Lucas 1
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NTLH
1 “Tata Teófilo, xa kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ni̱taa na xa̱ꞌa̱ ña ndixa ke̱ꞌé Jesucristo xíꞌin yó.
1 Prezado Teófilo, Muitas pessoas têm se esforçado para escrever a história das coisas que aconteceram entre nós.
2 Ta ñii ki̱ꞌva nda̱tán yóo to̱ꞌon ña sa̱náꞌa na xi̱ndiko̱n sa̱ta̱ ra, saá yóo ña ni̱taa na. Ta̱nda̱ ki̱vi̱ ki̱xáꞌá Jesucristo kísa chiño ra ñoyívi yóꞌo, xi̱ni na ña ke̱ꞌé ra, ta xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña sa̱náꞌa ra, ta nayóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso na to̱ꞌon ra.
2 Elas escreveram o que foi contado por aqueles que viram essas coisas desde o começo e anunciaram a mensagem do evangelho .
3 Ta saá tuku yi̱ꞌi̱ xa sa̱kuáꞌá va̱ꞌa i̱ ndiꞌi ña ke̱ꞌé ra xíꞌin ndiꞌi ña sa̱náꞌa ra nda̱ ki̱vi̱ ki̱xaa̱ ra ñoyívi yóꞌo. Ta xáni si̱ni̱ i̱ va̱ꞌa ná taa i̱ to̱ꞌon ña nda̱a̱ yóꞌo, nda̱tán ni̱xi̱yo ña, ta tiꞌví i̱ tutu yóꞌo xaa̱ ña ndaꞌa̱ ún, Teófilo ta̱ to̱ꞌó.
3 Portanto, Excelência, eu estudei com todo o cuidado como foi que essas coisas aconteceram desde o princípio e achei que seria bom escrever tudo em ordem para o senhor,
4 Ta saá kunda̱a̱ va̱ꞌa ini ún ñanda̱a̱ kúu ña xa sa̱náꞌa na yóꞌó xa̱ꞌa̱ Jesucristo”, káchí ta̱Lucas xíꞌin ta̱Teófilo.
4 a fim de que o senhor pudesse conhecer toda a verdade sobre os ensinamentos que recebeu.
5 Ki̱vi̱ ta̱rey Herodes xáꞌnda chiño ra no̱o̱ nañoo estado Judea, ni̱xi̱yo ñii su̱tu̱ na̱ní ra Zacarías. Ta̱yóꞌo kúu ñii ta̱ nátaꞌan xíꞌin ñii tiꞌvi su̱tu̱, ta ki̱vi̱ tiꞌvi nasu̱tu̱ yóꞌo na̱ní Abías. Ñásíꞌí ta̱Zacarías yóꞌo na̱ní ñá Elisabet, ta mi̱i ra xíꞌin ñásíꞌí ra kúu nasa̱ꞌya ñani síkuá ta̱su̱tu̱ Aarón.
5 Quando Herodes era o rei da terra de Israel, havia um sacerdote chamado Zacarias, que era do grupo dos sacerdotes de Abias. A esposa dele se chamava Isabel e também era de uma família de sacerdotes.
6 Ta̱Zacarías xíꞌin ñásíꞌí ra ñáElisabet ni̱vi nanda̱a̱ kúu na no̱o̱ Ndios, ta kándixa ndiꞌi na ña xáꞌnda chiño Ndios, ta inka̱ ni̱vi ni̱‑kuchiño naníꞌi na to̱ꞌon ña ka̱ꞌa̱n o̱n váꞌa na xa̱ꞌa̱ ta̱Zacarías xíꞌin ñásíꞌí ra.
6 Esse casal vivia a vida que para Deus é correta, obedecendo fielmente a todas as leis e mandamentos do Senhor.
7 Ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na, chi ñánóma kúu ñáElisabet, ta ñáyóꞌo xíꞌin yii̱ ñá na xi̱kua̱ꞌa̱ ní kúu na.
7 Mas não tinham filhos porque Isabel não podia ter filhos e porque os dois já eram muito velhos.
8 Ta saá ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ nasu̱tu̱ natáꞌan ta̱Zacarías ki̱xaa̱ na kasa chiño na no̱o̱ Ndios veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ña nákaa̱ ñoo Jerusalén.
