Atos 13

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ñoo Antioquía ni̱xi̱yo kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ ta̱Jesús ta nákutáꞌan na xa̱ꞌa̱ ña kísa káꞌno na Ndios. Sava ni̱vi yóꞌo kúu naprofeta, ta kúu na namaestro na sánáꞌa ni̱vi to̱ꞌon Ndios. Ta saá ta̱Bernabé, ta̱Saulo, ta̱Simón (inka̱ ki̱vi̱ káꞌa̱n na xíꞌin ta̱Simón kúu ta̱To̱ón), ta̱Lucio ta̱ñoo Cirene kúu ra, ta ta̱Manaén (ta̱a ta̱ ñii káchí xa̱ꞌno xíꞌin ta̱rey Herodes Antipas kúu ra), ndiꞌi nata̱a yóꞌo kúu na naprofeta ta kúu na namaestro na kísa ndivi chiño no̱o̱ ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na nákutáꞌan ñoo Antioquía yóꞌo.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Ta ni̱to̱nda̱a ñii ki̱vi̱ ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na táku̱ ñoo Antioquía na̱kutáꞌan na xa̱ꞌa̱ ña kísa káꞌno na Ndios, ta yóo soꞌon na káꞌa̱n na xíꞌin Ndios, ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n Níma̱ Ndios xíꞌin na, káchí ña:
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Ta saá yóo soꞌon ka̱ na, ta káꞌa̱n na ndúkú na no̱o̱ Ndios xa̱ꞌa̱ ta̱Bernabé xíꞌin ta̱Saulo. Ta ndi̱ꞌi ke̱ꞌé na saá, ta chi̱so na ndaꞌa̱ na si̱ni̱ ta̱Saulo xíꞌin si̱ni̱ ta̱Bernabé, ta ti̱ꞌví ñaꞌá na ña ko̱ꞌo̱n na kasa ndivi na chiño ña xa ka̱na Ndios na keꞌé na.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Ta Níma̱ Ndios kúu ña níꞌi yichi̱ na ña kua̱ꞌa̱n na kasa ndivi na chiño Ndios. Ta saá ta̱Saulo xíꞌin ta̱Bernabé ke̱e na kua̱ꞌa̱n na ta ni̱xaa̱ na ñoo Seleucia, ta nda̱a na ñii tón barco, ta kua̱ꞌa̱n na ta ni̱xaa̱ na ñoo ña na̱ní Salamina. Ñoo yóꞌo nákaa̱ ña no̱o̱ ñoꞌo̱ ña kúu isla Chipre.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Ta ni̱xaa̱ na ñoo yóꞌo, ta ni̱xa̱ꞌa̱n na ñii ñii veꞌe ño̱ꞌo sinagoga najudío, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso na to̱ꞌon Ndios no̱o̱ ni̱vi na na̱kutáꞌan yóꞌo. Ta ndíko̱n tuku ta̱Juan Marcos kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Saulo ta xíꞌin ta̱Bernabé ña chíndeé ñaꞌá ra.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Ta saá na̱kiꞌin na kua̱ꞌa̱n na ta ni̱yaꞌa na ñii ñii ñoo nda̱ ni̱xaa̱ na ñoo Pafos, ña nákaa̱ inka̱ táꞌví isla Chipre. Ta ñoo yóꞌo na̱kutáꞌan na xíꞌin ñii ta̱judío, ta̱a ta̱ kísa chiño xíꞌin magia kúu ra, ta kúu ra ñii ta̱profeta vatá ta̱ sándáꞌví ni̱vi, ta na̱ní ra Barjesús.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Ta ta̱yóꞌo kúu ra ta̱a ta̱ yóo va̱ꞌa xíꞌin ta̱gobernador Sergio Paulo, ta ta̱gobernador yóꞌo kúu ra ta̱a ta̱ ndíchí ní si̱ni̱. Ta saá ta̱gobernador yóꞌo ka̱na ra ta̱Bernabé xíꞌin ta̱Saulo ña kixi na no̱o̱ ra chi kóni ra koni̱ so̱ꞌo ra to̱ꞌon Ndios. Tá ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱gobernador yóꞌo,
