Lucas 1
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs ARIB
1 “Tata Teófilo, xa kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ni̱taa na xa̱ꞌa̱ ña ndixa ke̱ꞌé Jesucristo xíꞌin yó.
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Ta ñii ki̱ꞌva nda̱tán yóo to̱ꞌon ña sa̱náꞌa na xi̱ndiko̱n sa̱ta̱ ra, saá yóo ña ni̱taa na. Ta̱nda̱ ki̱vi̱ ki̱xáꞌá Jesucristo kísa chiño ra ñoyívi yóꞌo, xi̱ni na ña ke̱ꞌé ra, ta xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña sa̱náꞌa ra, ta nayóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso na to̱ꞌon ra.
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ta saá tuku yi̱ꞌi̱ xa sa̱kuáꞌá va̱ꞌa i̱ ndiꞌi ña ke̱ꞌé ra xíꞌin ndiꞌi ña sa̱náꞌa ra nda̱ ki̱vi̱ ki̱xaa̱ ra ñoyívi yóꞌo. Ta xáni si̱ni̱ i̱ va̱ꞌa ná taa i̱ to̱ꞌon ña nda̱a̱ yóꞌo, nda̱tán ni̱xi̱yo ña, ta tiꞌví i̱ tutu yóꞌo xaa̱ ña ndaꞌa̱ ún, Teófilo ta̱ to̱ꞌó.
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 Ta saá kunda̱a̱ va̱ꞌa ini ún ñanda̱a̱ kúu ña xa sa̱náꞌa na yóꞌó xa̱ꞌa̱ Jesucristo”, káchí ta̱Lucas xíꞌin ta̱Teófilo.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Ki̱vi̱ ta̱rey Herodes xáꞌnda chiño ra no̱o̱ nañoo estado Judea, ni̱xi̱yo ñii su̱tu̱ na̱ní ra Zacarías. Ta̱yóꞌo kúu ñii ta̱ nátaꞌan xíꞌin ñii tiꞌvi su̱tu̱, ta ki̱vi̱ tiꞌvi nasu̱tu̱ yóꞌo na̱ní Abías. Ñásíꞌí ta̱Zacarías yóꞌo na̱ní ñá Elisabet, ta mi̱i ra xíꞌin ñásíꞌí ra kúu nasa̱ꞌya ñani síkuá ta̱su̱tu̱ Aarón.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Ta̱Zacarías xíꞌin ñásíꞌí ra ñáElisabet ni̱vi nanda̱a̱ kúu na no̱o̱ Ndios, ta kándixa ndiꞌi na ña xáꞌnda chiño Ndios, ta inka̱ ni̱vi ni̱‑kuchiño naníꞌi na to̱ꞌon ña ka̱ꞌa̱n o̱n váꞌa na xa̱ꞌa̱ ta̱Zacarías xíꞌin ñásíꞌí ra.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Ta o̱n ko̱ó sa̱ꞌya na, chi ñánóma kúu ñáElisabet, ta ñáyóꞌo xíꞌin yii̱ ñá na xi̱kua̱ꞌa̱ ní kúu na.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 Ta saá ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ nasu̱tu̱ natáꞌan ta̱Zacarías ki̱xaa̱ na kasa chiño na no̱o̱ Ndios veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ña nákaa̱ ñoo Jerusalén.
