Lucas 13
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs BKJ
1 Mi̱i ki̱vi̱ yóꞌo, sava ni̱vi ke̱e na kua̱ꞌa̱n na, ta ni̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús. Ta saá ki̱xáꞌá na káꞌa̱n na xíꞌin ra:
1 Naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káꞌa̱n ra xíꞌin na:
2 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Pensais que esses galileus, porque padeceram tais coisas, eram mais pecadores que os demais galileus?
3 Óꞌon, o̱n si̱ví na o̱n váꞌa ní ka̱ ni̱‑xikuu na no̱o̱ inka̱ ni̱vi. Ta mi̱i ndó, tá o̱n xi̱in ndó nandikó ini ndó ta sandakoo ndó ña o̱n váꞌa kéꞌé ndó, ta saá tuku ndiꞌi xa̱ꞌa̱ ndóꞌó.
3 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 ¿Yukía̱ xáni si̱ni̱ ndó xa̱ꞌa̱ xa̱ꞌo̱n u̱ni̱ ni̱vi na ni̱xiꞌi̱ chi na̱kava torre ñoo Siloé sa̱ta̱ na? ¿Án xáni ini ndó na ni̱xiꞌi̱ yóꞌo xi̱kuu na ni̱vi o̱n váꞌa ní ka̱ no̱o̱ inka̱ nañoo Jerusalén?
4 Ou aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, pensais que foram maiores pecadores do que todos os homens que habitavam em Jerusalém?
5 Óꞌon, o̱n si̱ví saá. Ta ndóꞌó, tá o̱n xi̱in ndó nandikó ini ndó, ta sandakoo ndó ña o̱n váꞌa kéꞌé ndó, ta saá tuku ndiꞌi xa̱ꞌa̱ ndóꞌó ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
5 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Ta saá ta̱Jesús nda̱to̱ꞌon ra ñii cuento xíꞌin na xa̱ꞌa̱ ña sanáꞌa ra na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
6 Ele também falava esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; ele foi buscar fruto nela, e não o achou.
7 Ta saá ta̱a ta̱ xíꞌin yito̱n ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱a ta̱ ndáa ñoꞌo̱ ra: “Xa u̱ni̱ kui̱ya̱ va̱xi i̱ nándukú i̱ kui̱ꞌi ndaꞌa̱ tón yóꞌo, ta o̱n ko̱ó rí. ¿Nda̱chun kundichi ka̱ nó?, chi sándiꞌi i̱ xa̱ꞌa̱ ñoꞌo̱ i̱ xíꞌin nó. Va̱ꞌa kaꞌnda ún yito̱n yóꞌo”, káchí ta̱a ta̱ xíꞌin yito̱n yóꞌo.
7 Então, ele disse ao vinhateiro: Eis que há três anos eu venho buscar fruto nesta figueira e não o acho; corta-a. Por que ela ocupa inutilmente a terra?
8 Ta nda̱kuii̱n ta̱ ndáa ñoꞌo̱ ra, ni̱ka̱ꞌa̱n ra: “Tata, taxi ún ña kundichi nó inka̱ kui̱ya̱, ta kata tíkui̱ta̱ i̱ xa̱ꞌa̱ nó, ta taan i̱ siꞌví kiti̱ xa̱ꞌa̱ nó, ta saá koto yó án o̱n kóo kui̱ꞌi ndaꞌa̱ nó.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a também este ano, até que eu cave em seu redor e a esterque;
9 Tá o̱n kóo kui̱ꞌi koon ndaꞌa̱ nó, ta saá va̱ꞌa kaꞌnda yó nó”, káchí ra xíꞌin ra. Saá ndi̱ꞌi cuento loꞌo yóꞌo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
9 e, se der fruto, bem; se não, então depois tu a cortarás.
10 Ñii ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée najudío, yóo ta̱Jesús ini veꞌe ño̱ꞌo sinagoga ta sánáꞌa ra ni̱vi.
10 E ele ensinava em uma das sinagogas no shabat.
11 Ta yóo ñii ñaꞌa̱, ta xa̱ꞌo̱n u̱ni̱ kui̱ya̱ ndeé ndóꞌo ñá kue̱ꞌe̱. Saá chi níma̱ ndiva̱ꞌa tíin ñaꞌá, ta o̱n vása táxi ña nduu nda̱kú sa̱ta̱ ñá, ta xíꞌin ñandu̱xa̱ xíka toso ñá.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade fazia dezoito anos; e estava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Tá xi̱ni ta̱Jesús ñáñaꞌa̱ ndeé ndóꞌo yóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá kixi ñá no̱o̱ ra, ta káchí ra siꞌa:
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, tu estás liberta da tua enfermidade.
