Marcos 6

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ta ta̱Jesús ke̱e ra kua̱noꞌo̱ ra ñoo ra, ta naxíka xíꞌin ra kua̱ꞌa̱n na xíꞌin ra.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Tá ki̱xaa̱ ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée najudío, saá ki̱xáꞌá ra sánáꞌa ra ni̱vi veꞌe ño̱ꞌo sinagoga, ta kua̱ꞌa̱ ní na xi̱ni̱ so̱ꞌo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra, na̱kaꞌnda ní ini na, ta káchí na saá:
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 ¿Án o̱n si̱ví ta̱yóꞌo kúu carpintero? ¿Án o̱n si̱ví siꞌí ta̱yóꞌo kúu ñáMaría? ¿Án o̱n si̱ví ñani ta̱Jacobo, ta̱José, ta̱Judas xíꞌin ta̱Simón kúu ra? ¿Án o̱n ndixa ndóo ki̱ꞌva̱ ra ñoo yó yóꞌo? ―káchí na.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús, káchí ra saá xíꞌin na:
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Ta saá o̱n vása ní‑keꞌé ra nda̱ ñii milagro xíꞌin nañoo yóꞌo. Kuiti chi̱nóo ra ndaꞌa̱ ra sava na ndeé ndóꞌo, ta nda̱ꞌa nayóꞌo.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ta ta̱Jesús na̱kaꞌnda ini ra chi nañoo mi̱i ra ni̱‑xiin na kandixa na ra. Ta saá ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra ñii ñii ñoo válí yatin sánáꞌa ra ni̱vi.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Ta ka̱na ra u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra va̱xi na no̱o̱ ra, ta ki̱xáꞌá ra tíꞌví ra o̱vi̱ o̱vi̱ na ko̱ꞌo̱n na ñii ñii ñoo, ta ta̱xi ra nda̱yí ndaꞌa̱ na ña tava na níma̱ ndiva̱ꞌa ña sáxo̱ꞌvi̱ inka̱ ni̱vi.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Va̱ꞌa koꞌon ndu̱xa̱n xa̱ꞌa̱ ndó, ta o̱n kuiso ka̱ ndó inka̱ tiko̱to̱ ña nasama ndó ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ka̱ ra xíꞌin na:
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Tá yóo ñii ñoo no̱o̱ o̱n xi̱in ni̱vi nakiꞌin va̱ꞌa na ndóꞌó, ta o̱n xi̱in na koni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ka̱ꞌa̱n ndó, ta saá kee ndó ñoo yóꞌo, ta ko̱ꞌo̱n ndó, ta sakisin ndó xa̱ꞌa̱ ndó ña nako̱yo yaa̱. Saá sanáꞌa káxín ndó ndí nayóꞌo nákuiso na kua̱chi no̱o̱ Ndios, chi o̱n xi̱in na koni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ra. Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, to̱nda̱a ñii ki̱vi̱ ña kasa nani Ndios xa̱ꞌa̱ kua̱chi ndiꞌi ni̱vi ñoyívi yóꞌo, ta ki̱vi̱ yóꞌo ndeé ka̱ yo̱ꞌvi̱ saxo̱ꞌvi̱ ra nañoo yóꞌo no̱o̱ ni̱vi na o̱n váꞌa na xi̱ndo̱o ñoo Sodoma xíꞌin ñoo Gomorra kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá ―káchí ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Ta saá ke̱e u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra ni̱xa̱ꞌa̱n na ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso na xíꞌin ni̱vi ndí xíni̱ ñóꞌó nandikó ini na ta sandakoo na kua̱chi na.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Ta ta̱va na kua̱ꞌa̱ ní níma̱ ndiva̱ꞌa ña xi̱komí ni̱vi, ta chi̱kaa̱ na aceite olivo si̱ni̱ án no̱o̱ kíꞌvi̱ yi̱kí ko̱ñu ni̱vi na ndeé ndóꞌo, ta nda̱ꞌa na.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Ta ta̱rey Herodes xi̱ni̱ so̱ꞌo ra ña kánóo va̱ꞌa to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ñava̱ꞌa ña ke̱ꞌé ra. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Inka̱ na káꞌa̱n:
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Herodes ña ni̱ka̱ꞌa̱n na xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 — ausente —
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Ta ñáHerodías sáa̱ ní ini ñá xíni ñá ta̱Juan ta kóni ñá kaꞌni ñá ra. Ta ni̱‑kuchiño ñá;
