Lucas 1
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT
1 “Tata Teófilo, xa kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ni̱taa na xa̱ꞌa̱ ña ndixa ke̱ꞌé Jesucristo xíꞌin yó.
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 Ta ñii ki̱ꞌva nda̱tán yóo to̱ꞌon ña sa̱náꞌa na xi̱ndiko̱n sa̱ta̱ ra, saá yóo ña ni̱taa na. Ta̱nda̱ ki̱vi̱ ki̱xáꞌá Jesucristo kísa chiño ra ñoyívi yóꞌo, xi̱ni na ña ke̱ꞌé ra, ta xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña sa̱náꞌa ra, ta nayóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso na to̱ꞌon ra.
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Ta saá tuku yi̱ꞌi̱ xa sa̱kuáꞌá va̱ꞌa i̱ ndiꞌi ña ke̱ꞌé ra xíꞌin ndiꞌi ña sa̱náꞌa ra nda̱ ki̱vi̱ ki̱xaa̱ ra ñoyívi yóꞌo. Ta xáni si̱ni̱ i̱ va̱ꞌa ná taa i̱ to̱ꞌon ña nda̱a̱ yóꞌo, nda̱tán ni̱xi̱yo ña, ta tiꞌví i̱ tutu yóꞌo xaa̱ ña ndaꞌa̱ ún, Teófilo ta̱ to̱ꞌó.
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 Ta saá kunda̱a̱ va̱ꞌa ini ún ñanda̱a̱ kúu ña xa sa̱náꞌa na yóꞌó xa̱ꞌa̱ Jesucristo”, káchí ta̱Lucas xíꞌin ta̱Teófilo.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Ki̱vi̱ ta̱rey Herodes xáꞌnda chiño ra no̱o̱ nañoo estado Judea, ni̱xi̱yo ñii su̱tu̱ na̱ní ra Zacarías. Ta̱yóꞌo kúu ñii ta̱ nátaꞌan xíꞌin ñii tiꞌvi su̱tu̱, ta ki̱vi̱ tiꞌvi nasu̱tu̱ yóꞌo na̱ní Abías. Ñásíꞌí ta̱Zacarías yóꞌo na̱ní ñá Elisabet, ta mi̱i ra xíꞌin ñásíꞌí ra kúu nasa̱ꞌya ñani síkuá ta̱su̱tu̱ Aarón.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Ta̱Zacarías xíꞌin ñásíꞌí ra ñáElisabet ni̱vi nanda̱a̱ kúu na no̱o̱ Ndios, ta kándixa ndiꞌi na ña xáꞌnda chiño Ndios, ta inka̱ ni̱vi ni̱‑kuchiño naníꞌi na to̱ꞌon ña ka̱ꞌa̱n o̱n váꞌa na xa̱ꞌa̱ ta̱Zacarías xíꞌin ñásíꞌí ra.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na, chi ñánóma kúu ñáElisabet, ta ñáyóꞌo xíꞌin yii̱ ñá na xi̱kua̱ꞌa̱ ní kúu na.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 Ta saá ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ nasu̱tu̱ natáꞌan ta̱Zacarías ki̱xaa̱ na kasa chiño na no̱o̱ Ndios veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ña nákaa̱ ñoo Jerusalén.
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 Chi̱kaa̱ na ndati̱ xíꞌin yu̱u̱ válí chi saá kéꞌé na ña koto na yukú chiño kukomí ñii ñii su̱tu̱. Ta saá ke̱ta ña ta̱Zacarías ni̱niꞌi ra chiño ña ki̱ꞌvi ra Cuarto Yi̱i̱ ña nákaa̱ ini veꞌe ño̱ꞌo yóꞌo, ta kaꞌmi ra xuxa va̱ꞌa ña ndóso no̱o̱ mesa tón yi̱i̱.
