João 18
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs VC
1 Tá ndi̱ꞌi ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin Ndios, ta ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra, ta naxíka xíꞌin ra ke̱e na ndíko̱n na kua̱ꞌa̱n na sa̱ta̱ ra. Ni̱yaꞌa na ñii yivi̱ na̱ní ña Cedrón. Ta inka̱ táꞌví yuꞌu̱ yivi̱ yóꞌo yóo ñii jardín, ta ki̱xaa̱ ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra, ta ni̱ki̱ꞌvi na jardín yóꞌo.
1 Depois dessas palavras, Jesus saiu com os seus discípulos para além da torrente de Cedron, onde havia um jardim, no qual entrou com os seus discípulos.
2 Ta ta̱Judas, ta̱ kúu ta̱ ni̱si̱kó kuíꞌná ta̱Jesús ndaꞌa̱ na sáa̱ ini xíni ñaꞌá, xa xíni̱ ra no̱o̱ yóo jardín yóꞌo, chi yóꞌo kúu xiiña no̱o̱ kua̱ꞌa̱ ní yichi̱ xi̱xa̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
2 Judas, o traidor, conhecia também aquele lugar, porque Jesus ia freqüentemente para lá com os seus discípulos.
3 Ta saá ta̱Judas ki̱xaa̱ ra yóꞌo, ta ñii tiꞌvi natropa xíꞌin napolicía na ndáa veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ki̱xaa̱ na xíꞌin ra. Sava nafariseo xíꞌin sava nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ti̱ꞌví na napolicía yóꞌo ña tiin na ta̱Jesús. Sava nayóꞌo níꞌi na candil no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱, sava na níꞌi na yito̱n no̱o̱ kánóo ñoꞌo̱ ña xíxi̱, ta sava na níꞌi espada.
3 Tomou então Judas a coorte e os guardas de serviço dos pontífices e dos fariseus, e chegaram ali com lanternas, tochas e armas.
4 Ta ta̱Jesús xa kúnda̱a̱ ndiꞌi ini ra yukía̱ xíni̱ ñóꞌó kundoꞌo ra, ta na̱kundichi ra kua̱ꞌa̱n ra nakutáꞌan ra xíꞌin na ki̱xaa̱ yóꞌo, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na, káchí ra saá xíꞌin na:
4 Como Jesus soubesse tudo o que havia de lhe acontecer, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 Ta nda̱kuii̱n na:
5 Responderam: A Jesus de Nazaré. Sou eu, disse-lhes. {Também Judas, o traidor, estava com eles.}
6 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús: “Yi̱ꞌi̱ kúu i̱”, káchí ra, ta kama ki̱xáꞌá na kua̱ꞌa̱n símá na chí sa̱ta̱, ta ndi̱va na ni̱ko̱yo na no̱o̱ ñoꞌo̱.
6 Quando lhes disse Sou eu, recuaram e caíram por terra.
7 Ta saá tuku ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ta̱Jesús na, káchí ra saá xíꞌin na:
7 Perguntou-lhes ele, pela segunda vez: A quem buscais? Disseram: A Jesus de Nazaré.
8 ―Xa ni̱ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó yi̱ꞌi̱ kúu ra ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na. ―Tá yi̱ꞌi̱ kúu ta̱a ta̱ ndúkú ndó, ta saá taxi ndó ndí ni̱vi na yóo xíꞌin i̱ ná ko̱ꞌo̱n ndíka̱ na ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
8 Replicou Jesus: Já vos disse que sou eu. Se é, pois, a mim que buscais, deixai ir estes.
9 Xíꞌin to̱ꞌon yóꞌo ku̱ndivi to̱ꞌon ña sa̱kán ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin Ndios, chi ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá: “Tata Yivá i̱, nda̱ ñii ni̱vi na ta̱xi ún ndaꞌa̱ i̱, o̱n vása ní‑sandañóꞌó i̱ na”, káchí ta̱Jesús xíꞌin Ndios.