8 Certo dia no Templo de Jerusalém, Zacarias estava fazendo o seu trabalho de sacerdote, pois era a sua vez de fazer aquele trabalho diário.
9 Chi̱kaa̱ na ndati̱ xíꞌin yu̱u̱ válí chi saá kéꞌé na ña koto na yukú chiño kukomí ñii ñii su̱tu̱. Ta saá ke̱ta ña ta̱Zacarías ni̱niꞌi ra chiño ña ki̱ꞌvi ra Cuarto Yi̱i̱ ña nákaa̱ ini veꞌe ño̱ꞌo yóꞌo, ta kaꞌmi ra xuxa va̱ꞌa ña ndóso no̱o̱ mesa tón yi̱i̱.
9 Conforme o costume dos sacerdotes, ele havia sido escolhido por sorteio para queimar o incenso no altar e por isso entrou no Templo do Senhor.
10 Ki̱vi̱ ni̱ki̱ꞌvi ta̱Zacarías Cuarto Yi̱i̱ ña kaꞌmi ra xuxa va̱ꞌa no̱o̱ Ndios, ta ndiꞌi ni̱vi ndóo na ndáti na ke̱ꞌe ña kúu yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo, ta káꞌa̱n na xíꞌin Ndios.
10 Durante o tempo em que o incenso queimava, o povo lá fora fazia orações.
11 Ta saá ñii ángel ki̱xi no̱o̱ Ndios ki̱xaa̱ ña no̱o̱ ta̱Zacarías, ñíndichi ña sii̱n kuaꞌá mesa tón yi̱i̱ no̱o̱ xíxi̱ xuxa va̱ꞌa.
11 Então um anjo do Senhor apareceu em frente de Zacarias, de pé, do lado direito do altar.
12 Ta xi̱ni ra ñaángel, ta ki̱xáꞌá ndíꞌi ní ini ra, ta yíꞌví ní ra.
12 Quando Zacarias o viu, ficou com medo e não sabia o que fazer.
13 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ñaángel xíꞌin ra:
13 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, pois Deus ouviu a sua oração! A sua esposa vai ter um filho, e você porá nele o nome de João.
14 Ki̱vi̱ kaku sa̱ꞌya ndó, ta kusii̱ ní ini ndóꞌó. Ta kusii̱ ní ini inka̱ ni̱vi ki̱vi̱ kaku ra,
14 O nascimento dele vai trazer alegria e felicidade para você e para muita gente,
15 chi no̱o̱ Ndios sa̱ꞌya ndó kuu ra ñii ta̱a ta̱ káꞌno. Ta nda̱ ñii ki̱vi̱ o̱n koꞌo ra vino, ni o̱n koꞌo ra inka̱ nduta̱ tá sáxíini ni̱vi. Ta̱nda̱ ki̱vi̱ kixáꞌá ra kunakaa̱ ra ti̱xin siꞌí ra, ta chútú níma̱ ra xíꞌin ñandee̱ Níma̱ Ndios.
15 pois para o Senhor Deus ele será um grande homem. Ele não deverá beber vinho nem cerveja. Ele será cheio do Espírito Santo desde o nascimento
16 Ta saá chindeé ra kua̱ꞌa̱ ní naIsrael sanandikó ra níma̱ na ña ko̱ꞌo̱n na yichi̱ Ndios.
16 e levará muitos israelitas ao Senhor, o Deus de Israel.
17 Nda̱tán ñii ki̱ꞌva ni̱xi̱yo ndee̱ Níma̱ Ndios xíꞌin ta̱profeta Elías xi̱na̱ꞌá, saá koo Níma̱ Ndios xíꞌin sa̱ꞌya ndó yóꞌo. Ta kukomí ra yichi̱ ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ni̱vi ña nakutáꞌan va̱ꞌa na kúu yivá xíꞌin sa̱ꞌya na. Ta chindeé ra ni̱vi na o̱n xi̱in koni̱ so̱ꞌo ña nduu na ni̱vi na va̱ꞌa kandixa Ndios. Saá sa̱ꞌya ndó yóꞌo chindeé ra naIsrael ña koo tiꞌva na nakiꞌin na Ta̱a ta̱Káꞌno no̱o̱ yó ―káchí ñaángel xíꞌin ta̱Zacarías.
