta̱ na̱taan tón uva, ta sa̱ꞌya ra yóꞌo kúu ta̱ nakiꞌin ñakuíká xíꞌin ñoꞌo̱ yóꞌo táná kivi̱ yivá ra. Naꞌa ndó ná koꞌyo̱ kaꞌni yó ra, ta kindo̱o yó xíꞌin ndiꞌi ñakuíká ra”, káchí na.
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Ta saá ti̱in na ra, ta sa̱kana na ra nda̱ sa̱ta̱ na̱ma̱ ña xi̱no nduu no̱o̱ yóo tón uva, ta xa̱ꞌni na ra. Saá ndi̱ꞌi cuento yóꞌo ―káchí ta̱Jesús.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Ta ta̱Jesús ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ni̱vi na xi̱ni̱ so̱ꞌo cuento yóꞌo:
40 Aí Jesus perguntou:
41 Ta nda̱kuii̱n na, káchí na saá:
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
42 Jesus então perguntou:
43 Ta saá káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, Ndios tava ra ndóꞌó no̱o̱ xáꞌnda chiño ra, ta taxi ra kundo̱o inka̱ ni̱vi no̱o̱ xáꞌnda chiño ra, ta ni̱vi yóꞌo kúu na kasa ndivi ña kóni Ndios.
43 E Jesus terminou:
44 Ndiꞌi ni̱vi na kakiꞌi ta nakava na sa̱ta̱ yu̱u̱ ña nduu ñano̱ó yóꞌo, ni̱vi yóꞌo ndiꞌi xa̱ꞌa̱ na; ta yu̱u̱ yóꞌo, tá nakava ña sa̱ta̱ ni̱vi, ta chiꞌma ña na, nda̱ nduu na yaa̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo nafariseo xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ cuento ña nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús, ta ku̱nda̱a̱ ini na cuento yóꞌo káꞌa̱n ña xa̱ꞌa̱ mi̱i na.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Ta saá xa̱ni si̱ni̱ na ndúkú na ndasaá koo tiin na ra, ta o̱n vása ní‑kuchiño na, chi yíꞌví na ko̱to̱ saa̱ nañoo, chi ndiꞌi nañoo kándixa na ta̱Jesús kúu ra ñii ta̱profeta.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.