Marcos 6

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ta ta̱Jesús ke̱e ra kua̱noꞌo̱ ra ñoo ra, ta naxíka xíꞌin ra kua̱ꞌa̱n na xíꞌin ra.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Tá ki̱xaa̱ ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée najudío, saá ki̱xáꞌá ra sánáꞌa ra ni̱vi veꞌe ño̱ꞌo sinagoga, ta kua̱ꞌa̱ ní na xi̱ni̱ so̱ꞌo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra, na̱kaꞌnda ní ini na, ta káchí na saá:
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 ¿Án o̱n si̱ví ta̱yóꞌo kúu carpintero? ¿Án o̱n si̱ví siꞌí ta̱yóꞌo kúu ñáMaría? ¿Án o̱n si̱ví ñani ta̱Jacobo, ta̱José, ta̱Judas xíꞌin ta̱Simón kúu ra? ¿Án o̱n ndixa ndóo ki̱ꞌva̱ ra ñoo yó yóꞌo? ―káchí na.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús, káchí ra saá xíꞌin na:
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Ta saá o̱n vása ní‑keꞌé ra nda̱ ñii milagro xíꞌin nañoo yóꞌo. Kuiti chi̱nóo ra ndaꞌa̱ ra sava na ndeé ndóꞌo, ta nda̱ꞌa nayóꞌo.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ta ta̱Jesús na̱kaꞌnda ini ra chi nañoo mi̱i ra ni̱‑xiin na kandixa na ra. Ta saá ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra ñii ñii ñoo válí yatin sánáꞌa ra ni̱vi.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Ta ka̱na ra u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra va̱xi na no̱o̱ ra, ta ki̱xáꞌá ra tíꞌví ra o̱vi̱ o̱vi̱ na ko̱ꞌo̱n na ñii ñii ñoo, ta ta̱xi ra nda̱yí ndaꞌa̱ na ña tava na níma̱ ndiva̱ꞌa ña sáxo̱ꞌvi̱ inka̱ ni̱vi.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Va̱ꞌa koꞌon ndu̱xa̱n xa̱ꞌa̱ ndó, ta o̱n kuiso ka̱ ndó inka̱ tiko̱to̱ ña nasama ndó ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ka̱ ra xíꞌin na:
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Tá yóo ñii ñoo no̱o̱ o̱n xi̱in ni̱vi nakiꞌin va̱ꞌa na ndóꞌó, ta o̱n xi̱in na koni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ka̱ꞌa̱n ndó, ta saá kee ndó ñoo yóꞌo, ta ko̱ꞌo̱n ndó, ta sakisin ndó xa̱ꞌa̱ ndó ña nako̱yo yaa̱. Saá sanáꞌa káxín ndó ndí nayóꞌo nákuiso na kua̱chi no̱o̱ Ndios, chi o̱n xi̱in na koni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ra. Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, to̱nda̱a ñii ki̱vi̱ ña kasa nani Ndios xa̱ꞌa̱ kua̱chi ndiꞌi ni̱vi ñoyívi yóꞌo, ta ki̱vi̱ yóꞌo ndeé ka̱ yo̱ꞌvi̱ saxo̱ꞌvi̱ ra nañoo yóꞌo no̱o̱ ni̱vi na o̱n váꞌa na xi̱ndo̱o ñoo Sodoma xíꞌin ñoo Gomorra kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá ―káchí ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Ta saá ke̱e u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra ni̱xa̱ꞌa̱n na ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso na xíꞌin ni̱vi ndí xíni̱ ñóꞌó nandikó ini na ta sandakoo na kua̱chi na.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Ta ta̱va na kua̱ꞌa̱ ní níma̱ ndiva̱ꞌa ña xi̱komí ni̱vi, ta chi̱kaa̱ na aceite olivo si̱ni̱ án no̱o̱ kíꞌvi̱ yi̱kí ko̱ñu ni̱vi na ndeé ndóꞌo, ta nda̱ꞌa na.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Ta ta̱rey Herodes xi̱ni̱ so̱ꞌo ra ña kánóo va̱ꞌa to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ñava̱ꞌa ña ke̱ꞌé ra. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Inka̱ na káꞌa̱n:
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Herodes ña ni̱ka̱ꞌa̱n na xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Ta ñáHerodías sáa̱ ní ini ñá xíni ñá ta̱Juan ta kóni ñá kaꞌni ñá ra. Ta ni̱‑kuchiño ñá;
