João 18

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tá ndi̱ꞌi ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin Ndios, ta ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra, ta naxíka xíꞌin ra ke̱e na ndíko̱n na kua̱ꞌa̱n na sa̱ta̱ ra. Ni̱yaꞌa na ñii yivi̱ na̱ní ña Cedrón. Ta inka̱ táꞌví yuꞌu̱ yivi̱ yóꞌo yóo ñii jardín, ta ki̱xaa̱ ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra, ta ni̱ki̱ꞌvi na jardín yóꞌo.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Ta ta̱Judas, ta̱ kúu ta̱ ni̱si̱kó kuíꞌná ta̱Jesús ndaꞌa̱ na sáa̱ ini xíni ñaꞌá, xa xíni̱ ra no̱o̱ yóo jardín yóꞌo, chi yóꞌo kúu xiiña no̱o̱ kua̱ꞌa̱ ní yichi̱ xi̱xa̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Ta saá ta̱Judas ki̱xaa̱ ra yóꞌo, ta ñii tiꞌvi natropa xíꞌin napolicía na ndáa veꞌe ño̱ꞌo káꞌno ki̱xaa̱ na xíꞌin ra. Sava nafariseo xíꞌin sava nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ti̱ꞌví na napolicía yóꞌo ña tiin na ta̱Jesús. Sava nayóꞌo níꞌi na candil no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱, sava na níꞌi na yito̱n no̱o̱ kánóo ñoꞌo̱ ña xíxi̱, ta sava na níꞌi espada.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Ta ta̱Jesús xa kúnda̱a̱ ndiꞌi ini ra yukía̱ xíni̱ ñóꞌó kundoꞌo ra, ta na̱kundichi ra kua̱ꞌa̱n ra nakutáꞌan ra xíꞌin na ki̱xaa̱ yóꞌo, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na, káchí ra saá xíꞌin na:
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Ta nda̱kuii̱n na:
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús: “Yi̱ꞌi̱ kúu i̱”, káchí ra, ta kama ki̱xáꞌá na kua̱ꞌa̱n símá na chí sa̱ta̱, ta ndi̱va na ni̱ko̱yo na no̱o̱ ñoꞌo̱.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Ta saá tuku ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ta̱Jesús na, káchí ra saá xíꞌin na:
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 ―Xa ni̱ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó yi̱ꞌi̱ kúu ra ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na. ―Tá yi̱ꞌi̱ kúu ta̱a ta̱ ndúkú ndó, ta saá taxi ndó ndí ni̱vi na yóo xíꞌin i̱ ná ko̱ꞌo̱n ndíka̱ na ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Xíꞌin to̱ꞌon yóꞌo ku̱ndivi to̱ꞌon ña sa̱kán ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin Ndios, chi ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá: “Tata Yivá i̱, nda̱ ñii ni̱vi na ta̱xi ún ndaꞌa̱ i̱, o̱n vása ní‑sandañóꞌó i̱ na”, káchí ta̱Jesús xíꞌin Ndios.
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Ta ta̱Simón Pedro ta̱va ra espada, ta ka̱ndoso va̱ꞌa ra so̱ꞌo kuaꞌá ñii ta̱a ta̱ na̱ní Malco, ta̱ kúu ta̱a ta̱ kísa chiño no̱o̱ ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Ta saá ta̱Jesús xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ ta̱Pedro, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Ta saá natropa xíꞌin ta̱ ndíso chiño xíꞌin na, ta xíꞌin napolicía na ndáa veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ti̱in na ta̱Jesús, ta ka̱tón na ra.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Ta saá ni̱xa̱ꞌa̱n ra xíꞌin na no̱o̱ ñii ta̱su̱tu̱ káꞌno ta̱ na̱ní Anás, ta̱ kúu si̱so ta̱Caifás. Ta kui̱ya̱ yóꞌo ta̱Caifás kúu ta̱káꞌno no̱o̱ ndiꞌi nasu̱tu̱ ñoo Israel.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Ta mi̱i ta̱Caifás yóꞌo kúu ta̱a ta̱ xa siꞌna nda̱to̱ꞌon xíꞌin najudío ndí va̱ꞌa ka̱ xíni̱ ñóꞌó ñii la̱á ta̱a kivi̱ xa̱ꞌa̱ ni̱vi nañoo Israel, ko̱to̱ ndiꞌi na ndiꞌi xa̱ꞌa̱.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 O̱vi̱ ta̱a ta̱xíka xíꞌin ta̱Jesús ndíko̱n na sa̱ta̱ ra kua̱ꞌa̱n na, ta ni̱xaa̱ na veꞌe ta̱su̱tu̱ káꞌno ta̱Anás. Ñii ta̱yóꞌo kúu ta̱Simón Pedro, ta inka̱ ra kúu ta̱a ta̱ xíni̱ táꞌan xíꞌin ta̱su̱tu̱ káꞌno yóꞌo, ña̱kán ta̱xi na ni̱ki̱ꞌvi ta̱yóꞌo xíꞌin ta̱Jesús ke̱ꞌe veꞌe ta̱su̱tu̱ yóꞌo.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Ta ta̱Pedro ni̱ndo̱o ra ñíndichi ra yatin yéꞌé. Ta saá ta̱táꞌan ra yóꞌo, ta̱xíka xíꞌin ta̱Jesús, ta̱ kúu ta̱ xíni̱ táꞌan xíꞌin ta̱su̱tu̱, ke̱ta ra ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ñáñaꞌa̱ ñá ndáa yéꞌé. Ta saá ta̱xi ñá ni̱ki̱ꞌvi ta̱Pedro.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Ta ñáñaꞌa̱ ñá ndáa yéꞌé yóꞌo ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñá ta̱Pedro, káchí ñá saá xíꞌin ra:
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Ta ndeé ní vi̱xin ñoó yóꞌo, ta na kísa chiño no̱o̱ naveꞌe su̱tu̱ yóꞌo xíꞌin inka̱ napolicía na ndáa veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, xáꞌmi na ñoꞌo̱, ta yíta na yatin no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱ ña nasaa̱ na. Ta ta̱Pedro ñíndichi ra xíꞌin na násaa̱ ra.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Ta ta̱su̱tu̱ káꞌno ki̱xáꞌá ra ndáka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús xa̱ꞌa̱ ni̱vi naxíka xíꞌin ra, ta ndáka̱ to̱ꞌon ñaꞌá ra xa̱ꞌa̱ to̱ꞌon ña sa̱náꞌa ra ni̱vi.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 ¿Nda̱chun ndáka̱ to̱ꞌon ún yi̱ꞌi̱ ndá to̱ꞌon kúu ña sa̱náꞌa i̱ ni̱vi? Va̱ꞌa ka̱ ná nda̱ka̱ to̱ꞌon ún ni̱vi na xi̱ni̱ so̱ꞌo ña sa̱náꞌa i̱, chi nayóꞌo xíni̱ na yu kúu ña ni̱ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin na ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ta̱su̱tu̱ káꞌno.
