Lucas 23

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ta saá na̱kuita ndiꞌi na, ta kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ndiꞌi na, ta̱nda̱ ni̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱gobernador Pilato.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Ta ki̱xáꞌá na táxi na kua̱chi xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús no̱o̱ ra, ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá:
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Ta ta̱Pilato ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús, káchí ra xíꞌin ra:
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pilato xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ni̱vi, káchí ra:
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Ta tuku tuku ndeé ka̱ ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ta̱Pilato saá:
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Pilato ñayóꞌo, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na, ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Tá ku̱nda̱a̱ ini ta̱Pilato ndí ta̱Jesús kúu ñii ta̱a ta̱ñoo estado Galilea, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Ta ta̱Herodes kúsii̱ ní ini ra ña xíni ra ta̱Jesús, chi xa naꞌá ní kóni ní ra koni ra ta̱Jesús. Saá chi xa xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Herodes kua̱ꞌa̱ ní to̱ꞌon ña káꞌa̱n ni̱vi xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta kóni ra ta̱Jesús keꞌé ra ñii milagro ñava̱ꞌa no̱o̱ ra.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Ta kua̱ꞌa̱ ní yichi̱ ta̱Herodes ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús, ta nda̱ ñii to̱ꞌon ni̱‑xiin ra ndakuii̱n ra.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Ta nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ xíꞌin na sánáꞌa nda̱yí Ndios, ta ndeé ní ka̱ káꞌa̱n na, chíkaa̱ na kua̱chi sa̱ta̱ ta̱Jesús no̱o̱ ta̱Herodes.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Ta saá ta̱Herodes xíꞌin natropa ra ki̱xáꞌá na kéꞌé na ña o̱n váꞌa xa̱ꞌa̱ ña sakukaꞌan na no̱o̱ ta̱Jesús, ta ku̱siki na ra. Ta níꞌi na ñii tiko̱to̱ livi, nda̱tán yóo tiko̱to̱ ndíxin ta̱rey, ta chi̱nóo na ña sa̱ta̱ ta̱Jesús xa̱ꞌa̱ ña kuaku̱ ndaa na ra. Ta saá tá ndi̱ꞌi ku̱siki na ra, ta ta̱Herodes sa̱ndikó ra ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n tuku ra no̱o̱ ta̱Pilato.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Ta ki̱vi̱ yóꞌo ta̱Herodes xíꞌin ta̱Pilato ki̱xáꞌá ra ndúu migo táꞌan ra, chi ki̱vi̱ xi̱na̱ꞌá ta̱nda̱ ki̱vi̱ yóꞌo ta̱Herodes xíꞌin ta̱Pilato ni̱‑xiin ra koni táꞌan ra.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Ta ta̱Pilato ka̱na ra ndiꞌi nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ xíꞌin inka̱ nanáꞌno no̱o̱ naIsrael xíꞌin ndiꞌi inka̱ ni̱vi,
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra saá:
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Ta ni ta̱Herodes ni̱‑naníꞌi ra kua̱chi ta̱yóꞌo, ña̱kán sa̱ndikó tuku ñaꞌá ra va̱xi ra no̱o̱ i̱. O̱n vása ní‑naníꞌi i̱ kua̱chi ndeé sa̱ta̱ ta̱yóꞌo, ta saá o̱n vása xíni̱ ñóꞌó kivi̱ ra.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Ta va̱ꞌa kuiti natropa kani na ra xíꞌin kuártá, ta saña i̱ ra ko̱ꞌo̱n ndíka̱ ra ―káchí ta̱Pilato xíꞌin na.
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 Saá chi ñii ñii viko̱ Pascua ta̱gobernador xíni̱ ñóꞌó saña ra ñii ta̱a ta̱ nákaa̱ ini veꞌe ka̱a, ko̱ꞌo̱n ndíka̱ ra.
