João 4
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs ARIB
1 Nafariseo xi̱ni̱ so̱ꞌo na ndí kua̱ꞌa̱ ní ka̱ ni̱vi ndíko̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús vitin no̱o̱ ni̱vi na ndíko̱n sa̱ta̱ ta̱Juan, ta ta̱Jesús sákuchu ra kua̱ꞌa̱ ní ka̱ ni̱vi no̱o̱ ta̱Juan káchí na, káꞌa̱n na.
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Ta o̱n si̱ví mi̱i ta̱Jesús kúu ta̱ sákuchu ni̱vi, chi naxíka xíꞌin ra kúu na sákuchu ni̱vi.
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Ta ki̱vi̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Jesús ña káꞌa̱n ni̱vi saá xa̱ꞌa̱ ra, ta ke̱e ra ñoo estado Judea ta kua̱noꞌo̱ ra ñii ñoo estado Galilea.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Ta saá ndu̱xa̱ xíni̱ ñóꞌó yaꞌa ra ma̱ꞌñó estado Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Ta ni̱xaa̱ ra ñii ñoo na̱ní Sicar, ña nákaa̱ yatin no̱o̱ yóo ñoꞌo̱ ña ni̱taxi ta̱Jacob ndaꞌa̱ sa̱ꞌya ra ta̱José kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá ní.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Ta pozo ña ki̱sa va̱ꞌa ta̱Jacob kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá yóo ka̱ ña ñoo yóꞌo. Ta xa yatin tónda̱a ma̱ꞌñó ndiví kúu ña, ta ki̱xaa̱ ta̱Jesús no̱o̱ yóo pozo yóꞌo, ta kúnaa̱ ní ra, chi xíká ní ki̱xi ra, ta saá xi̱koo ra nakindée loꞌo ra.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Ta ki̱xaa̱ ñii ñaꞌa̱ ñáñoo Samaria ña tava ñá takuií pozo yóꞌo, ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá, káchí ra saá:
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Ta o̱n ko̱ó naxíka xíꞌin ta̱Jesús, chi kua̱ꞌa̱n na ñii ñoo yatin ña sata na ña kuxu na xíꞌin ra.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Ta nda̱kuii̱n ñáñaꞌa̱, ni̱ka̱ꞌa̱n ñá saá xíꞌin ta̱Jesús:
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Ta saá nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá:
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Ta nda̱kuii̱n ñáñaꞌa̱ yóꞌo, ni̱ka̱ꞌa̱n ñá, káchí ñá saá:
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 ¿Án káꞌno ka̱ ndee̱ kómí ún no̱o̱ ndee̱ ña xi̱komí xi̱i̱ síkuá yó ta̱Jacob?, chi ta̱Jacob sa̱ndakoo ra pozo yóꞌo xa̱ꞌa̱ ndi̱, na kúu sa̱ꞌya ñani síkuá ra, chi ta̱yóꞌo xíꞌin sa̱ꞌya ra xi̱ꞌi na takuií pozo yóꞌo kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá, ta ñii ki̱ꞌva saá xi̱ꞌi kiti̱ sa̱na̱ ndiꞌi na ―káchí ñá xíꞌin ta̱Jesús.
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Ta ta̱Jesús nda̱kuii̱n ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá:
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 Ta ndiꞌi ni̱vi na koꞌo takuií tá taxi i̱ ndaꞌa̱ na, nayóꞌo nda̱ ñii ki̱vi̱ o̱n yi̱chi̱ ka̱ na takuií. Saá chi takuií tá taxi i̱ koꞌo ni̱vi nduu rá ñii pozo káꞌno ní ini na, ta nda̱ ñii ki̱vi̱ o̱n ndoko takuií yóꞌo. Ta ni̱vi na koꞌo takuií tá taxi i̱ o̱n kivi̱ na, chi takuií tá taxi i̱ kómí rá ndee̱ ña taxi rá kutaku̱ ndinoꞌo ni̱vi ndiꞌi saá ki̱vi̱ ña va̱xi ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ñáñoo Samaria.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Ta nda̱kuii̱n ñá káchí ñá saá:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Ta tuku nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Ta nda̱kuii̱n ñá, ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ra:
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 chi xa o̱ꞌo̱n ta̱a xi̱kuu yii̱ ún, ta ta̱a ta̱ yóo xíꞌin ún vitin o̱n si̱ví yii̱ ún kúu ra. Ñandixa kúu ña káꞌa̱n ún ndí o̱n ko̱ó yii̱ ún kómí ún, nana ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ñá.