17 Ele será mandado por Deus como mensageiro e será forte e poderoso como o profeta Elias. Ele fará com que pais e filhos façam as pazes e que os desobedientes voltem a andar no caminho direito. E conseguirá preparar o povo de Israel para a vinda do Senhor.
18 Ta nda̱kuii̱n ta̱Zacarías, ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ñaángel, káchí ra saá:
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como é que eu vou saber que isso é verdade? Estou muito velho, e a minha mulher também.
19 Ta nda̱kuii̱n ñaángel, ni̱ka̱ꞌa̱n ña xíꞌin ta̱Zacarías.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel,
20 Ta vitin xa̱ꞌa̱ ña o̱n vása ní‑kandixa ún to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ún, o̱n kuchiño ka̱ ka̱ꞌa̱n ún nda̱ ñii to̱ꞌon nda̱ kixaa̱ ki̱vi̱ kundivi to̱ꞌon yóꞌo. Ta ndixa va̱xi ñii ki̱vi̱ ña kundivi ndiꞌi ña ni̱ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ún ―káchí ñaángel xíꞌin ta̱Zacarías.
20 Você não está acreditando no que eu disse, mas isso acontecerá no tempo certo. E, porque você não acreditou, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que o seu filho nascer.
21 Ta ni̱vi na ndóo ndáti ke̱ꞌe, káꞌa̱n xíꞌin táꞌan na ña kuáchi̱ ní ta̱Zacarías, ta ki̱xáꞌá na ndíꞌi ní ini na xa̱ꞌa̱ ra.
21 Enquanto isso, o povo estava esperando Zacarias, e todos estavam admirados com a demora dele no Templo.
22 Ta saá ke̱ta ta̱Zacarías, ta ni̱‑kuchiño ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na. Ta ku̱nda̱a̱ ini na ndí Ndios ti̱ꞌví ra ñii ña ni̱ti̱vi no̱o̱ ta̱yóꞌo ini Cuarto Yi̱i̱ veꞌe ño̱ꞌo. Ña̱kán kía̱ ni̱‑kuchiño ka̱ꞌa̱n ka̱ ra xíꞌin na, nda̱ sánáꞌa kuiti ra xíꞌin ndaꞌa̱ ra. San Lucas 1:5-25|src="CN01603bLk1.23.tif" size="col" loc="Lk1.23" ref="1:22"
22 Quando saiu, Zacarias não podia falar. Então perceberam que ele havia tido uma visão no Templo. Sem poder falar, ele fazia sinais com as mãos para o povo.
23 Ta ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ ndi̱ꞌi ki̱sa chiño ta̱Zacarías veꞌe ño̱ꞌo, ta kua̱noꞌo̱ ra.
23 Quando terminaram os seus dias de serviço no Templo, Zacarias voltou para casa.
24 Ta saá ni̱yaꞌa loꞌo ki̱vi̱, ta ñásíꞌí ra ñáElisabet ni̱ke̱e sa̱ꞌya ñá. Ta ni̱xi̱yo ñá o̱ꞌo̱n yo̱o̱ ini veꞌe ñá, ta nda̱ loꞌo o̱n vása ní‑keta ñá. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá, ka̱chí ñá saá:
24 Pouco tempo depois Isabel, a sua esposa, ficou grávida e durante cinco meses não saiu de casa. E ela disse:
25 “Ndios ke̱ꞌé ra ñava̱ꞌa xíꞌin i̱, xa ni̱taxi ra ñii ñato̱ꞌó káꞌno ndaꞌa̱ i̱ chi vitin koo ñii sa̱ꞌya i̱, ta ki̱ndaa ra ña kúkaꞌan no̱o̱ i̱ no̱o̱ ni̱vi”, ka̱chí ñá.
25 — Agora que o Senhor me ajudou, ninguém mais vai me desprezar por eu não ter filhos.
26 Xa i̱ño̱ yo̱o̱ ñóꞌo sa̱ꞌya ñáElisabet ta saá ti̱ꞌví Ndios ñaángel Gabriel kua̱ꞌa̱n ña ñoo Nazaret, ña nákaa̱ estado Galilea.
