Lucas 13
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT
1 Mi̱i ki̱vi̱ yóꞌo, sava ni̱vi ke̱e na kua̱ꞌa̱n na, ta ni̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús. Ta saá ki̱xáꞌá na káꞌa̱n na xíꞌin ra:
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káꞌa̱n ra xíꞌin na:
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 Óꞌon, o̱n si̱ví na o̱n váꞌa ní ka̱ ni̱‑xikuu na no̱o̱ inka̱ ni̱vi. Ta mi̱i ndó, tá o̱n xi̱in ndó nandikó ini ndó ta sandakoo ndó ña o̱n váꞌa kéꞌé ndó, ta saá tuku ndiꞌi xa̱ꞌa̱ ndóꞌó.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 ¿Yukía̱ xáni si̱ni̱ ndó xa̱ꞌa̱ xa̱ꞌo̱n u̱ni̱ ni̱vi na ni̱xiꞌi̱ chi na̱kava torre ñoo Siloé sa̱ta̱ na? ¿Án xáni ini ndó na ni̱xiꞌi̱ yóꞌo xi̱kuu na ni̱vi o̱n váꞌa ní ka̱ no̱o̱ inka̱ nañoo Jerusalén?
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 Óꞌon, o̱n si̱ví saá. Ta ndóꞌó, tá o̱n xi̱in ndó nandikó ini ndó, ta sandakoo ndó ña o̱n váꞌa kéꞌé ndó, ta saá tuku ndiꞌi xa̱ꞌa̱ ndóꞌó ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 Ta saá ta̱Jesús nda̱to̱ꞌon ra ñii cuento xíꞌin na xa̱ꞌa̱ ña sanáꞌa ra na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 Ta saá ta̱a ta̱ xíꞌin yito̱n ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱a ta̱ ndáa ñoꞌo̱ ra: “Xa u̱ni̱ kui̱ya̱ va̱xi i̱ nándukú i̱ kui̱ꞌi ndaꞌa̱ tón yóꞌo, ta o̱n ko̱ó rí. ¿Nda̱chun kundichi ka̱ nó?, chi sándiꞌi i̱ xa̱ꞌa̱ ñoꞌo̱ i̱ xíꞌin nó. Va̱ꞌa kaꞌnda ún yito̱n yóꞌo”, káchí ta̱a ta̱ xíꞌin yito̱n yóꞌo.
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 Ta nda̱kuii̱n ta̱ ndáa ñoꞌo̱ ra, ni̱ka̱ꞌa̱n ra: “Tata, taxi ún ña kundichi nó inka̱ kui̱ya̱, ta kata tíkui̱ta̱ i̱ xa̱ꞌa̱ nó, ta taan i̱ siꞌví kiti̱ xa̱ꞌa̱ nó, ta saá koto yó án o̱n kóo kui̱ꞌi ndaꞌa̱ nó.
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 Tá o̱n kóo kui̱ꞌi koon ndaꞌa̱ nó, ta saá va̱ꞌa kaꞌnda yó nó”, káchí ra xíꞌin ra. Saá ndi̱ꞌi cuento loꞌo yóꞌo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 Ñii ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée najudío, yóo ta̱Jesús ini veꞌe ño̱ꞌo sinagoga ta sánáꞌa ra ni̱vi.
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 Ta yóo ñii ñaꞌa̱, ta xa̱ꞌo̱n u̱ni̱ kui̱ya̱ ndeé ndóꞌo ñá kue̱ꞌe̱. Saá chi níma̱ ndiva̱ꞌa tíin ñaꞌá, ta o̱n vása táxi ña nduu nda̱kú sa̱ta̱ ñá, ta xíꞌin ñandu̱xa̱ xíka toso ñá.
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 Tá xi̱ni ta̱Jesús ñáñaꞌa̱ ndeé ndóꞌo yóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá kixi ñá no̱o̱ ra, ta káchí ra siꞌa:
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 Ta saá chi̱nóo ra ndaꞌa̱ ra sa̱ta̱ ñá, ta xa̱ndi̱ko̱n ndu̱u nda̱kú sa̱ta̱ ñá, ta ki̱xáꞌá ñá kísa káꞌno ñá Ndios.
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 Ta ta̱káꞌno no̱o̱ na veꞌe ño̱ꞌo sinagoga yóꞌo, sáa̱ ní ini ra xa̱ꞌa̱ ña sa̱ndaꞌa ta̱Jesús ñáyóꞌo, chi ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée najudío kúu ña, ta o̱n váꞌa kasa chiño ni̱vi ki̱vi̱ yóꞌo. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 Ta saá nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 Ta ñaꞌa̱ yóꞌo, ñii ki̱ꞌva kúu ñá sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Abraham nda̱tán kúu mi̱i yó, ta xa xa̱ꞌo̱n u̱ni̱ kui̱ya̱ ndeé ndóꞌo ñá xíꞌin kue̱ꞌe̱ ña kéꞌé ñandiva̱ꞌa Satanás xíꞌin ñá. Ta saá, ¿án o̱n váꞌa ndaxin i̱ ñá, ta saña kue̱ꞌe̱ ñá, vará ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée yó kúu ña? ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo nayóꞌo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús, ta saá kúkaꞌan no̱o̱ ndiꞌi na, ta ndeé ka̱ sáa̱ ini na xíni na ta̱Jesús. Ta inka̱ nañoo yóꞌo, kúsii̱ ní ini na xa̱ꞌa̱ ñava̱ꞌa ña náꞌno ke̱ꞌé ta̱Jesús xíꞌin na.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ka̱ ta̱Jesús xíꞌin ni̱vi, káchí ra saá:
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 Nda̱tán yóo ñii ndiki̱n loꞌo mostaza, ña chi̱ꞌi ñii ta̱a ñoꞌo̱ ra, ta ndúta̱ yito̱n káꞌno, ta̱nda̱ va̱xi tísaa kísa va̱ꞌa rí ta̱ka̱ rí ndaꞌa̱ nó, saá yóo yichi̱ no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios ―káchí ra xíꞌin na.