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Chi̱kaa̱ na ndati̱ xíꞌin yu̱u̱ válí chi saá kéꞌé na ña koto na yukú chiño kukomí ñii ñii su̱tu̱. Ta saá ke̱ta ña ta̱Zacarías ni̱niꞌi ra chiño ña ki̱ꞌvi ra Cuarto Yi̱i̱ ña nákaa̱ ini veꞌe ño̱ꞌo yóꞌo, ta kaꞌmi ra xuxa va̱ꞌa ña ndóso no̱o̱ mesa tón yi̱i̱.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Ki̱vi̱ ni̱ki̱ꞌvi ta̱Zacarías Cuarto Yi̱i̱ ña kaꞌmi ra xuxa va̱ꞌa no̱o̱ Ndios, ta ndiꞌi ni̱vi ndóo na ndáti na ke̱ꞌe ña kúu yéꞌé veꞌe ño̱ꞌo, ta káꞌa̱n na xíꞌin Ndios.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Ta saá ñii ángel ki̱xi no̱o̱ Ndios ki̱xaa̱ ña no̱o̱ ta̱Zacarías, ñíndichi ña sii̱n kuaꞌá mesa tón yi̱i̱ no̱o̱ xíxi̱ xuxa va̱ꞌa.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Ta xi̱ni ra ñaángel, ta ki̱xáꞌá ndíꞌi ní ini ra, ta yíꞌví ní ra.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ñaángel xíꞌin ra:
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Ki̱vi̱ kaku sa̱ꞌya ndó, ta kusii̱ ní ini ndóꞌó. Ta kusii̱ ní ini inka̱ ni̱vi ki̱vi̱ kaku ra,
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 chi no̱o̱ Ndios sa̱ꞌya ndó kuu ra ñii ta̱a ta̱ káꞌno. Ta nda̱ ñii ki̱vi̱ o̱n koꞌo ra vino, ni o̱n koꞌo ra inka̱ nduta̱ tá sáxíini ni̱vi. Ta̱nda̱ ki̱vi̱ kixáꞌá ra kunakaa̱ ra ti̱xin siꞌí ra, ta chútú níma̱ ra xíꞌin ñandee̱ Níma̱ Ndios.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Ta saá chindeé ra kua̱ꞌa̱ ní naIsrael sanandikó ra níma̱ na ña ko̱ꞌo̱n na yichi̱ Ndios.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Nda̱tán ñii ki̱ꞌva ni̱xi̱yo ndee̱ Níma̱ Ndios xíꞌin ta̱profeta Elías xi̱na̱ꞌá, saá koo Níma̱ Ndios xíꞌin sa̱ꞌya ndó yóꞌo. Ta kukomí ra yichi̱ ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ni̱vi ña nakutáꞌan va̱ꞌa na kúu yivá xíꞌin sa̱ꞌya na. Ta chindeé ra ni̱vi na o̱n xi̱in koni̱ so̱ꞌo ña nduu na ni̱vi na va̱ꞌa kandixa Ndios. Saá sa̱ꞌya ndó yóꞌo chindeé ra naIsrael ña koo tiꞌva na nakiꞌin na Ta̱a ta̱Káꞌno no̱o̱ yó ―káchí ñaángel xíꞌin ta̱Zacarías.
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Ta nda̱kuii̱n ta̱Zacarías, ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ñaángel, káchí ra saá:
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Ta nda̱kuii̱n ñaángel, ni̱ka̱ꞌa̱n ña xíꞌin ta̱Zacarías.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Ta vitin xa̱ꞌa̱ ña o̱n vása ní‑kandixa ún to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ún, o̱n kuchiño ka̱ ka̱ꞌa̱n ún nda̱ ñii to̱ꞌon nda̱ kixaa̱ ki̱vi̱ kundivi to̱ꞌon yóꞌo. Ta ndixa va̱xi ñii ki̱vi̱ ña kundivi ndiꞌi ña ni̱ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ún ―káchí ñaángel xíꞌin ta̱Zacarías.