26 Quando Isabel estava no sexto mês de gravidez, Deus enviou o anjo Gabriel a uma cidade da Galileia chamada Nazaré.
27 Kua̱ꞌa̱n ña koto ña ñii ñákuáa̱n loꞌo na̱ní ñá María, ñá ta̱ꞌán to̱nda̱a nda̱ ñii ta̱a kúu ñá. Ta xa ndási̱ ña tonda̱ꞌa̱ ñá xíꞌin ñii ta̱a na̱ní ra José, sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱rey David kúu ra.
27 O anjo levava uma mensagem para uma virgem que tinha casamento contratado com um homem chamado José, descendente do rei Davi. Ela se chamava Maria.
28 Ta ni̱xaa̱ ñaángel no̱o̱ ñáMaría yóꞌo ta chi̱ndeé ñaꞌá ña, ni̱ka̱ꞌa̱n ña, káchí ña saá:
28 O anjo veio e disse: — Que a paz esteja com você, Maria! Você é muito abençoada. O Senhor está com você.
29 Ta ñáMaría xi̱ni ñá ñaángel yóꞌo, ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ñá to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ña, ta ki̱xáꞌá ndíꞌi ní ini ñá, xáni si̱ni̱ ñá: “¿Nda̱chun ni̱ka̱ꞌa̱n ñaángel to̱ꞌon yóꞌo xíꞌin yó?”
29 Porém Maria, quando ouviu o que o anjo disse, ficou sem saber o que pensar. E, admirada, ficou pensando no que ele queria dizer.
30 Ta saá káꞌa̱n ka̱ ñaángel xíꞌin ñá:
30 Então o anjo continuou: — Não tenha medo, Maria! Deus está contente com você.
31 Ta vitin ke̱e sa̱ꞌya ún, ta ki̱vi̱ kaku ta̱loꞌo sa̱ꞌya ún, ta chinóo ún ki̱vi̱ ra kunaní ra Jesús.
31 Você ficará grávida, dará à luz um filho e porá nele o nome de Jesus .
32 Ta kuu ra ta̱a ta̱ káꞌno, ta sakunaní na ra Sa̱ꞌya Ndios ta̱Káꞌno, ta Ndios taxi ra ña kuu ta̱yóꞌo ta̱rey káꞌno. Nda̱tán ni̱xi̱yo xi̱i̱ síkuá ra ta̱rey David, saá koo ra.
32 Ele será um grande homem e será chamado de Filho do Deus Altíssimo. Deus, o Senhor, vai fazê-lo rei, como foi o antepassado dele, o rei Davi.
33 Ta kaꞌnda chiño ra no̱o̱ naIsrael, ta nda̱ ñii ki̱vi̱ o̱n ndiꞌi xa̱ꞌa̱ ndee̱ ra, ta kuu ra ta̱rey ndiꞌi saá ki̱vi̱ ña va̱xi ―káchí ñaángel xíꞌin ñáMaría.
33 Ele será para sempre rei dos descendentes de Jacó, e o Reino dele nunca se acabará.
34 Ta saá nda̱kuii̱n ñáMaría:
34 Então Maria disse para o anjo: — Isso não é possível, pois eu sou virgem!
35 Ta nda̱kuii̱n ñaángel:
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Deus Altíssimo a envolverá com a sua sombra. Por isso o menino será chamado de santo e Filho de Deus.
36 Ta ñáveꞌe ún ñáElisabet xa ñóꞌo sa̱ꞌya ñá. Vará ñáxi̱kua̱ꞌa̱ ní kúu ñá, ta o̱n ki̱ví koo sa̱ꞌya ñá, káchí ni̱vi, ta vitin xa i̱ño̱ yo̱o̱ ñóꞌo sa̱ꞌya ñá.
36 Fique sabendo que a sua parenta Isabel está grávida, mesmo sendo tão idosa. Diziam que ela não podia ter filhos, no entanto agora ela já está no sexto mês de gravidez.
37 Saá chi Ndios kúchiño ra kasa ndivi ra ndiꞌi chiño, o̱n ko̱ó nda̱ ñii chiño ña yo̱ꞌvi̱ no̱o̱ Ndios ―káchí ñaángel xíꞌin ñáMaría.
