Mateus 20
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT
1 Ta nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús ñii cuento ña sanáꞌa ra na:
1 “Pois o reino dos céus é como o dono de uma propriedade que saiu de manhã cedo a fim de contratar trabalhadores para seu vinhedo.
2 Ta na̱níꞌi ra ni̱vi, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na: “Chaꞌvi i̱ ndóꞌó ñii si̱ꞌún denario tá ko̱ꞌo̱n ndó kasa chiño ndó ki̱vi̱ vitin no̱o̱ ñoꞌo̱ i̱ no̱o̱ na̱taan i̱ tón uva.” Ta saá kua̱ꞌa̱n na kasa chiño na.
2 Combinou de pagar uma moeda de prata por um dia de serviço e os mandou trabalhar.
3 Ta ka̱a i̱i̱n xita̱a̱n tuku kua̱ꞌa̱n ra, ta xi̱ni ra sava ni̱vi ndóo na no̱yáꞌvi chi o̱n ko̱ó chiño kómí na.
3 “Às nove da manhã, estava passando pela praça e viu por ali alguns desocupados.
4 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na: “Ko̱ꞌo̱n ndó kasa chiño ndó no̱o̱ ñoꞌo̱ i̱ no̱o̱ na̱taan i̱ tón uva, ta chaꞌvi i̱ ndóꞌó ña kúu yaꞌvi ndó.” Ta saá kua̱ꞌa̱n na kasa chiño na no̱o̱ ra.
4 Contratou-os e disse-lhes que, no final do dia, pagaria o que fosse justo.
5 Ta ka̱a u̱xu̱ o̱vi̱ ta tuku ka̱a u̱ni̱ xikuaa tuku ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra, ta na̱níꞌi ra ni̱vi na kasa chiño no̱o̱ ra.
5 E eles foram trabalhar no vinhedo. Ao meio-dia e às três da tarde, fez a mesma coisa.
6 Ta ka̱a o̱ꞌo̱n xikuaa tuku ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra, ta na̱níꞌi ra inka̱ ni̱vi na ndóo mi̱i ta o̱n ko̱ó chiño kómí na. Ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na: “¿Nda̱chun ndiví nda̱a̱ ndóo mi̱i ndó yóꞌo, ta o̱n vása kísa chiño ndó?”
6 “Às cinco da tarde, estava outra vez na cidade e viu por ali mais algumas pessoas. ‘Por que vocês não trabalharam hoje?’, perguntou ele.
7 Ta nda̱kuii̱n na: “Chi nda̱ ñii ni̱vi o̱n vása ní‑kaꞌa̱n xíꞌin ndi̱ kasa chiño ndi̱ xíꞌin na.” Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na: “Ndóꞌó ko̱ꞌo̱n ndó kasa chiño ndó no̱o̱ ñoꞌo̱ i̱ no̱o̱ na̱taan i̱ tón uva, ta nakiꞌin ndó ña kúu yaꞌvi ndó.”
7 “‘Porque ninguém nos contratou’, responderam. “Então o proprietário disse: ‘Vão e trabalhem com os outros no meu vinhedo’.
8 Tá xikuaa ni̱ke̱tá ño̱ꞌo kúu ña, ta ta̱ xíꞌin ñoꞌo̱ no̱o̱ kísa chiño na ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱ ndíso chiño no̱o̱ na kísa chiño no̱o̱ ra, káchí ra saá: “Kana ún na kísa chiño kixi na yóꞌo, ta chaꞌvi ún na. Siꞌna kixáꞌá ún chaꞌvi ún na ni̱ki̱ꞌvi sondíꞌí, ta sandiꞌi ún chaꞌvi ún na siꞌna ni̱ki̱ꞌvi ki̱sa chiño.”
8 “Ao entardecer, mandou o capataz chamar os trabalhadores e pagá-los, começando pelos que haviam sido contratados por último.
9 Ta ki̱xaa̱ na ni̱ki̱ꞌvi ki̱sa chiño ka̱a o̱ꞌo̱n xikuaa, ta ñii ñii na na̱kiꞌin na ñii si̱ꞌún denario.
9 Os que foram contratados às cinco da tarde vieram e receberam uma moeda de prata.
10 Ta saá ki̱xaa̱ na ni̱ki̱ꞌvi no̱ó na xita̱a̱n ní ki̱xáꞌá ki̱sa chiño, ta nayóꞌo ndáti na nakiꞌin ka̱ na si̱ꞌún. Ta ñii ñii nayóꞌo na̱kiꞌin na ñii la̱á si̱ꞌún denario.
