João 4
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NTLH
1 Nafariseo xi̱ni̱ so̱ꞌo na ndí kua̱ꞌa̱ ní ka̱ ni̱vi ndíko̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús vitin no̱o̱ ni̱vi na ndíko̱n sa̱ta̱ ta̱Juan, ta ta̱Jesús sákuchu ra kua̱ꞌa̱ ní ka̱ ni̱vi no̱o̱ ta̱Juan káchí na, káꞌa̱n na.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Ta o̱n si̱ví mi̱i ta̱Jesús kúu ta̱ sákuchu ni̱vi, chi naxíka xíꞌin ra kúu na sákuchu ni̱vi.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Ta ki̱vi̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Jesús ña káꞌa̱n ni̱vi saá xa̱ꞌa̱ ra, ta ke̱e ra ñoo estado Judea ta kua̱noꞌo̱ ra ñii ñoo estado Galilea.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ta saá ndu̱xa̱ xíni̱ ñóꞌó yaꞌa ra ma̱ꞌñó estado Samaria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Ta ni̱xaa̱ ra ñii ñoo na̱ní Sicar, ña nákaa̱ yatin no̱o̱ yóo ñoꞌo̱ ña ni̱taxi ta̱Jacob ndaꞌa̱ sa̱ꞌya ra ta̱José kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá ní.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Ta pozo ña ki̱sa va̱ꞌa ta̱Jacob kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá yóo ka̱ ña ñoo yóꞌo. Ta xa yatin tónda̱a ma̱ꞌñó ndiví kúu ña, ta ki̱xaa̱ ta̱Jesús no̱o̱ yóo pozo yóꞌo, ta kúnaa̱ ní ra, chi xíká ní ki̱xi ra, ta saá xi̱koo ra nakindée loꞌo ra.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Ta ki̱xaa̱ ñii ñaꞌa̱ ñáñoo Samaria ña tava ñá takuií pozo yóꞌo, ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá, káchí ra saá:
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Ta o̱n ko̱ó naxíka xíꞌin ta̱Jesús, chi kua̱ꞌa̱n na ñii ñoo yatin ña sata na ña kuxu na xíꞌin ra.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Ta nda̱kuii̱n ñáñaꞌa̱, ni̱ka̱ꞌa̱n ñá saá xíꞌin ta̱Jesús:
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Ta saá nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá:
10 Então Jesus disse:
11 Ta nda̱kuii̱n ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ni̱ka̱ꞌa̱n ñá, káchí ñá saá:
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 ¿Án káꞌno ka̱ ndee̱ kómí ún no̱o̱ ndee̱ ña xi̱komí xi̱i̱ síkuá yó ta̱Jacob?, chi ta̱Jacob sa̱ndakoo ra pozo yóꞌo xa̱ꞌa̱ ndi̱, na kúu sa̱ꞌya ñani síkuá ra, chi ta̱yóꞌo xíꞌin sa̱ꞌya ra xi̱ꞌi na takuií pozo yóꞌo kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá, ta ñii ki̱ꞌva saá xi̱ꞌi kiti̱ sa̱na̱ ndiꞌi na ―káchí ñá xíꞌin ta̱Jesús.
