Marcos 6
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT
1 Ta ta̱Jesús ke̱e ra kua̱noꞌo̱ ra ñoo ra, ta naxíka xíꞌin ra kua̱ꞌa̱n na xíꞌin ra.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Tá ki̱xaa̱ ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée najudío, saá ki̱xáꞌá ra sánáꞌa ra ni̱vi veꞌe ño̱ꞌo sinagoga, ta kua̱ꞌa̱ ní na xi̱ni̱ so̱ꞌo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra, na̱kaꞌnda ní ini na, ta káchí na saá:
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 ¿Án o̱n si̱ví ta̱yóꞌo kúu carpintero? ¿Án o̱n si̱ví siꞌí ta̱yóꞌo kúu ñáMaría? ¿Án o̱n si̱ví ñani ta̱Jacobo, ta̱José, ta̱Judas xíꞌin ta̱Simón kúu ra? ¿Án o̱n ndixa ndóo ki̱ꞌva̱ ra ñoo yó yóꞌo? ―káchí na.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús, káchí ra saá xíꞌin na:
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Ta saá o̱n vása ní‑keꞌé ra nda̱ ñii milagro xíꞌin nañoo yóꞌo. Kuiti chi̱nóo ra ndaꞌa̱ ra sava na ndeé ndóꞌo, ta nda̱ꞌa nayóꞌo.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Ta ta̱Jesús na̱kaꞌnda ini ra chi nañoo mi̱i ra ni̱‑xiin na kandixa na ra. Ta saá ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra ñii ñii ñoo válí yatin sánáꞌa ra ni̱vi.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Ta ka̱na ra u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra va̱xi na no̱o̱ ra, ta ki̱xáꞌá ra tíꞌví ra o̱vi̱ o̱vi̱ na ko̱ꞌo̱n na ñii ñii ñoo, ta ta̱xi ra nda̱yí ndaꞌa̱ na ña tava na níma̱ ndiva̱ꞌa ña sáxo̱ꞌvi̱ inka̱ ni̱vi.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Va̱ꞌa koꞌon ndu̱xa̱n xa̱ꞌa̱ ndó, ta o̱n kuiso ka̱ ndó inka̱ tiko̱to̱ ña nasama ndó ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ka̱ ra xíꞌin na:
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Tá yóo ñii ñoo no̱o̱ o̱n xi̱in ni̱vi nakiꞌin va̱ꞌa na ndóꞌó, ta o̱n xi̱in na koni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ka̱ꞌa̱n ndó, ta saá kee ndó ñoo yóꞌo, ta ko̱ꞌo̱n ndó, ta sakisin ndó xa̱ꞌa̱ ndó ña nako̱yo yaa̱. Saá sanáꞌa káxín ndó ndí nayóꞌo nákuiso na kua̱chi no̱o̱ Ndios, chi o̱n xi̱in na koni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ra. Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, to̱nda̱a ñii ki̱vi̱ ña kasa nani Ndios xa̱ꞌa̱ kua̱chi ndiꞌi ni̱vi ñoyívi yóꞌo, ta ki̱vi̱ yóꞌo ndeé ka̱ yo̱ꞌvi̱ saxo̱ꞌvi̱ ra nañoo yóꞌo no̱o̱ ni̱vi na o̱n váꞌa na xi̱ndo̱o ñoo Sodoma xíꞌin ñoo Gomorra kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá ―káchí ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Ta saá ke̱e u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra ni̱xa̱ꞌa̱n na ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso na xíꞌin ni̱vi ndí xíni̱ ñóꞌó nandikó ini na ta sandakoo na kua̱chi na.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Ta ta̱va na kua̱ꞌa̱ ní níma̱ ndiva̱ꞌa ña xi̱komí ni̱vi, ta chi̱kaa̱ na aceite olivo si̱ni̱ án no̱o̱ kíꞌvi̱ yi̱kí ko̱ñu ni̱vi na ndeé ndóꞌo, ta nda̱ꞌa na.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Ta ta̱rey Herodes xi̱ni̱ so̱ꞌo ra ña kánóo va̱ꞌa to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ñava̱ꞌa ña ke̱ꞌé ra. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Inka̱ na káꞌa̱n:
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Herodes ña ni̱ka̱ꞌa̱n na xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 — ausente —
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 — ausente —
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Ta ñáHerodías sáa̱ ní ini ñá xíni ñá ta̱Juan ta kóni ñá kaꞌni ñá ra. Ta ni̱‑kuchiño ñá;