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 Saá tuku ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 Nda̱tán yóo levadura ña na̱saka ni̱vi xíꞌin yuxa̱n si̱ta̱ va̱ꞌa, saá yóo yichi̱ ña xáꞌnda chiño Ndios. Vará loꞌo ní levadura na̱saka ni̱vi xíꞌin u̱ni̱ koꞌndo náꞌno yuxa̱n harina, ta ku̱ndeé ña sa̱naño ña ndiꞌi yuxa̱n yóꞌo ―káchí ra xíꞌin na.
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 Ta kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús yichi̱ ñoo Jerusalén, ta yáꞌa ra ñoo válí xíꞌin ñoo náꞌno, ta sánáꞌa ra ni̱vi na ñii ñii ñoo no̱o̱ kua̱ꞌa̱n ra.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 Ta saá ñii ta̱a ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús, káchí ra siꞌa:
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 ―Yéꞌé no̱o̱ ki̱ꞌvi ni̱vi yichi̱ Ndios táñó ní ña, ña̱kán xíni̱ ñóꞌó ndixa xaꞌa ndó ndee̱ ña ki̱ꞌvi ndó. Saá chi ki̱vi̱ ña va̱xi kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ndukú na ki̱ꞌvi na, ta o̱n kuchiño ka̱ ki̱ꞌvi na.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 Ñii ki̱vi̱ ta̱káꞌno nakasi ra yéꞌé, ta o̱n kuchiño ka̱ ki̱ꞌvi ndó. Tá kindo̱o ndó ke̱ꞌe ki̱vi̱ kán, ta kani ní ndó yéꞌé, ta kuaku ndáꞌví ndó no̱o̱ ra ña nakuiná ra yéꞌé ki̱ꞌvi ndó, ta saá ndakuii̱n ra: “O̱n vása xíni̱ i̱ ndóꞌó, ni o̱n vása xíni̱ i̱ mí ki̱xi ndó”, kachí ra xíꞌin ndó.
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 Ta saá ka̱ꞌa̱n ndó xíꞌin ra: “Xíni̱ ún ndi̱ꞌi̱, tata, chi xi̱xi ndi̱, ta xi̱ꞌi ndi̱ xíꞌin ún, ta ni̱xika ún ñoo ndi̱ sa̱náꞌa ún ndi̱”, kachí ndó xíꞌin ra.
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 Ta ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ndó: “Xa ni̱ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó ña o̱n vása xíni̱ i̱ míchí ki̱xi ndó. O̱n si̱ví na ndíko̱n yi̱ꞌi̱ kúu ndó, kutaꞌa ndó no̱o̱ i̱, chi na ndiva̱ꞌa kúu ndóꞌó”, kachí ra xíꞌin ndó.
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 Ta saá ko̱ꞌo̱n ndó no̱o̱ kuaku ní ndó, no̱o̱ ndeé ní xo̱ꞌvi̱ ndó, chi koni ndó ta̱Abraham xíꞌin ta̱Isaac, xíꞌin ta̱Jacob, xíꞌin ndiꞌi naprofeta na ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso to̱ꞌon Ndios xi̱na̱ꞌá, koto ndó ndóo na no̱o̱ yóo Ndios. Ta ndóꞌó, o̱n kívi ki̱ꞌvi ndó no̱o̱ yóo ra, ta ndo̱o ndó ke̱ꞌe.
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 Ta kixi ni̱vi na kee ndiꞌi saá xiiña ñoyívi yóꞌo nakutáꞌan na kuxu na viko̱ Ndios.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na kúu nasondíꞌí nduu na nano̱ó, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na kúu nano̱ó nduu na nasondíꞌí ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 Ta mi̱i ki̱vi̱ yóꞌo, ki̱xaa̱ sava nafariseo no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 Xíni̱ ñóꞌó ko̱ꞌo̱n i̱ ki̱vi̱ vitin xíꞌin ki̱vi̱ taa̱n xíꞌin ki̱vi̱ yi̱sa, ta saá xaa̱ i̱ ñoo Jerusalén. Saá chi nda̱ ñii naprofeta, o̱n váꞌa kivi̱ na inka̱ ñoo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 Saá ki̱xáꞌá ra káꞌa̱n ka̱ ra:
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 Ña̱kán vitin Ndios sandakoo ra veꞌe ño̱ꞌo ndó, ta kuu vi̱chí ña ta ndu̱xu̱n ña. Ta ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, nañoo Jerusalén, o̱n koto ka̱ ndó yi̱ꞌi̱ nda̱ to̱nda̱a ki̱vi̱ ka̱ꞌa̱n ndó to̱ꞌon yóꞌo: “Ná keꞌé Ndios ñava̱ꞌa xíꞌin ta̱yóꞌo, ta̱a ta̱ ki̱xaa̱ xíꞌin nda̱yí Ndios”, kachí ndó xa̱ꞌa̱ i̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.