9 Assim se cumpriu a palavra que disse: Dos que me deste não perdi nenhum {Jo 17,12}.
10 Ta ta̱Simón Pedro ta̱va ra espada, ta ka̱ndoso va̱ꞌa ra so̱ꞌo kuaꞌá ñii ta̱a ta̱ na̱ní Malco, ta̱ kúu ta̱a ta̱ kísa chiño no̱o̱ ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱.
10 Simão Pedro, que tinha uma espada, puxou dela e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha direita. {O servo chamava-se Malco.}
11 Ta saá ta̱Jesús xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ ta̱Pedro, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
11 Mas Jesus disse a Pedro: Enfia a tua espada na bainha! Não hei de beber eu o cálice que o Pai me deu?
12 Ta saá natropa xíꞌin ta̱ ndíso chiño xíꞌin na, ta xíꞌin napolicía na ndáa veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ti̱in na ta̱Jesús, ta ka̱tón na ra.
12 Então a coorte, o tribuno e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o ataram.
13 Ta saá ni̱xa̱ꞌa̱n ra xíꞌin na no̱o̱ ñii ta̱su̱tu̱ káꞌno ta̱ na̱ní Anás, ta̱ kúu si̱so ta̱Caifás. Ta kui̱ya̱ yóꞌo ta̱Caifás kúu ta̱káꞌno no̱o̱ ndiꞌi nasu̱tu̱ ñoo Israel.
13 Conduziram-no primeiro a Anás, por ser sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano.
14 Ta mi̱i ta̱Caifás yóꞌo kúu ta̱a ta̱ xa siꞌna nda̱to̱ꞌon xíꞌin najudío ndí va̱ꞌa ka̱ xíni̱ ñóꞌó ñii la̱á ta̱a kivi̱ xa̱ꞌa̱ ni̱vi nañoo Israel, ko̱to̱ ndiꞌi na ndiꞌi xa̱ꞌa̱.
14 Caifás fora quem dera aos judeus o conselho: Convém que um só homem morra em lugar do povo.
15 O̱vi̱ ta̱a ta̱xíka xíꞌin ta̱Jesús ndíko̱n na sa̱ta̱ ra kua̱ꞌa̱n na, ta ni̱xaa̱ na veꞌe ta̱su̱tu̱ káꞌno ta̱Anás. Ñii ta̱yóꞌo kúu ta̱Simón Pedro, ta inka̱ ra kúu ta̱a ta̱ xíni̱ táꞌan xíꞌin ta̱su̱tu̱ káꞌno yóꞌo, ña̱kán ta̱xi na ni̱ki̱ꞌvi ta̱yóꞌo xíꞌin ta̱Jesús ke̱ꞌe veꞌe ta̱su̱tu̱ yóꞌo.
15 Simão Pedro seguia Jesus, e mais outro discípulo. Este discípulo era conhecido do sumo sacerdote e entrou com Jesus no pátio da casa do sumo sacerdote,
16 Ta ta̱Pedro ni̱ndo̱o ra ñíndichi ra yatin yéꞌé. Ta saá ta̱táꞌan ra yóꞌo, ta̱xíka xíꞌin ta̱Jesús, ta̱ kúu ta̱ xíni̱ táꞌan xíꞌin ta̱su̱tu̱, ke̱ta ra ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ ñá ndáa yéꞌé. Ta saá ta̱xi ñá ni̱ki̱ꞌvi ta̱Pedro.
16 porém Pedro ficou de fora, à porta. Mas o outro discípulo {que era conhecido do sumo sacerdote} saiu e falou à porteira, e esta deixou Pedro entrar.
17 Ta ñáñaꞌa̱ ñá ndáa yéꞌé yóꞌo ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñá ta̱Pedro, káchí ñá saá xíꞌin ra:
17 A porteira perguntou a Pedro: Não és acaso também tu dos discípulos desse homem? Não o sou, respondeu ele.
18 Ta ndeé ní vi̱xin ñoó yóꞌo, ta na kísa chiño no̱o̱ naveꞌe su̱tu̱ yóꞌo xíꞌin inka̱ napolicía na ndáa veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, xáꞌmi na ñoꞌo̱, ta yíta na yatin no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱ ña nasaa̱ na. Ta ta̱Pedro ñíndichi ra xíꞌin na násaa̱ ra.