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Ta nda̱kuii̱n tuku ñá ni̱ka̱ꞌa̱n ñá:
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Ta vitin, tata, ¿yukía̱ káchí ún?, chi yuku̱ káꞌno xíto yó kaa̱ kúu xiiña no̱o̱ ni̱vi naxi̱i̱ síkuá ndi̱ ki̱sa káꞌno na Ndios, ta ndóꞌó najudío káchí ndó xíni̱ ñóꞌó kasa káꞌno yó Ndios veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ñoo Jerusalén ―káchí ñá xíꞌin ta̱Jesús.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá, káchí ra saá:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Vitin ndóꞌó, ni̱vi nañoo Samaria, xíꞌin ñanaa ini ndó kísa káꞌno ndó Ndios, chi o̱n ta̱ꞌán kunda̱a̱ ini ndó xa̱ꞌa̱ ra. Ta mi̱i ndi̱ najudío xíni̱ ndi̱ yu kúu Ndios ta̱a ta̱ kísa káꞌno ndi̱, chi Ndios chi̱tóni̱ ra ndí ti̱xin nañoo judío kixi ñii ta̱a ta̱ saka̱ku ni̱vi.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Xa yatin ní va̱xi ki̱vi̱, ta xa vitin kúu ki̱vi̱ ña ni̱vi na kúu na ndixa kasa káꞌno Yivá i̱ Ndios, nayóꞌo xíni̱ ñóꞌó kasa káꞌno na ra xíꞌin ña ndinoꞌo níma̱ na, ta xíꞌin ña xíni̱ na to̱ꞌon ndixa xa̱ꞌa̱ ra. Saá chi Yivá i̱ nándukú ra ni̱vi ña kasa káꞌno na ra saá.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Ndios kúu Níma̱ ndinoꞌo, ta saá ni̱vi xíni̱ ñóꞌó ña koo Níma̱ Ndios ini na ña kuchiño va̱ꞌa kasa káꞌno na ra, ta xíꞌin ña ndinoꞌo nda̱a̱ ini na xíni̱ ñóꞌó kasa káꞌno na ra.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Ta nda̱kuii̱n ñá, ni̱ka̱ꞌa̱n ñá, káchí ñá saá:
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñá:
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ta saá ki̱xaa̱ naxíka xíꞌin ta̱Jesús, ta na̱kaꞌnda ini na xi̱ni na ña káꞌa̱n ra xíꞌin ñii ñaꞌa̱. Ta nda̱ ñii nayóꞌo ni̱‑kaꞌa̱n na xíꞌin ra yu kúu ña ndáka̱ to̱ꞌon ra ñá, án yu kúu ña ndáto̱ꞌon ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ yóꞌo. Tási̱ín kuiti yíta na.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Ta saá ñáñaꞌa̱ ñoo Samaria sa̱ndakoo ñá ki̱si ña xíni̱ ñóꞌó ñá xíkó ñá takuií no̱o̱ yóo pozo yóꞌo, ta ndi̱kó ñá kua̱noꞌo̱ ñá ñoo ñá. Tá na̱xaa̱ ñá, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin nani̱vi ñoo ñá, káchí ñá saá xíꞌin na:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 ―Naꞌa ndó koto ndó ñii ta̱a ta̱ ni̱ka̱ꞌa̱n xíꞌin i̱ xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ña ke̱ꞌé i̱. ¿Án o̱n si̱ví Cristo kúu ta̱yóꞌo? ―káchí ñá xíꞌin ni̱vi ñoo ñá.
