João 18
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NTLH
1 Tá ndi̱ꞌi ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin Ndios, ta ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra, ta naxíka xíꞌin ra ke̱e na ndíko̱n na kua̱ꞌa̱n na sa̱ta̱ ra. Ni̱yaꞌa na ñii yivi̱ na̱ní ña Cedrón. Ta inka̱ táꞌví yuꞌu̱ yivi̱ yóꞌo yóo ñii jardín, ta ki̱xaa̱ ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra, ta ni̱ki̱ꞌvi na jardín yóꞌo.
1 Depois de fazer essa oração, Jesus saiu com os discípulos e foi para o outro lado do riacho de Cedrom. Havia ali um jardim, onde Jesus entrou com eles.
2 Ta ta̱Judas, ta̱ kúu ta̱ ni̱si̱kó kuíꞌná ta̱Jesús ndaꞌa̱ na sáa̱ ini xíni ñaꞌá, xa xíni̱ ra no̱o̱ yóo jardín yóꞌo, chi yóꞌo kúu xiiña no̱o̱ kua̱ꞌa̱ ní yichi̱ xi̱xa̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar porque Jesus tinha se reunido muitas vezes ali com os discípulos.
3 Ta saá ta̱Judas ki̱xaa̱ ra yóꞌo, ta ñii tiꞌvi natropa xíꞌin napolicía na ndáa veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ki̱xaa̱ na xíꞌin ra. Sava nafariseo xíꞌin sava nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ti̱ꞌví na napolicía yóꞌo ña tiin na ta̱Jesús. Sava nayóꞌo níꞌi na candil no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱, sava na níꞌi na yito̱n no̱o̱ kánóo ñoꞌo̱ ña xíxi̱, ta sava na níꞌi espada.
3 Então Judas foi ao jardim com um grupo de soldados e alguns guardas do Templo mandados pelos chefes dos sacerdotes e pelos fariseus . Eles estavam armados e levavam lanternas e tochas.
4 Ta ta̱Jesús xa kúnda̱a̱ ndiꞌi ini ra yukía̱ xíni̱ ñóꞌó kundoꞌo ra, ta na̱kundichi ra kua̱ꞌa̱n ra nakutáꞌan ra xíꞌin na ki̱xaa̱ yóꞌo, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na, káchí ra saá xíꞌin na:
4 Jesus sabia de tudo o que lhe ia acontecer. Por isso caminhou na direção deles e perguntou:
5 Ta nda̱kuii̱n na:
5 — Jesus de Nazaré! — responderam. Judas, o traidor, estava com eles.
6 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús: “Yi̱ꞌi̱ kúu i̱”, káchí ra, ta kama ki̱xáꞌá na kua̱ꞌa̱n símá na chí sa̱ta̱, ta ndi̱va na ni̱ko̱yo na no̱o̱ ñoꞌo̱.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, eles recuaram e caíram no chão.
7 Ta saá tuku ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ta̱Jesús na, káchí ra saá xíꞌin na:
7 Jesus perguntou outra vez: — Jesus de Nazaré! — tornaram a responder.
8 ―Xa ni̱ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó yi̱ꞌi̱ kúu ra ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na. ―Tá yi̱ꞌi̱ kúu ta̱a ta̱ ndúkú ndó, ta saá taxi ndó ndí ni̱vi na yóo xíꞌin i̱ ná ko̱ꞌo̱n ndíka̱ na ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
8 Jesus disse:
9 Xíꞌin to̱ꞌon yóꞌo ku̱ndivi to̱ꞌon ña sa̱kán ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin Ndios, chi ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá: “Tata Yivá i̱, nda̱ ñii ni̱vi na ta̱xi ún ndaꞌa̱ i̱, o̱n vása ní‑sandañóꞌó i̱ na”, káchí ta̱Jesús xíꞌin Ndios.
9 Jesus disse isso para que se cumprisse o que ele tinha dito antes: “Pai, de todos aqueles que me deste, nenhum se perdeu.”