18 Os servos e os guardas acenderam um fogo, porque fazia frio, e se aqueciam. Com eles estava também Pedro, de pé, aquecendo-se.
19 Ta ta̱su̱tu̱ káꞌno ki̱xáꞌá ra ndáka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús xa̱ꞌa̱ ni̱vi naxíka xíꞌin ra, ta ndáka̱ to̱ꞌon ñaꞌá ra xa̱ꞌa̱ to̱ꞌon ña sa̱náꞌa ra ni̱vi.
19 O sumo sacerdote indagou de Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
20 Jesus respondeu-lhe: Falei publicamente ao mundo. Ensinei na sinagoga e no templo, onde se reúnem os judeus, e nada falei às ocultas.
21 ¿Nda̱chun ndáka̱ to̱ꞌon ún yi̱ꞌi̱ ndá to̱ꞌon kúu ña sa̱náꞌa i̱ ni̱vi? Va̱ꞌa ka̱ ná nda̱ka̱ to̱ꞌon ún ni̱vi na xi̱ni̱ so̱ꞌo ña sa̱náꞌa i̱, chi nayóꞌo xíni̱ na yu kúu ña ni̱ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin na ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ta̱su̱tu̱ káꞌno.
21 Por que me perguntas? Pergunta àqueles que ouviram o que lhes disse. Estes sabem o que ensinei.
22 Tá ndi̱ꞌi xi̱ni̱ so̱ꞌo ra ñayóꞌo, ta ñii ta̱policía ta̱ ndáa veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta̱ kúu ta̱ ñíndichi yatin sii̱n ta̱Jesús, ka̱ni ra no̱o̱ ta̱Jesús xíꞌin xa̱ꞌnda̱ ndaꞌa̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
22 A estas palavras, um dos guardas presentes deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que respondes ao sumo sacerdote?
23 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱yóꞌo:
23 Replicou-lhe Jesus: Se falei mal, prova-o, mas se falei bem, por que me bates?
24 Ta saá ta̱su̱tu̱ Anás ti̱ꞌví ra ta̱Jesús, nóꞌni ka̱ ra, kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin na no̱o̱ ta̱Caifás, ta̱ kúu ta̱su̱tu̱ káꞌno no̱o̱ ndiꞌi inka̱ nasu̱tu̱ no̱o̱ najudío.
24 {Anás enviou-o preso ao sumo sacerdote Caifás.}
25 Ta yóo ta̱Simón Pedro no̱o̱ ke̱ꞌe veꞌe ta̱Anás, ñíndichi ra násaa̱ ra yatin no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱. Ta ñii ta̱a ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Pedro, káchí ra saá:
25 Simão Pedro estava lá se aquecendo. Perguntaram-lhe: Não és porventura, também tu, dos seus discípulos? Negou-o, dizendo: Não!
26 Ta ñíndichi yatin ñii ta̱ kísa chiño no̱o̱ ta̱su̱tu̱ káꞌno, ta ta̱yóꞌo kúu ñii ta̱veꞌe ta̱a ta̱ xa̱ꞌnda ta̱Pedro so̱ꞌo. Ta ta̱ kísa chiño yóꞌo ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Pedro, káchí ra saá:
26 Disse-lhe um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha: Não te vi eu com ele no horto?
27 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pedro, káchí ra saá:
27 Mas Pedro negou-o outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28 Ta xita̱a̱n ní kúu ña, ta napolicía xíꞌin ta̱Jesús, ke̱e na veꞌe ta̱Caifás ta kua̱ꞌa̱n na veꞌe káꞌno no̱o̱ yóo ta̱Pilato, ta̱a ta̱ñoo Roma kúu ra, ta kúu ra ta̱gobernador ta̱ xáꞌnda chiño no̱o̱ najudío. Ta najudío na chíkaa̱ kua̱chi sa̱ta̱ ta̱Jesús, ndíko̱n na kua̱ꞌa̱n na xíꞌin napolicía yóꞌo, ta ni̱xaa̱ na ke̱ꞌe veꞌe káꞌno yóꞌo. Ta najudío yóꞌo ni̱‑xiin na ki̱ꞌvi na ini veꞌe yóꞌo, ta yíta na ke̱ꞌe. Saá chi yóo nda̱yí najudío ña káchí ndí o̱n ki̱ví ki̱ꞌvi na veꞌe ni̱vi na o̱n vása kúu najudío. Chi tá yaꞌa ndoso na nda̱yí yóꞌo, ta nduu na ni̱vi ya̱kua̱ no̱o̱ Ndios, ta o̱n kuchiño na kuxu na viko̱ Pascua.
