Lucas 13
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs VC
1 Mi̱i ki̱vi̱ yóꞌo, sava ni̱vi ke̱e na kua̱ꞌa̱n na, ta ni̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús. Ta saá ki̱xáꞌá na káꞌa̱n na xíꞌin ra:
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káꞌa̱n ra xíꞌin na:
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 Óꞌon, o̱n si̱ví na o̱n váꞌa ní ka̱ ni̱‑xikuu na no̱o̱ inka̱ ni̱vi. Ta mi̱i ndó, tá o̱n xi̱in ndó nandikó ini ndó ta sandakoo ndó ña o̱n váꞌa kéꞌé ndó, ta saá tuku ndiꞌi xa̱ꞌa̱ ndóꞌó.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 ¿Yukía̱ xáni si̱ni̱ ndó xa̱ꞌa̱ xa̱ꞌo̱n u̱ni̱ ni̱vi na ni̱xiꞌi̱ chi na̱kava torre ñoo Siloé sa̱ta̱ na? ¿Án xáni ini ndó na ni̱xiꞌi̱ yóꞌo xi̱kuu na ni̱vi o̱n váꞌa ní ka̱ no̱o̱ inka̱ nañoo Jerusalén?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 Óꞌon, o̱n si̱ví saá. Ta ndóꞌó, tá o̱n xi̱in ndó nandikó ini ndó, ta sandakoo ndó ña o̱n váꞌa kéꞌé ndó, ta saá tuku ndiꞌi xa̱ꞌa̱ ndóꞌó ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Ta saá ta̱Jesús nda̱to̱ꞌon ra ñii cuento xíꞌin na xa̱ꞌa̱ ña sanáꞌa ra na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Ta saá ta̱a ta̱ xíꞌin yito̱n ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱a ta̱ ndáa ñoꞌo̱ ra: “Xa u̱ni̱ kui̱ya̱ va̱xi i̱ nándukú i̱ kui̱ꞌi ndaꞌa̱ tón yóꞌo, ta o̱n ko̱ó rí. ¿Nda̱chun kundichi ka̱ nó?, chi sándiꞌi i̱ xa̱ꞌa̱ ñoꞌo̱ i̱ xíꞌin nó. Va̱ꞌa kaꞌnda ún yito̱n yóꞌo”, káchí ta̱a ta̱ xíꞌin yito̱n yóꞌo.
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 Ta nda̱kuii̱n ta̱ ndáa ñoꞌo̱ ra, ni̱ka̱ꞌa̱n ra: “Tata, taxi ún ña kundichi nó inka̱ kui̱ya̱, ta kata tíkui̱ta̱ i̱ xa̱ꞌa̱ nó, ta taan i̱ siꞌví kiti̱ xa̱ꞌa̱ nó, ta saá koto yó án o̱n kóo kui̱ꞌi ndaꞌa̱ nó.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Tá o̱n kóo kui̱ꞌi koon ndaꞌa̱ nó, ta saá va̱ꞌa kaꞌnda yó nó”, káchí ra xíꞌin ra. Saá ndi̱ꞌi cuento loꞌo yóꞌo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Ñii ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée najudío, yóo ta̱Jesús ini veꞌe ño̱ꞌo sinagoga ta sánáꞌa ra ni̱vi.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 Ta yóo ñii ñaꞌa̱, ta xa̱ꞌo̱n u̱ni̱ kui̱ya̱ ndeé ndóꞌo ñá kue̱ꞌe̱. Saá chi níma̱ ndiva̱ꞌa tíin ñaꞌá, ta o̱n vása táxi ña nduu nda̱kú sa̱ta̱ ñá, ta xíꞌin ñandu̱xa̱ xíka toso ñá.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Tá xi̱ni ta̱Jesús ñáñaꞌa̱ ndeé ndóꞌo yóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá kixi ñá no̱o̱ ra, ta káchí ra siꞌa:
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Ta saá chi̱nóo ra ndaꞌa̱ ra sa̱ta̱ ñá, ta xa̱ndi̱ko̱n ndu̱u nda̱kú sa̱ta̱ ñá, ta ki̱xáꞌá ñá kísa káꞌno ñá Ndios.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Ta ta̱káꞌno no̱o̱ na veꞌe ño̱ꞌo sinagoga yóꞌo, sáa̱ ní ini ra xa̱ꞌa̱ ña sa̱ndaꞌa ta̱Jesús ñáyóꞌo, chi ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée najudío kúu ña, ta o̱n váꞌa kasa chiño ni̱vi ki̱vi̱ yóꞌo. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Ta saá nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Ta ñaꞌa̱ yóꞌo, ñii ki̱ꞌva kúu ñá sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Abraham nda̱tán kúu mi̱i yó, ta xa xa̱ꞌo̱n u̱ni̱ kui̱ya̱ ndeé ndóꞌo ñá xíꞌin kue̱ꞌe̱ ña kéꞌé ñandiva̱ꞌa Satanás xíꞌin ñá. Ta saá, ¿án o̱n váꞌa ndaxin i̱ ñá, ta saña kue̱ꞌe̱ ñá, vará ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée yó kúu ña? ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo nayóꞌo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús, ta saá kúkaꞌan no̱o̱ ndiꞌi na, ta ndeé ka̱ sáa̱ ini na xíni na ta̱Jesús. Ta inka̱ nañoo yóꞌo, kúsii̱ ní ini na xa̱ꞌa̱ ñava̱ꞌa ña náꞌno ke̱ꞌé ta̱Jesús xíꞌin na.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ka̱ ta̱Jesús xíꞌin ni̱vi, káchí ra saá:
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Nda̱tán yóo ñii ndiki̱n loꞌo mostaza, ña chi̱ꞌi ñii ta̱a ñoꞌo̱ ra, ta ndúta̱ yito̱n káꞌno, ta̱nda̱ va̱xi tísaa kísa va̱ꞌa rí ta̱ka̱ rí ndaꞌa̱ nó, saá yóo yichi̱ no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios ―káchí ra xíꞌin na.