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Ta nda̱ ñii ni̱vi ni̱‑xiin na saña ra ta̱Jesús, ta ñii yuꞌú kúu ndiꞌi ni̱vi yóꞌo, káchí na saá:
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Ta̱Barrabás yóꞌo nákaa̱ ra ini veꞌe ka̱a, chi ki̱sa toon ra ta ka̱ni táꞌan ra xíꞌin nanáꞌno na xáꞌnda chiño no̱o̱ nañoo ra, ta xa̱ꞌni ra ni̱vi.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Ta ta̱Pilato kóni ra saña ra ta̱Jesús, ta tuku ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ni̱vi ndí saña ra ta̱Jesús.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Ta ndeé ní ka̱ ni̱ka̱ꞌa̱n na:
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Ta yichi̱ u̱ni̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pilato xíꞌin na:
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Ta ni̱‑xiin ni̱vi yóꞌo, ta tuku ndeé ní káꞌa̱n na:
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Ta ta̱Pilato xa̱ꞌnda chiño ra ña kasa ndivi na xíꞌin ta̱Jesús ña kóni ni̱vi yóꞌo.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Ta sa̱ña ra ta̱a ta̱ na̱ka̱xin na ko̱ꞌo̱n ndíka̱, vará xi̱nakaa̱ ra ini veꞌe ka̱a xa̱ꞌa̱ ña ka̱ni táꞌan ra xíꞌin nagobierno, ta xa̱ꞌni ra ni̱vi. Ta saá ta̱Pilato na̱taxi ra ta̱Jesús ndaꞌa̱ na ña keꞌé na xíꞌin ra nda̱tán yóo ña kóni mi̱i na.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Ta saá ke̱e natropa, ta kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, ta na̱kutáꞌan na xíꞌin ñii ta̱a ta̱ ki̱xi ñoo Cirene, na̱ní ra Simón, ta nde̱e ra yuku̱ kua̱noꞌo̱ ra yichi̱ ñoo Jerusalén, ta natropa ki̱sa ndu̱xa̱ na xíꞌin ta̱yóꞌo ña kuiso ra tón cruz ta̱Jesús.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ndíko̱n na kua̱ꞌa̱n na sa̱ta̱ ta̱Jesús. Sava náñaꞌa̱ ná ndíko̱n sa̱ta̱ ra, ndeé ní xáku ná, nda̱ ndáꞌyi ná, chi kúchuchú ní ini ná xa̱ꞌa̱ ra.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Ta ndi̱kó koo ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ná:
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Chi va̱xi ki̱vi̱ ña xo̱ꞌvi̱ ní nañoo Jerusalén, ta ka̱ꞌa̱n ni̱vi saá: “Nákaa̱ ñasi̱i̱ níma̱ náñaꞌa̱ nóma, ná o̱n ko̱ó sa̱ꞌya, ta nákaa̱ ñasi̱i̱ níma̱ náñaꞌa̱ ná o̱n ko̱ó sa̱ꞌya válí na chíchín”, kachí na.
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Tá to̱nda̱a ki̱vi̱ kixáꞌá xo̱ꞌvi̱ ní ni̱vi, ta ka̱ꞌa̱n na saá: “Va̱ꞌa ka̱ ná nakava yuku̱ sa̱ta̱ yó, ta va̱ꞌa ka̱ ná sandúxu̱n xi̱ki̱ mi̱i yó ña o̱n xo̱ꞌvi̱ ka̱ yó”, kachí ni̱vi.
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Tá taxi Ndios keꞌé ni̱vi ña o̱n váꞌa yóꞌo xíꞌin yi̱ꞌi̱, vará ta̱a ta̱ o̱n vása kómí kua̱chi kúu i̱, ta ñii ki̱vi̱ ña va̱xi ndeé ka̱ xo̱ꞌvi̱ ni̱vi na kómí kua̱chi ―káchí ta̱Jesús.
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Ta ni̱xi̱yo o̱vi̱ ta̱a ta̱ kómí kua̱chi, ta kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin natropa xa̱ꞌa̱ ña kivi̱ ra xíꞌin ta̱Jesús.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Ta ni̱xaa̱ na ñii xiiña na̱ní ña Leke Si̱ni̱ Ndi̱í, ta yóꞌo ka̱takaa̱ ndaa na ta̱Jesús ndaꞌa̱ tón cruz. Ta ka̱takaa̱ ndaa na o̱vi̱ ta̱a ta̱ kómí kua̱chi, ñii ta̱yóꞌo tákaa̱ ndaa ndaꞌa̱ tón cruz tón ñíndichi sii̱n kuaꞌá ta̱Jesús, ta inka̱ ra tákaa̱ ndaa ndaꞌa̱ tón cruz tón ñíndichi sii̱n yitin ta̱Jesús.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin Ndios:
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Ta xíto ni̱vi ña ndóꞌo ta̱Jesús, ta nanáꞌno no̱o̱ naIsrael xáku̱ ndaa na ra, ta káꞌa̱n na:
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Ta natropa ni̱xaa̱ yatin na xa̱ꞌa̱ tón cruz no̱o̱ tákaa̱ ta̱Jesús, ta xáku̱ ndaa na ra. Chi̱kaa̱ na nduta̱ vino yiyá yuꞌu̱ ra ña koꞌo ra,
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Ta chi̱nóo kútu̱ na ñii tón vi̱ti̱ loꞌo si̱ni̱ tón cruz. Ta no̱o̱ tón vi̱ti̱ yóꞌo na̱ka̱ꞌyi̱ u̱ni̱ no̱o̱ to̱ꞌon ña kúu to̱ꞌon griego, latín, xíꞌin hebreo, ña káꞌa̱n xa̱ꞌa̱ kua̱chi ra, ta káchí ña saá: “Ta̱yóꞌo kúu ta̱Rey no̱o̱ najudío.”