10 Quando chegaram os que foram contratados primeiro, imaginaram que receberiam mais. Contudo, também receberam uma moeda de prata.
11 Ta ki̱xáꞌá na káꞌa̱n kuáchí na no̱o̱ ta̱a ta̱ xíꞌin ñoꞌo̱ no̱o̱ ki̱sa chiño na,
11 Ao receber o pagamento, queixaram-se ao proprietário:
12 káchí na saá xíꞌin ra: “Ni̱vi na ki̱sa chiño ñii la̱á hora, ta na̱kiꞌin na si̱ꞌún ñii ki̱ꞌva nda̱tán yóo ña na̱kiꞌin ndi̱ꞌi̱ na ki̱sa chiño ndiví nda̱a̱, ta ndeé ní ki̱sa chiño ndi̱ ta ñiꞌní ní ni̱xiꞌi̱ ndi̱.”
12 ‘Aqueles trabalharam apenas uma hora e, no entanto, o senhor lhes pagou a mesma quantia que a nós, que trabalhamos o dia todo no calor intenso’.
13 Ta nda̱kuii̱n ta̱a ta̱ xíꞌin ñoꞌo̱, káchí ra saá xíꞌin ñii ta̱yóꞌo: “Tata migo, o̱n vása kéꞌé i̱ nda̱ ñii ña o̱n váꞌa xíꞌin ún. ¿Án o̱n vása ní‑kindo̱o yuꞌú ún xíꞌin i̱ nakiꞌin ún ñii si̱ꞌún denario?
13 “O proprietário respondeu a um deles: ‘Amigo, não fui injusto. Você não concordou em trabalhar o dia inteiro por uma moeda de prata?
14 Va̱ꞌa ná kiꞌin ún si̱ꞌún ún ta kua̱noꞌo̱ ún vitin. Saá chi yi̱ꞌi̱ káchí ini i̱ chaꞌvi i̱ ñii si̱ꞌún ta̱ kísa chiño sondíꞌí nda̱tán yóo ña cha̱ꞌvi i̱ yóꞌó.
14 Pegue seu dinheiro e vá. Eu quis pagar ao último trabalhador o mesmo que paguei a você.
15 ¿Án o̱n ko̱ó yichi̱ kómí i̱ keꞌé i̱ ña kóni i̱ xíꞌin si̱ꞌún i̱? ¿Án kísa kuíni̱ ini ún chi ta̱ va̱ꞌa ini kúu i̱ xíꞌin ni̱vi?”, káchí ta̱ xíꞌin ñoꞌo̱ xíꞌin ta̱ kísa chiño no̱o̱ ra.
15 É contra a lei eu fazer o que quero com o meu dinheiro? Ou você está com inveja porque fui bondoso com os outros?’.
16 Ta saá ni̱vi nano̱ó nduu na ni̱vi nasondíꞌí, ta ni̱vi nasondíꞌí vitin nduu na ni̱vi nano̱ó. Saá chi Ndios nákana ra kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi, ta loꞌo kuiti kúu na na̱ka̱xin ra ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
16 “Assim, os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos”.
17 Ta kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús yichi̱ kua̱n ndaa ñoo Jerusalén, ta ta̱va síín ra u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
17 Enquanto subia para Jerusalém, Jesus chamou os doze discípulos e lhes disse, em particular, o que aconteceria com ele:
18 ―Ta vitin kua̱ꞌa̱n yó yichi̱ kua̱n ndaa ñoo Jerusalén, ta ñii ta̱a nataxi ra yi̱ꞌi̱, ta̱ kúu ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, ndaꞌa̱ nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, xíꞌin ndaꞌa̱ na sánáꞌa nda̱yí Ndios. Ta nayóꞌo kachí na yi̱ꞌi̱ xíni̱ ñóꞌó kivi̱ i̱,
18 “Ouçam, estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte
19 ta nataxi na yi̱ꞌi̱ ndaꞌa̱ na o̱n vása kúu najudío kaꞌni na yi̱ꞌi̱. Ta kusiki ní na yi̱ꞌi̱, kuaku̱ ndaa na yi̱ꞌi̱, kani ní na yi̱ꞌi̱ xíꞌin kuártá, ta sondi̱ꞌi kaꞌni na yi̱ꞌi̱ ndaꞌa̱ tón cruz. Ta ki̱vi̱ u̱ni̱ nataku̱ i̱ ―káchí ta̱Jesús.
19 e o entregarão aos gentios, para que zombem dele, o açoitem e o crucifiquem. No terceiro dia, porém, ele ressuscitará”.
