Marcos 10
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT
1 Ta ta̱Jesús ke̱e ra ñoo Capernaum ta kua̱ꞌa̱n ra estado Judea ta ni̱xaa̱ ra inka̱ táꞌví yuꞌu̱ yu̱ta Jordán. Tuku na̱kutáꞌan kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi no̱o̱ ra, ta nda̱tán yóo chiño kéꞌé ra ndiꞌi saá ki̱vi̱, tuku sánáꞌa ra ni̱vi.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Ta sava nafariseo ki̱xaa̱ na no̱o̱ ra ña koto ndoso ñaꞌá na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káchí ra saá:
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n na:
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Ta xi̱na̱ꞌá ki̱vi̱ ki̱xáꞌá kísa va̱ꞌa Ndios ñoyívi yóꞌo, ki̱sa va̱ꞌa ra ñii ta̱a xíꞌin ñii ñaꞌa̱.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo ñii ta̱a sandakoo ra yivá ra ta sandakoo ra siꞌí ra ña tonda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñásíꞌí ra,
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 ta na o̱vi̱ yóꞌo nduu na ñii ni̱vi. Ta saá, o̱n si̱ví ka̱ o̱vi̱ ni̱vi kúu na, saá chi ñii ni̱vi kúu na no̱o̱ Ndios.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Ta ni̱vi na sa̱nakutáꞌan Ndios, nda̱ ñii inka̱ ni̱vi o̱n váꞌa sataꞌví táꞌan na nayóꞌo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Ta ni̱ki̱ꞌvi na veꞌe, ta naxíka xíꞌin ta̱Jesús tuku ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá na xa̱ꞌa̱ to̱ꞌon yóꞌo.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Tá ñii ñaꞌa̱ sandakoo va̱ꞌa ñá yii̱ ñá, ta tonda̱ꞌa̱ tuku ñá, ñáyóꞌo ki̱ꞌvi ñá kua̱chi xíꞌin yii̱ ñá ta̱o̱vi̱ ―káchí ta̱Jesús.
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Ta ki̱xaa̱ ni̱vi xíꞌin naválí no̱o̱ yóo ta̱Jesús ña chinóo ra ndaꞌa̱ ra si̱ni̱ na, ta ndukú ra ñava̱ꞌa no̱o̱ Ndios xa̱ꞌa̱ na, ta naxíka xíꞌin ra ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ni̱vi yóꞌo:
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Jesús ña ni̱ka̱ꞌa̱n naxíka xíꞌin ra, ta ni̱saa̱ ra xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin naxíka xíꞌin ra:
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, tá o̱n xi̱in ndó kasa ni̱no̱ xíꞌin mi̱i ndó no̱o̱ Ndios, nda̱tán ni̱no̱ yóo ini naválí yóꞌo, ta o̱n kívi ki̱ꞌvi ndó yichi̱ no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios.
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Ta nda̱níꞌi ra ta xi̱nomi ndaa ra ñii ñii naválí yóꞌo, ta chi̱nóo ra ndaꞌa̱ ra si̱ni̱ na ta ndu̱kú ra ñava̱ꞌa no̱o̱ Ndios xa̱ꞌa̱ na.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Tá na̱kiꞌin ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n ra, ta ñii ta̱a xíno ra ki̱xaa̱ ra no̱o̱ ta̱Jesús, ta xi̱kuxítí ra no̱o̱ ra, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá ra:
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Xíni̱ ún nda̱yí ña xa̱ꞌnda chiño Ndios kasa ndivi ni̱vi. Ka̱chí Ndios xíꞌin ni̱vi saá: “O̱n ki̱ꞌvi ndó kua̱chi ñoyívi xíꞌin inka̱ ñaꞌa̱ ñá o̱n si̱ví kúu ñásíꞌí ndó, ta o̱n ki̱ꞌvi ndó kua̱chi ñoyívi xíꞌin ta̱a ta̱ o̱n si̱ví kúu yii̱ ndó, o̱n kaꞌni ndó ni̱vi, o̱n kasa kuíꞌná ndó ña kómí ni̱vi, o̱n ka̱ꞌa̱n ndó ñavatá xa̱ꞌa̱ inka̱ ni̱vi, o̱n sandáꞌví ndó ni̱vi ña kindaa ndó ña kómí na, ta kasa to̱ꞌó ndó yivá ndó, ta kasa to̱ꞌó ndó siꞌí ndó”, saá káchí nda̱yí Ndios ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ra.