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Ki̱vi̱ ni̱ki̱ꞌvi ta̱Zacarías Cuarto Yi̱i̱ ña kaꞌmi ra xuxa va̱ꞌa no̱o̱ Ndios, ta ndiꞌi ni̱vi ndóo na ndáti na ke̱ꞌe ña kúu yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo, ta káꞌa̱n na xíꞌin Ndios.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Ta saá ñii ángel ki̱xi no̱o̱ Ndios ki̱xaa̱ ña no̱o̱ ta̱Zacarías, ñíndichi ña sii̱n kuaꞌá mesa tón yi̱i̱ no̱o̱ xíxi̱ xuxa va̱ꞌa.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Ta xi̱ni ra ñaángel, ta ki̱xáꞌá ndíꞌi ní ini ra, ta yíꞌví ní ra.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ñaángel xíꞌin ra:
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Ki̱vi̱ kaku sa̱ꞌya ndó, ta kusii̱ ní ini ndóꞌó. Ta kusii̱ ní ini inka̱ ni̱vi ki̱vi̱ kaku ra,
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 chi no̱o̱ Ndios sa̱ꞌya ndó kuu ra ñii ta̱a ta̱ káꞌno. Ta nda̱ ñii ki̱vi̱ o̱n koꞌo ra vino, ni o̱n koꞌo ra inka̱ nduta̱ tá sáxíini ni̱vi. Ta̱nda̱ ki̱vi̱ kixáꞌá ra kunakaa̱ ra ti̱xin siꞌí ra, ta chútú níma̱ ra xíꞌin ñandee̱ Níma̱ Ndios.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Ta saá chindeé ra kua̱ꞌa̱ ní naIsrael sanandikó ra níma̱ na ña ko̱ꞌo̱n na yichi̱ Ndios.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Nda̱tán ñii ki̱ꞌva ni̱xi̱yo ndee̱ Níma̱ Ndios xíꞌin ta̱profeta Elías xi̱na̱ꞌá, saá koo Níma̱ Ndios xíꞌin sa̱ꞌya ndó yóꞌo. Ta kukomí ra yichi̱ ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ni̱vi ña nakutáꞌan va̱ꞌa na kúu yivá xíꞌin sa̱ꞌya na. Ta chindeé ra ni̱vi na o̱n xi̱in koni̱ so̱ꞌo ña nduu na ni̱vi na va̱ꞌa kandixa Ndios. Saá sa̱ꞌya ndó yóꞌo chindeé ra naIsrael ña koo tiꞌva na nakiꞌin na Ta̱a ta̱Káꞌno no̱o̱ yó ―káchí ñaángel xíꞌin ta̱Zacarías.
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Ta nda̱kuii̱n ta̱Zacarías, ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ñaángel, káchí ra saá:
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Ta nda̱kuii̱n ñaángel, ni̱ka̱ꞌa̱n ña xíꞌin ta̱Zacarías.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Ta vitin xa̱ꞌa̱ ña o̱n vása ní‑kandixa ún to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ún, o̱n kuchiño ka̱ ka̱ꞌa̱n ún nda̱ ñii to̱ꞌon nda̱ kixaa̱ ki̱vi̱ kundivi to̱ꞌon yóꞌo. Ta ndixa va̱xi ñii ki̱vi̱ ña kundivi ndiꞌi ña ni̱ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ún ―káchí ñaángel xíꞌin ta̱Zacarías.
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Ta ni̱vi na ndóo ndáti ke̱ꞌe, káꞌa̱n xíꞌin táꞌan na ña kuáchi̱ ní ta̱Zacarías, ta ki̱xáꞌá na ndíꞌi ní ini na xa̱ꞌa̱ ra.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Ta saá ke̱ta ta̱Zacarías, ta ni̱‑kuchiño ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na. Ta ku̱nda̱a̱ ini na ndí Ndios ti̱ꞌví ra ñii ña ni̱ti̱vi no̱o̱ ta̱yóꞌo ini Cuarto Yi̱i̱ veꞌe ño̱ꞌo. Ña̱kán kía̱ ni̱‑kuchiño ka̱ꞌa̱n ka̱ ra xíꞌin na, nda̱ sánáꞌa kuiti ra xíꞌin ndaꞌa̱ ra. San Lucas 1:5-25|src="CN01603bLk1.23.tif" size="col" loc="Lk1.23" ref="1:22"
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Ta ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ ndi̱ꞌi ki̱sa chiño ta̱Zacarías veꞌe ño̱ꞌo, ta kua̱noꞌo̱ ra.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Ta saá ni̱yaꞌa loꞌo ki̱vi̱, ta ñásíꞌí ra ñáElisabet ni̱ke̱e sa̱ꞌya ñá. Ta ni̱xi̱yo ñá o̱ꞌo̱n yo̱o̱ ini veꞌe ñá, ta nda̱ loꞌo o̱n vása ní‑keta ñá. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá, ka̱chí ñá saá:
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 “Ndios ke̱ꞌé ra ñava̱ꞌa xíꞌin i̱, xa ni̱taxi ra ñii ñato̱ꞌó káꞌno ndaꞌa̱ i̱ chi vitin koo ñii sa̱ꞌya i̱, ta ki̱ndaa ra ña kúkaꞌan no̱o̱ i̱ no̱o̱ ni̱vi”, ka̱chí ñá.