20 Ta saá ki̱xaa̱ siꞌí ta̱Jacobo xíꞌin ta̱Juan, sa̱ꞌya ta̱Zebedeo kúu ra, ta ki̱xaa̱ ñá xíꞌin o̱vi̱ sa̱ꞌya ñá no̱o̱ ta̱Jesús, ta xi̱kuxítí ñá chi ndukú ñá ñii ñava̱ꞌa no̱o̱ ra.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu veio a Jesus com seus filhos. Ela se ajoelhou diante dele a fim de lhe pedir um favor.
21 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ñá:
21 “O que você quer?”, perguntou ele. Ela respondeu: “Por favor, permita que, no seu reino, meus dois filhos se sentem em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
22 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin o̱vi̱ sa̱ꞌya ñá:
22 Jesus respondeu: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que estou prestes a beber?”. “Somos!”, disseram eles.
23 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
23 Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice. Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Meu Pai preparou esses lugares para aqueles que ele escolheu”.
24 Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo inka̱ u̱xu̱ naxíka xíꞌin ta̱Jesús yukía̱ ndu̱kú o̱vi̱ ta̱a yóꞌo no̱o̱ ra, ta ki̱xáꞌá na ni̱saa̱ ní na xi̱ni na ta̱ o̱vi̱ yóꞌo.
24 Quando os outros dez discípulos souberam o que os dois irmãos haviam pedido, ficaram indignados.
25 Ta ta̱Jesús ka̱na ra va̱xi ndiꞌi na no̱o̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
25 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os governantes deste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
26 Ta mi̱i ndó, o̱n váꞌa kutaku̱ ndó saá. Tá ñii ta̱a kóni ra kuu ra ta̱káꞌno no̱o̱ ndóꞌó, xíni̱ ñóꞌó nduu ra ta̱ kasa chiño no̱o̱ ndó.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
27 Tá ñii ta̱a kóni ra kuu ra ta̱no̱ó no̱o̱ ndóꞌó, xíni̱ ñóꞌó nduu ra ta̱mozo no̱o̱ ndó.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo.
28 Ta yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, ki̱xi i̱ xa̱ꞌa̱ ña chindeé i̱ ni̱vi, ta o̱n si̱ví xa̱ꞌa̱ ña chindeé ni̱vi yi̱ꞌi̱ kúu ña ki̱xi i̱. Ta taxi xíꞌin mi̱i i̱ ña kivi̱ i̱, ta xíꞌin ñayóꞌo chaꞌvi i̱ ña va̱ꞌa sa̱ña̱ kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi no̱o̱ ndiꞌi ña o̱n váꞌa ndíso na ―káchí ta̱Jesús.
28 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
29 Ta saá ke̱e ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra ñoo Jericó, kua̱ꞌa̱n na yichi̱, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ndíko̱n kua̱ꞌa̱n sa̱ta̱ na.
29 Quando Jesus e seus discípulos saíam de Jericó, uma grande multidão os seguiu.
30 Ta ndóo o̱vi̱ ta̱kuáá yuꞌu̱ yichi̱ yóꞌo, ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ra yáꞌa ta̱Jesús yichi̱, ta xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
30 Dois cegos estavam sentados à beira do caminho e, quando souberam que Jesus vinha naquela direção, começaram a gritar: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
31 Ta ni̱vi na kua̱ꞌa̱n yichi̱ ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
31 “Calem-se!”, diziam aos brados os que estavam na multidão. Eles, porém, gritavam ainda mais alto: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
32 Ta xi̱kundichi ta̱Jesús yichi̱ yóꞌo, ta ka̱na ra o̱vi̱ ta̱kuáá kixi ra no̱o̱ ra, ta ta̱Jesús ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱kuáá yóꞌo:
32 Ao ouvi-los, Jesus parou e perguntou: “O que vocês querem que eu lhes faça?”.
33 Ta nda̱kuii̱n o̱vi̱ ta̱kuáá, káchí ra saá:
33 Eles responderam: “Senhor, nós queremos enxergar!”.
34 Ta ku̱ndáꞌví ní ini ta̱Jesús xi̱ni ñaꞌá ra, ta ni̱to̱nda̱a ndaꞌa̱ ra nduchu̱ no̱o̱ ra. Ta xa̱ndi̱ko̱n ndu̱va̱ꞌa nduchu̱ no̱o̱ o̱vi̱ ra saá, ta xa va̱ꞌa xíto ra, ta saá na̱kundiko̱n o̱vi̱ ra saá sa̱ta̱ ta̱Jesús.
34 Jesus teve compaixão deles e tocou-lhes nos olhos. No mesmo instante, passaram a enxergar e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.