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Saá tuku ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 Nda̱tán yóo levadura ña na̱saka ni̱vi xíꞌin yuxa̱n si̱ta̱ va̱ꞌa, saá yóo yichi̱ ña xáꞌnda chiño Ndios. Vará loꞌo ní levadura na̱saka ni̱vi xíꞌin u̱ni̱ koꞌndo náꞌno yuxa̱n harina, ta ku̱ndeé ña sa̱naño ña ndiꞌi yuxa̱n yóꞌo ―káchí ra xíꞌin na.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Ta kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús yichi̱ ñoo Jerusalén, ta yáꞌa ra ñoo válí xíꞌin ñoo náꞌno, ta sánáꞌa ra ni̱vi na ñii ñii ñoo no̱o̱ kua̱ꞌa̱n ra.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Ta saá ñii ta̱a ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús, káchí ra siꞌa:
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 ―Yéꞌé no̱o̱ ki̱ꞌvi ni̱vi yichi̱ Ndios táñó ní ña, ña̱kán xíni̱ ñóꞌó ndixa xaꞌa ndó ndee̱ ña ki̱ꞌvi ndó. Saá chi ki̱vi̱ ña va̱xi kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ndukú na ki̱ꞌvi na, ta o̱n kuchiño ka̱ ki̱ꞌvi na.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 Ñii ki̱vi̱ ta̱káꞌno nakasi ra yéꞌé, ta o̱n kuchiño ka̱ ki̱ꞌvi ndó. Tá kindo̱o ndó ke̱ꞌe ki̱vi̱ kán, ta kani ní ndó yéꞌé, ta kuaku ndáꞌví ndó no̱o̱ ra ña nakuiná ra yéꞌé ki̱ꞌvi ndó, ta saá ndakuii̱n ra: “O̱n vása xíni̱ i̱ ndóꞌó, ni o̱n vása xíni̱ i̱ mí ki̱xi ndó”, kachí ra xíꞌin ndó.
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 Ta saá ka̱ꞌa̱n ndó xíꞌin ra: “Xíni̱ ún ndi̱ꞌi̱, tata, chi xi̱xi ndi̱, ta xi̱ꞌi ndi̱ xíꞌin ún, ta ni̱xika ún ñoo ndi̱ sa̱náꞌa ún ndi̱”, kachí ndó xíꞌin ra.
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 Ta ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ndó: “Xa ni̱ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó ña o̱n vása xíni̱ i̱ míchí ki̱xi ndó. O̱n si̱ví na ndíko̱n yi̱ꞌi̱ kúu ndó, kutaꞌa ndó no̱o̱ i̱, chi na ndiva̱ꞌa kúu ndóꞌó”, kachí ra xíꞌin ndó.
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 Ta saá ko̱ꞌo̱n ndó no̱o̱ kuaku ní ndó, no̱o̱ ndeé ní xo̱ꞌvi̱ ndó, chi koni ndó ta̱Abraham xíꞌin ta̱Isaac, xíꞌin ta̱Jacob, xíꞌin ndiꞌi naprofeta na ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso to̱ꞌon Ndios xi̱na̱ꞌá, koto ndó ndóo na no̱o̱ yóo Ndios. Ta ndóꞌó, o̱n kívi ki̱ꞌvi ndó no̱o̱ yóo ra, ta ndo̱o ndó ke̱ꞌe.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Ta kixi ni̱vi na kee ndiꞌi saá xiiña ñoyívi yóꞌo nakutáꞌan na kuxu na viko̱ Ndios.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na kúu nasondíꞌí nduu na nano̱ó, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na kúu nano̱ó nduu na nasondíꞌí ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Ta mi̱i ki̱vi̱ yóꞌo, ki̱xaa̱ sava nafariseo no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Xíni̱ ñóꞌó ko̱ꞌo̱n i̱ ki̱vi̱ vitin xíꞌin ki̱vi̱ taa̱n xíꞌin ki̱vi̱ yi̱sa, ta saá xaa̱ i̱ ñoo Jerusalén. Saá chi nda̱ ñii naprofeta, o̱n váꞌa kivi̱ na inka̱ ñoo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 Saá ki̱xáꞌá ra káꞌa̱n ka̱ ra:
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Ña̱kán vitin Ndios sandakoo ra veꞌe ño̱ꞌo ndó, ta kuu vi̱chí ña ta ndu̱xu̱n ña. Ta ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, nañoo Jerusalén, o̱n koto ka̱ ndó yi̱ꞌi̱ nda̱ to̱nda̱a ki̱vi̱ ka̱ꞌa̱n ndó to̱ꞌon yóꞌo: “Ná keꞌé Ndios ñava̱ꞌa xíꞌin ta̱yóꞌo, ta̱a ta̱ ki̱xaa̱ xíꞌin nda̱yí Ndios”, kachí ndó xa̱ꞌa̱ i̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.