Marcos 5
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NTLH
1 Ta saá ni̱xaa̱ ta̱Jesús xíꞌin u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra inka̱ táꞌví yuꞌu̱ mi̱ni no̱o̱ ndóo nañoo Gadara.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Tá no̱o ta̱Jesús tón barco, ta ñii ta̱a ta̱ kómí níma̱ ndiva̱ꞌa ke̱e ra kavua̱ no̱o̱ ndúxu̱n nandi̱í, ta kua̱ꞌa̱n ra ña nakutáꞌan ra xíꞌin ta̱Jesús.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 Ta ta̱yóꞌo táku̱ ra kavua̱, ta nda̱ ñii ni̱vi o̱n vása ki̱ví katón na ra, ni xíꞌin cadena ka̱a.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 Xa kua̱ꞌa̱ ní yichi̱ kátón na ndaꞌa̱ ra, kátón na xa̱ꞌa̱ ra, ta̱nda̱ ñii válí válí cháchi cadena ka̱a, ta táꞌnda̱ ña, ni o̱n vása kúchiño ña kunoꞌni ña ra. Nda̱ ñii ni̱vi ni̱‑kundeé na xíꞌin ra.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Ndiví ñoó ndáꞌyi ra xíka ra no̱o̱ ndúxu̱n na, ñii ki̱ꞌva saá ndáꞌyi ra xíka ra no̱o̱ yuku̱, ta sátakuéꞌe̱ ra ñii̱ ko̱ñu mi̱i ra xíꞌin yu̱u̱.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Tá xi̱ni ra ta̱Jesús nda̱ xíká ka̱, ta xíno ra ni̱xaa̱ ra xi̱kuxítí ra no̱o̱ ta̱Jesús.
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 Ta ki̱xáꞌá ñaníma̱ ndiva̱ꞌa ña kómí ra xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ña ni̱ka̱ꞌa̱n ña, ta káchí ña saá:
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 Ni̱ka̱ꞌa̱n ña siꞌa, saá chi ta̱Jesús xa ki̱xáꞌá ra táva ra níma̱ ndiva̱ꞌa, káchí ra saá:
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Ta ta̱Jesús ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra níma̱ ndiva̱ꞌa:
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Ta xáku ndáꞌví ña no̱o̱ ta̱Jesús ña o̱n tiꞌví ra ndiꞌi ñaníma̱ ndiva̱ꞌa ko̱ꞌo̱n ña inka̱ xiiña.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Ta yatin no̱o̱ yóo ñii yuku̱, xíka kua̱ꞌa̱ ní tíkini̱ xíxaꞌan rí.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Ta ndiꞌi ñaníma̱ ndiva̱ꞌa xa̱ku ndáꞌví ña no̱o̱ ta̱Jesús, káchí ña saá:
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Ta ta̱Jesús ta̱xi ra ña ndu̱kú níma̱ ndiva̱ꞌa. Ta saá ke̱e ndiꞌi níma̱ ndiva̱ꞌa ña xi̱komí ta̱yóꞌo, ta ni̱ki̱ꞌvi ña ini ndiꞌi tíkini̱. Ta o̱vi̱ mil kúu tíkini̱ yóꞌo. Ta ndiꞌi tíkini̱ xíno rí kua̱ꞌa̱n rí, ta sa̱ko̱yo xíꞌin mi̱i rí taꞌvi̱, no̱o̱ ni̱ko̱yo rí ini mi̱ni, ta ni̱ka̱ꞌa̱ ndiꞌi rí ta ni̱xiꞌi̱ ndiꞌi rí.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Ta ni̱vi na ndáa kini̱ xíno na kua̱ꞌa̱n na ndato̱ꞌon na xíꞌin na ndóo ñoo xíꞌin na ndóo yuku̱, ña ndo̱ꞌo kini̱ sa̱na̱ na. Ta saá ki̱xaa̱ ni̱vi xíto na yukía̱ ndo̱ꞌo tíkini̱ xíꞌin ta̱a ta̱ xi̱komí níma̱ ndiva̱ꞌa.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Ta ki̱xaa̱ na no̱o̱ yóo ta̱Jesús, ta yóꞌo xi̱ni na yóo ta̱ xi̱komí kua̱ꞌa̱ ní níma̱ ndiva̱ꞌa, xa ndíxin ra tiko̱to̱, ta xa na̱koo va̱ꞌa si̱ni̱ ra. Ta nani̱vi yóꞌo ni̱yi̱ꞌví ní na.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Ta ni̱vi na xa xi̱ni ña ni̱xi̱yo nda̱to̱ꞌon na xíꞌin inka̱ ni̱vi yukía̱ ndo̱ꞌo ta̱yóꞌo xíꞌin ndiꞌi tíkini̱.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Ta saá ki̱xáꞌá ni̱vi xáku ndáꞌví na no̱o̱ ta̱Jesús ña kee ra ko̱ꞌo̱n ra inka̱ ñoo.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Tá nda̱a ta̱Jesús ini tón barco, ta ta̱ xi̱komí níma̱ ndiva̱ꞌa xa̱ku ndáꞌví ra no̱o̱ ra:
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Ta ta̱Jesús ni̱‑xiin ra taxi ra ko̱ꞌo̱n ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱yóꞌo:
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Ta saá ke̱e ta̱yóꞌo kua̱noꞌo̱ ra, ta ki̱xáꞌá ra ndáto̱ꞌon ra xíꞌin ni̱vi na ndóo ndiꞌi ñoo no̱o̱ ñoꞌo̱ Decápolis, ta káꞌa̱n ra xa̱ꞌa̱ ñakáꞌno ní ke̱ꞌé ta̱Jesús xíꞌin ra. Ta ndiꞌi na ndóo yóꞌo na̱kaꞌnda ní ini na.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Tá tuku ndi̱kó ta̱Jesús xíꞌin tón barco, ta na̱xaa̱ ra nda̱ yuꞌu̱ mi̱ni no̱o̱ ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na̱kutáꞌan na xíꞌin ra yuꞌu̱ takuií yóꞌo.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Ta ki̱xaa̱ ñii ta̱ xáꞌnda chiño xíꞌin veꞌe ño̱ꞌo sinagoga, na̱ní ra Jairo. Ta xi̱ni ra ta̱Jesús, ta xi̱kuxítí ra no̱o̱ ra,