10 Ta ta̱Simón Pedro ta̱va ra espada, ta ka̱ndoso va̱ꞌa ra so̱ꞌo kuaꞌá ñii ta̱a ta̱ na̱ní Malco, ta̱ kúu ta̱a ta̱ kísa chiño no̱o̱ ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱.
10 Aí Simão Pedro tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou a orelha direita dele. O nome do empregado era Malco.
11 Ta saá ta̱Jesús xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ ta̱Pedro, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Ta saá natropa xíꞌin ta̱ ndíso chiño xíꞌin na, ta xíꞌin napolicía na ndáa veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ti̱in na ta̱Jesús, ta ka̱tón na ra.
12 Em seguida os soldados, o comandante e os guardas do Templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Ta saá ni̱xa̱ꞌa̱n ra xíꞌin na no̱o̱ ñii ta̱su̱tu̱ káꞌno ta̱ na̱ní Anás, ta̱ kúu si̱so ta̱Caifás. Ta kui̱ya̱ yóꞌo ta̱Caifás kúu ta̱káꞌno no̱o̱ ndiꞌi nasu̱tu̱ ñoo Israel.
13 Então o levaram primeiro até a casa de Anás. Anás era o sogro de Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote .
14 Ta mi̱i ta̱Caifás yóꞌo kúu ta̱a ta̱ xa siꞌna nda̱to̱ꞌon xíꞌin najudío ndí va̱ꞌa ka̱ xíni̱ ñóꞌó ñii la̱á ta̱a kivi̱ xa̱ꞌa̱ ni̱vi nañoo Israel, ko̱to̱ ndiꞌi na ndiꞌi xa̱ꞌa̱.
14 Caifás era quem tinha dito aos líderes judeus que era melhor para eles que morresse apenas um homem pelo povo.
15 O̱vi̱ ta̱a ta̱xíka xíꞌin ta̱Jesús ndíko̱n na sa̱ta̱ ra kua̱ꞌa̱n na, ta ni̱xaa̱ na veꞌe ta̱su̱tu̱ káꞌno ta̱Anás. Ñii ta̱yóꞌo kúu ta̱Simón Pedro, ta inka̱ ra kúu ta̱a ta̱ xíni̱ táꞌan xíꞌin ta̱su̱tu̱ káꞌno yóꞌo, ña̱kán ta̱xi na ni̱ki̱ꞌvi ta̱yóꞌo xíꞌin ta̱Jesús ke̱ꞌe veꞌe ta̱su̱tu̱ yóꞌo.
15 Simão Pedro foi seguindo Jesus, junto com outro discípulo. Esse discípulo era conhecido do Grande Sacerdote e por isso conseguiu entrar no pátio da casa dele junto com Jesus.
16 Ta ta̱Pedro ni̱ndo̱o ra ñíndichi ra yatin yéꞌé. Ta saá ta̱táꞌan ra yóꞌo, ta̱xíka xíꞌin ta̱Jesús, ta̱ kúu ta̱ xíni̱ táꞌan xíꞌin ta̱su̱tu̱, ke̱ta ra ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ ñá ndáa yéꞌé. Ta saá ta̱xi ñá ni̱ki̱ꞌvi ta̱Pedro.
16 Mas Pedro ficou do lado de fora, perto da porta. O outro discípulo, que era conhecido do Grande Sacerdote, saiu e falou com a empregada que tomava conta da porta. Então ela deixou Pedro entrar
17 Ta ñáñaꞌa̱ ñá ndáa yéꞌé yóꞌo ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñá ta̱Pedro, káchí ñá saá xíꞌin ra:
17 e lhe perguntou: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Eu, não! — respondeu ele.
18 Ta ndeé ní vi̱xin ñoó yóꞌo, ta na kísa chiño no̱o̱ naveꞌe su̱tu̱ yóꞌo xíꞌin inka̱ napolicía na ndáa veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, xáꞌmi na ñoꞌo̱, ta yíta na yatin no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱ ña nasaa̱ na. Ta ta̱Pedro ñíndichi ra xíꞌin na násaa̱ ra.
18 Por causa do frio, os empregados e os guardas tinham feito uma fogueira e estavam se aquecendo de pé, em volta dela. Pedro estava de pé, no meio deles, aquecendo-se também.