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Ta ta̱Jesús nda̱kuii̱n ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá:
13 Então Jesus disse:
14 Ta ndiꞌi ni̱vi na koꞌo takuií tá taxi i̱ ndaꞌa̱ na, nayóꞌo nda̱ ñii ki̱vi̱ o̱n yi̱chi̱ ka̱ na takuií. Saá chi takuií tá taxi i̱ koꞌo ni̱vi nduu rá ñii pozo káꞌno ní ini na, ta nda̱ ñii ki̱vi̱ o̱n ndoko takuií yóꞌo. Ta ni̱vi na koꞌo takuií tá taxi i̱ o̱n kivi̱ na, chi takuií tá taxi i̱ kómí rá ndee̱ ña taxi rá kutaku̱ ndinoꞌo ni̱vi ndiꞌi saá ki̱vi̱ ña va̱xi ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ñáñoo Samaria.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Ta nda̱kuii̱n ñá káchí ñá saá:
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Ta tuku nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá:
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Ta nda̱kuii̱n ñá, ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ra:
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 chi xa o̱ꞌo̱n ta̱a xi̱kuu yii̱ ún, ta ta̱a ta̱ yóo xíꞌin ún vitin o̱n si̱ví yii̱ ún kúu ra. Ñandixa kúu ña káꞌa̱n ún ndí o̱n ko̱ó yii̱ ún kómí ún, nana ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ñá.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Ta nda̱kuii̱n tuku ñá ni̱ka̱ꞌa̱n ñá:
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Ta vitin, tata, ¿yukía̱ káchí ún?, chi yuku̱ káꞌno xíto yó kaa̱ kúu xiiña no̱o̱ ni̱vi naxi̱i̱ síkuá ndi̱ ki̱sa káꞌno na Ndios, ta ndóꞌó najudío káchí ndó xíni̱ ñóꞌó kasa káꞌno yó Ndios veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ñoo Jerusalén ―káchí ñá xíꞌin ta̱Jesús.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá, káchí ra saá:
21 Jesus disse:
22 Vitin ndóꞌó, ni̱vi nañoo Samaria, xíꞌin ñanaa ini ndó kísa káꞌno ndó Ndios, chi o̱n ta̱ꞌán kunda̱a̱ ini ndó xa̱ꞌa̱ ra. Ta mi̱i ndi̱ najudío xíni̱ ndi̱ yu kúu Ndios ta̱a ta̱ kísa káꞌno ndi̱, chi Ndios chi̱tóni̱ ra ndí ti̱xin nañoo judío kixi ñii ta̱a ta̱ saka̱ku ni̱vi.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Xa yatin ní va̱xi ki̱vi̱, ta xa vitin kúu ki̱vi̱ ña ni̱vi na kúu na ndixa kasa káꞌno Yivá i̱ Ndios, nayóꞌo xíni̱ ñóꞌó kasa káꞌno na ra xíꞌin ña ndinoꞌo níma̱ na, ta xíꞌin ña xíni̱ na to̱ꞌon ndixa xa̱ꞌa̱ ra. Saá chi Yivá i̱ nándukú ra ni̱vi ña kasa káꞌno na ra saá.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Ndios kúu Níma̱ ndinoꞌo, ta saá ni̱vi xíni̱ ñóꞌó ña koo Níma̱ Ndios ini na ña kuchiño va̱ꞌa kasa káꞌno na ra, ta xíꞌin ña ndinoꞌo nda̱a̱ ini na xíni̱ ñóꞌó kasa káꞌno na ra.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ta nda̱kuii̱n ñá, ni̱ka̱ꞌa̱n ñá, káchí ñá saá:
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá:
26 Então Jesus afirmou:
27 Ta saá ki̱xaa̱ naxíka xíꞌin ta̱Jesús, ta na̱kaꞌnda ini na xi̱ni na ña káꞌa̱n ra xíꞌin ñii ñaꞌa̱. Ta nda̱ ñii nayóꞌo ni̱‑kaꞌa̱n na xíꞌin ra yu kúu ña ndáka̱ to̱ꞌon ra ñá, án yu kúu ña ndáto̱ꞌon ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo. Tási̱ín kuiti yíta na.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Ta saá ñáñaꞌa̱ ñoo Samaria sa̱ndakoo ñá ki̱si ña xíni̱ ñóꞌó ñá xíkó ñá takuií no̱o̱ yóo pozo yóꞌo, ta ndi̱kó ñá kua̱noꞌo̱ ñá ñoo ñá. Tá na̱xaa̱ ñá, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin nani̱vi ñoo ñá, káchí ñá saá xíꞌin na:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 ―Naꞌa ndó koto ndó ñii ta̱a ta̱ ni̱ka̱ꞌa̱n xíꞌin i̱ xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ña ke̱ꞌé i̱. ¿Án o̱n si̱ví Cristo kúu ta̱yóꞌo? ―káchí ñá xíꞌin ni̱vi ñoo ñá.