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 ta ndeé ní xa̱ku ndáꞌví ra no̱o̱ ra, káchí ra saá:
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Ta ke̱e ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Jairo veꞌe ra. Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ndíko̱n na sa̱ta̱ ra nda̱ ñii chíndaꞌá na ra.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Ta yóo ñii ñaꞌa̱ kua̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ni̱vi na kua̱ꞌa̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús, ta xa u̱xu̱ o̱vi̱ kui̱ya̱ ndeé ní ndóꞌo ñá kue̱ꞌe̱ xíta̱ ni̱i̱.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Xóꞌvi̱ ní ñá chi xa ni̱xa̱ꞌa̱n ñá no̱o̱ kua̱ꞌa̱ ní ndotor, ta sa̱ndiꞌi ñá si̱ꞌún ñá. Ta o̱n vása ní‑kuchiño nduva̱ꞌa ñá, ta ndeé ní ka̱ ndóꞌo ñá.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ñá xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta ki̱xaa̱ ñá sa̱ta̱ ra xíꞌin ni̱vi, ta ni̱to̱nda̱a ndaꞌa̱ ñá tiko̱to̱ ra,
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 chi xa̱ni si̱ni̱ ñá: “Tá loꞌo kuiti ná to̱nda̱a ndaꞌa̱ yó tiko̱to̱ ra, ta saá nduva̱ꞌa yó”, xáni si̱ni̱ ñá.
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Tá ni̱to̱nda̱a ndaꞌa̱ ñá tiko̱to̱ ra, ta saá xa̱ndi̱ko̱n ni̱ya̱a̱ xíta̱ ni̱i̱ ñá, ta ku̱nda̱a̱ ini ñá ndí xa nda̱ꞌa ñá.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Ta ta̱Jesús ku̱nda̱a̱ ini ra ke̱e loꞌo ndee̱ ra. Ta ndi̱kó koo ra, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ni̱vi:
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Ta naxíka xíꞌin ra nda̱kuii̱n na:
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Ta ta̱Jesús xi̱to ra no̱o̱ ni̱vi nándukú ra yukú na ni̱to̱nda̱a ndaꞌa̱ tiko̱to̱ ra.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ta ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ta yíꞌví ñá nda̱ kísin ñá, chi ku̱nda̱a̱ ini ñá yukía̱ ku̱va̱ꞌa xíꞌin ñá, ta ki̱xaa̱ ñá xi̱kuxítí ñá no̱o̱ ta̱Jesús, ta nda̱to̱ꞌon ñá ndiꞌi ñanda̱a̱ xíꞌin ra.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ñá:
34 E Jesus disse:
35 Tá káꞌa̱n ka̱ ta̱Jesús xíꞌin ñáyóꞌo, ta saá ki̱xaa̱ ni̱vi na ke̱e veꞌe ta̱Jairo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ta̱Jairo:
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Jesús ña ni̱ka̱ꞌa̱n na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Jairo:
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Ta ni̱‑xiin ra kundiko̱n ni̱vi sa̱ta̱ ra, kuiti ta̱xi ra ko̱ꞌo̱n u̱ni̱ naxíka xíꞌin ra na kúu ta̱Pedro, ta̱Jacobo, xíꞌin ta̱Juan, ñani ta̱Jacobo yóꞌo.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Ta ni̱xaa̱ ta̱Jesús veꞌe ta̱Jairo, ta xi̱ni ra kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ndá síso̱ kúu na, xáku ní na chi kúchuchú ní ini na xa̱ꞌa̱ ñáloꞌo ñá ni̱xiꞌi̱.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Ta ni̱ki̱ꞌvi ta̱Jesús ini veꞌe, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
39 Então ele disse:
40 Ta saá ku̱siki na ta̱Jesús ta ni̱xaku̱ ndaa na ra. Ta ta̱yóꞌo ti̱ꞌví ra ndiꞌi na kua̱ꞌa̱n na ke̱ꞌe, ta ndasaá kuiti xíꞌin yivá ñáloꞌo xíꞌin siꞌí ñá xíꞌin u̱ni̱ ta̱xíka xíꞌin ra, ni̱ki̱ꞌvi ra no̱o̱ kándúꞌu̱ ñáloꞌo.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Ta ti̱in ra ndaꞌa̱ ñá, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá:
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Ta xa̱ndi̱ko̱n nda̱koo ñá, na̱kundichi ñá, ta ki̱xáꞌá ñá xíka ñá, chi u̱xu̱ o̱vi̱ kui̱ya̱ kómí ñá. Ta na̱kaꞌnda ní ini na ndóo yóꞌo.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Ta xa̱ꞌnda chiño ta̱Jesús no̱o̱ na ña o̱n ndato̱ꞌon na xíꞌin nda̱ ñii ni̱vi yukía̱ ndo̱ꞌo ñáloꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin naveꞌe ñá taxi na kuxu ñá.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.