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Ta nda̱kuii̱n ñáMaría, káchí ñá saá:
38 Maria respondeu: — Eu sou uma E o anjo foi embora.
39 Ta ni̱yaꞌa loꞌo ki̱vi̱, ta ke̱e ñáMaría, nómi̱ ñá kua̱ꞌa̱n ñá ñoo ña nákaa̱ ma̱ꞌñó yuku̱ estado Judea.
39 Alguns dias depois, Maria se aprontou e foi depressa para uma cidade que ficava na região montanhosa da Judeia.
40 Ta ni̱xaa̱ ñáMaría, ta ni̱ki̱ꞌvi ñá veꞌe ta̱Zacarías, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá to̱ꞌon chindeé ñá ñáElisabet.
40 Entrou na casa de Zacarias e cumprimentou Isabel.
41 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ñáElisabet ña chi̱ndeé ñáMaría, ta ka̱ndeta sa̱ꞌya ñá ti̱xin ñá, ta Níma̱ Ndios ki̱xaa̱ ña, ta sa̱kutú ña níma̱ ñáElisabet xíꞌin ndee̱ Ndios.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança se mexeu na barriga dela. Então, cheia do poder do Espírito Santo,
42 Ta xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ñá ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ñáMaría, káchí ñá saá:
42 Isabel disse bem alto: — Você é a mais abençoada de todas as mulheres, e a criança que você vai ter é abençoada também!
43 Ta, ¡nda̱chun Ndios ke̱ꞌé ra ñava̱ꞌa xíꞌin i̱ ña ta̱xi ra ki̱xaa̱ ún koto ún yi̱ꞌi̱! ¡Yu kúu yi̱ꞌi̱, ta va̱xi ún koto ún yi̱ꞌi̱! Chi yóꞌó kúu siꞌí ta̱Káꞌno no̱o̱ i̱.
43 Quem sou eu para que a mãe do meu Senhor venha me visitar?!
44 Xi̱ni̱ so̱ꞌo i̱ to̱ꞌon chi̱ndeé ún yi̱ꞌi̱, ta saá sa̱ꞌya i̱ ka̱ndeta ra ti̱xin i̱ chi kúsii̱ ní ini ra.
44 Quando ouvi você me cumprimentar, a criança ficou alegre e se mexeu dentro da minha barriga.
45 Ta nákaa̱ ñasi̱i̱ níma̱ ún, chi kándixa ún Ndios ña kasa ndivi ra ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ún ―káchí ñáElisabet xíꞌin ñáMaría.
45 Você é abençoada, pois acredita que vai acontecer o que o Senhor lhe disse.
46 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñáMaría saá:
46 Então Maria disse:
47 Kúsii̱ ní ini i̱ chi Ndios sa̱ka̱ku ra yi̱ꞌi̱.
47 — A minha alma anuncia a grandeza do Senhor. O meu espírito está alegre por causa de Deus, o meu Salvador.