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 ta yóo ta̱mago Barjesús xíꞌin ra. (Ta inka̱ ki̱vi̱ Barjesús to̱ꞌon griego kúu Elimas.) Ta ta̱mago yóꞌo chíkaa̱ ra ndee̱ ña kasi ra ña o̱n kandixa ta̱gobernador to̱ꞌon Ndios ña ndato̱ꞌon naapóstol xíꞌin ra, chi ta̱Elimas yóꞌo o̱n xi̱in ra taxi ra ña ta̱gobernador ki̱ꞌvi ra yichi̱ ta̱Jesús.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Ta ta̱Saulo (ta inka̱ ki̱vi̱ ra kúu Pablo), chútú ní ini ra xíꞌin Níma̱ Ndios, ta saá na̱koto káxín ra no̱o̱ ta̱Elimas ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 káchí ra saá:
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo, vitin Ndios saxo̱ꞌvi̱ ra yóꞌó, ta kukuáá nduchu̱ no̱o̱ ún ña o̱n kívi ka̱ koto ún ndasaá yéꞌe ño̱ꞌo ndiví, ta saá koo ún nda̱ kixaa̱ ki̱vi̱ ña chi̱tóni̱ Ndios sandúva̱ꞌa ra nduchu̱ no̱o̱ ún ―káchí ta̱Pablo xíꞌin ta̱Elimas.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Tá xi̱ni ta̱gobernador ña ndo̱ꞌo ta̱Elimas, ta saá na̱ndikó ini ra, ta ka̱ndixa ra ta̱Jesús ta ki̱xáꞌá ra ndíko̱n ra yichi̱ ra. Ta xíꞌin ñasi̱i̱ ini ra ta xíꞌin ña na̱kaꞌnda ini ra, xíni̱ so̱ꞌo ra to̱ꞌon ña sa̱náꞌa ta̱Pablo xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús xíꞌin ra.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Ta saá ta̱Pablo ke̱e ra ñoo Pafos kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin natáꞌan ra, ta nda̱a na ñii tón barco, ta kua̱ꞌa̱n na nda̱ ñoo Perge, ña nákaa̱ estado Panfilia. Ta ñoo yóꞌo ta̱Juan Marcos sa̱ndakoo ra naapóstol, ta na̱ndikó ra kua̱noꞌo̱ ra ñoo Jerusalén.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Ta saá na̱kiꞌin ta̱Pablo kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin natáꞌan ra nda̱ ñoo Antioquía ña nákaa̱ estado Pisidia. Tá ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée najudío, ta saá kua̱ꞌa̱n naapóstol yóꞌo veꞌe ño̱ꞌo sinagoga ña nákaa̱ ñoo yóꞌo, ta ni̱xaa̱ na ta xi̱kundo̱o na.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Ta saá ñii ta̱a na̱kundichi ra ta ka̱ꞌvi ra loꞌo to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés, ta ka̱ꞌvi ra loꞌo to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa inka̱ ta̱profeta xi̱na̱ꞌá ña xi̱ni̱ so̱ꞌo ni̱vi na ndóo yóꞌo. Ta ndi̱ꞌi ka̱ꞌvi ta̱yóꞌo, ta nanáꞌno veꞌe ño̱ꞌo sinagoga yóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin naapóstol, káchí na saá xíꞌin na:
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Ta saá ta̱Pablo na̱kundichi ra ta ni̱xika ndaꞌa̱ ra no̱o̱ ni̱vi na na̱kutáꞌan yóꞌo ña tási̱ín koo yuꞌu̱ na. Ta saá ki̱xáꞌá ra ka̱ꞌa̱n ra, nda̱to̱ꞌon ra xíꞌin na:
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Ndato̱ꞌon i̱ xíꞌin ndó ndasaá ke̱ꞌé Ndios kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá xíꞌin naxi̱i̱ síkuá mi̱i yó ni̱vi naIsrael. Saá chi Ndios na̱ka̱xin ra naIsrael ña kuu na ni̱vi na ndíko̱n ñaꞌá. Ta ki̱vi̱ xi̱taku̱ na ñoo Egipto, ta Ndios ke̱ꞌé ra ñava̱ꞌa xíꞌin na ña kui̱na̱ na, ta ndu̱u na kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi. Ta saá xi̱kuu na naesclavo, na o̱n vása xi̱komí nda̱yí ña sandakoo na ña yo̱ꞌvi̱ ki̱sa chiño na no̱o̱ napatrón na, ta ni̱xo̱ꞌvi̱ ní na. Ta saá xíꞌin ndee̱ ra, Ndios ta̱va ra ndiꞌi naIsrael ña ke̱e na ñoo Egipto, ta kua̱ꞌa̱n ndíka̱ na.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Ta saá o̱vi̱ si̱ko̱ kui̱ya̱ ku̱ndeé ini Ndios no̱o̱ ña o̱n váꞌa ke̱ꞌé na ki̱vi̱ ni̱xika na yuku̱ yi̱chí. Ta saá ni, xi̱ndaa ra na ta ki̱sa ma̱ni̱ ra na.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Ta saá ki̱xaa̱ na no̱o̱ ñoꞌo̱ ña na̱ní Canaán, ta Ndios chi̱ndeé ra naIsrael ña sa̱ndiꞌi na xa̱ꞌa̱ ni̱vi na kúu u̱xa̱ tiꞌvi náꞌno na xi̱taku̱ no̱o̱ ñoꞌo̱ Canaán yóꞌo, ta ta̱xi ra ñoꞌo̱ Canaán yóꞌo ndu̱u ña ñoꞌo̱ ni̱vi naIsrael na xi̱kuu xi̱i̱ síkuá yó.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Ta saá, ko̱mi̱ ciento o̱vi̱ si̱ko̱ u̱xu̱ kui̱ya̱, najuez xi̱kuu ni̱vi nanáꞌno no̱o̱ naIsrael, ta xa̱ꞌnda chiño na no̱o̱ na. Ta saá ta̱profeta Samuel xi̱kuu ra ta̱chiño káꞌno no̱o̱ naIsrael.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Ta saá naIsrael na̱kuita na, ta ñii toon ndu̱kú na no̱o̱ ta̱Samuel ña taxi ra ñii ta̱a kuu ra ta̱rey no̱o̱ na. Ña̱kán Ndios ta̱xi ra nda̱yí ndaꞌa̱ ta̱Saúl ña xi̱kuu ra ta̱rey ta xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ na. Ta ta̱Saúl yóꞌo xi̱kuu ra sa̱ꞌya ta̱Cis, ta kúu ra ta̱táꞌan ñii tiꞌvi ni̱vi naIsrael, ña na̱ní tribu Benjamín. Ta ta̱rey Saúl xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ naIsrael o̱vi̱ si̱ko̱ kui̱ya̱.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Ta saá Ndios ki̱ndaa ra nda̱yí ndaꞌa̱ ta̱Saúl, ta ta̱xi ra nda̱yí yóꞌo ndaꞌa̱ ta̱David, ta xi̱kuu ra ta̱rey ta̱ xa̱ꞌnda chiño no̱o̱ naIsrael. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios xa̱ꞌa̱ ta̱David, ka̱chí ra saá: “Nda̱tán yóo ini i̱, saá yóo ini ta̱David, ta̱ kúu sa̱ꞌya ta̱Isaí, ta kúsii̱ ní ini i̱ xíni i̱ ra, ta ndixa kasa ndivi ndiꞌi ra ña kóni i̱”, ka̱chí Ndios xa̱ꞌa̱ ta̱rey David.