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱yóꞌo:
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Ndi̱ꞌi xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Jesús ta xi̱to káxín ra no̱o̱ ta̱yóꞌo xa̱ꞌa̱ ña nda̱to̱ꞌon ra, ta ni̱kiꞌvi ini ta̱Jesús xíni ñaꞌá ra.
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱yóꞌo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús, ta kúchuchú ní ini ra. Ta ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra, saá chi kua̱ꞌa̱ ní ñakuíká kómí ra.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Ta ta̱Jesús xíto ra no̱o̱ ndiꞌi naxíka xíꞌin ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Naxíka xíꞌin ra na̱kaꞌnda ini na xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon yóꞌo. Ta tuku ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús:
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Vará yo̱ꞌvi̱ ní tá kuchiño ñii tícamello yaꞌa rí yavi̱ xa̱ꞌa̱ túkú, ta yo̱ꞌvi̱ ní ka̱ kuchiño yaꞌa ñii ta̱kuíká yéꞌé ña ki̱ꞌvi ra yichi̱ no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Ta naxíka xíꞌin ra na̱kaꞌnda ní ka̱ ini na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n xíꞌin táꞌan na:
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Ta ta̱Jesús xi̱to ra no̱o̱ na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Ta ki̱xáꞌá ta̱Pedro ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Jesús:
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra:
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 ta nayóꞌo nakiꞌin na ñava̱ꞌa no̱o̱ Ndios. Ñoyívi yóꞌo Ndios taxi ra ndaꞌa̱ na kua̱ꞌa̱ ní ka̱ ñava̱ꞌa, a̱nda̱ ñii ciento ñava̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ñii ñii ñava̱ꞌa ña sa̱ndakoo na, ña kúu veꞌe na, xíꞌin ñani na, xíꞌin ki̱ꞌva̱ na, xíꞌin siꞌí na, xíꞌin sa̱ꞌya na, xíꞌin ñoꞌo̱ na, ta taxi ra ña xo̱ꞌvi̱ na xa̱ꞌa̱ ña kundiko̱n na yi̱ꞌi̱. Ta ñoyívi ni̱no Ndios taxi ra ña kutaku̱ na xíꞌin ra ndiꞌi saá ki̱vi̱ ña va̱xi.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Ta saá kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi nano̱ó nduu na ni̱vi nasondíꞌí, ta ni̱vi nasondíꞌí vitin nduu na ni̱vi nano̱ó ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Ta kua̱ꞌa̱n na yichi̱ kua̱n ndaa ñoo Jerusalén, ta ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n siꞌna ra no̱o̱ nani̱vi, ta nayóꞌo na̱kaꞌnda ní ini na, ta yíꞌví na ndíko̱n na kua̱ꞌa̱n na sa̱ta̱ ra. Ta ta̱va síín ta̱Jesús na u̱xu̱ o̱vi̱ xíka xíꞌin ra, ta nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin na yukía̱ kundoꞌo ra.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 ―Ta vitin kua̱ꞌa̱n yó ñoo Jerusalén, ta ñii ta̱a nataxi ra yi̱ꞌi̱, ta̱ kúu ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, ndaꞌa̱ nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, xíꞌin ndaꞌa̱ na sánáꞌa nda̱yí Ndios. Ta nayóꞌo kachí na yi̱ꞌi̱ xíni̱ ñóꞌó kivi̱ i̱, ta nataxi na yi̱ꞌi̱ ndaꞌa̱ na o̱n vása kúu najudío kaꞌni na yi̱ꞌi̱.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Ta kusiki na yi̱ꞌi̱, kuaku̱ ndaa na yi̱ꞌi̱, kundaa na tási̱i yuꞌu̱ na no̱o̱ i̱, kani ní na yi̱ꞌi̱ xíꞌin kuártá, ta sondi̱ꞌi kaꞌni na yi̱ꞌi̱. Ta ki̱vi̱ u̱ni̱ nataku̱ i̱ ―káchí ta̱Jesús.