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 chi ta̱Herodes yíꞌví ra no̱o̱ ta̱Juan, ta ndáa ñaꞌá ra chi xi̱ni̱ ra ta̱va̱ꞌa kúu ta̱Juan, ta̱yi̱i̱ kúu ra. Ta xíni̱ so̱ꞌo ra to̱ꞌon ña káꞌa̱n ta̱Juan ta ñii sándiꞌi ña ini ta̱Herodes, ta saá ni, kúsii̱ ini ra xíni̱ so̱ꞌo ra to̱ꞌon káꞌa̱n ta̱Juan.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Ta sondi̱ꞌi ñáHerodías na̱níꞌi ñá ndasaá koo kaꞌni ñá ta̱Juan. Ñii ki̱vi̱ ta̱Herodes ni̱xi̱no̱ ra kui̱ya̱ ta ka̱na viko̱ ra, ta saá ta̱xi ra kuxu na ndíso chiño xíꞌin ra, xíꞌin na ndíso chiño no̱o̱ natropa ra, xíꞌin naxi̱kua̱ꞌa̱ ñoo estado Galilea.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Ta ki̱xaa̱ ñása̱ꞌya ñáHerodías ka̱ta xáꞌá ñá no̱o̱ na, ta kúsii̱ ní ini ta̱Herodes xíꞌin na ndóo viko̱ yóꞌo xíni na ñá, ka̱ta xáꞌá ñá. Ta ta̱rey ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñáloꞌo:
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Ta tuku ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá:
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Ta ke̱e ñá ni̱xa̱ꞌa̱n ñá ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin siꞌí ñá:
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Ta kama ndi̱kó ñá no̱o̱ ta̱rey ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ra:
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Ta kúchuchú ní ini ta̱rey ña xi̱ni̱ so̱ꞌo ra ña ndu̱kú ñáloꞌo, ta saá ni, xa̱ꞌa̱ ña xi̱ni̱ so̱ꞌo ndiꞌi na ndóo viko̱ yukía̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñáloꞌo ña chi̱náꞌa ra Ndios, ni̱‑kuchiño nasama ra ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Ña̱kán xa̱ndi̱ko̱n ti̱ꞌví ra ñii ta̱tropa kua̱ꞌa̱n ra veꞌe ka̱a kiꞌin ra si̱ni̱ ta̱Juan.
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 Ta ni̱xaa̱ ta̱yóꞌo, ta ka̱ndoso ra si̱ko̱n ta̱Juan, ta níꞌi ra si̱ni̱ ta̱Juan kánóo ña no̱o̱ ko̱ꞌo̱ ta̱xi ra ña ndaꞌa̱ ñáloꞌo, ta ñáloꞌo yóꞌo na̱taxi ñá ko̱ꞌo̱ yóꞌo ndaꞌa̱ siꞌí ñá.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo naxíka xíꞌin ta̱Juan yukía̱ ndo̱ꞌo ra, ta ki̱xaa̱ na veꞌe ka̱a ta na̱kuiso na yi̱kí ko̱ñu ra, ta ni̱xa̱ꞌa̱n na sa̱ndúxu̱n na ña ñii kavua̱. Saá ndi̱ꞌi historia xa̱ꞌa̱ ña ni̱xiꞌi̱ ta̱Juan, ki̱sa ta̱Herodes.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Ta ndi̱kó u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ta̱Jesús na̱xaa̱ na no̱o̱ ra, ta nda̱to̱ꞌon na xíꞌin ra ndiꞌi ña ke̱ꞌé na, nda̱to̱ꞌon na ndiꞌi ña sa̱náꞌa na ni̱vi.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi yóo, na kua̱ꞌa̱n na kíxaa̱, ña̱kán o̱n ki̱ví kuxu na. Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra:
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Ta saá ke̱e na kua̱ꞌa̱n na xíꞌin tón barco no̱o̱ o̱n ko̱ó ni̱vi.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi xi̱ni na ke̱e ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra kua̱ꞌa̱n na. Ta kua̱ꞌa̱ ní nayóꞌo ke̱e na ñoo, ta kua̱ꞌa̱n xáꞌá na a̱nda̱ xíno na, ta ni̱xaa̱ siꞌna na no̱o̱ nakutáꞌan na xíꞌin ta̱Jesús.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Tá no̱o ta̱Jesús tón barco, ta xi̱ni ra kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi, ta kúndáꞌví ní ini ra xíni ra na, chi nda̱tán yóo ndikachi tí o̱n ko̱ó ta̱ ndáa, saá yóo ni̱vi yóꞌo. Ta saá ki̱xáꞌá ra sánáꞌa ra na kua̱ꞌa̱ ní ñava̱ꞌa.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Ta xa ni̱kuaa ní kúu ña, ta saá ni̱to̱nda̱a yatin u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Va̱ꞌa tiꞌví ún ndiꞌi ni̱vi yóꞌo ná ko̱ꞌo̱n na rancho án ñoo válí ña yóo yatin ña ndukú na sata na ña kuxu na.