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Ta̱rey David yóꞌo xi̱kuu xi̱i̱ síkuá ta̱Jesús, ta̱a ta̱ ti̱ꞌví Ndios ña saka̱ku ra ni̱vi naIsrael. Ta xíꞌin ña ke̱ꞌé ra saá, Ndios ki̱sa ndivi ra ña ki̱ndo̱o ra xíꞌin naxi̱i̱ síkuá yó.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Tá o̱n ta̱ꞌán ka̱ kixaa̱ ta̱Jesús ña kasa ndivi ra chiño ña ta̱xi Ndios ndaꞌa̱ ra, ta ki̱xi siꞌna ta̱Juan, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ndoso ra to̱ꞌon Ndios no̱o̱ ni̱vi nañoo Israel. Ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na ndí xíni̱ ñóꞌó nandikó ini na, ta sandakoo na yichi̱ ña o̱n váꞌa xíka na, ta saá kixi na kuchu na.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Tá xa yatin ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ ña ndi̱ꞌi chiño ta̱Juan, ta saá ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ni̱vi, ka̱chí ra saá xíꞌin na: “¿Yukía̱ xáni si̱ni̱ ndó xa̱ꞌa̱ i̱? ¿Yu kúu i̱, káchí ndó? Chi o̱n si̱ví yi̱ꞌi̱ kúu ta̱a ta̱ ti̱ꞌví Ndios va̱xi saka̱ku ni̱vi ñoyívi yóꞌo. Saá chi ta̱a ta̱ ti̱ꞌví Ndios va̱xi saka̱ku mi̱i yó va̱xi ra sa̱ta̱ i̱. Ta̱a ta̱ káꞌno ní ka̱ no̱o̱ i̱ kúu ra, ta yi̱ꞌi̱ kúu ta̱a ta̱ ni̱no̱ ní ka̱ no̱o̱ ra. Yi̱ꞌi̱ kúu ta̱a ta̱ kísa chiño kuiti no̱o̱ ra”, ka̱chí ta̱Juan xíꞌin na.
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 ’Ndóꞌó, nañoo i̱, najudío na kúu sa̱ꞌya ñani síkuá ta̱Abraham, ta ndóꞌó ni̱vi na kísa to̱ꞌó Ndios, ta o̱n si̱ví najudío kúu ndó, vitin káꞌa̱n ndoso i̱ no̱o̱ ndiꞌi ndó ndí Ndios xa ti̱ꞌví ra to̱ꞌon ra ki̱xaa̱ ña no̱o̱ yó, ta to̱ꞌon yóꞌo káꞌa̱n ña ndasaá ta̱Jesús kuchiño saka̱ku ra ndiꞌi yó.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Ta saá ni, ni̱vi nañoo Jerusalén ta xíꞌin nachiño náꞌno no̱o̱ na, ni̱‑kunda̱a̱ ini na yu kúu ta̱Jesús, ni o̱n vása ní‑kunda̱a̱ ini na yukía̱ káchí to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa na xi̱na̱ꞌá xa̱ꞌa̱ ta̱a ta̱ tiꞌví Ndios saka̱ku ra mi̱i yó. Vará mi̱i to̱ꞌon Ndios yóꞌo káꞌvi najudío veꞌe ño̱ꞌo sinagoga ñii ñii ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée na, ta o̱n vása ní‑kunda̱a̱ ini na ndí ta̱Jesús kúu ta̱a ta̱ káꞌa̱n to̱ꞌon Ndios xa̱ꞌa̱. Ña̱kán ni̱ka̱ꞌa̱n na ndí xíni̱ ñóꞌó kivi̱ ta̱Jesús. Ta xíꞌin ña ke̱ꞌé na saá, ki̱sa ndivi na to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa naprofeta xi̱na̱ꞌá.