48 Ndios ndáa ra yi̱ꞌi̱, vará ndasaá kuiti ñándáꞌví ñá kísa chiño no̱o̱ ra kúu i̱.
48 Pois ele lembrou de mim, sua humilde De agora em diante todos vão me chamar de mulher abençoada,
49 Saá chi Ndios ta̱ kómí ndee̱ káꞌno, ke̱ꞌé ra kua̱ꞌa̱ ní ñava̱ꞌa xíꞌin i̱.
49 porque o Deus Poderoso fez grandes coisas por mim. O seu nome é santo,
50 Ta ki̱vi̱ vitin xíꞌin ki̱vi̱ ña va̱xi Ndios kúndáꞌví ini ra xíni ra ni̱vi na kísa to̱ꞌó ñaꞌá.
50 e ele mostra a sua bondade a todos os que o em todas as
51 Ndios xíꞌin ndee̱ mi̱i ra ki̱sa ndivi ra kua̱ꞌa̱ ní chiño náꞌno.
51 Deus levanta a sua mão poderosa e derrota os orgulhosos com todos os planos deles.
52 Ta Ndios sa̱noo ra nda̱ ni̱no̱ ni̱vi nanáꞌno ñoyívi yóꞌo, na kúu na ña̱ꞌa ní ini,
52 Derruba dos seus tronos reis poderosos e põe os humildes em altas posições.
53 Ndios ta̱xi ra kua̱ꞌa̱ ní ñaxíxi ndaꞌa̱ ni̱vi nandáꞌví na xíꞌi̱ so̱ko,
53 Dá fartura aos que têm fome e manda os ricos embora com as mãos vazias. que fez aos nossos antepassados e ajudou o povo de Israel, seu servo. Lembrou de mostrar a sua bondade a Abraão e a todos os seus descendentes, para sempre.
54 Ndios chi̱ndeé ra naIsrael,
54 — ausente —
55 chi saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin xi̱i̱ síkuá yó ta̱Abraham, ta xíꞌin ndiꞌi sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱yóꞌo.
55 — ausente —
56 Ta saá ni̱ndo̱o ñá, ni̱xi̱yo ñá xíꞌin ñáElisabet u̱ni̱ yo̱o̱, ta ke̱e ñá kua̱noꞌo̱ ñá.
56 Maria ficou mais ou menos três meses com Isabel e depois voltou para casa.
57 Tá xa ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ kaku sa̱ꞌya ñáElisabet, ta ka̱ku ñii ta̱a loꞌo.
57 Chegou o tempo de Isabel ter a criança, e ela deu à luz um menino.
58 Ta saá ku̱nda̱a̱ ini naveꞌe ñá xíꞌin na xíni̱ táꞌan xíꞌin ñá ndí Ndios ke̱ꞌé ñava̱ꞌa xíꞌin ñá ña ka̱ku sa̱ꞌya ñá. Ta saá kúsii̱ ní ini ndiꞌi na xíꞌin ñá.
58 Os vizinhos e parentes ouviram falar da grande bondade do Senhor para com Isabel, e todos ficaram alegres com ela.
59 Ta ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ o̱na̱ ka̱ku tikuáꞌá loꞌo yóꞌo, ta ki̱sa ndivi na costumbre na̱ní ña circuncisión xíꞌin ra ña kóni kachí xáꞌnda na loꞌo ñii̱ si̱ni̱ ñate̱e ra. Ta kóni na sakunaní na ra Zacarías, chi saá na̱ní yivá ra.
59 Quando o menino estava com oito dias, vieram circuncidá-lo e queriam lhe dar o nome do pai, isto é, Zacarias.
60 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n siꞌí ra ñáElisabet, káchí ñá saá:
60 Mas a sua mãe disse: — Não. O nome dele vai ser João.
61 Ta nda̱kuii̱n na, káchí na:
61 Então disseram: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Ta sa̱náꞌa ndaꞌa̱ na no̱o̱ yivá ra ndasaá kóni ra kunaní sa̱ꞌya ra.
62 Aí fizeram sinais ao pai, perguntando que nome ele queria pôr no menino.
63 Ta saá ndu̱kú ra ñii vi̱ti̱ no̱o̱ na, ta ta̱a ra ki̱vi̱ no̱o̱ tón vi̱ti̱ yóꞌo: “Kunaní ra Juan.” Ta na̱kaꞌnda ini ndiꞌi na.
63 Zacarias pediu uma tabuinha de escrever e escreveu: “O nome dele é João.” E todos ficaram muito admirados.
64 Ta saá xa̱ndi̱ko̱n ta̱Zacarías ki̱xáꞌá kúchiño ka̱ꞌa̱n ra, ta kísa káꞌno ra Ndios.
64 Nesse momento Zacarias pôde falar novamente e começou a louvar a Deus.
65 Ta ndiꞌi ni̱vi na ndóo yóꞌo na̱kaꞌnda ini na, ta ki̱xáꞌá na sákui̱ta̱ níꞌnó na to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo ndiꞌi saá ñoo ña ñóꞌo yuku̱ estado Judea.
65 Os vizinhos ficaram com muito medo, e as notícias dessas coisas se espalharam por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Ta ndiꞌi ni̱vi na xi̱ni̱ so̱ꞌo ña ndo̱ꞌo ta̱Zacarías, xáni ini na xa̱ꞌa̱ ña, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon táꞌan na, káchí na saá:
66 Todos os que ouviam essas coisas e pensavam nelas perguntavam: — O que será que esse menino vai ser? Pois, de fato, o poder do Senhor estava com ele.