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Ta ñii ta̱ kómí kua̱chi, tákaa̱ ndaa ra ndaꞌa̱ tón cruz sii̱n ta̱Jesús, ki̱xáꞌá ra kándiva̱ꞌa ra xíꞌin ra, ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Ta inka̱ ta̱ kómí kua̱chi, ta̱ tákaa̱ ndaa ndaꞌa̱ tón cruz inka̱ sii̱n ta̱Jesús, nda̱kuii̱n ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱yóꞌo:
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Ta yóꞌó xíꞌin yi̱ꞌi̱, xo̱ꞌvi̱ yó xíꞌin ñanda̱a̱, chi ndixa ni̱ki̱ꞌvi yó kua̱chi. Ta ta̱yóꞌo, o̱n ko̱ó kua̱chi ndíso ra ―káchí ra xíꞌin inka̱ ta̱táꞌan ra.
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Jesús:
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Ta ni̱to̱nda̱a ka̱a u̱xu̱ o̱vi̱ ma̱ꞌñó ndiví, ta ki̱xáꞌá kúnaa ndiꞌi ñoyívi a̱nda̱ ka̱a u̱ni̱ xikuaa.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 Ta ku̱naa ndiꞌi, ta o̱n vása yéꞌe ka̱ ño̱ꞌo. Ta ni̱nda̱ta̱ ma̱ꞌñó tiko̱to̱ tákaa̱ Cuarto Yi̱i̱ veꞌe ño̱ꞌo káꞌno.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Ta saá ta̱Jesús xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios:
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Ta yóo ñii ta̱a ta̱ ndíso chiño xíꞌin ñii ciento natropa, ta xi̱ni ra ndiꞌi ña yi̱yo ní ni̱yaꞌa, ta ki̱sa káꞌno ra Ndios, ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi xi̱kuita yatin na no̱o̱ yóo tón cruz, ta xi̱to na yukía̱ ni̱ndoꞌo ta̱Jesús. Ta saá ndi̱kó na kua̱noꞌo̱ na, ta káni na kándíká mi̱i na kua̱ꞌa̱n na, chi kúchuchú ní ini na.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Ta nda̱ xíká yíta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na xíni̱ táꞌan va̱ꞌa xíꞌin ta̱Jesús, ta saá tuku yíta náñaꞌa̱ ná xi̱ndiko̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús, nda̱ ki̱vi̱ ke̱e ra estado Galilea ta̱nda̱ ki̱xaa̱ ra ñoo Jerusalén, ta vitin xíto ná yukía̱ ndóꞌo ta̱Jesús.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 Ni̱xi̱yo ñii ta̱va̱ꞌa ta̱to̱ꞌó, na̱ní ra José, ta kúu ra ta̱chiño táꞌan naJunta Suprema. Kúu ra ta̱ñoo Arimatea, ña nákaa̱ estado Judea.
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 Ta ndáti ra ki̱vi̱ kixáꞌá kaꞌnda chiño Ndios ñoyívi yóꞌo. Vará ñii kúu ra xíꞌin natáꞌan ra naJunta Suprema na ndu̱kú kivi̱ ta̱Jesús, ta o̱n vása ní‑xiyo yuꞌú ra xíꞌin nayóꞌo.
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Ta ta̱José yóꞌo ni̱xa̱ꞌa̱n ra no̱o̱ ta̱Pilato, ta ndu̱kú ra yi̱kí ko̱ñu ta̱Jesús ña sandúxu̱n ra ña.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Ta saá ni̱xaa̱ ra ta sa̱noo ra yi̱kí ko̱ñu ta̱Jesús ndaꞌa̱ tón cruz, ta xíꞌin ñii tiko̱to̱ va̱ꞌa chi̱súku ndaa ra yi̱kí ko̱ñu ta̱Jesús. Ta ni̱xa̱ꞌa̱n ra ta chi̱kaa̱ va̱ꞌa ra ña ini kavua̱ ña xa̱á, no̱o̱ nda̱ ñii ni̱vi o̱n ta̱ꞌán ndu̱xu̱n.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Ta ki̱vi̱ viernes kúu ña, ta ki̱vi̱ yóꞌo kísa ndivi najudío ndiꞌi ña xíni̱ ñóꞌó na xa̱ꞌa̱ ki̱vi̱ ña nákindée na. Ta xikuaa ta xa kua̱ꞌa̱n kunaa, xa yatin ní to̱nda̱a hora ña kixáꞌá ki̱vi̱ ña nakindée na. San Lucas 23:50-56|src="cn01847BLk23.53.tif" size="col" loc="Lk23.53" ref="23:53"
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Ta náñaꞌa̱, ná xi̱ndiko̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús nda̱ estado Galilea ta̱nda̱ ñoo yóꞌo, kua̱ꞌa̱n ná sa̱ta̱ ta̱José, ta xi̱ni ná kavua̱ no̱o̱ sa̱ndúxu̱n na ta̱Jesús, ta xi̱to ná míkía̱ chi̱nóo na yi̱kí ko̱ñu ra.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Ta saá kua̱noꞌo̱ ná ta ki̱sa ndivi ná ta̱ta̱n ña xáꞌan támi ña chikaa̱ ná yi̱kí ko̱ñu ta̱Jesús. Ta na̱kindée ná ki̱vi̱ yi̱i̱, chi saá ki̱sa ndivi ná ña káꞌa̱n nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.