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Xa i̱ño̱ yo̱o̱ ñóꞌo sa̱ꞌya ñáElisabet ta saá ti̱ꞌví Ndios ñaángel Gabriel kua̱ꞌa̱n ña ñoo Nazaret, ña nákaa̱ estado Galilea.
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 Kua̱ꞌa̱n ña koto ña ñii ñákuáa̱n loꞌo na̱ní ñá María, ñá ta̱ꞌán to̱nda̱a nda̱ ñii ta̱a kúu ñá. Ta xa ndási̱ ña tonda̱ꞌa̱ ñá xíꞌin ñii ta̱a na̱ní ra José, sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱rey David kúu ra.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Ta ni̱xaa̱ ñaángel no̱o̱ ñáMaría yóꞌo ta chi̱ndeé ñaꞌá ña, ni̱ka̱ꞌa̱n ña, káchí ña saá:
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Ta ñáMaría xi̱ni ñá ñaángel yóꞌo, ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ñá to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ña, ta ki̱xáꞌá ndíꞌi ní ini ñá, xáni si̱ni̱ ñá: “¿Nda̱chun ni̱ka̱ꞌa̱n ñaángel to̱ꞌon yóꞌo xíꞌin yó?”
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Ta saá káꞌa̱n ka̱ ñaángel xíꞌin ñá:
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Ta vitin ke̱e sa̱ꞌya ún, ta ki̱vi̱ kaku ta̱loꞌo sa̱ꞌya ún, ta chinóo ún ki̱vi̱ ra kunaní ra Jesús.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Ta kuu ra ta̱a ta̱ káꞌno, ta sakunaní na ra Sa̱ꞌya Ndios ta̱Káꞌno, ta Ndios taxi ra ña kuu ta̱yóꞌo ta̱rey káꞌno. Nda̱tán ni̱xi̱yo xi̱i̱ síkuá ra ta̱rey David, saá koo ra.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 Ta kaꞌnda chiño ra no̱o̱ naIsrael, ta nda̱ ñii ki̱vi̱ o̱n ndiꞌi xa̱ꞌa̱ ndee̱ ra, ta kuu ra ta̱rey ndiꞌi saá ki̱vi̱ ña va̱xi ―káchí ñaángel xíꞌin ñáMaría.
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Ta saá nda̱kuii̱n ñáMaría:
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Ta nda̱kuii̱n ñaángel:
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Ta ñáveꞌe ún ñáElisabet xa ñóꞌo sa̱ꞌya ñá. Vará ñáxi̱kua̱ꞌa̱ ní kúu ñá, ta o̱n ki̱ví koo sa̱ꞌya ñá, káchí ni̱vi, ta vitin xa i̱ño̱ yo̱o̱ ñóꞌo sa̱ꞌya ñá.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Saá chi Ndios kúchiño ra kasa ndivi ra ndiꞌi chiño, o̱n ko̱ó nda̱ ñii chiño ña yo̱ꞌvi̱ no̱o̱ Ndios ―káchí ñaángel xíꞌin ñáMaría.
