Lucas 23
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT
1 Ta saá na̱kuita ndiꞌi na, ta kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ndiꞌi na, ta̱nda̱ ni̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱gobernador Pilato.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 Ta ki̱xáꞌá na táxi na kua̱chi xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús no̱o̱ ra, ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá:
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 Ta ta̱Pilato ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús, káchí ra xíꞌin ra:
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pilato xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ni̱vi, káchí ra:
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Ta tuku tuku ndeé ka̱ ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ta̱Pilato saá:
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Pilato ñayóꞌo, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na, ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 Tá ku̱nda̱a̱ ini ta̱Pilato ndí ta̱Jesús kúu ñii ta̱a ta̱ñoo estado Galilea, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 Ta ta̱Herodes kúsii̱ ní ini ra ña xíni ra ta̱Jesús, chi xa naꞌá ní kóni ní ra koni ra ta̱Jesús. Saá chi xa xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Herodes kua̱ꞌa̱ ní to̱ꞌon ña káꞌa̱n ni̱vi xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta kóni ra ta̱Jesús keꞌé ra ñii milagro ñava̱ꞌa no̱o̱ ra.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Ta kua̱ꞌa̱ ní yichi̱ ta̱Herodes ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús, ta nda̱ ñii to̱ꞌon ni̱‑xiin ra ndakuii̱n ra.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Ta nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ xíꞌin na sánáꞌa nda̱yí Ndios, ta ndeé ní ka̱ káꞌa̱n na, chíkaa̱ na kua̱chi sa̱ta̱ ta̱Jesús no̱o̱ ta̱Herodes.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 Ta saá ta̱Herodes xíꞌin natropa ra ki̱xáꞌá na kéꞌé na ña o̱n váꞌa xa̱ꞌa̱ ña sakukaꞌan na no̱o̱ ta̱Jesús, ta ku̱siki na ra. Ta níꞌi na ñii tiko̱to̱ livi, nda̱tán yóo tiko̱to̱ ndíxin ta̱rey, ta chi̱nóo na ña sa̱ta̱ ta̱Jesús xa̱ꞌa̱ ña kuaku̱ ndaa na ra. Ta saá tá ndi̱ꞌi ku̱siki na ra, ta ta̱Herodes sa̱ndikó ra ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n tuku ra no̱o̱ ta̱Pilato.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Ta ki̱vi̱ yóꞌo ta̱Herodes xíꞌin ta̱Pilato ki̱xáꞌá ra ndúu migo táꞌan ra, chi ki̱vi̱ xi̱na̱ꞌá ta̱nda̱ ki̱vi̱ yóꞌo ta̱Herodes xíꞌin ta̱Pilato ni̱‑xiin ra koni táꞌan ra.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Ta ta̱Pilato ka̱na ra ndiꞌi nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ xíꞌin inka̱ nanáꞌno no̱o̱ naIsrael xíꞌin ndiꞌi inka̱ ni̱vi,
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra saá:
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 Ta ni ta̱Herodes ni̱‑naníꞌi ra kua̱chi ta̱yóꞌo, ña̱kán sa̱ndikó tuku ñaꞌá ra va̱xi ra no̱o̱ i̱. O̱n vása ní‑naníꞌi i̱ kua̱chi ndeé sa̱ta̱ ta̱yóꞌo, ta saá o̱n vása xíni̱ ñóꞌó kivi̱ ra.
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 Ta va̱ꞌa kuiti natropa kani na ra xíꞌin kuártá, ta saña i̱ ra ko̱ꞌo̱n ndíka̱ ra ―káchí ta̱Pilato xíꞌin na.
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 Saá chi ñii ñii viko̱ Pascua ta̱gobernador xíni̱ ñóꞌó saña ra ñii ta̱a ta̱ nákaa̱ ini veꞌe ka̱a, ko̱ꞌo̱n ndíka̱ ra.
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 Ta nda̱ ñii ni̱vi ni̱‑xiin na saña ra ta̱Jesús, ta ñii yuꞌú kúu ndiꞌi ni̱vi yóꞌo, káchí na saá:
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 Ta̱Barrabás yóꞌo nákaa̱ ra ini veꞌe ka̱a, chi ki̱sa toon ra ta ka̱ni táꞌan ra xíꞌin nanáꞌno na xáꞌnda chiño no̱o̱ nañoo ra, ta xa̱ꞌni ra ni̱vi.
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 Ta ta̱Pilato kóni ra saña ra ta̱Jesús, ta tuku ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ni̱vi ndí saña ra ta̱Jesús.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Ta ndeé ní ka̱ ni̱ka̱ꞌa̱n na:
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Ta yichi̱ u̱ni̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pilato xíꞌin na:
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Ta ni̱‑xiin ni̱vi yóꞌo, ta tuku ndeé ní káꞌa̱n na:
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 Ta ta̱Pilato xa̱ꞌnda chiño ra ña kasa ndivi na xíꞌin ta̱Jesús ña kóni ni̱vi yóꞌo.