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin naxíka xíꞌin ra:
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ta̱Jesús na:
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Ta ta̱Jesús xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ naxíka xíꞌin ra ña nataꞌví na ñii tiꞌvi ñii tiꞌvi ni̱vi kundo̱o na no̱o̱ yita síi.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Ña̱kán xi̱kundo̱o na kua̱ꞌa̱ tiꞌvi ña ciento ni̱vi ta kua̱ꞌa̱ tiꞌvi ña o̱vi̱ si̱ko̱ u̱xu̱ ni̱vi.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Ta saá ki̱ꞌin ta̱Jesús o̱ꞌo̱n si̱ta̱ va̱ꞌa xíꞌin o̱vi̱ tia̱ká, ta xi̱to ndaa ra ñoyívi ni̱no, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Ta na̱ni ña xi̱xi ndiꞌi ni̱vi nda̱ ni̱xaa ini na,
42 Todos comeram à vontade,
43 ta naxíka xíꞌin ta̱Jesús na̱kiꞌin na u̱xu̱ o̱vi̱ chikiva si̱ta̱ va̱ꞌa xíꞌin tia̱ká ña ki̱ndo̱o ndoso, chi ni̱‑kundeé nani̱vi kuxu ndiꞌi na ña.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Ta ndiꞌi na xi̱xi yóꞌo xi̱kuu na ñii o̱ꞌo̱n mil ta̱a.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Ta saá ta̱Jesús xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ naxíka xíꞌin ra ña ndaa na tón barco ta ko̱ꞌo̱n siꞌna na no̱o̱ ra nda̱ inka̱ xiiña no̱o̱ mi̱ni no̱o̱ yóo ñoo Betsaida, saá chi ni̱ndo̱o ra nda̱yi ra ndiꞌi ni̱vi.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Ta ndi̱ꞌi ni̱nda̱yi ra ni̱vi, ta nda̱a ra kua̱ꞌa̱n ra yuku̱ no̱o̱ ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Ta saá ni̱ke̱tá ño̱ꞌo ta ku̱naa, ta kánóo tón barco ma̱ꞌñó mi̱ni, ta yóo matóꞌón ra yuku̱ yóꞌo.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Ta xi̱ni ta̱Jesús naxíka xíꞌin ra ñii ndeé kísa chiño na xíꞌin tón barco ña ko̱ꞌo̱n nó, chi ndeé ní káni ta̱chi̱ ta sándikó ña nó. Ta xa yatin kóni ti̱vi kúu ña, ta ta̱Jesús xíka xáꞌá ra no̱o̱ takuií va̱xi ra no̱o̱ kánóo tón barco. Ta ki̱xáꞌá ra yáꞌa ra yatin no̱o̱ yóo tón barco.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Ta xi̱ni naxíka xíꞌin ra ndí xíka ra no̱o̱ mi̱ni, ta xa̱ni si̱ni̱ na ndí kuiti ñíꞌná kúu ña. Ta ni̱nda̱ꞌyi ní na,
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 chi ndiꞌi na xi̱ni na, ta ni̱yi̱ꞌví ní na. Ta saá kama ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Ta nda̱a ra tón barco no̱o̱ ndóo na, ta ni̱ya̱a̱ ta̱chi̱. Ta na̱kaꞌnda ní ini na ndóo na,
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 chi nasóꞌó ní kúu na, ta o̱n vása kúnda̱a̱ ini na yu kúu ta̱Jesús, ta ni o̱n vása kúnda̱a̱ ini na mí va̱xi ndee̱ ra ña kéꞌé ra ña kúchiño ra taxi ra xíxi kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Ni̱yaꞌa na mi̱ni ta ni̱xaa̱ na inka̱ xiiña no̱o̱ yóo ñoo Genesaret no̱o̱ ka̱tón ndaa na tón barco.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Tá no̱o na tón barco, ta nani̱vi na yíta yóꞌo xa̱ndi̱ko̱n na̱koni na ta̱Jesús.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Ta nani̱vi yóꞌo xi̱no na kua̱ꞌa̱n na ndiꞌi saá ñoo yatin nda̱to̱ꞌon na xíꞌin ndiꞌi ni̱vi, ta ni̱vi na xi̱ni̱ so̱ꞌo ñayóꞌo, na̱kuiso na ni̱vi ndeé ndóꞌo ta kua̱ꞌa̱n na xíꞌin na no̱o̱ ta̱Jesús.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Ta nda̱ mí xiiña xáa̱ ta̱Jesús, án ñoo válí, án ñoo náꞌno, án rancho, ta nani̱vi chi̱ndoo na na ndeé ndóꞌo no̱o̱ yáꞌa ra. Ta xa̱ku ndáꞌví na no̱o̱ ra ña taxi ra to̱nda̱a ndaꞌa̱ na ra, vará loꞌo yuꞌu̱ tiko̱to̱ ra, ta ndiꞌi ni̱vi na ni̱to̱nda̱a ndaꞌa̱ ñaꞌá ndu̱va̱ꞌa na.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.