Lucas 5
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT
1 Ñii ki̱vi̱ ñíndichi ta̱Jesús yuꞌu̱ mi̱ni káꞌno na̱ní Genesaret. Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi va̱xi taꞌa na no̱o̱ ra, chi kóni na koni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon Ndios.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Ta ta̱Jesús xi̱ni ra o̱vi̱ tón barco yíta nó yuꞌu̱ mi̱ni chi xa no̱o nata̱a na táva tia̱ká, ta ki̱xáꞌá na nákata na ñono̱ na yuꞌu̱ takuií.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Ta ta̱Jesús nda̱a ra ñii tón barco, tón barco ta̱Simón kúu nó. Saá ndu̱kú ta̱Jesús ña sakutaꞌa loꞌo ka̱ ra nó ma̱ꞌñó takuií. Ta xi̱koo ta̱Jesús ini tón barco yóꞌo, ta ki̱xáꞌá ra sánáꞌa ra ni̱vi na yíta yuꞌu̱ takuií.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Tá ndi̱ꞌi ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin nayóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Simón:
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Ta nda̱kuii̱n ta̱Simón, káchí ra saá:
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Ta sa̱kana niꞌni na ñono̱ ini takuií, ta kua̱ꞌa̱ ní tia̱ká ni̱kako̱ꞌon. Ni̱chútú nda̱a̱ rí ini ñono̱, ta̱nda̱ ki̱xáꞌá ña táꞌnda̱ ña xíꞌin ña veé ní tia̱ká.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Ta xíꞌin ndaꞌa̱ na ka̱na na natáꞌan na, na ñóꞌo ini inka̱ tón barco, ña kixi na chindeé ñaꞌá na. Ta saá ki̱xaa̱ nayóꞌo, ta sa̱kutú na o̱vi̱ tón barco xíꞌin tia̱ká. Ta chútú nda̱a̱ tón barco, ta ña veé ní ndíso nó ki̱xáꞌá nó kua̱n ke̱tá nó ini takuií.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Tá xi̱ni ta̱Simón ña chútú nda̱a̱ tón barco, ta xi̱kuxítí ra no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Chi ta̱Simón yóꞌo xíꞌin natáꞌan ra, na̱kaꞌnda ini na ta ni̱yi̱ꞌví na ña xíto na chútú nda̱a̱ tón barco xíꞌin tia̱ká.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Ta ñii saá ni̱yi̱ꞌví o̱vi̱ sa̱ꞌya ta̱Zebedeo, na̱ní na Jacobo xíꞌin Juan, ta ñii káchí kísa chiño na xíꞌin ta̱Simón, ta u̱ni̱ ta̱a yóꞌo kúu ta̱ xíꞌin yito̱n tón barco. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ta̱Simón:
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Ta saá na̱tava na tón barco nda̱ no̱o̱ yi̱chí yuꞌu̱ mi̱ni, ta sa̱ndakoo na ndiꞌi ña kómí na, ta xi̱kundiko̱n na kua̱ꞌa̱n na sa̱ta̱ ta̱Jesús.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Ñii ki̱vi̱ yóo ta̱Jesús ñii ñoo, ta ki̱xaa̱ ñii ta̱a ndeé ní ndóꞌo ra kue̱ꞌe̱ táꞌyí ña na̱ní lepra. Tá xi̱ni ra ta̱Jesús, ta ki̱xaa̱ ra no̱o̱ ra, ta xi̱kuxítí ra nda̱ chi̱ndúꞌu̱ ra ta̱ꞌya̱ ra no̱o̱ ñoꞌo̱, ta xa̱ku ndáꞌví ra no̱o̱ ta̱Jesús, káchí ra saá:
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Ta ta̱Jesús chi̱nóo ra ndaꞌa̱ ra so̱ko̱ ta̱yóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Ta ta̱Jesús xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ ra, káchí ra saá:
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Ta ni̱xi̱ta̱ níꞌnó to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ña ke̱ꞌé ta̱Jesús, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi kua̱ꞌa̱n na nakutáꞌan na no̱o̱ ta̱Jesús ña koni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña káꞌa̱n ra, ta kóni na sandaꞌa ra na no̱o̱ ndiꞌi kue̱ꞌe̱ ndóꞌo na.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Ta kua̱ꞌa̱ ní yichi̱ ta̱Jesús xáꞌa̱n ra ñii xiiña no̱o̱ o̱n ko̱ó ni̱vi, ña ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Ñii ki̱vi̱ ta̱Jesús sánáꞌa ra ni̱vi, ta ndóo sava nafariseo xíꞌin inka̱ na sánáꞌa nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá. Ki̱xi sava nayóꞌo kua̱ꞌa̱ ñoo estado Galilea, ta sava na ki̱xi ñoo Jerusalén xíꞌin inka̱ kua̱ꞌa̱ ñoo estado Judea. Ta ndóo na xíni̱ so̱ꞌo na ña káꞌa̱n ta̱Jesús, ta ndee̱ Ndios yóo xíꞌin ra ña sandaꞌa ra ni̱vi.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Ta va̱xi ko̱mi̱ ta̱a ñíso̱kó na ñii xi̱to no̱o̱ kánóo ñii ta̱a ta̱ o̱n ki̱ví kanda, ta ki̱xaa̱ na veꞌe no̱o̱ yóo ta̱Jesús. Ndúkú na ki̱ꞌvi na xíꞌin ta̱ o̱n ki̱ví kanda ini veꞌe yóꞌo, chi kóni na chindúꞌu̱ na ra no̱o̱ ta̱Jesús ña sandaꞌa ñaꞌá ra.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Ta chútú nda̱a̱ ni̱vi, ta ni̱‑kuchiño ki̱ꞌvi na xíꞌin xi̱to no̱o̱ kánóo ta̱ o̱n ki̱ví kanda. Ta saá nda̱a na si̱ni̱ veꞌe, ndíso na xi̱to no̱o̱ kánóo ra, ta ki̱ndaa na sava chíyó ña ni̱xo̱na̱ ñii yavi̱ no̱o̱ kúchiño sanoo na ta̱yóꞌo no̱o̱ ta̱Jesús.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Tá ta̱Jesús xi̱ni ra ko̱mi̱ ta̱a yóꞌo kándixa na ndí kúndeé ra sandaꞌa ra ta̱táꞌan na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱ ndeé ndóꞌo, káchí ra saá:
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Ta nafariseo xíꞌin inka̱ na sánáꞌa nda̱yí Ndios xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús, ta ki̱xáꞌá na xáni si̱ni̱ na saá: “¿Ndá nda̱yí kómí ta̱yóꞌo káꞌa̱n ra saá? ¿Án xáni ini ra mi̱i ra kúu Ndios? Chi kúnda̱a̱ ini yó ndí ñii la̱á Ndios kómí nda̱yí kasa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi ni̱vi”, xáni si̱ni̱ na.