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 chi ta̱Herodes yíꞌví ra no̱o̱ ta̱Juan, ta ndáa ñaꞌá ra chi xi̱ni̱ ra ta̱va̱ꞌa kúu ta̱Juan, ta̱yi̱i̱ kúu ra. Ta xíni̱ so̱ꞌo ra to̱ꞌon ña káꞌa̱n ta̱Juan ta ñii sándiꞌi ña ini ta̱Herodes, ta saá ni, kúsii̱ ini ra xíni̱ so̱ꞌo ra to̱ꞌon káꞌa̱n ta̱Juan.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Ta sondi̱ꞌi ñáHerodías na̱níꞌi ñá ndasaá koo kaꞌni ñá ta̱Juan. Ñii ki̱vi̱ ta̱Herodes ni̱xi̱no̱ ra kui̱ya̱ ta ka̱na viko̱ ra, ta saá ta̱xi ra kuxu na ndíso chiño xíꞌin ra, xíꞌin na ndíso chiño no̱o̱ natropa ra, xíꞌin naxi̱kua̱ꞌa̱ ñoo estado Galilea.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Ta ki̱xaa̱ ñása̱ꞌya ñáHerodías ka̱ta xáꞌá ñá no̱o̱ na, ta kúsii̱ ní ini ta̱Herodes xíꞌin na ndóo viko̱ yóꞌo xíni na ñá, ka̱ta xáꞌá ñá. Ta ta̱rey ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñáloꞌo:
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ta tuku ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá:
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Ta ke̱e ñá ni̱xa̱ꞌa̱n ñá ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin siꞌí ñá:
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Ta kama ndi̱kó ñá no̱o̱ ta̱rey ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ra:
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Ta kúchuchú ní ini ta̱rey ña xi̱ni̱ so̱ꞌo ra ña ndu̱kú ñáloꞌo, ta saá ni, xa̱ꞌa̱ ña xi̱ni̱ so̱ꞌo ndiꞌi na ndóo viko̱ yukía̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñáloꞌo ña chi̱náꞌa ra Ndios, ni̱‑kuchiño nasama ra ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Ña̱kán xa̱ndi̱ko̱n ti̱ꞌví ra ñii ta̱tropa kua̱ꞌa̱n ra veꞌe ka̱a kiꞌin ra si̱ni̱ ta̱Juan.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Ta ni̱xaa̱ ta̱yóꞌo, ta ka̱ndoso ra si̱ko̱n ta̱Juan, ta níꞌi ra si̱ni̱ ta̱Juan kánóo ña no̱o̱ ko̱ꞌo̱ ta̱xi ra ña ndaꞌa̱ ñáloꞌo, ta ñáloꞌo yóꞌo na̱taxi ñá ko̱ꞌo̱ yóꞌo ndaꞌa̱ siꞌí ñá.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo naxíka xíꞌin ta̱Juan yukía̱ ndo̱ꞌo ra, ta ki̱xaa̱ na veꞌe ka̱a ta na̱kuiso na yi̱kí ko̱ñu ra, ta ni̱xa̱ꞌa̱n na sa̱ndúxu̱n na ña ñii kavua̱. Saá ndi̱ꞌi historia xa̱ꞌa̱ ña ni̱xiꞌi̱ ta̱Juan, ki̱sa ta̱Herodes.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Ta ndi̱kó u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ta̱Jesús na̱xaa̱ na no̱o̱ ra, ta nda̱to̱ꞌon na xíꞌin ra ndiꞌi ña ke̱ꞌé na, nda̱to̱ꞌon na ndiꞌi ña sa̱náꞌa na ni̱vi.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi yóo, na kua̱ꞌa̱n na kíxaa̱, ña̱kán o̱n ki̱ví kuxu na. Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra:
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Ta saá ke̱e na kua̱ꞌa̱n na xíꞌin tón barco no̱o̱ o̱n ko̱ó ni̱vi.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi xi̱ni na ke̱e ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra kua̱ꞌa̱n na. Ta kua̱ꞌa̱ ní nayóꞌo ke̱e na ñoo, ta kua̱ꞌa̱n xáꞌá na a̱nda̱ xíno na, ta ni̱xaa̱ siꞌna na no̱o̱ nakutáꞌan na xíꞌin ta̱Jesús.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Tá no̱o ta̱Jesús tón barco, ta xi̱ni ra kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi, ta kúndáꞌví ní ini ra xíni ra na, chi nda̱tán yóo ndikachi tí o̱n ko̱ó ta̱ ndáa, saá yóo ni̱vi yóꞌo. Ta saá ki̱xáꞌá ra sánáꞌa ra na kua̱ꞌa̱ ní ñava̱ꞌa.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ta xa ni̱kuaa ní kúu ña, ta saá ni̱to̱nda̱a yatin u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Va̱ꞌa tiꞌví ún ndiꞌi ni̱vi yóꞌo ná ko̱ꞌo̱n na rancho án ñoo válí ña yóo yatin ña ndukú na sata na ña kuxu na.