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 Ta sa̱ña ra ta̱a ta̱ na̱ka̱xin na ko̱ꞌo̱n ndíka̱, vará xi̱nakaa̱ ra ini veꞌe ka̱a xa̱ꞌa̱ ña ka̱ni táꞌan ra xíꞌin nagobierno, ta xa̱ꞌni ra ni̱vi. Ta saá ta̱Pilato na̱taxi ra ta̱Jesús ndaꞌa̱ na ña keꞌé na xíꞌin ra nda̱tán yóo ña kóni mi̱i na.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Ta saá ke̱e natropa, ta kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, ta na̱kutáꞌan na xíꞌin ñii ta̱a ta̱ ki̱xi ñoo Cirene, na̱ní ra Simón, ta nde̱e ra yuku̱ kua̱noꞌo̱ ra yichi̱ ñoo Jerusalén, ta natropa ki̱sa ndu̱xa̱ na xíꞌin ta̱yóꞌo ña kuiso ra tón cruz ta̱Jesús.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ndíko̱n na kua̱ꞌa̱n na sa̱ta̱ ta̱Jesús. Sava náñaꞌa̱ ná ndíko̱n sa̱ta̱ ra, ndeé ní xáku ná, nda̱ ndáꞌyi ná, chi kúchuchú ní ini ná xa̱ꞌa̱ ra.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Ta ndi̱kó koo ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ná:
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 Chi va̱xi ki̱vi̱ ña xo̱ꞌvi̱ ní nañoo Jerusalén, ta ka̱ꞌa̱n ni̱vi saá: “Nákaa̱ ñasi̱i̱ níma̱ náñaꞌa̱ nóma, ná o̱n ko̱ó sa̱ꞌya, ta nákaa̱ ñasi̱i̱ níma̱ náñaꞌa̱ ná o̱n ko̱ó sa̱ꞌya válí na chíchín”, kachí na.
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 Tá to̱nda̱a ki̱vi̱ kixáꞌá xo̱ꞌvi̱ ní ni̱vi, ta ka̱ꞌa̱n na saá: “Va̱ꞌa ka̱ ná nakava yuku̱ sa̱ta̱ yó, ta va̱ꞌa ka̱ ná sandúxu̱n xi̱ki̱ mi̱i yó ña o̱n xo̱ꞌvi̱ ka̱ yó”, kachí ni̱vi.
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 Tá taxi Ndios keꞌé ni̱vi ña o̱n váꞌa yóꞌo xíꞌin yi̱ꞌi̱, vará ta̱a ta̱ o̱n vása kómí kua̱chi kúu i̱, ta ñii ki̱vi̱ ña va̱xi ndeé ka̱ xo̱ꞌvi̱ ni̱vi na kómí kua̱chi ―káchí ta̱Jesús.
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 Ta ni̱xi̱yo o̱vi̱ ta̱a ta̱ kómí kua̱chi, ta kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin natropa xa̱ꞌa̱ ña kivi̱ ra xíꞌin ta̱Jesús.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 Ta ni̱xaa̱ na ñii xiiña na̱ní ña Leke Si̱ni̱ Ndi̱í, ta yóꞌo ka̱takaa̱ ndaa na ta̱Jesús ndaꞌa̱ tón cruz. Ta ka̱takaa̱ ndaa na o̱vi̱ ta̱a ta̱ kómí kua̱chi, ñii ta̱yóꞌo tákaa̱ ndaa ndaꞌa̱ tón cruz tón ñíndichi sii̱n kuaꞌá ta̱Jesús, ta inka̱ ra tákaa̱ ndaa ndaꞌa̱ tón cruz tón ñíndichi sii̱n yitin ta̱Jesús.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin Ndios:
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Ta xíto ni̱vi ña ndóꞌo ta̱Jesús, ta nanáꞌno no̱o̱ naIsrael xáku̱ ndaa na ra, ta káꞌa̱n na:
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 Ta natropa ni̱xaa̱ yatin na xa̱ꞌa̱ tón cruz no̱o̱ tákaa̱ ta̱Jesús, ta xáku̱ ndaa na ra. Chi̱kaa̱ na nduta̱ vino yiyá yuꞌu̱ ra ña koꞌo ra,
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Ta chi̱nóo kútu̱ na ñii tón vi̱ti̱ loꞌo si̱ni̱ tón cruz. Ta no̱o̱ tón vi̱ti̱ yóꞌo na̱ka̱ꞌyi̱ u̱ni̱ no̱o̱ to̱ꞌon ña kúu to̱ꞌon griego, latín, xíꞌin hebreo, ña káꞌa̱n xa̱ꞌa̱ kua̱chi ra, ta káchí ña saá: “Ta̱yóꞌo kúu ta̱Rey no̱o̱ najudío.”
