Marcos 10

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ta ta̱Jesús ke̱e ra ñoo Capernaum ta kua̱ꞌa̱n ra estado Judea ta ni̱xaa̱ ra inka̱ táꞌví yuꞌu̱ yu̱ta Jordán. Tuku na̱kutáꞌan kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi no̱o̱ ra, ta nda̱tán yóo chiño kéꞌé ra ndiꞌi saá ki̱vi̱, tuku sánáꞌa ra ni̱vi.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Ta sava nafariseo ki̱xaa̱ na no̱o̱ ra ña koto ndoso ñaꞌá na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káchí ra saá:
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n na:
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Ta xi̱na̱ꞌá ki̱vi̱ ki̱xáꞌá kísa va̱ꞌa Ndios ñoyívi yóꞌo, ki̱sa va̱ꞌa ra ñii ta̱a xíꞌin ñii ñaꞌa̱.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo ñii ta̱a sandakoo ra yivá ra ta sandakoo ra siꞌí ra ña tonda̱ꞌa̱ ra xíꞌin ñásíꞌí ra,
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 ta na o̱vi̱ yóꞌo nduu na ñii ni̱vi. Ta saá, o̱n si̱ví ka̱ o̱vi̱ ni̱vi kúu na, saá chi ñii ni̱vi kúu na no̱o̱ Ndios.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Ta ni̱vi na sa̱nakutáꞌan Ndios, nda̱ ñii inka̱ ni̱vi o̱n váꞌa sataꞌví táꞌan na nayóꞌo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Ta ni̱ki̱ꞌvi na veꞌe, ta naxíka xíꞌin ta̱Jesús tuku ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá na xa̱ꞌa̱ to̱ꞌon yóꞌo.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Tá ñii ñaꞌa̱ sandakoo va̱ꞌa ñá yii̱ ñá, ta tonda̱ꞌa̱ tuku ñá, ñáyóꞌo ki̱ꞌvi ñá kua̱chi xíꞌin yii̱ ñá ta̱o̱vi̱ ―káchí ta̱Jesús.
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Ta ki̱xaa̱ ni̱vi xíꞌin naválí no̱o̱ yóo ta̱Jesús ña chinóo ra ndaꞌa̱ ra si̱ni̱ na, ta ndukú ra ñava̱ꞌa no̱o̱ Ndios xa̱ꞌa̱ na, ta naxíka xíꞌin ra ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ni̱vi yóꞌo:
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Jesús ña ni̱ka̱ꞌa̱n naxíka xíꞌin ra, ta ni̱saa̱ ra xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin naxíka xíꞌin ra:
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, tá o̱n xi̱in ndó kasa ni̱no̱ xíꞌin mi̱i ndó no̱o̱ Ndios, nda̱tán ni̱no̱ yóo ini naválí yóꞌo, ta o̱n kívi ki̱ꞌvi ndó yichi̱ no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios.
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Ta nda̱níꞌi ra ta xi̱nomi ndaa ra ñii ñii naválí yóꞌo, ta chi̱nóo ra ndaꞌa̱ ra si̱ni̱ na ta ndu̱kú ra ñava̱ꞌa no̱o̱ Ndios xa̱ꞌa̱ na.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Tá na̱kiꞌin ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n ra, ta ñii ta̱a xíno ra ki̱xaa̱ ra no̱o̱ ta̱Jesús, ta xi̱kuxítí ra no̱o̱ ra, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá ra:
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Xíni̱ ún nda̱yí ña xa̱ꞌnda chiño Ndios kasa ndivi ni̱vi. Ka̱chí Ndios xíꞌin ni̱vi saá: “O̱n ki̱ꞌvi ndó kua̱chi ñoyívi xíꞌin inka̱ ñaꞌa̱ ñá o̱n si̱ví kúu ñásíꞌí ndó, ta o̱n ki̱ꞌvi ndó kua̱chi ñoyívi xíꞌin ta̱a ta̱ o̱n si̱ví kúu yii̱ ndó, o̱n kaꞌni ndó ni̱vi, o̱n kasa kuíꞌná ndó ña kómí ni̱vi, o̱n ka̱ꞌa̱n ndó ñavatá xa̱ꞌa̱ inka̱ ni̱vi, o̱n sandáꞌví ndó ni̱vi ña kindaa ndó ña kómí na, ta kasa to̱ꞌó ndó yivá ndó, ta kasa to̱ꞌó ndó siꞌí ndó”, saá káchí nda̱yí Ndios ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ra.
