João 4

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nafariseo xi̱ni̱ so̱ꞌo na ndí kua̱ꞌa̱ ní ka̱ ni̱vi ndíko̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús vitin no̱o̱ ni̱vi na ndíko̱n sa̱ta̱ ta̱Juan, ta ta̱Jesús sákuchu ra kua̱ꞌa̱ ní ka̱ ni̱vi no̱o̱ ta̱Juan káchí na, káꞌa̱n na.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Ta o̱n si̱ví mi̱i ta̱Jesús kúu ta̱ sákuchu ni̱vi, chi naxíka xíꞌin ra kúu na sákuchu ni̱vi.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Ta ki̱vi̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Jesús ña káꞌa̱n ni̱vi saá xa̱ꞌa̱ ra, ta ke̱e ra ñoo estado Judea ta kua̱noꞌo̱ ra ñii ñoo estado Galilea.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ta saá ndu̱xa̱ xíni̱ ñóꞌó yaꞌa ra ma̱ꞌñó estado Samaria.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Ta ni̱xaa̱ ra ñii ñoo na̱ní Sicar, ña nákaa̱ yatin no̱o̱ yóo ñoꞌo̱ ña ni̱taxi ta̱Jacob ndaꞌa̱ sa̱ꞌya ra ta̱José kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá ní.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ta pozo ña ki̱sa va̱ꞌa ta̱Jacob kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá yóo ka̱ ña ñoo yóꞌo. Ta xa yatin tónda̱a ma̱ꞌñó ndiví kúu ña, ta ki̱xaa̱ ta̱Jesús no̱o̱ yóo pozo yóꞌo, ta kúnaa̱ ní ra, chi xíká ní ki̱xi ra, ta saá xi̱koo ra nakindée loꞌo ra.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Ta ki̱xaa̱ ñii ñaꞌa̱ ñáñoo Samaria ña tava ñá takuií pozo yóꞌo, ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá, káchí ra saá:
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Ta o̱n ko̱ó naxíka xíꞌin ta̱Jesús, chi kua̱ꞌa̱n na ñii ñoo yatin ña sata na ña kuxu na xíꞌin ra.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Ta nda̱kuii̱n ñáñaꞌa̱, ni̱ka̱ꞌa̱n ñá saá xíꞌin ta̱Jesús:
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Ta saá nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá:
10 Jesus respondeu:
11 Ta nda̱kuii̱n ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ni̱ka̱ꞌa̱n ñá, káchí ñá saá:
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 ¿Án káꞌno ka̱ ndee̱ kómí ún no̱o̱ ndee̱ ña xi̱komí xi̱i̱ síkuá yó ta̱Jacob?, chi ta̱Jacob sa̱ndakoo ra pozo yóꞌo xa̱ꞌa̱ ndi̱, na kúu sa̱ꞌya ñani síkuá ra, chi ta̱yóꞌo xíꞌin sa̱ꞌya ra xi̱ꞌi na takuií pozo yóꞌo kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá, ta ñii ki̱ꞌva saá xi̱ꞌi kiti̱ sa̱na̱ ndiꞌi na ―káchí ñá xíꞌin ta̱Jesús.