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Ta ñii ta̱ kómí kua̱chi, tákaa̱ ndaa ra ndaꞌa̱ tón cruz sii̱n ta̱Jesús, ki̱xáꞌá ra kándiva̱ꞌa ra xíꞌin ra, ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Ta inka̱ ta̱ kómí kua̱chi, ta̱ tákaa̱ ndaa ndaꞌa̱ tón cruz inka̱ sii̱n ta̱Jesús, nda̱kuii̱n ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱yóꞌo:
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Ta yóꞌó xíꞌin yi̱ꞌi̱, xo̱ꞌvi̱ yó xíꞌin ñanda̱a̱, chi ndixa ni̱ki̱ꞌvi yó kua̱chi. Ta ta̱yóꞌo, o̱n ko̱ó kua̱chi ndíso ra ―káchí ra xíꞌin inka̱ ta̱táꞌan ra.
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Jesús:
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 Ta ni̱to̱nda̱a ka̱a u̱xu̱ o̱vi̱ ma̱ꞌñó ndiví, ta ki̱xáꞌá kúnaa ndiꞌi ñoyívi a̱nda̱ ka̱a u̱ni̱ xikuaa.
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 Ta ku̱naa ndiꞌi, ta o̱n vása yéꞌe ka̱ ño̱ꞌo. Ta ni̱nda̱ta̱ ma̱ꞌñó tiko̱to̱ tákaa̱ Cuarto Yi̱i̱ veꞌe ño̱ꞌo káꞌno.
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 Ta saá ta̱Jesús xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios:
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 Ta yóo ñii ta̱a ta̱ ndíso chiño xíꞌin ñii ciento natropa, ta xi̱ni ra ndiꞌi ña yi̱yo ní ni̱yaꞌa, ta ki̱sa káꞌno ra Ndios, ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi xi̱kuita yatin na no̱o̱ yóo tón cruz, ta xi̱to na yukía̱ ni̱ndoꞌo ta̱Jesús. Ta saá ndi̱kó na kua̱noꞌo̱ na, ta káni na kándíká mi̱i na kua̱ꞌa̱n na, chi kúchuchú ní ini na.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Ta nda̱ xíká yíta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na xíni̱ táꞌan va̱ꞌa xíꞌin ta̱Jesús, ta saá tuku yíta náñaꞌa̱ ná xi̱ndiko̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús, nda̱ ki̱vi̱ ke̱e ra estado Galilea ta̱nda̱ ki̱xaa̱ ra ñoo Jerusalén, ta vitin xíto ná yukía̱ ndóꞌo ta̱Jesús.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 Ni̱xi̱yo ñii ta̱va̱ꞌa ta̱to̱ꞌó, na̱ní ra José, ta kúu ra ta̱chiño táꞌan naJunta Suprema. Kúu ra ta̱ñoo Arimatea, ña nákaa̱ estado Judea.
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 Ta ndáti ra ki̱vi̱ kixáꞌá kaꞌnda chiño Ndios ñoyívi yóꞌo. Vará ñii kúu ra xíꞌin natáꞌan ra naJunta Suprema na ndu̱kú kivi̱ ta̱Jesús, ta o̱n vása ní‑xiyo yuꞌú ra xíꞌin nayóꞌo.
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 Ta ta̱José yóꞌo ni̱xa̱ꞌa̱n ra no̱o̱ ta̱Pilato, ta ndu̱kú ra yi̱kí ko̱ñu ta̱Jesús ña sandúxu̱n ra ña.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 Ta saá ni̱xaa̱ ra ta sa̱noo ra yi̱kí ko̱ñu ta̱Jesús ndaꞌa̱ tón cruz, ta xíꞌin ñii tiko̱to̱ va̱ꞌa chi̱súku ndaa ra yi̱kí ko̱ñu ta̱Jesús. Ta ni̱xa̱ꞌa̱n ra ta chi̱kaa̱ va̱ꞌa ra ña ini kavua̱ ña xa̱á, no̱o̱ nda̱ ñii ni̱vi o̱n ta̱ꞌán ndu̱xu̱n.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 Ta ki̱vi̱ viernes kúu ña, ta ki̱vi̱ yóꞌo kísa ndivi najudío ndiꞌi ña xíni̱ ñóꞌó na xa̱ꞌa̱ ki̱vi̱ ña nákindée na. Ta xikuaa ta xa kua̱ꞌa̱n kunaa, xa yatin ní to̱nda̱a hora ña kixáꞌá ki̱vi̱ ña nakindée na. San Lucas 23:50-56|src="cn01847BLk23.53.tif" size="col" loc="Lk23.53" ref="23:53"
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Ta náñaꞌa̱, ná xi̱ndiko̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús nda̱ estado Galilea ta̱nda̱ ñoo yóꞌo, kua̱ꞌa̱n ná sa̱ta̱ ta̱José, ta xi̱ni ná kavua̱ no̱o̱ sa̱ndúxu̱n na ta̱Jesús, ta xi̱to ná míkía̱ chi̱nóo na yi̱kí ko̱ñu ra.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 Ta saá kua̱noꞌo̱ ná ta ki̱sa ndivi ná ta̱ta̱n ña xáꞌan támi ña chikaa̱ ná yi̱kí ko̱ñu ta̱Jesús. Ta na̱kindée ná ki̱vi̱ yi̱i̱, chi saá ki̱sa ndivi ná ña káꞌa̱n nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.