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Ta ni̱vi na ndóo ndáti ke̱ꞌe, káꞌa̱n xíꞌin táꞌan na ña kuáchi̱ ní ta̱Zacarías, ta ki̱xáꞌá na ndíꞌi ní ini na xa̱ꞌa̱ ra.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Ta saá ke̱ta ta̱Zacarías, ta ni̱‑kuchiño ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na. Ta ku̱nda̱a̱ ini na ndí Ndios ti̱ꞌví ra ñii ña ni̱ti̱vi no̱o̱ ta̱yóꞌo ini Cuarto Yi̱i̱ veꞌe ño̱ꞌo. Ña̱kán kía̱ ni̱‑kuchiño ka̱ꞌa̱n ka̱ ra xíꞌin na, nda̱ sánáꞌa kuiti ra xíꞌin ndaꞌa̱ ra. San Lucas 1:5-25|src="CN01603bLk1.23.tif" size="col" loc="Lk1.23" ref="1:22"
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Ta ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ ndi̱ꞌi ki̱sa chiño ta̱Zacarías veꞌe ño̱ꞌo, ta kua̱noꞌo̱ ra.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Ta saá ni̱yaꞌa loꞌo ki̱vi̱, ta ñásíꞌí ra ñáElisabet ni̱ke̱e sa̱ꞌya ñá. Ta ni̱xi̱yo ñá o̱ꞌo̱n yo̱o̱ ini veꞌe ñá, ta nda̱ loꞌo o̱n vása ní‑keta ñá. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá, ka̱chí ñá saá:
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 “Ndios ke̱ꞌé ra ñava̱ꞌa xíꞌin i̱, xa ni̱taxi ra ñii ñato̱ꞌó káꞌno ndaꞌa̱ i̱ chi vitin koo ñii sa̱ꞌya i̱, ta ki̱ndaa ra ña kúkaꞌan no̱o̱ i̱ no̱o̱ ni̱vi”, ka̱chí ñá.
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Xa i̱ño̱ yo̱o̱ ñóꞌo sa̱ꞌya ñáElisabet ta saá ti̱ꞌví Ndios ñaángel Gabriel kua̱ꞌa̱n ña ñoo Nazaret, ña nákaa̱ estado Galilea.
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Kua̱ꞌa̱n ña koto ña ñii ñákuáa̱n loꞌo na̱ní ñá María, ñá ta̱ꞌán to̱nda̱a nda̱ ñii ta̱a kúu ñá. Ta xa ndási̱ ña tonda̱ꞌa̱ ñá xíꞌin ñii ta̱a na̱ní ra José, sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱rey David kúu ra.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Ta ni̱xaa̱ ñaángel no̱o̱ ñáMaría yóꞌo ta chi̱ndeé ñaꞌá ña, ni̱ka̱ꞌa̱n ña, káchí ña saá:
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Ta ñáMaría xi̱ni ñá ñaángel yóꞌo, ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ñá to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ña, ta ki̱xáꞌá ndíꞌi ní ini ñá, xáni si̱ni̱ ñá: “¿Nda̱chun ni̱ka̱ꞌa̱n ñaángel to̱ꞌon yóꞌo xíꞌin yó?”
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Ta saá káꞌa̱n ka̱ ñaángel xíꞌin ñá:
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Ta vitin ke̱e sa̱ꞌya ún, ta ki̱vi̱ kaku ta̱loꞌo sa̱ꞌya ún, ta chinóo ún ki̱vi̱ ra kunaní ra Jesús.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Ta kuu ra ta̱a ta̱ káꞌno, ta sakunaní na ra Sa̱ꞌya Ndios ta̱Káꞌno, ta Ndios taxi ra ña kuu ta̱yóꞌo ta̱rey káꞌno. Nda̱tán ni̱xi̱yo xi̱i̱ síkuá ra ta̱rey David, saá koo ra.
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 Ta kaꞌnda chiño ra no̱o̱ naIsrael, ta nda̱ ñii ki̱vi̱ o̱n ndiꞌi xa̱ꞌa̱ ndee̱ ra, ta kuu ra ta̱rey ndiꞌi saá ki̱vi̱ ña va̱xi ―káchí ñaángel xíꞌin ñáMaría.
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Ta saá nda̱kuii̱n ñáMaría:
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Ta nda̱kuii̱n ñaángel:
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Ta ñáveꞌe ún ñáElisabet xa ñóꞌo sa̱ꞌya ñá. Vará ñáxi̱kua̱ꞌa̱ ní kúu ñá, ta o̱n ki̱ví koo sa̱ꞌya ñá, káchí ni̱vi, ta vitin xa i̱ño̱ yo̱o̱ ñóꞌo sa̱ꞌya ñá.
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Saá chi Ndios kúchiño ra kasa ndivi ra ndiꞌi chiño, o̱n ko̱ó nda̱ ñii chiño ña yo̱ꞌvi̱ no̱o̱ Ndios ―káchí ñaángel xíꞌin ñáMaría.
