Atos 25
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs VC
1 Ta saá ki̱xaa̱ ta̱Festo ñoo Cesarea ña nakuiso chiño ra kuu ra ta̱gobernador. Tá ku̱ndivi ñayóꞌo, ta ni̱yaꞌa u̱ni̱ ki̱vi̱, ta ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra nda̱ ñoo Jerusalén.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Ta saá nasu̱tu̱ náꞌno xíꞌin inka̱ nanáꞌno no̱o̱ najudío ki̱xaa̱ na no̱o̱ ra, ta ki̱xáꞌá na káꞌa̱n na sákuiso na kua̱chi sa̱ta̱ ta̱Pablo.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Ta ndu̱kú na ñava̱ꞌa no̱o̱ ta̱gobernador Festo ña kaꞌnda chiño ra ndí ná ndikó ta̱Pablo ñoo Jerusalén ña kasa nani na xa̱ꞌa̱ kua̱chi ra. Saá chi xa yóo yuꞌú na kaꞌni na ta̱Pablo tá kua̱ꞌa̱n ra yichi̱ ña kua̱ꞌa̱n ñoo Jerusalén.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Ta nda̱kuii̱n ta̱Festo káchí ra saá xíꞌin na:
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Ta va̱ꞌa sava ndóꞌó nanáꞌno no̱o̱ najudío ko̱ꞌo̱n ndó xíꞌin i̱ ñoo Cesarea. Ta saá tá ndixa yóo kua̱chi ndíso ta̱Pablo, ta taxi ndó kua̱chi xa̱ꞌa̱ ra no̱o̱ i̱ ñoo kán ―káchí ta̱Festo xíꞌin najudío yóꞌo.
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Ta ta̱Festo ki̱ndo̱o ka̱ ra o̱na̱ án u̱xu̱ ki̱vi̱ ñoo Jerusalén, ta saá ndi̱kó ra kua̱noꞌo̱ ra ñoo Cesarea, ta tuku kua̱ꞌa̱n sava nanáꞌno no̱o̱ najudío xíꞌin ra, ta ni̱xaa̱ na. Ta̱nda̱ inka̱ ki̱vi̱, ta yóo ta̱Festo no̱o̱ táyi̱ to̱ꞌó veꞌe chiño no̱o̱ kísa nani ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi ni̱vi. Tá ki̱xaa̱ nanáꞌno no̱o̱ najudío no̱o̱ ra, ta saá xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ natropa ña tava na ta̱Pablo ini veꞌe ka̱a ña kixaa̱ ra xíꞌin na no̱o̱ ra.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Tá ki̱xaa̱ ta̱Pablo no̱o̱ ta̱gobernador yóꞌo, ta saá nanáꞌno no̱o̱ najudío na ke̱e ñoo Jerusalén ki̱xáꞌá na táxi na kua̱chi xa̱ꞌa̱ ta̱Pablo no̱o̱ ta̱gobernador. Káꞌa̱n na sákuiso na kua̱ꞌa̱ ní kua̱chi ndeé sa̱ta̱ ra, ta o̱n vása kúchiño na kasa nda̱a̱ na xa̱ꞌa̱ kua̱chi ña sákuiso na ra.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Ta saá ki̱xáꞌá ta̱Pablo káꞌa̱n ra ndákuii̱n ra xa̱ꞌa̱ mi̱i ra, ta káchí ra saá:
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Ta ta̱Festo, xa̱ꞌa̱ ña kóni ra kindo̱o va̱ꞌa ra no̱o̱ najudío, ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Pablo, káchí ra saá:
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pablo káchí ra saá:
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Tá ndixa ndíso i̱ kua̱chi ndeé ña táxi nda̱ kivi̱ i̱, níkúu, ta saá o̱n ndukú i̱ no̱o̱ ún ña o̱n taxi ún kivi̱ i̱. Ta saá ni, tá o̱n ko̱ó kua̱chi ndeé ndíso i̱, ta nda̱ ñii ni̱vi o̱n vása kómí na nda̱yí nataxi na yi̱ꞌi̱ ndaꞌa̱ nanáꞌno no̱o̱ najudío yóꞌo. Ta vitin ndúkú i̱ no̱o̱ ún, tata gobernador, ña tiꞌví ún yi̱ꞌi̱ ko̱ꞌo̱n i̱ no̱o̱ mi̱i ta̱rey César ña kasa nani ra kua̱chi i̱ ―káchí ta̱Pablo xíꞌin ta̱gobernador Festo yóꞌo.