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Ta ta̱Jacobo xíꞌin ta̱Juan, sa̱ꞌya ta̱Zebedeo, ni̱to̱nda̱a yatin na no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Ta nda̱kuii̱n na:
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Ta nda̱kuii̱n na o̱vi̱ yóꞌo:
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 ta o̱n kúchiño taxi i̱ nda̱yí kundo̱o ndó táyi̱ tón kuita sii̱n kuaꞌá i̱ xíꞌin sii̱n yitin i̱. Saá chi Yivá i̱ Ndios kúu ta̱a ta̱ chi̱tóni̱ yu kúu ni̱vi kundo̱o táyi̱ yóꞌo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin o̱vi̱ ta̱yóꞌo.
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo inka̱ u̱xu̱ naxíka xíꞌin ta̱Jesús yukía̱ ndu̱kú o̱vi̱ ta̱a yóꞌo no̱o̱ ra, ta ki̱xáꞌá na ni̱saa̱ ní na xi̱ni na ta̱Jacobo xíꞌin ta̱Juan.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Ta ta̱Jesús ka̱na ra va̱xi ndiꞌi na no̱o̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Ta mi̱i ndó, o̱n váꞌa kutaku̱ ndó saá. Tá ñii ta̱a kóni ra kuu ra ta̱káꞌno no̱o̱ ndóꞌó, xíni̱ ñóꞌó nduu ra ta̱ kasa chiño no̱o̱ ndó.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Tá ñii ta̱a kóni ra kuu ra ta̱no̱ó no̱o̱ ndóꞌó, xíni̱ ñóꞌó nduu ra ta̱mozo no̱o̱ ndiꞌi ndó.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Ta yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, ki̱xi i̱ xa̱ꞌa̱ ña chindeé i̱ ni̱vi, ta o̱n si̱ví xa̱ꞌa̱ ña chindeé ni̱vi yi̱ꞌi̱ kúu ña ki̱xi i̱. Ta taxi xíꞌin mi̱i i̱ ña kivi̱ i̱, ta xíꞌin ñayóꞌo chaꞌvi i̱ ña va̱ꞌa sa̱ña̱ kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi no̱o̱ ndiꞌi ña o̱n váꞌa ndíso na ―káchí ta̱Jesús.
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Ta ki̱xaa̱ na ñoo Jericó. Tá ke̱e ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin naxíka xíꞌin ra xíꞌin kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ñoo yóꞌo, ta yóo ñii ta̱kuáá na̱ní ra Bartimeo, sa̱ꞌya ta̱Timeo, yóo ra yuꞌu̱ yichi̱. Ta̱ ndáka̱ chiꞌña si̱ꞌún kúu ra no̱o̱ na yáꞌa yichi̱ yóꞌo.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ra yáꞌa ta̱Jesús, ta̱ñoo Nazaret, ta ki̱xáꞌá ra xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Ta ni̱vi na kua̱ꞌa̱n yichi̱ ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Ta xi̱kundichi ta̱Jesús yichi̱ yóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ni̱vi yóꞌo:
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Ta sa̱ña ra tika̱chí ra, ta ñii ka̱ndeta ra na̱kundichi ra, ta ki̱xaa̱ ra no̱o̱ ta̱Jesús.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra:
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra:
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.