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Ta nda̱kuii̱n ñáMaría, káchí ñá saá:
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Ta ni̱yaꞌa loꞌo ki̱vi̱, ta ke̱e ñáMaría, nómi̱ ñá kua̱ꞌa̱n ñá ñoo ña nákaa̱ ma̱ꞌñó yuku̱ estado Judea.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Ta ni̱xaa̱ ñáMaría, ta ni̱ki̱ꞌvi ñá veꞌe ta̱Zacarías, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá to̱ꞌon chindeé ñá ñáElisabet.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ñáElisabet ña chi̱ndeé ñáMaría, ta ka̱ndeta sa̱ꞌya ñá ti̱xin ñá, ta Níma̱ Ndios ki̱xaa̱ ña, ta sa̱kutú ña níma̱ ñáElisabet xíꞌin ndee̱ Ndios.
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 Ta xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ñá ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ñáMaría, káchí ñá saá:
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 Ta, ¡nda̱chun Ndios ke̱ꞌé ra ñava̱ꞌa xíꞌin i̱ ña ta̱xi ra ki̱xaa̱ ún koto ún yi̱ꞌi̱! ¡Yu kúu yi̱ꞌi̱, ta va̱xi ún koto ún yi̱ꞌi̱! Chi yóꞌó kúu siꞌí ta̱Káꞌno no̱o̱ i̱.
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Xi̱ni̱ so̱ꞌo i̱ to̱ꞌon chi̱ndeé ún yi̱ꞌi̱, ta saá sa̱ꞌya i̱ ka̱ndeta ra ti̱xin i̱ chi kúsii̱ ní ini ra.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Ta nákaa̱ ñasi̱i̱ níma̱ ún, chi kándixa ún Ndios ña kasa ndivi ra ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ún ―káchí ñáElisabet xíꞌin ñáMaría.
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñáMaría saá:
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Kúsii̱ ní ini i̱ chi Ndios sa̱ka̱ku ra yi̱ꞌi̱.
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 Ndios ndáa ra yi̱ꞌi̱, vará ndasaá kuiti ñándáꞌví ñá kísa chiño no̱o̱ ra kúu i̱.
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 Saá chi Ndios ta̱ kómí ndee̱ káꞌno, ke̱ꞌé ra kua̱ꞌa̱ ní ñava̱ꞌa xíꞌin i̱.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Ta ki̱vi̱ vitin xíꞌin ki̱vi̱ ña va̱xi Ndios kúndáꞌví ini ra xíni ra ni̱vi na kísa to̱ꞌó ñaꞌá.
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Ndios xíꞌin ndee̱ mi̱i ra ki̱sa ndivi ra kua̱ꞌa̱ ní chiño náꞌno.
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 Ta Ndios sa̱noo ra nda̱ ni̱no̱ ni̱vi nanáꞌno ñoyívi yóꞌo, na kúu na ña̱ꞌa ní ini,
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 Ndios ta̱xi ra kua̱ꞌa̱ ní ñaxíxi ndaꞌa̱ ni̱vi nandáꞌví na xíꞌi̱ so̱ko,
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 Ndios chi̱ndeé ra naIsrael,
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 chi saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin xi̱i̱ síkuá yó ta̱Abraham, ta xíꞌin ndiꞌi sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱yóꞌo.
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Ta saá ni̱ndo̱o ñá, ni̱xi̱yo ñá xíꞌin ñáElisabet u̱ni̱ yo̱o̱, ta ke̱e ñá kua̱noꞌo̱ ñá.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Tá xa ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ kaku sa̱ꞌya ñáElisabet, ta ka̱ku ñii ta̱a loꞌo.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Ta saá ku̱nda̱a̱ ini naveꞌe ñá xíꞌin na xíni̱ táꞌan xíꞌin ñá ndí Ndios ke̱ꞌé ñava̱ꞌa xíꞌin ñá ña ka̱ku sa̱ꞌya ñá. Ta saá kúsii̱ ní ini ndiꞌi na xíꞌin ñá.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Ta ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ o̱na̱ ka̱ku tikuáꞌá loꞌo yóꞌo, ta ki̱sa ndivi na costumbre na̱ní ña circuncisión xíꞌin ra ña kóni kachí xáꞌnda na loꞌo ñii̱ si̱ni̱ ñate̱e ra. Ta kóni na sakunaní na ra Zacarías, chi saá na̱ní yivá ra.