67 Ta Níma̱ Ndios sa̱kutú ña ini ta̱Zacarías xíꞌin ndee̱ Ndios, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, começou a profetizar . Ele disse:
68 Ná kasa káꞌno yó Ndios, ta̱ xáꞌnda chiño no̱o̱ mi̱i yó naIsrael,
68 — Louvemos o Senhor, o Deus de Israel, pois ele veio ajudar o seu povo e lhe dar a liberdade.
69 Ta ti̱ꞌví ra ñii ta̱a ta̱ndeé ní, ta kixaa̱ ra saka̱ku ra mi̱i yó.
69 Enviou para nós um poderoso Salvador, aquele que é descendente do seu
70 Saá yóo ña ki̱ndo̱o Ndios xíꞌin naxi̱i̱ síkuá yó naIsrael, chi Ndios ta̱xi ra to̱ꞌon ra ndaꞌa̱ naprofeta ña ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso na kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá, ka̱chí na saá:
70 Faz muito tempo que Deus disse isso por meio dos seus santos
71 Ndios saka̱ku ra mi̱i yó no̱o̱ na sáa̱ ini xíni yó, ta saka̱ku ra mi̱i yó no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi na o̱n xi̱in koni yó.
71 Ele prometeu nos salvar dos nossos inimigos e nos livrar do poder de todos os que nos odeiam.
72 Xi̱na̱ꞌá ku̱ndáꞌví ini Ndios xi̱ni ra naxi̱i̱ síkuá yó,
72 Disse que ia mostrar a sua bondade aos nossos antepassados e lembrar da sua santa ao nosso antepassado Abraão; prometeu que nos livraria dos nossos inimigos e que ia nos deixar servi-lo sem medo,
73 Ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios xíꞌin xi̱i̱ síkuá yó ta̱Abraham
73 — ausente —
74 ña ndixa saka̱ku ra mi̱i yó no̱o̱ ni̱vi na sáa̱ ini xíni yó,
74 — ausente —
75 Ta kuu yó ni̱vi na nda̱kú ini, na nataxi xíꞌin mi̱i no̱o̱ Ndios, saá kasa ndivi yó chiño no̱o̱ ra ndiꞌi saá ki̱vi̱ ña kutaku̱ yó,
75 para que sejamos somente dele e façamos o que ele quer em todos os dias da nossa vida.
76 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin tikuáꞌá loꞌo sa̱ꞌya ra, káchí ra saá:
76 E você, menino, será chamado de profeta do Deus Altíssimo e irá adiante do Senhor a fim de preparar o caminho para ele.
77 Ta sanáꞌa ún ni̱vi ndasaá koo ña saka̱ku Ndios ni̱vi na ndíko̱n ñaꞌá,
77 Você anunciará ao povo de Deus a salvação que virá por meio do perdão dos pecados deles.
78 Sandoo ra ndiꞌi kua̱chi yó chi Ndios kúu ra ta̱ káꞌno ní ini.
78 Pois o nosso Deus é misericordioso e bondoso. Ele fará brilhar sobre nós a sua luz
79 Saá chi keꞌé ra ña nayeꞌe ñoꞌo̱ no̱o̱ ni̱vi na xíka yichi̱ naa no̱o̱ yóo ña o̱n váꞌa,
79 e do céu iluminará todos os que vivem na escuridão da sombra da morte, para guiar os nossos passos no caminho da paz.
80 Ta saá ta̱loꞌo ta̱Juan yóꞌo xa̱ꞌno ra, ta ndu̱u ra ñii ta̱káꞌno xíꞌin ndee̱ Níma̱ Ndios. Ta ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra, ta táku̱ ra yuku̱ yi̱chí ta̱nda̱ ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ ki̱xáꞌá ra káꞌa̱n ndoso ra to̱ꞌon Ndios no̱o̱ nañoo mi̱i ra naIsrael.
80 O menino cresceu e ficou forte de espírito. E viveu no deserto até o dia em que apareceu diante do povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.