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Ta ta̱Jesús nda̱kuii̱n ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá:
13 Jesus respondeu:
14 Ta ndiꞌi ni̱vi na koꞌo takuií tá taxi i̱ ndaꞌa̱ na, nayóꞌo nda̱ ñii ki̱vi̱ o̱n yi̱chi̱ ka̱ na takuií. Saá chi takuií tá taxi i̱ koꞌo ni̱vi nduu rá ñii pozo káꞌno ní ini na, ta nda̱ ñii ki̱vi̱ o̱n ndoko takuií yóꞌo. Ta ni̱vi na koꞌo takuií tá taxi i̱ o̱n kivi̱ na, chi takuií tá taxi i̱ kómí rá ndee̱ ña taxi rá kutaku̱ ndinoꞌo ni̱vi ndiꞌi saá ki̱vi̱ ña va̱xi ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ñáñoo Samaria.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Ta nda̱kuii̱n ñá káchí ñá saá:
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Ta tuku nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá:
16 Jesus disse:
17 Ta nda̱kuii̱n ñá, ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ra:
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 chi xa o̱ꞌo̱n ta̱a xi̱kuu yii̱ ún, ta ta̱a ta̱ yóo xíꞌin ún vitin o̱n si̱ví yii̱ ún kúu ra. Ñandixa kúu ña káꞌa̱n ún ndí o̱n ko̱ó yii̱ ún kómí ún, nana ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ñá.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Ta nda̱kuii̱n tuku ñá ni̱ka̱ꞌa̱n ñá:
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Ta vitin, tata, ¿yukía̱ káchí ún?, chi yuku̱ káꞌno xíto yó kaa̱ kúu xiiña no̱o̱ ni̱vi naxi̱i̱ síkuá ndi̱ ki̱sa káꞌno na Ndios, ta ndóꞌó najudío káchí ndó xíni̱ ñóꞌó kasa káꞌno yó Ndios veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ñoo Jerusalén ―káchí ñá xíꞌin ta̱Jesús.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá, káchí ra saá:
21 Jesus respondeu:
22 Vitin ndóꞌó, ni̱vi nañoo Samaria, xíꞌin ñanaa ini ndó kísa káꞌno ndó Ndios, chi o̱n ta̱ꞌán kunda̱a̱ ini ndó xa̱ꞌa̱ ra. Ta mi̱i ndi̱ najudío xíni̱ ndi̱ yu kúu Ndios ta̱a ta̱ kísa káꞌno ndi̱, chi Ndios chi̱tóni̱ ra ndí ti̱xin nañoo judío kixi ñii ta̱a ta̱ saka̱ku ni̱vi.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Xa yatin ní va̱xi ki̱vi̱, ta xa vitin kúu ki̱vi̱ ña ni̱vi na kúu na ndixa kasa káꞌno Yivá i̱ Ndios, nayóꞌo xíni̱ ñóꞌó kasa káꞌno na ra xíꞌin ña ndinoꞌo níma̱ na, ta xíꞌin ña xíni̱ na to̱ꞌon ndixa xa̱ꞌa̱ ra. Saá chi Yivá i̱ nándukú ra ni̱vi ña kasa káꞌno na ra saá.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Ndios kúu Níma̱ ndinoꞌo, ta saá ni̱vi xíni̱ ñóꞌó ña koo Níma̱ Ndios ini na ña kuchiño va̱ꞌa kasa káꞌno na ra, ta xíꞌin ña ndinoꞌo nda̱a̱ ini na xíni̱ ñóꞌó kasa káꞌno na ra.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ta nda̱kuii̱n ñá, ni̱ka̱ꞌa̱n ñá, káchí ñá saá:
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá:
26 Então Jesus disse:
27 Ta saá ki̱xaa̱ naxíka xíꞌin ta̱Jesús, ta na̱kaꞌnda ini na xi̱ni na ña káꞌa̱n ra xíꞌin ñii ñaꞌa̱. Ta nda̱ ñii nayóꞌo ni̱‑kaꞌa̱n na xíꞌin ra yu kúu ña ndáka̱ to̱ꞌon ra ñá, án yu kúu ña ndáto̱ꞌon ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo. Tási̱ín kuiti yíta na.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Ta saá ñáñaꞌa̱ ñoo Samaria sa̱ndakoo ñá ki̱si ña xíni̱ ñóꞌó ñá xíkó ñá takuií no̱o̱ yóo pozo yóꞌo, ta ndi̱kó ñá kua̱noꞌo̱ ñá ñoo ñá. Tá na̱xaa̱ ñá, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin nani̱vi ñoo ñá, káchí ñá saá xíꞌin na:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 ―Naꞌa ndó koto ndó ñii ta̱a ta̱ ni̱ka̱ꞌa̱n xíꞌin i̱ xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ña ke̱ꞌé i̱. ¿Án o̱n si̱ví Cristo kúu ta̱yóꞌo? ―káchí ñá xíꞌin ni̱vi ñoo ñá.