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Ta nda̱kuii̱n ñáMaría, káchí ñá saá:
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Ta ni̱yaꞌa loꞌo ki̱vi̱, ta ke̱e ñáMaría, nómi̱ ñá kua̱ꞌa̱n ñá ñoo ña nákaa̱ ma̱ꞌñó yuku̱ estado Judea.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 Ta ni̱xaa̱ ñáMaría, ta ni̱ki̱ꞌvi ñá veꞌe ta̱Zacarías, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá to̱ꞌon chindeé ñá ñáElisabet.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ñáElisabet ña chi̱ndeé ñáMaría, ta ka̱ndeta sa̱ꞌya ñá ti̱xin ñá, ta Níma̱ Ndios ki̱xaa̱ ña, ta sa̱kutú ña níma̱ ñáElisabet xíꞌin ndee̱ Ndios.
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Ta xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ñá ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ñáMaría, káchí ñá saá:
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 Ta, ¡nda̱chun Ndios ke̱ꞌé ra ñava̱ꞌa xíꞌin i̱ ña ta̱xi ra ki̱xaa̱ ún koto ún yi̱ꞌi̱! ¡Yu kúu yi̱ꞌi̱, ta va̱xi ún koto ún yi̱ꞌi̱! Chi yóꞌó kúu siꞌí ta̱Káꞌno no̱o̱ i̱.
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Xi̱ni̱ so̱ꞌo i̱ to̱ꞌon chi̱ndeé ún yi̱ꞌi̱, ta saá sa̱ꞌya i̱ ka̱ndeta ra ti̱xin i̱ chi kúsii̱ ní ini ra.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Ta nákaa̱ ñasi̱i̱ níma̱ ún, chi kándixa ún Ndios ña kasa ndivi ra ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ún ―káchí ñáElisabet xíꞌin ñáMaría.
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñáMaría saá:
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 Kúsii̱ ní ini i̱ chi Ndios sa̱ka̱ku ra yi̱ꞌi̱.
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 Ndios ndáa ra yi̱ꞌi̱, vará ndasaá kuiti ñándáꞌví ñá kísa chiño no̱o̱ ra kúu i̱.
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 Saá chi Ndios ta̱ kómí ndee̱ káꞌno, ke̱ꞌé ra kua̱ꞌa̱ ní ñava̱ꞌa xíꞌin i̱.
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Ta ki̱vi̱ vitin xíꞌin ki̱vi̱ ña va̱xi Ndios kúndáꞌví ini ra xíni ra ni̱vi na kísa to̱ꞌó ñaꞌá.
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Ndios xíꞌin ndee̱ mi̱i ra ki̱sa ndivi ra kua̱ꞌa̱ ní chiño náꞌno.
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 Ta Ndios sa̱noo ra nda̱ ni̱no̱ ni̱vi nanáꞌno ñoyívi yóꞌo, na kúu na ña̱ꞌa ní ini,
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Ndios ta̱xi ra kua̱ꞌa̱ ní ñaxíxi ndaꞌa̱ ni̱vi nandáꞌví na xíꞌi̱ so̱ko,
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Ndios chi̱ndeé ra naIsrael,
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 chi saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin xi̱i̱ síkuá yó ta̱Abraham, ta xíꞌin ndiꞌi sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱yóꞌo.
