Atos 13

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ñoo Antioquía ni̱xi̱yo kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús ta nákutáꞌan na xa̱ꞌa̱ ña kísa káꞌno na Ndios. Sava ni̱vi yóꞌo kúu naprofeta, ta kúu na namaestro na sánáꞌa ni̱vi to̱ꞌon Ndios. Ta saá ta̱Bernabé, ta̱Saulo, ta̱Simón (inka̱ ki̱vi̱ káꞌa̱n na xíꞌin ta̱Simón kúu ta̱To̱ón), ta̱Lucio ta̱ñoo Cirene kúu ra, ta ta̱Manaén (ta̱a ta̱ ñii káchí xa̱ꞌno xíꞌin ta̱rey Herodes Antipas kúu ra), ndiꞌi nata̱a yóꞌo kúu na naprofeta ta kúu na namaestro na kísa ndivi chiño no̱o̱ ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na nákutáꞌan ñoo Antioquía yóꞌo.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Ta ni̱to̱nda̱a ñii ki̱vi̱ ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na táku̱ ñoo Antioquía na̱kutáꞌan na xa̱ꞌa̱ ña kísa káꞌno na Ndios, ta yóo soꞌon na káꞌa̱n na xíꞌin Ndios, ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n Níma̱ Ndios xíꞌin na, káchí ña:
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Ta saá yóo soꞌon ka̱ na, ta káꞌa̱n na ndúkú na no̱o̱ Ndios xa̱ꞌa̱ ta̱Bernabé xíꞌin ta̱Saulo. Ta ndi̱ꞌi ke̱ꞌé na saá, ta chi̱so na ndaꞌa̱ na si̱ni̱ ta̱Saulo xíꞌin si̱ni̱ ta̱Bernabé, ta ti̱ꞌví ñaꞌá na ña ko̱ꞌo̱n na kasa ndivi na chiño ña xa ka̱na Ndios na keꞌé na.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Ta Níma̱ Ndios kúu ña níꞌi yichi̱ na ña kua̱ꞌa̱n na kasa ndivi na chiño Ndios. Ta saá ta̱Saulo xíꞌin ta̱Bernabé ke̱e na kua̱ꞌa̱n na ta ni̱xaa̱ na ñoo Seleucia, ta nda̱a na ñii tón barco, ta kua̱ꞌa̱n na ta ni̱xaa̱ na ñoo ña na̱ní Salamina. Ñoo yóꞌo nákaa̱ ña no̱o̱ ñoꞌo̱ ña kúu isla Chipre.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Ta ni̱xaa̱ na ñoo yóꞌo, ta ni̱xa̱ꞌa̱n na ñii ñii veꞌe ño̱ꞌo sinagoga najudío, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso na to̱ꞌon Ndios no̱o̱ ni̱vi na na̱kutáꞌan yóꞌo. Ta ndíko̱n tuku ta̱Juan Marcos kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Saulo ta xíꞌin ta̱Bernabé ña chíndeé ñaꞌá ra.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Ta saá na̱kiꞌin na kua̱ꞌa̱n na ta ni̱yaꞌa na ñii ñii ñoo nda̱ ni̱xaa̱ na ñoo Pafos, ña nákaa̱ inka̱ táꞌví isla Chipre. Ta ñoo yóꞌo na̱kutáꞌan na xíꞌin ñii ta̱judío, ta̱a ta̱ kísa chiño xíꞌin magia kúu ra, ta kúu ra ñii ta̱profeta vatá ta̱ sándáꞌví ni̱vi, ta na̱ní ra Barjesús.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Ta ta̱yóꞌo kúu ra ta̱a ta̱ yóo va̱ꞌa xíꞌin ta̱gobernador Sergio Paulo, ta ta̱gobernador yóꞌo kúu ra ta̱a ta̱ ndíchí ní si̱ni̱. Ta saá ta̱gobernador yóꞌo ka̱na ra ta̱Bernabé xíꞌin ta̱Saulo ña kixi na no̱o̱ ra chi kóni ra koni̱ so̱ꞌo ra to̱ꞌon Ndios. Tá ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱gobernador yóꞌo,