28 Da casa de Caifás conduziram Jesus ao pretório. Era de manhã cedo. Mas os judeus não entraram no pretório, para não se contaminarem e poderem comer a Páscoa.
29 Ta saá ta̱Pilato ke̱e ra veꞌe ra ta ki̱xaa̱ ra nda̱ ke̱ꞌe no̱o̱ yíta najudío yóꞌo, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, káchí ra saá xíꞌin na:
29 Saiu, por isso, Pilatos para ter com eles, e perguntou: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Ta nda̱kuii̱n na, káchí na saá:
30 Responderam-lhe: Se este não fosse malfeitor, não o teríamos entregue a ti.
31 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pilato, ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
31 Disse, então, Pilatos: Tomai-o e julgai-o vós mesmos segundo a vossa lei. Responderam-lhe os judeus: Não nos é permitido matar ninguém.
32 Xíꞌin ña ni̱ka̱ꞌa̱n na to̱ꞌon yóꞌo, ku̱ndivi to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús ndasaá koo kivi̱ ra. Saá chi tá nachiño ñoo Roma káchí na ndí ni̱vi ndíso na kua̱chi ña táxi kivi̱ na, ta saá katakaa̱ ndaa na ni̱vi yóꞌo ndaꞌa̱ tón cruz nda̱ kivi̱ na.
32 Assim se cumpria a palavra com a qual Jesus indicou de que gênero de morte havia de morrer {Mt 20,19}.
33 Ta saá ta̱Pilato ndi̱kó ra ni̱ki̱ꞌvi ra ini veꞌe ra, ta xa̱ꞌnda chiño ra ná kixi ta̱Jesús no̱o̱ ra. Ta saá ki̱xaa̱ ta̱Jesús no̱o̱ ra, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá ra, káchí ra saá:
33 Pilatos entrou no pretório, chamou Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
34 Jesus respondeu: Dizes isso por ti mesmo, ou foram outros que to disseram de mim?
35 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pilato, káchí ra saá:
35 Disse Pilatos: Acaso sou eu judeu? A tua nação e os sumos sacerdotes entregaram-te a mim. Que fizeste?
36 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
36 Respondeu Jesus: O meu Reino não é deste mundo. Se o meu Reino fosse deste mundo, os meus súditos certamente teriam pelejado para que eu não fosse entregue aos judeus. Mas o meu Reino não é deste mundo.
37 Ta tuku ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pilato xíꞌin ra:
37 Perguntou-lhe então Pilatos: És, portanto, rei? Respondeu Jesus: Sim, eu sou rei. É para dar testemunho da verdade que nasci e vim ao mundo. Todo o que é da verdade ouve a minha voz.
38 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pilato, káchí ra saá:
38 Disse-lhe Pilatos: Que é a verdade?... Falando isso, saiu de novo, foi ter com os judeus e disse-lhes: Não acho nele crime algum.
39 Ta vitin kixaa̱ viko̱ Pascua, ta ndiꞌi saá viko̱ yóꞌo sáña i̱ ñii ta̱a ta̱ nákaa̱ ini veꞌe ka̱a ña kee ra ko̱ꞌo̱n ndíka̱ ra. ¿Án kóni ndó ña saña i̱ ta̱yóꞌo, ta̱ kúu Rey no̱o̱ ndóꞌó najudío? ―káchí ta̱Pilato xíꞌin na.
39 Mas é costume entre vós que pela Páscoa vos solte um preso. Quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Ta nda̱kuii̱n na, ta xíꞌin ndiꞌi ndee̱ na, ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá:
40 Então todos gritaram novamente e disseram: Não! A este não! Mas a Barrabás! {Barrabás era um salteador.}
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.