19 Ta ta̱su̱tu̱ káꞌno ki̱xáꞌá ra ndáka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús xa̱ꞌa̱ ni̱vi naxíka xíꞌin ra, ta ndáka̱ to̱ꞌon ñaꞌá ra xa̱ꞌa̱ to̱ꞌon ña sa̱náꞌa ra ni̱vi.
19 O Grande Sacerdote fez algumas perguntas a Jesus a respeito dos seus seguidores e dos seus ensinamentos.
20 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
20 E Jesus respondeu:
21 ¿Nda̱chun ndáka̱ to̱ꞌon ún yi̱ꞌi̱ ndá to̱ꞌon kúu ña sa̱náꞌa i̱ ni̱vi? Va̱ꞌa ka̱ ná nda̱ka̱ to̱ꞌon ún ni̱vi na xi̱ni̱ so̱ꞌo ña sa̱náꞌa i̱, chi nayóꞌo xíni̱ na yu kúu ña ni̱ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin na ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ta̱su̱tu̱ káꞌno.
21 Então, por que o senhor está me fazendo essas perguntas? Pergunte aos que me ouviram, pois eles sabem muito bem o que eu disse a eles.
22 Tá ndi̱ꞌi xi̱ni̱ so̱ꞌo ra ñayóꞌo, ta ñii ta̱policía ta̱ ndáa veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta̱ kúu ta̱ ñíndichi yatin sii̱n ta̱Jesús, ka̱ni ra no̱o̱ ta̱Jesús xíꞌin xa̱ꞌnda̱ ndaꞌa̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
22 Quando Jesus disse isso, um dos guardas do Templo que estavam ali deu-lhe uma bofetada e disse: — Isso é maneira de falar com o Grande Sacerdote?
23 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱yóꞌo:
23 — Se eu disse alguma mentira, prove que menti! — respondeu Jesus. — Mas, se eu falei a verdade, por que é que você está me batendo?
24 Ta saá ta̱su̱tu̱ Anás ti̱ꞌví ra ta̱Jesús, nóꞌni ka̱ ra, kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin na no̱o̱ ta̱Caifás, ta̱ kúu ta̱su̱tu̱ káꞌno no̱o̱ ndiꞌi inka̱ nasu̱tu̱ no̱o̱ najudío.
24 Depois Anás mandou Jesus, ainda amarrado, para Caifás, o Grande Sacerdote.
25 Ta yóo ta̱Simón Pedro no̱o̱ ke̱ꞌe veꞌe ta̱Anás, ñíndichi ra násaa̱ ra yatin no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱. Ta ñii ta̱a ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Pedro, káchí ra saá:
25 Pedro ainda estava lá, de pé, aquecendo-se perto do fogo. Então lhe perguntaram: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Não, eu não sou! — respondeu ele.
26 Ta ñíndichi yatin ñii ta̱ kísa chiño no̱o̱ ta̱su̱tu̱ káꞌno, ta ta̱yóꞌo kúu ñii ta̱veꞌe ta̱a ta̱ xa̱ꞌnda ta̱Pedro so̱ꞌo. Ta ta̱ kísa chiño yóꞌo ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Pedro, káchí ra saá:
26 Um dos empregados do Grande Sacerdote , parente do homem de quem Pedro tinha cortado a orelha, perguntou: — Será que eu não vi você com ele no jardim?
27 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pedro, káchí ra saá:
27 E outra vez Pedro disse que não. E no mesmo instante o galo cantou.
28 Ta xita̱a̱n ní kúu ña, ta napolicía xíꞌin ta̱Jesús, ke̱e na veꞌe ta̱Caifás ta kua̱ꞌa̱n na veꞌe káꞌno no̱o̱ yóo ta̱Pilato, ta̱a ta̱ñoo Roma kúu ra, ta kúu ra ta̱gobernador ta̱ xáꞌnda chiño no̱o̱ najudío. Ta najudío na chíkaa̱ kua̱chi sa̱ta̱ ta̱Jesús, ndíko̱n na kua̱ꞌa̱n na xíꞌin napolicía yóꞌo, ta ni̱xaa̱ na ke̱ꞌe veꞌe káꞌno yóꞌo. Ta najudío yóꞌo ni̱‑xiin na ki̱ꞌvi na ini veꞌe yóꞌo, ta yíta na ke̱ꞌe. Saá chi yóo nda̱yí najudío ña káchí ndí o̱n ki̱ví ki̱ꞌvi na veꞌe ni̱vi na o̱n vása kúu najudío. Chi tá yaꞌa ndoso na nda̱yí yóꞌo, ta nduu na ni̱vi ya̱kua̱ no̱o̱ Ndios, ta o̱n kuchiño na kuxu na viko̱ Pascua.