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 chi ta̱Herodes yíꞌví ra no̱o̱ ta̱Juan, ta ndáa ñaꞌá ra chi xi̱ni̱ ra ta̱va̱ꞌa kúu ta̱Juan, ta̱yi̱i̱ kúu ra. Ta xíni̱ so̱ꞌo ra to̱ꞌon ña káꞌa̱n ta̱Juan ta ñii sándiꞌi ña ini ta̱Herodes, ta saá ni, kúsii̱ ini ra xíni̱ so̱ꞌo ra to̱ꞌon káꞌa̱n ta̱Juan.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Ta sondi̱ꞌi ñáHerodías na̱níꞌi ñá ndasaá koo kaꞌni ñá ta̱Juan. Ñii ki̱vi̱ ta̱Herodes ni̱xi̱no̱ ra kui̱ya̱ ta ka̱na viko̱ ra, ta saá ta̱xi ra kuxu na ndíso chiño xíꞌin ra, xíꞌin na ndíso chiño no̱o̱ natropa ra, xíꞌin naxi̱kua̱ꞌa̱ ñoo estado Galilea.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Ta ki̱xaa̱ ñása̱ꞌya ñáHerodías ka̱ta xáꞌá ñá no̱o̱ na, ta kúsii̱ ní ini ta̱Herodes xíꞌin na ndóo viko̱ yóꞌo xíni na ñá, ka̱ta xáꞌá ñá. Ta ta̱rey ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñáloꞌo:
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ta tuku ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá:
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Ta ke̱e ñá ni̱xa̱ꞌa̱n ñá ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin siꞌí ñá:
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Ta kama ndi̱kó ñá no̱o̱ ta̱rey ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ra:
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Ta kúchuchú ní ini ta̱rey ña xi̱ni̱ so̱ꞌo ra ña ndu̱kú ñáloꞌo, ta saá ni, xa̱ꞌa̱ ña xi̱ni̱ so̱ꞌo ndiꞌi na ndóo viko̱ yukía̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñáloꞌo ña chi̱náꞌa ra Ndios, ni̱‑kuchiño nasama ra ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Ña̱kán xa̱ndi̱ko̱n ti̱ꞌví ra ñii ta̱tropa kua̱ꞌa̱n ra veꞌe ka̱a kiꞌin ra si̱ni̱ ta̱Juan.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Ta ni̱xaa̱ ta̱yóꞌo, ta ka̱ndoso ra si̱ko̱n ta̱Juan, ta níꞌi ra si̱ni̱ ta̱Juan kánóo ña no̱o̱ ko̱ꞌo̱ ta̱xi ra ña ndaꞌa̱ ñáloꞌo, ta ñáloꞌo yóꞌo na̱taxi ñá ko̱ꞌo̱ yóꞌo ndaꞌa̱ siꞌí ñá.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo naxíka xíꞌin ta̱Juan yukía̱ ndo̱ꞌo ra, ta ki̱xaa̱ na veꞌe ka̱a ta na̱kuiso na yi̱kí ko̱ñu ra, ta ni̱xa̱ꞌa̱n na sa̱ndúxu̱n na ña ñii kavua̱. Saá ndi̱ꞌi historia xa̱ꞌa̱ ña ni̱xiꞌi̱ ta̱Juan, ki̱sa ta̱Herodes.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Ta ndi̱kó u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ta̱Jesús na̱xaa̱ na no̱o̱ ra, ta nda̱to̱ꞌon na xíꞌin ra ndiꞌi ña ke̱ꞌé na, nda̱to̱ꞌon na ndiꞌi ña sa̱náꞌa na ni̱vi.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi yóo, na kua̱ꞌa̱n na kíxaa̱, ña̱kán o̱n ki̱ví kuxu na. Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra:
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Ta saá ke̱e na kua̱ꞌa̱n na xíꞌin tón barco no̱o̱ o̱n ko̱ó ni̱vi.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi xi̱ni na ke̱e ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra kua̱ꞌa̱n na. Ta kua̱ꞌa̱ ní nayóꞌo ke̱e na ñoo, ta kua̱ꞌa̱n xáꞌá na a̱nda̱ xíno na, ta ni̱xaa̱ siꞌna na no̱o̱ nakutáꞌan na xíꞌin ta̱Jesús.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Tá no̱o ta̱Jesús tón barco, ta xi̱ni ra kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi, ta kúndáꞌví ní ini ra xíni ra na, chi nda̱tán yóo ndikachi tí o̱n ko̱ó ta̱ ndáa, saá yóo ni̱vi yóꞌo. Ta saá ki̱xáꞌá ra sánáꞌa ra na kua̱ꞌa̱ ní ñava̱ꞌa.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ta xa ni̱kuaa ní kúu ña, ta saá ni̱to̱nda̱a yatin u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Va̱ꞌa tiꞌví ún ndiꞌi ni̱vi yóꞌo ná ko̱ꞌo̱n na rancho án ñoo válí ña yóo yatin ña ndukú na sata na ña kuxu na.