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱yóꞌo:
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Ndi̱ꞌi xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Jesús ta xi̱to káxín ra no̱o̱ ta̱yóꞌo xa̱ꞌa̱ ña nda̱to̱ꞌon ra, ta ni̱kiꞌvi ini ta̱Jesús xíni ñaꞌá ra.
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱yóꞌo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús, ta kúchuchú ní ini ra. Ta ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra, saá chi kua̱ꞌa̱ ní ñakuíká kómí ra.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Ta ta̱Jesús xíto ra no̱o̱ ndiꞌi naxíka xíꞌin ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Naxíka xíꞌin ra na̱kaꞌnda ini na xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon yóꞌo. Ta tuku ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús:
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Vará yo̱ꞌvi̱ ní tá kuchiño ñii tícamello yaꞌa rí yavi̱ xa̱ꞌa̱ túkú, ta yo̱ꞌvi̱ ní ka̱ kuchiño yaꞌa ñii ta̱kuíká yéꞌé ña ki̱ꞌvi ra yichi̱ no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ta naxíka xíꞌin ra na̱kaꞌnda ní ka̱ ini na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n xíꞌin táꞌan na:
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Ta ta̱Jesús xi̱to ra no̱o̱ na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Ta ki̱xáꞌá ta̱Pedro ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Jesús:
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra:
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 ta nayóꞌo nakiꞌin na ñava̱ꞌa no̱o̱ Ndios. Ñoyívi yóꞌo Ndios taxi ra ndaꞌa̱ na kua̱ꞌa̱ ní ka̱ ñava̱ꞌa, a̱nda̱ ñii ciento ñava̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ñii ñii ñava̱ꞌa ña sa̱ndakoo na, ña kúu veꞌe na, xíꞌin ñani na, xíꞌin ki̱ꞌva̱ na, xíꞌin siꞌí na, xíꞌin sa̱ꞌya na, xíꞌin ñoꞌo̱ na, ta taxi ra ña xo̱ꞌvi̱ na xa̱ꞌa̱ ña kundiko̱n na yi̱ꞌi̱. Ta ñoyívi ni̱no Ndios taxi ra ña kutaku̱ na xíꞌin ra ndiꞌi saá ki̱vi̱ ña va̱xi.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Ta saá kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi nano̱ó nduu na ni̱vi nasondíꞌí, ta ni̱vi nasondíꞌí vitin nduu na ni̱vi nano̱ó ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Ta kua̱ꞌa̱n na yichi̱ kua̱n ndaa ñoo Jerusalén, ta ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n siꞌna ra no̱o̱ nani̱vi, ta nayóꞌo na̱kaꞌnda ní ini na, ta yíꞌví na ndíko̱n na kua̱ꞌa̱n na sa̱ta̱ ra. Ta ta̱va síín ta̱Jesús na u̱xu̱ o̱vi̱ xíka xíꞌin ra, ta nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin na yukía̱ kundoꞌo ra.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 ―Ta vitin kua̱ꞌa̱n yó ñoo Jerusalén, ta ñii ta̱a nataxi ra yi̱ꞌi̱, ta̱ kúu ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, ndaꞌa̱ nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, xíꞌin ndaꞌa̱ na sánáꞌa nda̱yí Ndios. Ta nayóꞌo kachí na yi̱ꞌi̱ xíni̱ ñóꞌó kivi̱ i̱, ta nataxi na yi̱ꞌi̱ ndaꞌa̱ na o̱n vása kúu najudío kaꞌni na yi̱ꞌi̱.