13 Ta saá chi̱nóo ra ndaꞌa̱ ra sa̱ta̱ ñá, ta xa̱ndi̱ko̱n ndu̱u nda̱kú sa̱ta̱ ñá, ta ki̱xáꞌá ñá kísa káꞌno ñá Ndios.
13 E ele impôs suas mãos sobre ela; e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Ta ta̱káꞌno no̱o̱ na veꞌe ño̱ꞌo sinagoga yóꞌo, sáa̱ ní ini ra xa̱ꞌa̱ ña sa̱ndaꞌa ta̱Jesús ñáyóꞌo, chi ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée najudío kúu ña, ta o̱n váꞌa kasa chiño ni̱vi ki̱vi̱ yóꞌo. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
14 E o governante da sinagoga respondeu com indignação, porque Jesus havia curado no dia do shabat, e disse à multidão: Seis dias há em que o homem deve trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia do shabat.
15 Ta saá nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
15 O Senhor respondeu-lhe, e disse: Hipócritas! No shabat não solta da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento, e não o leva para beber água?
16 Ta ñaꞌa̱ yóꞌo, ñii ki̱ꞌva kúu ñá sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Abraham nda̱tán kúu mi̱i yó, ta xa xa̱ꞌo̱n u̱ni̱ kui̱ya̱ ndeé ndóꞌo ñá xíꞌin kue̱ꞌe̱ ña kéꞌé ñandiva̱ꞌa Satanás xíꞌin ñá. Ta saá, ¿án o̱n váꞌa ndaxin i̱ ñá, ta saña kue̱ꞌe̱ ñá, vará ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée yó kúu ña? ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
16 E não devia esta mulher, sendo filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás havia prendido, ser solta desta prisão no dia do shabat?
17 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo nayóꞌo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús, ta saá kúkaꞌan no̱o̱ ndiꞌi na, ta ndeé ka̱ sáa̱ ini na xíni na ta̱Jesús. Ta inka̱ nañoo yóꞌo, kúsii̱ ní ini na xa̱ꞌa̱ ñava̱ꞌa ña náꞌno ke̱ꞌé ta̱Jesús xíꞌin na.
17 E, dizendo ele estas coisas, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ka̱ ta̱Jesús xíꞌin ni̱vi, káchí ra saá:
18 Então ele disse: A que é semelhante o reino de Deus, e a que eu devo comparar?
19 Nda̱tán yóo ñii ndiki̱n loꞌo mostaza, ña chi̱ꞌi ñii ta̱a ñoꞌo̱ ra, ta ndúta̱ yito̱n káꞌno, ta̱nda̱ va̱xi tísaa kísa va̱ꞌa rí ta̱ka̱ rí ndaꞌa̱ nó, saá yóo yichi̱ no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios ―káchí ra xíꞌin na.
19 É semelhante a um grão de semente de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore; e as aves do céu se aninharam em seus ramos.
20 Saá tuku ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
20 E ele disse outra vez: A que eu compararei o reino de Deus?
21 Nda̱tán yóo levadura ña na̱saka ni̱vi xíꞌin yuxa̱n si̱ta̱ va̱ꞌa, saá yóo yichi̱ ña xáꞌnda chiño Ndios. Vará loꞌo ní levadura na̱saka ni̱vi xíꞌin u̱ni̱ koꞌndo náꞌno yuxa̱n harina, ta ku̱ndeé ña sa̱naño ña ndiꞌi yuxa̱n yóꞌo ―káchí ra xíꞌin na.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas da refeição, até ficar tudo fermentado.
22 Ta kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús yichi̱ ñoo Jerusalén, ta yáꞌa ra ñoo válí xíꞌin ñoo náꞌno, ta sánáꞌa ra ni̱vi na ñii ñii ñoo no̱o̱ kua̱ꞌa̱n ra.
22 E ele percorria as cidades e as aldeias, ensinando e viajando em direção a Jerusalém.
23 Ta saá ñii ta̱a ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús, káchí ra siꞌa:
23 Então, disse-lhe um: Senhor, são poucos os que são salvos? E ele lhe disse:
24 ―Yéꞌé no̱o̱ ki̱ꞌvi ni̱vi yichi̱ Ndios táñó ní ña, ña̱kán xíni̱ ñóꞌó ndixa xaꞌa ndó ndee̱ ña ki̱ꞌvi ndó. Saá chi ki̱vi̱ ña va̱xi kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ndukú na ki̱ꞌvi na, ta o̱n kuchiño ka̱ ki̱ꞌvi na.