28 Depois levaram Jesus da casa de Caifás para o palácio do Governador romano. Já era de manhã cedo. Os líderes judeus não entraram no palácio porque queriam continuar puros , conforme a religião deles; pois só assim poderiam comer o jantar da Páscoa .
29 Ta saá ta̱Pilato ke̱e ra veꞌe ra ta ki̱xaa̱ ra nda̱ ke̱ꞌe no̱o̱ yíta najudío yóꞌo, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, káchí ra saá xíꞌin na:
29 Então o governador Pilatos saiu, foi encontrar-se com eles e perguntou: — Que acusação vocês têm contra este homem?
30 Ta nda̱kuii̱n na, káchí na saá:
30 Eles responderam: — O senhor acha que nós lhe entregaríamos este homem se ele não tivesse cometido algum crime?
31 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pilato, ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
31 Pilatos disse: — Levem este homem e o julguem vocês mesmos, de acordo com a Então eles responderam: — Nós não temos o direito de matar ninguém.
32 Xíꞌin ña ni̱ka̱ꞌa̱n na to̱ꞌon yóꞌo, ku̱ndivi to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús ndasaá koo kivi̱ ra. Saá chi tá nachiño ñoo Roma káchí na ndí ni̱vi ndíso na kua̱chi ña táxi kivi̱ na, ta saá katakaa̱ ndaa na ni̱vi yóꞌo ndaꞌa̱ tón cruz nda̱ kivi̱ na.
32 Isso aconteceu assim para que se cumprisse o que Jesus tinha dito quando falou a respeito de como ia morrer .
33 Ta saá ta̱Pilato ndi̱kó ra ni̱ki̱ꞌvi ra ini veꞌe ra, ta xa̱ꞌnda chiño ra ná kixi ta̱Jesús no̱o̱ ra. Ta saá ki̱xaa̱ ta̱Jesús no̱o̱ ra, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá ra, káchí ra saá:
33 Pilatos tornou a entrar no palácio, chamou Jesus e perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
34 Jesus respondeu:
35 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pilato, káchí ra saá:
35 — Por acaso eu sou judeu? — disse Pilatos. — A sua própria gente e os chefes dos sacerdotes é que o entregaram a mim. O que foi que você fez?
36 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
36 Jesus respondeu:
37 Ta tuku ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pilato xíꞌin ra:
37 — Então você é rei? — perguntou Pilatos.
38 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pilato, káchí ra saá:
38 — O que é a verdade? — perguntou Pilatos. Depois de dizer isso, Pilatos saiu outra vez para falar com a multidão e disse: — Não vejo nenhum motivo para condenar este homem.
39 Ta vitin kixaa̱ viko̱ Pascua, ta ndiꞌi saá viko̱ yóꞌo sáña i̱ ñii ta̱a ta̱ nákaa̱ ini veꞌe ka̱a ña kee ra ko̱ꞌo̱n ndíka̱ ra. ¿Án kóni ndó ña saña i̱ ta̱yóꞌo, ta̱ kúu Rey no̱o̱ ndóꞌó najudío? ―káchí ta̱Pilato xíꞌin na.
39 Mas, de acordo com o costume de vocês, eu sempre solto um prisioneiro na ocasião da Páscoa . Vocês querem que eu solte para vocês o rei dos judeus?
40 Ta nda̱kuii̱n na, ta xíꞌin ndiꞌi ndee̱ na, ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá:
40 Todos começaram a gritar: — Não, ele não! Nós queremos que solte Barrabás! Acontece que esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.