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Ta ta̱Jesús xíni̱ ra yukía̱ xáni si̱ni̱ nayóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 ¿Yukía̱ yo̱ꞌvi̱ ka̱ ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ta̱ o̱n ki̱ví kanda? ¿Án yo̱ꞌvi̱ ka̱ ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ra ña ndoo kua̱chi ra? ¿Án yo̱ꞌvi̱ ka̱ ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ra ña nakundichi ra ta ko̱ꞌo̱n xáꞌá ra?
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Ta vitin sandaꞌa i̱ ta̱yóꞌo, ta saá kunda̱a̱ ini ndóꞌó ndí yi̱ꞌi̱ kúu ta̱ kómí nda̱yí Ndios ñoyívi yóꞌo ña nakata i̱ kua̱chi ni̱vi.
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Ta saá no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi na yíta yóꞌo, xa̱ndi̱ko̱n na̱kundichi ta̱yóꞌo, ta na̱kuso̱kó ra xi̱to ra, ta na̱kiꞌin ra yichi̱ kua̱noꞌo̱ ra veꞌe ra. Ta kísa káꞌno ní ra Ndios chi nda̱ꞌa ra.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Ndiꞌi ni̱vi na̱kaꞌnda ní ini na, ta kísa káꞌno na Ndios. Ta ki̱xáꞌá na yíꞌví ní na, káꞌa̱n na:
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Ta saá ta̱Jesús ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra, ta xi̱ni ra ñii ta̱a na̱ní ra Leví, yóo ra kísa chiño ra no̱o̱ káya ra si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ nagobierno ñoo Roma. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ta̱Leví, káchí ra saá:
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Ta ta̱Leví sa̱ndakoo ra ndiꞌi ña kómí ra, ta na̱kundichi ra, ta kua̱ꞌa̱n ra sa̱ta̱ ta̱Jesús.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Ta saá ta̱Leví ki̱sa ndivi ra ñii viko̱ káꞌno veꞌe ra xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús. Ta kua̱ꞌa̱ ní na káya si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ nagobierno xíꞌin kua̱ꞌa̱ ní inka̱ na kánóo to̱ꞌon ña o̱n váꞌa xa̱ꞌa̱, ni̱xi̱yo na veꞌe yóꞌo xíxi na xíꞌin ta̱Jesús.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Ta nafariseo xíꞌin na sánáꞌa nda̱yí Ndios, xi̱ni na yu kúu ni̱vi ndóo xíxi xíꞌin ta̱Jesús. Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin naxíka xíꞌin ta̱Jesús siꞌa:
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 O̱n si̱ví xa̱ꞌa̱ ni̱vi va̱ꞌa kúu ña ki̱xaa̱ i̱ ñoyívi yóꞌo. Ta xa̱ꞌa̱ ni̱vi na o̱n váꞌa kúu ña ki̱xaa̱ i̱, ta kana i̱ na ña nandikó ini na ta kundiko̱n na yichi̱ Ndios ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ni̱vi xíꞌin ta̱Jesús:
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káchí ra saá:
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Ta ki̱vi̱ ña va̱xi, o̱n kóo ka̱ ra xíꞌin na. Ta saá kía̱ koo soꞌon na.
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Ta saá nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús o̱vi̱ cuento ña sanáꞌa ra na, káchí ra saá:
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Ta nduta̱ vino xa̱á, ta nda̱ ñii ni̱vi o̱n vása taan na rá ini ñii̱ yatá. Saá chi ta̱ꞌnda̱ ñii̱ yóꞌo, ta kui̱ta̱ ndiꞌi tánduta̱ vino, ta ndiꞌi xa̱ꞌa̱ ñii̱.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Xíni̱ ñóꞌó taan na tánduta̱ vino xa̱á ini ñii̱ xa̱á, ta saá kundeé rá koo rá, ta ñii̱ xa̱á yóꞌo o̱n ta̱ꞌnda̱ ña.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Ta ni̱vi na kúsii̱ ini xíꞌi tánduta̱ vino yatá o̱n xi̱in na koꞌo na tánduta̱ vino xa̱á, chi káꞌa̱n na: “Tánduta̱ vino yatá kúu tá va̱ꞌa ka̱ no̱o̱ tánduta̱ vino xa̱á”, káchí na ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.