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 ta yóo ta̱mago Barjesús xíꞌin ra. (Ta inka̱ ki̱vi̱ Barjesús to̱ꞌon griego kúu Elimas.) Ta ta̱mago yóꞌo chíkaa̱ ra ndee̱ ña kasi ra ña o̱n kandixa ta̱gobernador to̱ꞌon Ndios ña ndato̱ꞌon naapóstol xíꞌin ra, chi ta̱Elimas yóꞌo o̱n xi̱in ra taxi ra ña ta̱gobernador ki̱ꞌvi ra yichi̱ ta̱Jesús.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Ta ta̱Saulo (ta inka̱ ki̱vi̱ ra kúu Pablo), chútú ní ini ra xíꞌin Níma̱ Ndios, ta saá na̱koto káxín ra no̱o̱ ta̱Elimas ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 káchí ra saá:
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo, vitin Ndios saxo̱ꞌvi̱ ra yóꞌó, ta kukuáá nduchu̱ no̱o̱ ún ña o̱n kívi ka̱ koto ún ndasaá yéꞌe ño̱ꞌo ndiví, ta saá koo ún nda̱ kixaa̱ ki̱vi̱ ña chi̱tóni̱ Ndios sandúva̱ꞌa ra nduchu̱ no̱o̱ ún ―káchí ta̱Pablo xíꞌin ta̱Elimas.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Tá xi̱ni ta̱gobernador ña ndo̱ꞌo ta̱Elimas, ta saá na̱ndikó ini ra, ta ka̱ndixa ra ta̱Jesús ta ki̱xáꞌá ra ndíko̱n ra yichi̱ ra. Ta xíꞌin ñasi̱i̱ ini ra ta xíꞌin ña na̱kaꞌnda ini ra, xíni̱ so̱ꞌo ra to̱ꞌon ña sa̱náꞌa ta̱Pablo xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús xíꞌin ra.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Ta saá ta̱Pablo ke̱e ra ñoo Pafos kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin natáꞌan ra, ta nda̱a na ñii tón barco, ta kua̱ꞌa̱n na nda̱ ñoo Perge, ña nákaa̱ estado Panfilia. Ta ñoo yóꞌo ta̱Juan Marcos sa̱ndakoo ra naapóstol, ta na̱ndikó ra kua̱noꞌo̱ ra ñoo Jerusalén.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Ta saá na̱kiꞌin ta̱Pablo kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin natáꞌan ra nda̱ ñoo Antioquía ña nákaa̱ estado Pisidia. Tá ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée najudío, ta saá kua̱ꞌa̱n naapóstol yóꞌo veꞌe ño̱ꞌo sinagoga ña nákaa̱ ñoo yóꞌo, ta ni̱xaa̱ na ta xi̱kundo̱o na.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Ta saá ñii ta̱a na̱kundichi ra ta ka̱ꞌvi ra loꞌo to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés, ta ka̱ꞌvi ra loꞌo to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa inka̱ ta̱profeta xi̱na̱ꞌá ña xi̱ni̱ so̱ꞌo ni̱vi na ndóo yóꞌo. Ta ndi̱ꞌi ka̱ꞌvi ta̱yóꞌo, ta nanáꞌno veꞌe ño̱ꞌo sinagoga yóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin naapóstol, káchí na saá xíꞌin na:
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Ta saá ta̱Pablo na̱kundichi ra ta ni̱xika ndaꞌa̱ ra no̱o̱ ni̱vi na na̱kutáꞌan yóꞌo ña tási̱ín koo yuꞌu̱ na. Ta saá ki̱xáꞌá ra ka̱ꞌa̱n ra, nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin na:
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Ndato̱ꞌon i̱ xíꞌin ndó ndasaá ke̱ꞌé Ndios kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá xíꞌin naxi̱i̱ síkuá mi̱i yó ni̱vi naIsrael. Saá chi Ndios na̱ka̱xin ra naIsrael ña kuu na ni̱vi na ndíko̱n ñaꞌá. Ta ki̱vi̱ xi̱taku̱ na ñoo Egipto, ta Ndios ke̱ꞌé ra ñava̱ꞌa xíꞌin na ña kui̱na̱ na, ta ndu̱u na kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi. Ta saá xi̱kuu na naesclavo, na o̱n vása xi̱komí nda̱yí ña sandakoo na ña yo̱ꞌvi̱ ki̱sa chiño na no̱o̱ napatrón na, ta ni̱xo̱ꞌvi̱ ní na. Ta saá xíꞌin ndee̱ ra, Ndios ta̱va ra ndiꞌi naIsrael ña ke̱e na ñoo Egipto, ta kua̱ꞌa̱n ndíka̱ na.