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Tá ndi̱ꞌi xi̱ni̱ so̱ꞌo ra ñayóꞌo, ta ñii ta̱policía ta̱ ndáa veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta̱ kúu ta̱ ñíndichi yatin sii̱n ta̱Jesús, ka̱ni ra no̱o̱ ta̱Jesús xíꞌin xa̱ꞌnda̱ ndaꞌa̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱yóꞌo:
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Ta saá ta̱su̱tu̱ Anás ti̱ꞌví ra ta̱Jesús, nóꞌni ka̱ ra, kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin na no̱o̱ ta̱Caifás, ta̱ kúu ta̱su̱tu̱ káꞌno no̱o̱ ndiꞌi inka̱ nasu̱tu̱ no̱o̱ najudío.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Ta yóo ta̱Simón Pedro no̱o̱ ke̱ꞌe veꞌe ta̱Anás, ñíndichi ra násaa̱ ra yatin no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱. Ta ñii ta̱a ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Pedro, káchí ra saá:
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Ta ñíndichi yatin ñii ta̱ kísa chiño no̱o̱ ta̱su̱tu̱ káꞌno, ta ta̱yóꞌo kúu ñii ta̱veꞌe ta̱a ta̱ xa̱ꞌnda ta̱Pedro so̱ꞌo. Ta ta̱ kísa chiño yóꞌo ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Pedro, káchí ra saá:
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pedro, káchí ra saá:
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Ta xita̱a̱n ní kúu ña, ta napolicía xíꞌin ta̱Jesús, ke̱e na veꞌe ta̱Caifás ta kua̱ꞌa̱n na veꞌe káꞌno no̱o̱ yóo ta̱Pilato, ta̱a ta̱ñoo Roma kúu ra, ta kúu ra ta̱gobernador ta̱ xáꞌnda chiño no̱o̱ najudío. Ta najudío na chíkaa̱ kua̱chi sa̱ta̱ ta̱Jesús, ndíko̱n na kua̱ꞌa̱n na xíꞌin napolicía yóꞌo, ta ni̱xaa̱ na ke̱ꞌe veꞌe káꞌno yóꞌo. Ta najudío yóꞌo ni̱‑xiin na ki̱ꞌvi na ini veꞌe yóꞌo, ta yíta na ke̱ꞌe. Saá chi yóo nda̱yí najudío ña káchí ndí o̱n ki̱ví ki̱ꞌvi na veꞌe ni̱vi na o̱n vása kúu najudío. Chi tá yaꞌa ndoso na nda̱yí yóꞌo, ta nduu na ni̱vi ya̱kua̱ no̱o̱ Ndios, ta o̱n kuchiño na kuxu na viko̱ Pascua.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Ta saá ta̱Pilato ke̱e ra veꞌe ra ta ki̱xaa̱ ra nda̱ ke̱ꞌe no̱o̱ yíta najudío yóꞌo, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, káchí ra saá xíꞌin na:
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Ta nda̱kuii̱n na, káchí na saá:
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pilato, ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Xíꞌin ña ni̱ka̱ꞌa̱n na to̱ꞌon yóꞌo, ku̱ndivi to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús ndasaá koo kivi̱ ra. Saá chi tá nachiño ñoo Roma káchí na ndí ni̱vi ndíso na kua̱chi ña táxi kivi̱ na, ta saá katakaa̱ ndaa na ni̱vi yóꞌo ndaꞌa̱ tón cruz nda̱ kivi̱ na.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Ta saá ta̱Pilato ndi̱kó ra ni̱ki̱ꞌvi ra ini veꞌe ra, ta xa̱ꞌnda chiño ra ná kixi ta̱Jesús no̱o̱ ra. Ta saá ki̱xaa̱ ta̱Jesús no̱o̱ ra, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá ra, káchí ra saá:
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pilato, káchí ra saá:
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Ta tuku ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pilato xíꞌin ra:
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pilato, káchí ra saá:
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Ta vitin kixaa̱ viko̱ Pascua, ta ndiꞌi saá viko̱ yóꞌo sáña i̱ ñii ta̱a ta̱ nákaa̱ ini veꞌe ka̱a ña kee ra ko̱ꞌo̱n ndíka̱ ra. ¿Án kóni ndó ña saña i̱ ta̱yóꞌo, ta̱ kúu Rey no̱o̱ ndóꞌó najudío? ―káchí ta̱Pilato xíꞌin na.
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Ta nda̱kuii̱n na, ta xíꞌin ndiꞌi ndee̱ na, ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá:
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.