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Ta saá ta̱Festo ni̱ka̱ꞌa̱n táꞌan ra xíꞌin nachiño na kúu na kísa chiño yatin xíꞌin ra, ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Pablo, káchí ra:
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Ta ni̱yaꞌa loꞌo ki̱vi̱, ta ta̱rey ta̱ na̱ní Agripa xíꞌin ki̱ꞌva̱ ra ñáBerenice ki̱xaa̱ na ñoo Cesarea xa̱ꞌa̱ ña koto na ta̱gobernador Festo.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Ta kua̱ꞌa̱ ní ki̱vi̱ ki̱ndo̱o na veꞌe ta̱Festo, ta saá nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin ta̱rey Agripa xa̱ꞌa̱ kua̱chi ña táxi najudío xa̱ꞌa̱ ta̱Pablo, ta káchí ta̱Festo saá xíꞌin ra:
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Ta ki̱vi̱ ni̱xa̱ꞌa̱n i̱ ñoo Jerusalén, ta nanáꞌno no̱o̱ najudío, na kúu nasu̱tu̱ náꞌno xíꞌin naxi̱kua̱ꞌa̱, nayóꞌo ta̱xi na kua̱chi no̱o̱ i̱ xa̱ꞌa̱ ta̱yóꞌo. Ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin i̱ ndí ndíso ra kua̱chi ndeé, ta ndu̱kú na no̱o̱ i̱ ña kaꞌnda chiño i̱ ña kivi̱ ra.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Ta nda̱kuii̱n i̱ ka̱chí i̱ saá xíꞌin na: “Nda̱yí mi̱i ndi̱ nañoo Roma o̱n vása táxi ña ndí ñii ni̱vi kivi̱ na tá siꞌna o̱n ta̱ꞌán ko̱ꞌo̱n na no̱o̱ ta̱juez ña kasa nani ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi na. Saá chi nayóꞌo kómí na nda̱yí ndakuii̱n na ka̱ꞌa̱n na to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ mi̱i na no̱o̱ ni̱vi na táxi kua̱chi xa̱ꞌa̱ na”, saá ka̱chí i̱ xíꞌin na.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Ta saá inka̱ ki̱vi̱, ta ki̱xaa̱ nanáꞌno no̱o̱ najudío no̱o̱ i̱, ta xa̱ꞌnda chiño i̱ no̱o̱ natropa ña ko̱ꞌo̱n na kiꞌin na ta̱Pablo no̱o̱ nákaa̱ ra ini veꞌe ka̱a ña kixaa̱ ra no̱o̱ i̱.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Tá ki̱xaa̱ ra no̱o̱ i̱, ta najudío yóꞌo ki̱xáꞌá na táxi na kua̱chi xa̱ꞌa̱ ra. Ta kua̱chi ña táxi na o̱n si̱ví kua̱chi ndáti i̱ koni̱ so̱ꞌo i̱ ka̱ꞌa̱n na xa̱ꞌa̱ kúu ña,
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 chi kua̱chi ña chíkaa̱ na sa̱ta̱ ta̱Pablo kúu kua̱chi xa̱ꞌa̱ yichi̱ mi̱i najudío ña ndasaá ndíko̱n na Ndios ta̱ kísa to̱ꞌó na, chi káꞌa̱n najudío yóꞌo ndí ta̱Pablo sánáꞌa ra inka̱ yichi̱ ña o̱n vása yóo yuꞌú xíꞌin yichi̱ ña ndíko̱n najudío. Saá chi ta̱Pablo sánáꞌa ra káchí ra xa̱ꞌa̱ ñii ta̱a ta̱ na̱ní Jesús, ta ta̱yóꞌo ni̱xiꞌi̱ ra ta na̱taku̱ ra ta táku̱ ra vitin, saá káꞌa̱n ta̱Pablo, sánáꞌa ra, káchí na.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Ta yi̱ꞌi̱ o̱n vása xíni̱ va̱ꞌa i̱ ndasaá kasa nani i̱ kua̱chi xa̱ꞌa̱ yichi̱ ña ndíko̱n najudío, ta saá ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon i̱ ta̱Pablo án va̱ꞌa ko̱ꞌo̱n ra ñoo Jerusalén xa̱ꞌa̱ ña kunani kua̱chi ra.