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Ta saá o̱vi̱ si̱ko̱ kui̱ya̱ ku̱ndeé ini Ndios no̱o̱ ña o̱n váꞌa ke̱ꞌé na ki̱vi̱ ni̱xika na yuku̱ yi̱chí. Ta saá ni, xi̱ndaa ra na ta ki̱sa ma̱ni̱ ra na.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Ta saá ki̱xaa̱ na no̱o̱ ñoꞌo̱ ña na̱ní Canaán, ta Ndios chi̱ndeé ra naIsrael ña sa̱ndiꞌi na xa̱ꞌa̱ ni̱vi na kúu u̱xa̱ tiꞌvi náꞌno na xi̱taku̱ no̱o̱ ñoꞌo̱ Canaán yóꞌo, ta ta̱xi ra ñoꞌo̱ Canaán yóꞌo ndu̱u ña ñoꞌo̱ ni̱vi naIsrael na xi̱kuu xi̱i̱ síkuá yó.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Ta saá, ko̱mi̱ ciento o̱vi̱ si̱ko̱ u̱xu̱ kui̱ya̱, najuez xi̱kuu ni̱vi nanáꞌno no̱o̱ naIsrael, ta xa̱ꞌnda chiño na no̱o̱ na. Ta saá ta̱profeta Samuel xi̱kuu ra ta̱chiño káꞌno no̱o̱ naIsrael.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Ta saá naIsrael na̱kuita na, ta ñii toon ndu̱kú na no̱o̱ ta̱Samuel ña taxi ra ñii ta̱a kuu ra ta̱rey no̱o̱ na. Ña̱kán Ndios ta̱xi ra nda̱yí ndaꞌa̱ ta̱Saúl ña xi̱kuu ra ta̱rey ta xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ na. Ta ta̱Saúl yóꞌo xi̱kuu ra sa̱ꞌya ta̱Cis, ta kúu ra ta̱táꞌan ñii tiꞌvi ni̱vi naIsrael, ña na̱ní tribu Benjamín. Ta ta̱rey Saúl xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ naIsrael o̱vi̱ si̱ko̱ kui̱ya̱.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Ta saá Ndios ki̱ndaa ra nda̱yí ndaꞌa̱ ta̱Saúl, ta ta̱xi ra nda̱yí yóꞌo ndaꞌa̱ ta̱David, ta xi̱kuu ra ta̱rey ta̱ xa̱ꞌnda chiño no̱o̱ naIsrael. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios xa̱ꞌa̱ ta̱David, ka̱chí ra saá: “Nda̱tán yóo ini i̱, saá yóo ini ta̱David, ta̱ kúu sa̱ꞌya ta̱Isaí, ta kúsii̱ ní ini i̱ xíni i̱ ra, ta ndixa kasa ndivi ndiꞌi ra ña kóni i̱”, ka̱chí Ndios xa̱ꞌa̱ ta̱rey David.
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Ta̱rey David yóꞌo xi̱kuu xi̱i̱ síkuá ta̱Jesús, ta̱a ta̱ ti̱ꞌví Ndios ña saka̱ku ra ni̱vi naIsrael. Ta xíꞌin ña ke̱ꞌé ra saá, Ndios ki̱sa ndivi ra ña ki̱ndo̱o ra xíꞌin naxi̱i̱ síkuá yó.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Tá o̱n ta̱ꞌán ka̱ kixaa̱ ta̱Jesús ña kasa ndivi ra chiño ña ta̱xi Ndios ndaꞌa̱ ra, ta ki̱xi siꞌna ta̱Juan, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso ra to̱ꞌon Ndios no̱o̱ ni̱vi nañoo Israel. Ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na ndí xíni̱ ñóꞌó nandikó ini na, ta sandakoo na yichi̱ ña o̱n váꞌa xíka na, ta saá kixi na kuchu na.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Tá xa yatin ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ ña ndi̱ꞌi chiño ta̱Juan, ta saá ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ni̱vi, ka̱chí ra saá xíꞌin na: “¿Yukía̱ xáni si̱ni̱ ndó xa̱ꞌa̱ i̱? ¿Yu kúu i̱, káchí ndó? Chi o̱n si̱ví yi̱ꞌi̱ kúu ta̱a ta̱ ti̱ꞌví Ndios va̱xi saka̱ku ni̱vi ñoyívi yóꞌo. Saá chi ta̱a ta̱ ti̱ꞌví Ndios va̱xi saka̱ku mi̱i yó va̱xi ra sa̱ta̱ i̱. Ta̱a ta̱ káꞌno ní ka̱ no̱o̱ i̱ kúu ra, ta yi̱ꞌi̱ kúu ta̱a ta̱ ni̱no̱ ní ka̱ no̱o̱ ra. Yi̱ꞌi̱ kúu ta̱a ta̱ kísa chiño kuiti no̱o̱ ra”, ka̱chí ta̱Juan xíꞌin na.