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Ta saá ke̱e nayóꞌo ña kua̱ꞌa̱n na no̱o̱ yóo ta̱Jesús.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Ta o̱n ta̱ꞌán ka̱ kixaa̱ ñáñaꞌa̱ yóꞌo xíꞌin ni̱vi no̱o̱ yóo ta̱Jesús, ta naxíka xíꞌin ta̱Jesús xa̱ku ndáꞌví na no̱o̱ ra, káchí na xíꞌin ra saá:
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Ta naxíka xíꞌin ra káꞌa̱n na xíꞌin táꞌan na, káchí na saá:
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, káchí ra saá:
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Yóo to̱ꞌon ña káꞌa̱n saá: “Tá chíꞌi yó ndiki̱n trigo, ta ndáti yó yaꞌa ko̱mi̱ yo̱o̱, ta saá nákaya yó yoko̱ trigo ña nakiꞌin yó ndiki̱n ña”, káchí to̱ꞌon ña xíni̱ yó. Ta saá ni, o̱n vása xíni̱ ñóꞌó kundati ka̱ yó, ta vitin ná kixáꞌá yó nakaya yó ña xa ni̱xi̱no̱. Saá chi vitin koto ndó kaa̱, kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi va̱xi. Ta nda̱tán yóo kua̱ꞌa̱ ní yoko̱ trigo ña xa ni̱xi̱no̱, ta xa yóo tiꞌva ña nakaya yó ña, saá yóo ni̱vi na va̱xi yóꞌo.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Ta ndixa Ndios chaꞌvi ra ndóꞌó na kúu na nakaya ni̱vi yóꞌo ña ki̱ꞌvi na yichi̱ ra. Ta inka̱ ni̱vi siꞌna chi̱ꞌi na to̱ꞌon Ndios ini nayóꞌo, ta saá na chi̱ꞌi yóꞌo kusii̱ ní ini na xíꞌin ndó xa̱ꞌa̱ ña ki̱ꞌvi ni̱vi yichi̱ Ndios ta kutaku̱ na xíꞌin ra ndiꞌi saá ki̱vi̱ ña va̱xi.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Yóo inka̱ to̱ꞌon káchí saá: “Yóo ni̱vi na chíꞌi, ta inka̱ kúu ni̱vi na nákaya ña xa ni̱xi̱no̱”, káchí to̱ꞌon ña xíni̱ yó. Ta ñanda̱a̱ kúu ña káꞌa̱n to̱ꞌon yóꞌo,
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 chi nda̱tán yóo ni̱vi na chi̱ꞌi, saá yóo ni̱vi na siꞌna ni̱ka̱ꞌa̱n to̱ꞌon Ndios xíꞌin nañoo Samaria yóꞌo. Ta ndóꞌó, nda̱tán yóo ni̱vi na ki̱xáꞌá nakaya ña xa ni̱xi̱no̱ no̱o̱ chi̱ꞌi inka̱ ni̱vi, saá yóo ndóꞌó. Saá chi inka̱ ni̱vi xa ndeé ní ki̱sa chiño na xíꞌin nayóꞌo, ta ña̱kán kía̱ xa yóo tiꞌva na vitin ña ki̱ꞌvi na yichi̱ Ndios. Ta ndóꞌó, o̱n vása ní‑kisa chiño ndó xíꞌin nayóꞌo, ta yi̱ꞌi̱ ti̱ꞌví i̱ ndóꞌó ña nakaya ndó ni̱vi yóꞌo ña ki̱ꞌvi na yichi̱ Ndios. Xíni̱ ñóꞌó kunda̱a̱ ini ndó ndí inka̱ ni̱vi kúu na ndeé ní ki̱sa chiño, ta ndóꞌó vitin nakiꞌin ndó yaꞌvi xa̱ꞌa̱ chiño nayóꞌo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi naSamaria, na kúu na táku̱ ñoo yóꞌo, ka̱ndixa na ta̱Jesús chi chi̱kaa̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña nda̱to̱ꞌon ñáñaꞌa̱ ñoo mi̱i na xíꞌin na, káchí ñá saá: “Ta̱yóꞌo nda̱to̱ꞌon káxín ra xíꞌin i̱ xa̱ꞌa̱ ndiꞌi ña ke̱ꞌé i̱”, káchí ñá xíꞌin ni̱vi nañoo ñá.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Ta saá ki̱xaa̱ nañoo Samaria yóꞌo no̱o̱ ta̱Jesús, ta xa̱ku ndáꞌví na no̱o̱ ra ña ná ndo̱o ra xíꞌin na ñoo na, ta ta̱Jesús ni̱xi̱yo ra o̱vi̱ ki̱vi̱ ñoo nayóꞌo.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ta saá kua̱ꞌa̱ ní ka̱ ni̱vi ka̱ndixa na ta̱Jesús chi chi̱kaa̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ñaꞌa̱ ñáñoo mi̱i na yóꞌo, káchí na saá:
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Tá ni̱yaꞌa o̱vi̱ ki̱vi̱ ni̱xi̱yo ta̱Jesús ñoo Samaria, ta saá ke̱e ra kua̱noꞌo̱ ra ñoo estado Galilea.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Ta ta̱Jesús xa ni̱ka̱ꞌa̱n ra ndí nda̱ ñii ta̱profeta o̱n vása kísa to̱ꞌó na ra ñoo mi̱i ra.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Ta saá ni, ki̱vi̱ na̱xaa̱ ta̱Jesús ñoo estado Galilea, ta nani̱vi ñoo yóꞌo va̱ꞌa ní na̱kiꞌin na ra. Kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na estado Galilea yóꞌo ni̱xi̱yo na ñoo Jerusalén ki̱vi̱ ka̱na viko̱ Pascua, ta xa xi̱ni na ndiꞌi ñava̱ꞌa ke̱ꞌé ta̱Jesús xíꞌin ni̱vi ñoo Jerusalén yóꞌo.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Ta saá ta̱Jesús ke̱e tuku ra kua̱ꞌa̱n ra ñoo Caná ña nákaa̱ estado Galilea, ta ki̱xaa̱ ta̱Jesús ñoo yóꞌo. Ta ñoo Caná yóꞌo kúu no̱o̱ ke̱ꞌé ta̱Jesús ña takuií ndu̱u rá vino. Ta yóo ñii ta̱a ta̱ ki̱xi ñoo Capernaum, ta kúu ra ta̱chiño káꞌno ta̱ kísa chiño no̱o̱ ta̱rey, ta ndeé ní ndóꞌo sa̱ꞌya ra ta̱ kándúꞌu̱ nda̱ ñoo Capernaum.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱chiño káꞌno yóꞌo ndí ki̱xaa̱ tuku ta̱Jesús ñoo Caná, chi ke̱e ra estado Judea, ta saá kua̱ꞌa̱n ra ta ni̱xaa̱ ra xa̱ku ndáꞌví ra no̱o̱ ta̱Jesús ña ko̱ꞌo̱n ta̱yóꞌo xíꞌin ra ña sandaꞌa ra ta̱loꞌo sa̱ꞌya ra, ta̱ ndeé ní ndóꞌo, ta xa nda̱ yóo ña kivi̱ ta̱loꞌo yóꞌo.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra, káchí ra saá:
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Ta nda̱kuii̱n ta̱chiño káꞌno ta̱ kísa chiño no̱o̱ ta̱rey, káchí ra saá:
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Tá kua̱ꞌa̱n ra yichi̱ no̱o̱ kua̱noꞌo̱ ra, ta na̱kutáꞌan ra xíꞌin sava na kísa chiño no̱o̱ ra va̱xi na. Ta nayóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ta̱káꞌno no̱o̱ na, káchí na saá:
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ta̱káꞌno no̱o̱ na, káchí ra saá xíꞌin na:
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Ta saá ta̱káꞌno yóꞌo na̱káꞌán ra ndí mi̱i hora yóꞌo kúu ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra ndí o̱n kivi̱ sa̱ꞌya ra. Ta saá ta̱chiño káꞌno yóꞌo xíꞌin ndiꞌi naveꞌe ra ka̱ndixa na ta̱Jesús.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Ñayóꞌo kúu milagro ñao̱vi̱ ke̱ꞌé ta̱Jesús ñoo estado Galilea, ta ke̱ꞌé ra ñava̱ꞌa yóꞌo ki̱vi̱ ndi̱kó ra ki̱xaa̱ ra, ña ni̱xa̱ꞌa̱n ra ñoo Judea.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.