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Ta ni̱‑xiin ra ko̱ꞌo̱n ra ñoo Jerusalén, ta ka̱chí ra ndí va̱ꞌa ka̱ ko̱ꞌo̱n ra ñoo Roma xa̱ꞌa̱ ña kasa nani ta̱rey César kua̱chi ra. Ta saá xa̱ꞌnda chiño i̱ no̱o̱ natropa ña tuku chikaa̱ na ra ini veꞌe ka̱a ta̱nda̱ xi̱no̱ kasa ndivi i̱ ndiꞌi chiño xa̱ꞌa̱ ña kuchiño tiꞌví i̱ ra ko̱ꞌo̱n ra no̱o̱ ta̱rey César ñoo Roma ―káchí ta̱Festo, nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin ta̱rey Agripa.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Ta saá nda̱kuii̱n ta̱Agripa, káchí ra saá:
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Ta ki̱xaa̱ inka̱ ki̱vi̱, ta ta̱rey Agripa xíꞌin ki̱ꞌva̱ ra ñáBerenice ki̱xaa̱ na veꞌe chiño káꞌno, ta kua̱ꞌa̱n na ni̱ki̱ꞌvi na xíꞌin ndiꞌi ñato̱ꞌó na, ta nayóꞌo ndíxin na tiko̱to̱ va̱ꞌa ña livi ní. Saá tuku nata̱a na ndíso chiño xíꞌin natropa, ta xíꞌin nata̱a na ndíso chiño xíꞌin chiño náꞌno ñoo yóꞌo ndíko̱n na kua̱ꞌa̱n na sa̱ta̱ nayóꞌo xíꞌin ñato̱ꞌó ní, ta saá ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Festo veꞌe chiño káꞌno. Ta saá xa̱ꞌnda chiño ta̱Festo no̱o̱ natropa ña tava na ta̱Pablo ña kixaa̱ ra no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi na nákutáꞌan yóꞌo.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Tá ki̱xaa̱ ta̱Pablo no̱o̱ na, ta ta̱Festo ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso ra no̱o̱ ndiꞌi ni̱vi yóꞌo, káchí ra saá:
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Ta yi̱ꞌi̱, ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon va̱ꞌa i̱ ra, ta o̱n vása ní‑naníꞌi i̱ kua̱chi xa̱ꞌa̱ ña kivi̱ ra. Ta mi̱i ra káꞌa̱n ra ndúkú ra ko̱ꞌo̱n ra no̱o̱ ta̱rey César xa̱ꞌa̱ ña kasa nani ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi ra. Ta saá chi̱kaa̱ ini i̱ tiꞌví i̱ ra ko̱ꞌo̱n ra ñoo Roma.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Ta vitin o̱n vása kúnda̱a̱ va̱ꞌa ini i̱ ndá kua̱chi kúu ña ndato̱ꞌon i̱ xa̱ꞌa̱ ña taa i̱ no̱o̱ tutu ña tiꞌví i̱ ko̱ꞌo̱n ndaꞌa̱ ta̱rey César. Ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo ka̱na i̱ ndiꞌi ndó ña nakutáꞌan yó koni̱ so̱ꞌo yó to̱ꞌon ña ka̱ꞌa̱n ta̱Pablo yóꞌo. Ta vitin no̱o̱ mi̱i yóꞌó ta̱rey Agripa, ndúkú i̱ ña chindeé ún yi̱ꞌi̱. Ta vitin nda̱ka̱ to̱ꞌon ún ta̱Pablo, ta koni̱ so̱ꞌo ún ña ndakuii̱n ra xa̱ꞌa̱ ra, ta saá kuchiño ún ndato̱ꞌon ún xíꞌin i̱ ndá to̱ꞌon kúu ña va̱ꞌa taa i̱ xa̱ꞌa̱ ra.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Chi xáni si̱ni̱ i̱ ndí ñii chiño kíꞌví ní kúu ña tiꞌví i̱ ñii ta̱preso ko̱ꞌo̱n ra ñoo Roma tá o̱n ko̱ó tutu ña káꞌa̱n yu kúu kua̱chi táxi ni̱vi xa̱ꞌa̱ ra ―káchí ta̱Festo xíꞌin ni̱vi na nákutáꞌan yóꞌo.
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.