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 ’Ndóꞌó, nañoo i̱, najudío na kúu sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Abraham, ta ndóꞌó ni̱vi na kísa to̱ꞌó Ndios, ta o̱n si̱ví najudío kúu ndó, vitin káꞌa̱n ndoso i̱ no̱o̱ ndiꞌi ndó ndí Ndios xa ti̱ꞌví ra to̱ꞌon ra ki̱xaa̱ ña no̱o̱ yó, ta to̱ꞌon yóꞌo káꞌa̱n ña ndasaá ta̱Jesús kuchiño saka̱ku ra ndiꞌi yó.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Ta saá ni, ni̱vi nañoo Jerusalén ta xíꞌin nachiño náꞌno no̱o̱ na, ni̱‑kunda̱a̱ ini na yu kúu ta̱Jesús, ni o̱n vása ní‑kunda̱a̱ ini na yukía̱ káchí to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa na xi̱na̱ꞌá xa̱ꞌa̱ ta̱a ta̱ tiꞌví Ndios saka̱ku ra mi̱i yó. Vará mi̱i to̱ꞌon Ndios yóꞌo káꞌvi najudío veꞌe ño̱ꞌo sinagoga ñii ñii ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée na, ta o̱n vása ní‑kunda̱a̱ ini na ndí ta̱Jesús kúu ta̱a ta̱ káꞌa̱n to̱ꞌon Ndios xa̱ꞌa̱. Ña̱kán ni̱ka̱ꞌa̱n na ndí xíni̱ ñóꞌó kivi̱ ta̱Jesús. Ta xíꞌin ña ke̱ꞌé na saá, ki̱sa ndivi na to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa naprofeta xi̱na̱ꞌá.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Vará o̱n vása ní‑naníꞌi na kua̱chi ta̱Jesús ña taxi kaꞌni na ra, ta ndu̱kú na no̱o̱ ta̱gobernador Pilato taxi ra nda̱yí ndaꞌa̱ na ña kaꞌni na ta̱Jesús.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Ta saá, tá ndi̱ꞌi ku̱ndivi ndiꞌi to̱ꞌon Ndios ña káꞌa̱n xa̱ꞌa̱ ña kundoꞌo ta̱Jesús, ta saá ni̱xiꞌi̱ ra, ta sa̱noo na yi̱kí ko̱ñu ra ndaꞌa̱ tón cruz ta sa̱ndúxu̱n na ña ti̱xin kavua̱.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Tá ni̱yaꞌa loꞌo ki̱vi̱, ta Ndios sa̱nataku̱ ra ta̱Jesús.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Tá ndi̱ꞌi na̱taku̱ ra, ta kua̱ꞌa̱ ki̱vi̱ ni̱xi̱yo ra ñoyívi yóꞌo, ta kua̱ꞌa̱ yichi̱ ni̱ti̱vi ra no̱o̱ ni̱vi na kúu na xa ni̱xika xíꞌin ra estado Galilea ta̱nda̱ ñoo Jerusalén ki̱vi̱ tá o̱n ta̱ꞌán kivi̱ ra ndaꞌa̱ tón cruz. Ta vitin ni̱vi yóꞌo kúu na ndákuii̱n ndí ndixa na̱taku̱ ra, ta ndáto̱ꞌon na xa̱ꞌa̱ ra no̱o̱ ndiꞌi nañoo Israel.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 ’Ta vitin ndáto̱ꞌon ndi̱ xíꞌin ndó to̱ꞌon va̱ꞌa ndí Ndios xa ki̱sa ndivi ra ña ki̱ndo̱o ra xi̱na̱ꞌá xíꞌin naxi̱i̱ síkuá mi̱i yó na kúu naIsrael.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Saá chi sa̱nataku̱ ra ta̱Jesús, ta xíꞌin ñayóꞌo sánáꞌa ra ndí ta̱Jesús kúu ta̱a ta̱ na̱ka̱xin ra saka̱ku ni̱vi. Ñii ki̱ꞌva saá sánáꞌa ñii xiiña no̱o̱ to̱ꞌon Ndios ña kúu Salmo o̱vi̱, no̱o̱ ni̱taa na to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios xíꞌin ta̱a ta̱ na̱ka̱xin ra. To̱ꞌon Ndios yóꞌo káchí ña saá: “Yóꞌó kúu Sa̱ꞌya i̱, ta chi̱tóni̱ i̱ ndí ki̱vi̱ vitin xíꞌin ndiꞌi ki̱vi̱ ña va̱xi kúu i̱ Yivá ún”, ka̱chí Ndios, ni̱taa na xi̱na̱ꞌá.