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Ta saá ke̱e nayóꞌo ña kua̱ꞌa̱n na no̱o̱ yóo ta̱Jesús.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Ta o̱n ta̱ꞌán ka̱ kixaa̱ ñáñaꞌa̱ yóꞌo xíꞌin ni̱vi no̱o̱ yóo ta̱Jesús, ta naxíka xíꞌin ta̱Jesús xa̱ku ndáꞌví na no̱o̱ ra, káchí na xíꞌin ra saá:
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
32 Jesus respondeu:
33 Ta naxíka xíꞌin ra káꞌa̱n na xíꞌin táꞌan na, káchí na saá:
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra saá:
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Yóo to̱ꞌon ña káꞌa̱n saá: “Tá chíꞌi yó ndiki̱n trigo, ta ndáti yó yaꞌa ko̱mi̱ yo̱o̱, ta saá nákaya yó yoko̱ trigo ña nakiꞌin yó ndiki̱n ña”, káchí to̱ꞌon ña xíni̱ yó. Ta saá ni, o̱n vása xíni̱ ñóꞌó kundati ka̱ yó, ta vitin ná kixáꞌá yó nakaya yó ña xa ni̱xi̱no̱. Saá chi vitin koto ndó kaa̱, kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi va̱xi. Ta nda̱tán yóo kua̱ꞌa̱ ní yoko̱ trigo ña xa ni̱xi̱no̱, ta xa yóo tiꞌva ña nakaya yó ña, saá yóo ni̱vi na va̱xi yóꞌo.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Ta ndixa Ndios chaꞌvi ra ndóꞌó na kúu na nakaya ni̱vi yóꞌo ña ki̱ꞌvi na yichi̱ ra. Ta inka̱ ni̱vi siꞌna chi̱ꞌi na to̱ꞌon Ndios ini nayóꞌo, ta saá na chi̱ꞌi yóꞌo kusii̱ ní ini na xíꞌin ndó xa̱ꞌa̱ ña ki̱ꞌvi ni̱vi yichi̱ Ndios ta kutaku̱ na xíꞌin ra ndiꞌi saá ki̱vi̱ ña va̱xi.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Yóo inka̱ to̱ꞌon káchí saá: “Yóo ni̱vi na chíꞌi, ta inka̱ kúu ni̱vi na nákaya ña xa ni̱xi̱no̱”, káchí to̱ꞌon ña xíni̱ yó. Ta ñanda̱a̱ kúu ña káꞌa̱n to̱ꞌon yóꞌo,
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 chi nda̱tán yóo ni̱vi na chi̱ꞌi, saá yóo ni̱vi na siꞌna ni̱ka̱ꞌa̱n to̱ꞌon Ndios xíꞌin nañoo Samaria yóꞌo. Ta ndóꞌó, nda̱tán yóo ni̱vi na ki̱xáꞌá nakaya ña xa ni̱xi̱no̱ no̱o̱ chi̱ꞌi inka̱ ni̱vi, saá yóo ndóꞌó. Saá chi inka̱ ni̱vi xa ndeé ní ki̱sa chiño na xíꞌin nayóꞌo, ta ña̱kán kía̱ xa yóo tiꞌva na vitin ña ki̱ꞌvi na yichi̱ Ndios. Ta ndóꞌó, o̱n vása ní‑kisa chiño ndó xíꞌin nayóꞌo, ta yi̱ꞌi̱ ti̱ꞌví i̱ ndóꞌó ña nakaya ndó ni̱vi yóꞌo ña ki̱ꞌvi na yichi̱ Ndios. Xíni̱ ñóꞌó kunda̱a̱ ini ndó ndí inka̱ ni̱vi kúu na ndeé ní ki̱sa chiño, ta ndóꞌó vitin nakiꞌin ndó yaꞌvi xa̱ꞌa̱ chiño nayóꞌo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi naSamaria, na kúu na táku̱ ñoo yóꞌo, ka̱ndixa na ta̱Jesús chi chi̱kaa̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña nda̱to̱ꞌon ñáñaꞌa̱ ñoo mi̱i na xíꞌin na, káchí ñá saá: “Ta̱yóꞌo nda̱to̱ꞌon káxín ra xíꞌin i̱ xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ña ke̱ꞌé i̱”, káchí ñá xíꞌin ni̱vi nañoo ñá.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Ta saá ki̱xaa̱ nañoo Samaria yóꞌo no̱o̱ ta̱Jesús, ta xa̱ku ndáꞌví na no̱o̱ ra ña ná ndo̱o ra xíꞌin na ñoo na, ta ta̱Jesús ni̱xi̱yo ra o̱vi̱ ki̱vi̱ ñoo nayóꞌo.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ta saá kua̱ꞌa̱ ní ka̱ ni̱vi ka̱ndixa na ta̱Jesús chi chi̱kaa̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ñaꞌa̱ ñáñoo mi̱i na yóꞌo, káchí na saá:
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Tá ni̱yaꞌa o̱vi̱ ki̱vi̱ ni̱xi̱yo ta̱Jesús ñoo Samaria, ta saá ke̱e ra kua̱noꞌo̱ ra ñoo estado Galilea.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Ta ta̱Jesús xa ni̱ka̱ꞌa̱n ra ndí nda̱ ñii ta̱profeta o̱n vása kísa to̱ꞌó na ra ñoo mi̱i ra.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Ta saá ni, ki̱vi̱ na̱xaa̱ ta̱Jesús ñoo estado Galilea, ta nani̱vi ñoo yóꞌo va̱ꞌa ní na̱kiꞌin na ra. Kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na estado Galilea yóꞌo ni̱xi̱yo na ñoo Jerusalén ki̱vi̱ ka̱na viko̱ Pascua, ta xa xi̱ni na ndiꞌi ñava̱ꞌa ke̱ꞌé ta̱Jesús xíꞌin ni̱vi ñoo Jerusalén yóꞌo.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Ta saá ta̱Jesús ke̱e tuku ra kua̱ꞌa̱n ra ñoo Caná ña nákaa̱ estado Galilea, ta ki̱xaa̱ ta̱Jesús ñoo yóꞌo. Ta ñoo Caná yóꞌo kúu no̱o̱ ke̱ꞌé ta̱Jesús ña takuií ndu̱u rá vino. Ta yóo ñii ta̱a ta̱ ki̱xi ñoo Capernaum, ta kúu ra ta̱chiño káꞌno ta̱ kísa chiño no̱o̱ ta̱rey, ta ndeé ní ndóꞌo sa̱ꞌya ra ta̱ kándúꞌu̱ nda̱ ñoo Capernaum.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱chiño káꞌno yóꞌo ndí ki̱xaa̱ tuku ta̱Jesús ñoo Caná, chi ke̱e ra estado Judea, ta saá kua̱ꞌa̱n ra ta ni̱xaa̱ ra xa̱ku ndáꞌví ra no̱o̱ ta̱Jesús ña ko̱ꞌo̱n ta̱yóꞌo xíꞌin ra ña sandaꞌa ra ta̱loꞌo sa̱ꞌya ra, ta̱ ndeé ní ndóꞌo, ta xa nda̱ yóo ña kivi̱ ta̱loꞌo yóꞌo.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra, káchí ra saá:
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Ta nda̱kuii̱n ta̱chiño káꞌno ta̱ kísa chiño no̱o̱ ta̱rey, káchí ra saá:
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Tá kua̱ꞌa̱n ra yichi̱ no̱o̱ kua̱noꞌo̱ ra, ta na̱kutáꞌan ra xíꞌin sava na kísa chiño no̱o̱ ra va̱xi na. Ta nayóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ta̱káꞌno no̱o̱ na, káchí na saá:
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ta̱káꞌno no̱o̱ na, káchí ra saá xíꞌin na:
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Ta saá ta̱káꞌno yóꞌo na̱káꞌán ra ndí mi̱i hora yóꞌo kúu ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra ndí o̱n kivi̱ sa̱ꞌya ra. Ta saá ta̱chiño káꞌno yóꞌo xíꞌin ndiꞌi naveꞌe ra ka̱ndixa na ta̱Jesús.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Ñayóꞌo kúu milagro ñao̱vi̱ ke̱ꞌé ta̱Jesús ñoo estado Galilea, ta ke̱ꞌé ra ñava̱ꞌa yóꞌo ki̱vi̱ ndi̱kó ra ki̱xaa̱ ra, ña ni̱xa̱ꞌa̱n ra ñoo Judea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.