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Ta saá ni̱ndo̱o ñá, ni̱xi̱yo ñá xíꞌin ñáElisabet u̱ni̱ yo̱o̱, ta ke̱e ñá kua̱noꞌo̱ ñá.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Tá xa ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ kaku sa̱ꞌya ñáElisabet, ta ka̱ku ñii ta̱a loꞌo.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Ta saá ku̱nda̱a̱ ini naveꞌe ñá xíꞌin na xíni̱ táꞌan xíꞌin ñá ndí Ndios ke̱ꞌé ñava̱ꞌa xíꞌin ñá ña ka̱ku sa̱ꞌya ñá. Ta saá kúsii̱ ní ini ndiꞌi na xíꞌin ñá.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Ta ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ o̱na̱ ka̱ku tikuáꞌá loꞌo yóꞌo, ta ki̱sa ndivi na costumbre na̱ní ña circuncisión xíꞌin ra ña kóni kachí xáꞌnda na loꞌo ñii̱ si̱ni̱ ñate̱e ra. Ta kóni na sakunaní na ra Zacarías, chi saá na̱ní yivá ra.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n siꞌí ra ñáElisabet, káchí ñá saá:
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Ta nda̱kuii̱n na, káchí na:
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Ta sa̱náꞌa ndaꞌa̱ na no̱o̱ yivá ra ndasaá kóni ra kunaní sa̱ꞌya ra.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Ta saá ndu̱kú ra ñii vi̱ti̱ no̱o̱ na, ta ta̱a ra ki̱vi̱ no̱o̱ tón vi̱ti̱ yóꞌo: “Kunaní ra Juan.” Ta na̱kaꞌnda ini ndiꞌi na.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Ta saá xa̱ndi̱ko̱n ta̱Zacarías ki̱xáꞌá kúchiño ka̱ꞌa̱n ra, ta kísa káꞌno ra Ndios.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Ta ndiꞌi ni̱vi na ndóo yóꞌo na̱kaꞌnda ini na, ta ki̱xáꞌá na sákui̱ta̱ níꞌnó na to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo ndiꞌi saá ñoo ña ñóꞌo yuku̱ estado Judea.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Ta ndiꞌi ni̱vi na xi̱ni̱ so̱ꞌo ña ndo̱ꞌo ta̱Zacarías, xáni ini na xa̱ꞌa̱ ña, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon táꞌan na, káchí na saá:
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Ta Níma̱ Ndios sa̱kutú ña ini ta̱Zacarías xíꞌin ndee̱ Ndios, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 Ná kasa káꞌno yó Ndios, ta̱ xáꞌnda chiño no̱o̱ mi̱i yó naIsrael,
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Ta ti̱ꞌví ra ñii ta̱a ta̱ndeé ní, ta kixaa̱ ra saka̱ku ra mi̱i yó.
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 Saá yóo ña ki̱ndo̱o Ndios xíꞌin naxi̱i̱ síkuá yó naIsrael, chi Ndios ta̱xi ra to̱ꞌon ra ndaꞌa̱ naprofeta ña ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso na kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá, ka̱chí na saá:
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 Ndios saka̱ku ra mi̱i yó no̱o̱ na sáa̱ ini xíni yó, ta saka̱ku ra mi̱i yó no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi na o̱n xi̱in koni yó.
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 Xi̱na̱ꞌá ku̱ndáꞌví ini Ndios xi̱ni ra naxi̱i̱ síkuá yó,
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 Ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios xíꞌin xi̱i̱ síkuá yó ta̱Abraham
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 ña ndixa saka̱ku ra mi̱i yó no̱o̱ ni̱vi na sáa̱ ini xíni yó,
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 Ta kuu yó ni̱vi na nda̱kú ini, na nataxi xíꞌin mi̱i no̱o̱ Ndios, saá kasa ndivi yó chiño no̱o̱ ra ndiꞌi saá ki̱vi̱ ña kutaku̱ yó,
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin tikuáꞌá loꞌo sa̱ꞌya ra, káchí ra saá:
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 Ta sanáꞌa ún ni̱vi ndasaá koo ña saka̱ku Ndios ni̱vi na ndíko̱n ñaꞌá,
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Sandoo ra ndiꞌi kua̱chi yó chi Ndios kúu ra ta̱ káꞌno ní ini.
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 Saá chi keꞌé ra ña nayeꞌe ñoꞌo̱ no̱o̱ ni̱vi na xíka yichi̱ naa no̱o̱ yóo ña o̱n váꞌa,
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Ta saá ta̱loꞌo ta̱Juan yóꞌo xa̱ꞌno ra, ta ndu̱u ra ñii ta̱káꞌno xíꞌin ndee̱ Níma̱ Ndios. Ta ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra, ta táku̱ ra yuku̱ yi̱chí ta̱nda̱ ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ ki̱xáꞌá ra káꞌa̱n ndoso ra to̱ꞌon Ndios no̱o̱ nañoo mi̱i ra naIsrael.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.