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Ndios sa̱nataku̱ ra ta̱Jesús, ta nda̱ ñii ki̱vi̱ ña va̱xi o̱n kivi̱ ka̱ ra ni o̱n ta̱ꞌyi̱ yi̱kí ko̱ñu ra. Ta xíꞌin ña sa̱nataku̱ ra ta̱Jesús saá, Ndios ki̱sa ndivi ra to̱ꞌon ra ña ni̱taa na xi̱na̱ꞌá, ka̱chí ra saá: “Ndixa xa̱ꞌa̱ mi̱i ndó kasa ndivi i̱ ñava̱ꞌa ña kúu ña ki̱ndo̱o i̱ xíꞌin ta̱rey David”, ka̱chí Ndios.
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Ta inka̱ xiiña no̱o̱ to̱ꞌon Ndios ña na̱ní Salmos, va̱xi to̱ꞌon ña káchí saá: “Tata Ndios, tá kixaa̱ ki̱vi̱ ña kivi̱ ta̱a ta̱yi̱i̱ ta̱ kísa chiño no̱o̱ ún, ta ndu̱xu̱n ra, ta ndixa o̱n taxi ún ña ta̱ꞌyi̱ yi̱kí ko̱ñu ra”, káchí ña.
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Ta kúnda̱a̱ ini yó ndí to̱ꞌon yóꞌo o̱n vása káꞌa̱n ña xa̱ꞌa̱ ta̱rey David. Saá chi tá ndi̱ꞌi ki̱sa ndivi ta̱rey David ña chi̱tóni̱ Ndios, ta saá ni̱xiꞌi̱ ra, ta sa̱ndúxu̱n na yi̱kí ko̱ñu ra, ta ni̱ta̱ꞌyi̱ yi̱kí ko̱ñu ra.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Ta ta̱Jesús, vará ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n vása ní‑taꞌyi̱ yi̱kí ko̱ñu ra, chi Ndios sa̱nataku̱ ñaꞌá ra.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Natáꞌan yó, xíni̱ ñóꞌó kunda̱a̱ ini ndó to̱ꞌon yóꞌo: Ndixa ta̱Jesús ni̱xiꞌi̱ ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi yó, ta xa̱ꞌa̱ ña ke̱ꞌé ra saá, Ndios kúchiño kasa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi yó.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Saá chi tá kandixa yó ta̱Jesús, Ndios kasa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi yó ta sanduu ra yó ni̱vi na ndii no̱o̱ ra. Ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo kúnda̱a̱ ini yó ndí ta̱Jesús xa ki̱sa ndivi ra chiño ña o̱n vása kúchiño kasa ndivi nda̱yí Ndios ña kúu ña ni̱taa ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Vitin kuenda ní koo ndó ko̱to̱ o̱n kuaꞌa ndó kandixa ndó to̱ꞌon yóꞌo, ta saá kundivi xíꞌin ndó ña ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios xa̱ꞌa̱ ni̱vi na toon ní ini, chi naprofeta ni̱taa na to̱ꞌon Ndios ña káchí saá:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 Ndóꞌó, tá kúu ndó ni̱vi na xáku̱ ndaa yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ kúu Ndios,
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Ta saá ta̱Pablo xíꞌin ta̱Bernabé ki̱xáꞌá na kée na veꞌe ño̱ꞌo yóꞌo. Ta ni̱vi na o̱n si̱ví najudío kúu, xa̱ku ndáꞌví na no̱o̱ na ña kixi tuku na inka̱ yichi̱ ña kúu ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákutáꞌan nayóꞌo. Saá chi kóni na ña naapóstol yóꞌo nandaxin ka̱ na to̱ꞌon ña ki̱xáꞌá na sánáꞌa na no̱o̱ ni̱vi yóꞌo.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Ta saá tá ke̱e ta̱Bernabé xíꞌin ta̱Pablo veꞌe ño̱ꞌo sinagoga yóꞌo, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ke̱e na ndíko̱n na sa̱ta̱ naapóstol yóꞌo no̱o̱ kua̱ꞌa̱n nayóꞌo. Sava ni̱vi na kua̱ꞌa̱n sa̱ta̱ na kúu najudío, ta sava na kúu ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ najudío ta ñii káchí kísa to̱ꞌó na Ndios xíꞌin na, vará o̱n si̱ví najudío kúu na. Ta̱Pablo xíꞌin ta̱Bernabé nda̱to̱ꞌon na xíꞌin ni̱vi na ndíko̱n sa̱ta̱ na yóꞌo, káchí na saá:
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Ta saá ni̱yaꞌa u̱xa̱ ki̱vi̱, ta ni̱to̱nda̱a inka̱ ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée najudío. Ta saá ta̱Pablo xíꞌin ta̱Bernabé ki̱xaa̱ tuku na veꞌe ño̱ꞌo sinagoga no̱o̱ xa na̱kutáꞌan kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi. Saá chi ndiꞌi ni̱vi ñoo yóꞌo ki̱xaa̱ na ña koni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon Ndios.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Ta nanáꞌno no̱o̱ najudío, ki̱vi̱ xi̱ni nayóꞌo ndí kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na̱kutáꞌan na xa̱ꞌa̱ ña koni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña sanáꞌa naapóstol, ta chútú ní ini nanáꞌno yóꞌo xíꞌin ñakuíni̱. Ta saá ki̱xáꞌá na kándiva̱ꞌa na xíꞌin ta̱Pablo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra ndí o̱n si̱ví ñanda̱a̱ kúu to̱ꞌon sánáꞌa ra.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Ta saá nda̱kuii̱n ta̱Pablo xíꞌin ta̱Bernabé, ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na:
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Chi ña keꞌé ndi̱ saá kúu ña xa̱ꞌnda chiño Ndios no̱o̱ ndi̱, ki̱vi̱ ka̱chí ra:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Tá ni̱vi na o̱n vása kúu najudío xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon yóꞌo, ta kúsii̱ ní ini na, ta ki̱xáꞌá na káꞌa̱n na, káchí na ndí ña va̱ꞌa ní kúu to̱ꞌon Ndios. Ta ndiꞌi ni̱vi na kúu na na̱ka̱xin Ndios xa̱ꞌa̱ ña kutaku̱ na xíꞌin ra ndiꞌi saá ki̱vi̱ ña va̱xi, ni̱vi yóꞌo ka̱ndixa na to̱ꞌon Ndios ña xi̱ni̱ so̱ꞌo na nda̱to̱ꞌon ta̱Pablo, ta ki̱xáꞌá na ndíko̱n na yichi̱ Ndios.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Ta saá to̱ꞌon Ndios ni̱xi̱ta̱ níꞌnó ña ndiꞌi saá ñoo ña ñóꞌo estado Pisidia yóꞌo.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Ta ñoo yóꞌo yóo náñaꞌa̱ ná kúu ná kísa to̱ꞌó Ndios, ta kánóo to̱ꞌon va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ná no̱o̱ ni̱vi. Ta saá tuku yóo nata̱a nanáꞌno na kúu nachiño ñoo yóꞌo. Ta saá sava nanáꞌno no̱o̱ najudío ki̱xaa̱ na no̱o̱ náñaꞌa̱ xíꞌin nata̱a yóꞌo, ta xíꞌin to̱ꞌon vatá káꞌa̱n na xa̱ꞌa̱ ta̱Pablo ta xíꞌin ta̱Bernabé, chu̱ꞌu ñaꞌá na, ta sa̱saa̱ na ndiꞌi nayóꞌo. Ta saá xíꞌin ña sáa̱ ní ini na, ta̱xin na ta̱Pablo xíꞌin ta̱Bernabé ña kee na ñoo yóꞌo ta ko̱ꞌo̱n na inka̱ xiiña.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Ta saá ta̱Pablo xíꞌin ta̱Bernabé ta̱va na ndu̱xa̱n ñóꞌo xa̱ꞌa̱ na, ta sa̱kisin na ña, ña ko̱yo yaa̱ ña kómí ña. Ta ña ke̱ꞌé na saá kóni kachí ña ndí ni̱vi nañoo yóꞌo kúu na ndíso kua̱chi chi ni̱‑xiin na koni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon Ndios. Ta saá ta̱Pablo xíꞌin ta̱Bernabé ke̱e na ta kua̱ꞌa̱n na nda̱ ñoo Iconio.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Ta ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na táku̱ ñoo Antioquía ni̱ndo̱o na ñoo na, ta kúsii̱ ní ini na, chi chútú ini na xíꞌin Níma̱ Ndios.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.