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Ta kusiki na yi̱ꞌi̱, kuaku̱ ndaa na yi̱ꞌi̱, kundaa na tási̱i yuꞌu̱ na no̱o̱ i̱, kani ní na yi̱ꞌi̱ xíꞌin kuártá, ta sondi̱ꞌi kaꞌni na yi̱ꞌi̱. Ta ki̱vi̱ u̱ni̱ nataku̱ i̱ ―káchí ta̱Jesús.
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Ta ta̱Jacobo xíꞌin ta̱Juan, sa̱ꞌya ta̱Zebedeo, ni̱to̱nda̱a yatin na no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Ta nda̱kuii̱n na:
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Ta nda̱kuii̱n na o̱vi̱ yóꞌo:
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 ta o̱n kúchiño taxi i̱ nda̱yí kundo̱o ndó táyi̱ tón kuita sii̱n kuaꞌá i̱ xíꞌin sii̱n yitin i̱. Saá chi Yivá i̱ Ndios kúu ta̱a ta̱ chi̱tóni̱ yu kúu ni̱vi kundo̱o táyi̱ yóꞌo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin o̱vi̱ ta̱yóꞌo.
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo inka̱ u̱xu̱ naxíka xíꞌin ta̱Jesús yukía̱ ndu̱kú o̱vi̱ ta̱a yóꞌo no̱o̱ ra, ta ki̱xáꞌá na ni̱saa̱ ní na xi̱ni na ta̱Jacobo xíꞌin ta̱Juan.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Ta ta̱Jesús ka̱na ra va̱xi ndiꞌi na no̱o̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Ta mi̱i ndó, o̱n váꞌa kutaku̱ ndó saá. Tá ñii ta̱a kóni ra kuu ra ta̱káꞌno no̱o̱ ndóꞌó, xíni̱ ñóꞌó nduu ra ta̱ kasa chiño no̱o̱ ndó.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Tá ñii ta̱a kóni ra kuu ra ta̱no̱ó no̱o̱ ndóꞌó, xíni̱ ñóꞌó nduu ra ta̱mozo no̱o̱ ndiꞌi ndó.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Ta yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, ki̱xi i̱ xa̱ꞌa̱ ña chindeé i̱ ni̱vi, ta o̱n si̱ví xa̱ꞌa̱ ña chindeé ni̱vi yi̱ꞌi̱ kúu ña ki̱xi i̱. Ta taxi xíꞌin mi̱i i̱ ña kivi̱ i̱, ta xíꞌin ñayóꞌo chaꞌvi i̱ ña va̱ꞌa sa̱ña̱ kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi no̱o̱ ndiꞌi ña o̱n váꞌa ndíso na ―káchí ta̱Jesús.
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Ta ki̱xaa̱ na ñoo Jericó. Tá ke̱e ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin naxíka xíꞌin ra xíꞌin kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ñoo yóꞌo, ta yóo ñii ta̱kuáá na̱ní ra Bartimeo, sa̱ꞌya ta̱Timeo, yóo ra yuꞌu̱ yichi̱. Ta̱ ndáka̱ chiꞌña si̱ꞌún kúu ra no̱o̱ na yáꞌa yichi̱ yóꞌo.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ra yáꞌa ta̱Jesús, ta̱ñoo Nazaret, ta ki̱xáꞌá ra xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Ta ni̱vi na kua̱ꞌa̱n yichi̱ ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Ta xi̱kundichi ta̱Jesús yichi̱ yóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ni̱vi yóꞌo:
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Ta sa̱ña ra tika̱chí ra, ta ñii ka̱ndeta ra na̱kundichi ra, ta ki̱xaa̱ ra no̱o̱ ta̱Jesús.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra:
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra:
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.