24 Esforçai-vos para entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não serão capazes.
25 Ñii ki̱vi̱ ta̱káꞌno nakasi ra yéꞌé, ta o̱n kuchiño ka̱ ki̱ꞌvi ndó. Tá kindo̱o ndó ke̱ꞌe ki̱vi̱ kán, ta kani ní ndó yéꞌé, ta kuaku ndáꞌví ndó no̱o̱ ra ña nakuiná ra yéꞌé ki̱ꞌvi ndó, ta saá ndakuii̱n ra: “O̱n vása xíni̱ i̱ ndóꞌó, ni o̱n vása xíni̱ i̱ mí ki̱xi ndó”, kachí ra xíꞌin ndó.
25 E uma vez que o dono da casa tiver levantado e fechado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; ele respondendo, vos dirá: Eu não sei de onde vós sois;
26 Ta saá ka̱ꞌa̱n ndó xíꞌin ra: “Xíni̱ ún ndi̱ꞌi̱, tata, chi xi̱xi ndi̱, ta xi̱ꞌi ndi̱ xíꞌin ún, ta ni̱xika ún ñoo ndi̱ sa̱náꞌa ún ndi̱”, kachí ndó xíꞌin ra.
26 então, começareis a dizer: Nós comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas.
27 Ta ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ndó: “Xa ni̱ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó ña o̱n vása xíni̱ i̱ míchí ki̱xi ndó. O̱n si̱ví na ndíko̱n yi̱ꞌi̱ kúu ndó, kutaꞌa ndó no̱o̱ i̱, chi na ndiva̱ꞌa kúu ndóꞌó”, kachí ra xíꞌin ndó.
27 Mas ele vos responderá: Digo-vos que eu não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, todos vós trabalhadores da iniquidade.
28 Ta saá ko̱ꞌo̱n ndó no̱o̱ kuaku ní ndó, no̱o̱ ndeé ní xo̱ꞌvi̱ ndó, chi koni ndó ta̱Abraham xíꞌin ta̱Isaac, xíꞌin ta̱Jacob, xíꞌin ndiꞌi naprofeta na ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso to̱ꞌon Ndios xi̱na̱ꞌá, koto ndó ndóo na no̱o̱ yóo Ndios. Ta ndóꞌó, o̱n kívi ki̱ꞌvi ndó no̱o̱ yóo ra, ta ndo̱o ndó ke̱ꞌe.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Ta kixi ni̱vi na kee ndiꞌi saá xiiña ñoyívi yóꞌo nakutáꞌan na kuxu na viko̱ Ndios.
29 E eles virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul e assentar-se-ão no reino de Deus.
30 Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na kúu nasondíꞌí nduu na nano̱ó, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na kúu nano̱ó nduu na nasondíꞌí ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
30 E eis que, há últimos que serão primeiros; e primeiros que serão últimos.
31 Ta mi̱i ki̱vi̱ yóꞌo, ki̱xaa̱ sava nafariseo no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
31 No mesmo dia vieram alguns fariseus e lhe disseram: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
32 E ele lhes disse: Ide e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e realizo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei aperfeiçoado.
33 Xíni̱ ñóꞌó ko̱ꞌo̱n i̱ ki̱vi̱ vitin xíꞌin ki̱vi̱ taa̱n xíꞌin ki̱vi̱ yi̱sa, ta saá xaa̱ i̱ ñoo Jerusalén. Saá chi nda̱ ñii naprofeta, o̱n váꞌa kivi̱ na inka̱ ñoo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
33 Todavia, eu devo caminhar hoje, amanhã e no dia seguinte; porque não pode um profeta perecer fora de Jerusalém.
34 Saá ki̱xáꞌá ra káꞌa̱n ka̱ ra:
34 Ó Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que a ti são enviados; quantas vezes eu quis ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e vós não quisestes!
35 Ña̱kán vitin Ndios sandakoo ra veꞌe ño̱ꞌo ndó, ta kuu vi̱chí ña ta ndu̱xu̱n ña. Ta ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, nañoo Jerusalén, o̱n koto ka̱ ndó yi̱ꞌi̱ nda̱ to̱nda̱a ki̱vi̱ ka̱ꞌa̱n ndó to̱ꞌon yóꞌo: “Ná keꞌé Ndios ñava̱ꞌa xíꞌin ta̱yóꞌo, ta̱a ta̱ ki̱xaa̱ xíꞌin nda̱yí Ndios”, kachí ndó xa̱ꞌa̱ i̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
35 Eis que a vossa casa vos é deixada desolada; e em verdade eu vos digo: Não me vereis até que venha o tempo em que direis: Bendito é o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.