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin naxíka xíꞌin ra:
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ta̱Jesús na:
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Ta ta̱Jesús xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ naxíka xíꞌin ra ña nataꞌví na ñii tiꞌvi ñii tiꞌvi ni̱vi kundo̱o na no̱o̱ yita síi.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Ña̱kán xi̱kundo̱o na kua̱ꞌa̱ tiꞌvi ña ciento ni̱vi ta kua̱ꞌa̱ tiꞌvi ña o̱vi̱ si̱ko̱ u̱xu̱ ni̱vi.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ta saá ki̱ꞌin ta̱Jesús o̱ꞌo̱n si̱ta̱ va̱ꞌa xíꞌin o̱vi̱ tia̱ká, ta xi̱to ndaa ra ñoyívi ni̱no, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Ta na̱ni ña xi̱xi ndiꞌi ni̱vi nda̱ ni̱xaa ini na,
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 ta naxíka xíꞌin ta̱Jesús na̱kiꞌin na u̱xu̱ o̱vi̱ chikiva si̱ta̱ va̱ꞌa xíꞌin tia̱ká ña ki̱ndo̱o ndoso, chi ni̱‑kundeé nani̱vi kuxu ndiꞌi na ña.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Ta ndiꞌi na xi̱xi yóꞌo xi̱kuu na ñii o̱ꞌo̱n mil ta̱a.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Ta saá ta̱Jesús xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ naxíka xíꞌin ra ña ndaa na tón barco ta ko̱ꞌo̱n siꞌna na no̱o̱ ra nda̱ inka̱ xiiña no̱o̱ mi̱ni no̱o̱ yóo ñoo Betsaida, saá chi ni̱ndo̱o ra nda̱yi ra ndiꞌi ni̱vi.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Ta ndi̱ꞌi ni̱nda̱yi ra ni̱vi, ta nda̱a ra kua̱ꞌa̱n ra yuku̱ no̱o̱ ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Ta saá ni̱ke̱tá ño̱ꞌo ta ku̱naa, ta kánóo tón barco ma̱ꞌñó mi̱ni, ta yóo matóꞌón ra yuku̱ yóꞌo.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Ta xi̱ni ta̱Jesús naxíka xíꞌin ra ñii ndeé kísa chiño na xíꞌin tón barco ña ko̱ꞌo̱n nó, chi ndeé ní káni ta̱chi̱ ta sándikó ña nó. Ta xa yatin kóni ti̱vi kúu ña, ta ta̱Jesús xíka xáꞌá ra no̱o̱ takuií va̱xi ra no̱o̱ kánóo tón barco. Ta ki̱xáꞌá ra yáꞌa ra yatin no̱o̱ yóo tón barco.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Ta xi̱ni naxíka xíꞌin ra ndí xíka ra no̱o̱ mi̱ni, ta xa̱ni si̱ni̱ na ndí kuiti ñíꞌná kúu ña. Ta ni̱nda̱ꞌyi ní na,
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 chi ndiꞌi na xi̱ni na, ta ni̱yi̱ꞌví ní na. Ta saá kama ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Ta nda̱a ra tón barco no̱o̱ ndóo na, ta ni̱ya̱a̱ ta̱chi̱. Ta na̱kaꞌnda ní ini na ndóo na,
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 chi nasóꞌó ní kúu na, ta o̱n vása kúnda̱a̱ ini na yu kúu ta̱Jesús, ta ni o̱n vása kúnda̱a̱ ini na mí va̱xi ndee̱ ra ña kéꞌé ra ña kúchiño ra taxi ra xíxi kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Ni̱yaꞌa na mi̱ni ta ni̱xaa̱ na inka̱ xiiña no̱o̱ yóo ñoo Genesaret no̱o̱ ka̱tón ndaa na tón barco.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Tá no̱o na tón barco, ta nani̱vi na yíta yóꞌo xa̱ndi̱ko̱n na̱koni na ta̱Jesús.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Ta nani̱vi yóꞌo xi̱no na kua̱ꞌa̱n na ndiꞌi saá ñoo yatin nda̱to̱ꞌon na xíꞌin ndiꞌi ni̱vi, ta ni̱vi na xi̱ni̱ so̱ꞌo ñayóꞌo, na̱kuiso na ni̱vi ndeé ndóꞌo ta kua̱ꞌa̱n na xíꞌin na no̱o̱ ta̱Jesús.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Ta nda̱ mí xiiña xáa̱ ta̱Jesús, án ñoo válí, án ñoo náꞌno, án rancho, ta nani̱vi chi̱ndoo na na ndeé ndóꞌo no̱o̱ yáꞌa ra. Ta xa̱ku ndáꞌví na no̱o̱ ra ña taxi ra to̱nda̱a ndaꞌa̱ na ra, vará loꞌo yuꞌu̱ tiko̱to̱ ra, ta ndiꞌi ni̱vi na ni̱to̱nda̱a ndaꞌa̱ ñaꞌá ndu̱va̱ꞌa na.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.