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Ta saá ke̱e nayóꞌo ña kua̱ꞌa̱n na no̱o̱ yóo ta̱Jesús.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Ta o̱n ta̱ꞌán ka̱ kixaa̱ ñáñaꞌa̱ yóꞌo xíꞌin ni̱vi no̱o̱ yóo ta̱Jesús, ta naxíka xíꞌin ta̱Jesús xa̱ku ndáꞌví na no̱o̱ ra, káchí na xíꞌin ra saá:
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
32 Mas ele lhes disse:
33 Ta naxíka xíꞌin ra káꞌa̱n na xíꞌin táꞌan na, káchí na saá:
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra saá:
34 Jesus lhes declarou:
35 Yóo to̱ꞌon ña káꞌa̱n saá: “Tá chíꞌi yó ndiki̱n trigo, ta ndáti yó yaꞌa ko̱mi̱ yo̱o̱, ta saá nákaya yó yoko̱ trigo ña nakiꞌin yó ndiki̱n ña”, káchí to̱ꞌon ña xíni̱ yó. Ta saá ni, o̱n vása xíni̱ ñóꞌó kundati ka̱ yó, ta vitin ná kixáꞌá yó nakaya yó ña xa ni̱xi̱no̱. Saá chi vitin koto ndó kaa̱, kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi va̱xi. Ta nda̱tán yóo kua̱ꞌa̱ ní yoko̱ trigo ña xa ni̱xi̱no̱, ta xa yóo tiꞌva ña nakaya yó ña, saá yóo ni̱vi na va̱xi yóꞌo.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Ta ndixa Ndios chaꞌvi ra ndóꞌó na kúu na nakaya ni̱vi yóꞌo ña ki̱ꞌvi na yichi̱ ra. Ta inka̱ ni̱vi siꞌna chi̱ꞌi na to̱ꞌon Ndios ini nayóꞌo, ta saá na chi̱ꞌi yóꞌo kusii̱ ní ini na xíꞌin ndó xa̱ꞌa̱ ña ki̱ꞌvi ni̱vi yichi̱ Ndios ta kutaku̱ na xíꞌin ra ndiꞌi saá ki̱vi̱ ña va̱xi.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Yóo inka̱ to̱ꞌon káchí saá: “Yóo ni̱vi na chíꞌi, ta inka̱ kúu ni̱vi na nákaya ña xa ni̱xi̱no̱”, káchí to̱ꞌon ña xíni̱ yó. Ta ñanda̱a̱ kúu ña káꞌa̱n to̱ꞌon yóꞌo,
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 chi nda̱tán yóo ni̱vi na chi̱ꞌi, saá yóo ni̱vi na siꞌna ni̱ka̱ꞌa̱n to̱ꞌon Ndios xíꞌin nañoo Samaria yóꞌo. Ta ndóꞌó, nda̱tán yóo ni̱vi na ki̱xáꞌá nakaya ña xa ni̱xi̱no̱ no̱o̱ chi̱ꞌi inka̱ ni̱vi, saá yóo ndóꞌó. Saá chi inka̱ ni̱vi xa ndeé ní ki̱sa chiño na xíꞌin nayóꞌo, ta ña̱kán kía̱ xa yóo tiꞌva na vitin ña ki̱ꞌvi na yichi̱ Ndios. Ta ndóꞌó, o̱n vása ní‑kisa chiño ndó xíꞌin nayóꞌo, ta yi̱ꞌi̱ ti̱ꞌví i̱ ndóꞌó ña nakaya ndó ni̱vi yóꞌo ña ki̱ꞌvi na yichi̱ Ndios. Xíni̱ ñóꞌó kunda̱a̱ ini ndó ndí inka̱ ni̱vi kúu na ndeé ní ki̱sa chiño, ta ndóꞌó vitin nakiꞌin ndó yaꞌvi xa̱ꞌa̱ chiño nayóꞌo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi naSamaria, na kúu na táku̱ ñoo yóꞌo, ka̱ndixa na ta̱Jesús chi chi̱kaa̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña nda̱to̱ꞌon ñáñaꞌa̱ ñoo mi̱i na xíꞌin na, káchí ñá saá: “Ta̱yóꞌo nda̱to̱ꞌon káxín ra xíꞌin i̱ xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ña ke̱ꞌé i̱”, káchí ñá xíꞌin ni̱vi nañoo ñá.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Ta saá ki̱xaa̱ nañoo Samaria yóꞌo no̱o̱ ta̱Jesús, ta xa̱ku ndáꞌví na no̱o̱ ra ña ná ndo̱o ra xíꞌin na ñoo na, ta ta̱Jesús ni̱xi̱yo ra o̱vi̱ ki̱vi̱ ñoo nayóꞌo.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ta saá kua̱ꞌa̱ ní ka̱ ni̱vi ka̱ndixa na ta̱Jesús chi chi̱kaa̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ñaꞌa̱ ñáñoo mi̱i na yóꞌo, káchí na saá:
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Tá ni̱yaꞌa o̱vi̱ ki̱vi̱ ni̱xi̱yo ta̱Jesús ñoo Samaria, ta saá ke̱e ra kua̱noꞌo̱ ra ñoo estado Galilea.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Ta ta̱Jesús xa ni̱ka̱ꞌa̱n ra ndí nda̱ ñii ta̱profeta o̱n vása kísa to̱ꞌó na ra ñoo mi̱i ra.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Ta saá ni, ki̱vi̱ na̱xaa̱ ta̱Jesús ñoo estado Galilea, ta nani̱vi ñoo yóꞌo va̱ꞌa ní na̱kiꞌin na ra. Kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na estado Galilea yóꞌo ni̱xi̱yo na ñoo Jerusalén ki̱vi̱ ka̱na viko̱ Pascua, ta xa xi̱ni na ndiꞌi ñava̱ꞌa ke̱ꞌé ta̱Jesús xíꞌin ni̱vi ñoo Jerusalén yóꞌo.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Ta saá ta̱Jesús ke̱e tuku ra kua̱ꞌa̱n ra ñoo Caná ña nákaa̱ estado Galilea, ta ki̱xaa̱ ta̱Jesús ñoo yóꞌo. Ta ñoo Caná yóꞌo kúu no̱o̱ ke̱ꞌé ta̱Jesús ña takuií ndu̱u rá vino. Ta yóo ñii ta̱a ta̱ ki̱xi ñoo Capernaum, ta kúu ra ta̱chiño káꞌno ta̱ kísa chiño no̱o̱ ta̱rey, ta ndeé ní ndóꞌo sa̱ꞌya ra ta̱ kándúꞌu̱ nda̱ ñoo Capernaum.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱chiño káꞌno yóꞌo ndí ki̱xaa̱ tuku ta̱Jesús ñoo Caná, chi ke̱e ra estado Judea, ta saá kua̱ꞌa̱n ra ta ni̱xaa̱ ra xa̱ku ndáꞌví ra no̱o̱ ta̱Jesús ña ko̱ꞌo̱n ta̱yóꞌo xíꞌin ra ña sandaꞌa ra ta̱loꞌo sa̱ꞌya ra, ta̱ ndeé ní ndóꞌo, ta xa nda̱ yóo ña kivi̱ ta̱loꞌo yóꞌo.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra, káchí ra saá:
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ta nda̱kuii̱n ta̱chiño káꞌno ta̱ kísa chiño no̱o̱ ta̱rey, káchí ra saá:
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Tá kua̱ꞌa̱n ra yichi̱ no̱o̱ kua̱noꞌo̱ ra, ta na̱kutáꞌan ra xíꞌin sava na kísa chiño no̱o̱ ra va̱xi na. Ta nayóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ta̱káꞌno no̱o̱ na, káchí na saá:
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ta̱káꞌno no̱o̱ na, káchí ra saá xíꞌin na:
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Ta saá ta̱káꞌno yóꞌo na̱káꞌán ra ndí mi̱i hora yóꞌo kúu ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra ndí o̱n kivi̱ sa̱ꞌya ra. Ta saá ta̱chiño káꞌno yóꞌo xíꞌin ndiꞌi naveꞌe ra ka̱ndixa na ta̱Jesús.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Ñayóꞌo kúu milagro ñao̱vi̱ ke̱ꞌé ta̱Jesús ñoo estado Galilea, ta ke̱ꞌé ra ñava̱ꞌa yóꞌo ki̱vi̱ ndi̱kó ra ki̱xaa̱ ra, ña ni̱xa̱ꞌa̱n ra ñoo Judea.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.