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin naxíka xíꞌin ra:
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ta̱Jesús na:
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Ta ta̱Jesús xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ naxíka xíꞌin ra ña nataꞌví na ñii tiꞌvi ñii tiꞌvi ni̱vi kundo̱o na no̱o̱ yita síi.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ña̱kán xi̱kundo̱o na kua̱ꞌa̱ tiꞌvi ña ciento ni̱vi ta kua̱ꞌa̱ tiꞌvi ña o̱vi̱ si̱ko̱ u̱xu̱ ni̱vi.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Ta saá ki̱ꞌin ta̱Jesús o̱ꞌo̱n si̱ta̱ va̱ꞌa xíꞌin o̱vi̱ tia̱ká, ta xi̱to ndaa ra ñoyívi ni̱no, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Ta na̱ni ña xi̱xi ndiꞌi ni̱vi nda̱ ni̱xaa ini na,
42 Todos comeram e se fartaram;
43 ta naxíka xíꞌin ta̱Jesús na̱kiꞌin na u̱xu̱ o̱vi̱ chikiva si̱ta̱ va̱ꞌa xíꞌin tia̱ká ña ki̱ndo̱o ndoso, chi ni̱‑kundeé nani̱vi kuxu ndiꞌi na ña.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ta ndiꞌi na xi̱xi yóꞌo xi̱kuu na ñii o̱ꞌo̱n mil ta̱a.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Ta saá ta̱Jesús xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ naxíka xíꞌin ra ña ndaa na tón barco ta ko̱ꞌo̱n siꞌna na no̱o̱ ra nda̱ inka̱ xiiña no̱o̱ mi̱ni no̱o̱ yóo ñoo Betsaida, saá chi ni̱ndo̱o ra nda̱yi ra ndiꞌi ni̱vi.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ta ndi̱ꞌi ni̱nda̱yi ra ni̱vi, ta nda̱a ra kua̱ꞌa̱n ra yuku̱ no̱o̱ ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Ta saá ni̱ke̱tá ño̱ꞌo ta ku̱naa, ta kánóo tón barco ma̱ꞌñó mi̱ni, ta yóo matóꞌón ra yuku̱ yóꞌo.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Ta xi̱ni ta̱Jesús naxíka xíꞌin ra ñii ndeé kísa chiño na xíꞌin tón barco ña ko̱ꞌo̱n nó, chi ndeé ní káni ta̱chi̱ ta sándikó ña nó. Ta xa yatin kóni ti̱vi kúu ña, ta ta̱Jesús xíka xáꞌá ra no̱o̱ takuií va̱xi ra no̱o̱ kánóo tón barco. Ta ki̱xáꞌá ra yáꞌa ra yatin no̱o̱ yóo tón barco.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Ta xi̱ni naxíka xíꞌin ra ndí xíka ra no̱o̱ mi̱ni, ta xa̱ni si̱ni̱ na ndí kuiti ñíꞌná kúu ña. Ta ni̱nda̱ꞌyi ní na,
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 chi ndiꞌi na xi̱ni na, ta ni̱yi̱ꞌví ní na. Ta saá kama ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Ta nda̱a ra tón barco no̱o̱ ndóo na, ta ni̱ya̱a̱ ta̱chi̱. Ta na̱kaꞌnda ní ini na ndóo na,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 chi nasóꞌó ní kúu na, ta o̱n vása kúnda̱a̱ ini na yu kúu ta̱Jesús, ta ni o̱n vása kúnda̱a̱ ini na mí va̱xi ndee̱ ra ña kéꞌé ra ña kúchiño ra taxi ra xíxi kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Ni̱yaꞌa na mi̱ni ta ni̱xaa̱ na inka̱ xiiña no̱o̱ yóo ñoo Genesaret no̱o̱ ka̱tón ndaa na tón barco.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Tá no̱o na tón barco, ta nani̱vi na yíta yóꞌo xa̱ndi̱ko̱n na̱koni na ta̱Jesús.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Ta nani̱vi yóꞌo xi̱no na kua̱ꞌa̱n na ndiꞌi saá ñoo yatin nda̱to̱ꞌon na xíꞌin ndiꞌi ni̱vi, ta ni̱vi na xi̱ni̱ so̱ꞌo ñayóꞌo, na̱kuiso na ni̱vi ndeé ndóꞌo ta kua̱ꞌa̱n na xíꞌin na no̱o̱ ta̱Jesús.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Ta nda̱ mí xiiña xáa̱ ta̱Jesús, án ñoo válí, án ñoo náꞌno, án rancho, ta nani̱vi chi̱ndoo na na ndeé ndóꞌo no̱o̱ yáꞌa ra. Ta xa̱ku ndáꞌví na no̱o̱ ra ña taxi ra to̱nda̱a ndaꞌa̱ na ra, vará loꞌo yuꞌu̱ tiko̱to̱ ra, ta ndiꞌi ni̱vi na ni̱to̱nda̱a ndaꞌa̱ ñaꞌá ndu̱va̱ꞌa na.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.