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n siꞌí ra ñáElisabet, káchí ñá saá:
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Ta nda̱kuii̱n na, káchí na:
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ta sa̱náꞌa ndaꞌa̱ na no̱o̱ yivá ra ndasaá kóni ra kunaní sa̱ꞌya ra.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Ta saá ndu̱kú ra ñii vi̱ti̱ no̱o̱ na, ta ta̱a ra ki̱vi̱ no̱o̱ tón vi̱ti̱ yóꞌo: “Kunaní ra Juan.” Ta na̱kaꞌnda ini ndiꞌi na.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Ta saá xa̱ndi̱ko̱n ta̱Zacarías ki̱xáꞌá kúchiño ka̱ꞌa̱n ra, ta kísa káꞌno ra Ndios.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Ta ndiꞌi ni̱vi na ndóo yóꞌo na̱kaꞌnda ini na, ta ki̱xáꞌá na sákui̱ta̱ níꞌnó na to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo ndiꞌi saá ñoo ña ñóꞌo yuku̱ estado Judea.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Ta ndiꞌi ni̱vi na xi̱ni̱ so̱ꞌo ña ndo̱ꞌo ta̱Zacarías, xáni ini na xa̱ꞌa̱ ña, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon táꞌan na, káchí na saá:
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Ta Níma̱ Ndios sa̱kutú ña ini ta̱Zacarías xíꞌin ndee̱ Ndios, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 Ná kasa káꞌno yó Ndios, ta̱ xáꞌnda chiño no̱o̱ mi̱i yó naIsrael,
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 Ta ti̱ꞌví ra ñii ta̱a ta̱ndeé ní, ta kixaa̱ ra saka̱ku ra mi̱i yó.
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 Saá yóo ña ki̱ndo̱o Ndios xíꞌin naxi̱i̱ síkuá yó naIsrael, chi Ndios ta̱xi ra to̱ꞌon ra ndaꞌa̱ naprofeta ña ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso na kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá, ka̱chí na saá:
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 Ndios saka̱ku ra mi̱i yó no̱o̱ na sáa̱ ini xíni yó, ta saka̱ku ra mi̱i yó no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi na o̱n xi̱in koni yó.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 Xi̱na̱ꞌá ku̱ndáꞌví ini Ndios xi̱ni ra naxi̱i̱ síkuá yó,
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 Ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios xíꞌin xi̱i̱ síkuá yó ta̱Abraham
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 ña ndixa saka̱ku ra mi̱i yó no̱o̱ ni̱vi na sáa̱ ini xíni yó,
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 Ta kuu yó ni̱vi na nda̱kú ini, na nataxi xíꞌin mi̱i no̱o̱ Ndios, saá kasa ndivi yó chiño no̱o̱ ra ndiꞌi saá ki̱vi̱ ña kutaku̱ yó,
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin tikuáꞌá loꞌo sa̱ꞌya ra, káchí ra saá:
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 Ta sanáꞌa ún ni̱vi ndasaá koo ña saka̱ku Ndios ni̱vi na ndíko̱n ñaꞌá,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Sandoo ra ndiꞌi kua̱chi yó chi Ndios kúu ra ta̱ káꞌno ní ini.
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 Saá chi keꞌé ra ña nayeꞌe ñoꞌo̱ no̱o̱ ni̱vi na xíka yichi̱ naa no̱o̱ yóo ña o̱n váꞌa,
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Ta saá ta̱loꞌo ta̱Juan yóꞌo xa̱ꞌno ra, ta ndu̱u ra ñii ta̱káꞌno xíꞌin ndee̱ Níma̱ Ndios. Ta ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra, ta táku̱ ra yuku̱ yi̱chí ta̱nda̱ ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ ki̱xáꞌá ra káꞌa̱n ndoso ra to̱ꞌon Ndios no̱o̱ nañoo mi̱i ra naIsrael.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.