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Vará o̱n vása ní‑naníꞌi na kua̱chi ta̱Jesús ña taxi kaꞌni na ra, ta ndu̱kú na no̱o̱ ta̱gobernador Pilato taxi ra nda̱yí ndaꞌa̱ na ña kaꞌni na ta̱Jesús.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Ta saá, tá ndi̱ꞌi ku̱ndivi ndiꞌi to̱ꞌon Ndios ña káꞌa̱n xa̱ꞌa̱ ña kundoꞌo ta̱Jesús, ta saá ni̱xiꞌi̱ ra, ta sa̱noo na yi̱kí ko̱ñu ra ndaꞌa̱ tón cruz ta sa̱ndúxu̱n na ña ti̱xin kavua̱.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Tá ni̱yaꞌa loꞌo ki̱vi̱, ta Ndios sa̱nataku̱ ra ta̱Jesús.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Tá ndi̱ꞌi na̱taku̱ ra, ta kua̱ꞌa̱ ki̱vi̱ ni̱xi̱yo ra ñoyívi yóꞌo, ta kua̱ꞌa̱ yichi̱ ni̱ti̱vi ra no̱o̱ ni̱vi na kúu na xa ni̱xika xíꞌin ra estado Galilea ta̱nda̱ ñoo Jerusalén ki̱vi̱ tá o̱n ta̱ꞌán kivi̱ ra ndaꞌa̱ tón cruz. Ta vitin ni̱vi yóꞌo kúu na ndákuii̱n ndí ndixa na̱taku̱ ra, ta ndáto̱ꞌon na xa̱ꞌa̱ ra no̱o̱ ndiꞌi nañoo Israel.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 ’Ta vitin ndáto̱ꞌon ndi̱ xíꞌin ndó to̱ꞌon va̱ꞌa ndí Ndios xa ki̱sa ndivi ra ña ki̱ndo̱o ra xi̱na̱ꞌá xíꞌin naxi̱i̱ síkuá mi̱i yó na kúu naIsrael.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Saá chi sa̱nataku̱ ra ta̱Jesús, ta xíꞌin ñayóꞌo sánáꞌa ra ndí ta̱Jesús kúu ta̱a ta̱ na̱ka̱xin ra saka̱ku ni̱vi. Ñii ki̱ꞌva saá sánáꞌa ñii xiiña no̱o̱ to̱ꞌon Ndios ña kúu Salmo o̱vi̱, no̱o̱ ni̱taa na to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios xíꞌin ta̱a ta̱ na̱ka̱xin ra. To̱ꞌon Ndios yóꞌo káchí ña saá: “Yóꞌó kúu Sa̱ꞌya i̱, ta chi̱tóni̱ i̱ ndí ki̱vi̱ vitin xíꞌin ndiꞌi ki̱vi̱ ña va̱xi kúu i̱ Yivá ún”, ka̱chí Ndios, ni̱taa na xi̱na̱ꞌá.
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Ndios sa̱nataku̱ ra ta̱Jesús, ta nda̱ ñii ki̱vi̱ ña va̱xi o̱n kivi̱ ka̱ ra ni o̱n ta̱ꞌyi̱ yi̱kí ko̱ñu ra. Ta xíꞌin ña sa̱nataku̱ ra ta̱Jesús saá, Ndios ki̱sa ndivi ra to̱ꞌon ra ña ni̱taa na xi̱na̱ꞌá, ka̱chí ra saá: “Ndixa xa̱ꞌa̱ mi̱i ndó kasa ndivi i̱ ñava̱ꞌa ña kúu ña ki̱ndo̱o i̱ xíꞌin ta̱rey David”, ka̱chí Ndios.
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Ta inka̱ xiiña no̱o̱ to̱ꞌon Ndios ña na̱ní Salmos, va̱xi to̱ꞌon ña káchí saá: “Tata Ndios, tá kixaa̱ ki̱vi̱ ña kivi̱ ta̱a ta̱yi̱i̱ ta̱ kísa chiño no̱o̱ ún, ta ndu̱xu̱n ra, ta ndixa o̱n taxi ún ña ta̱ꞌyi̱ yi̱kí ko̱ñu ra”, káchí ña.
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Ta kúnda̱a̱ ini yó ndí to̱ꞌon yóꞌo o̱n vása káꞌa̱n ña xa̱ꞌa̱ ta̱rey David. Saá chi tá ndi̱ꞌi ki̱sa ndivi ta̱rey David ña chi̱tóni̱ Ndios, ta saá ni̱xiꞌi̱ ra, ta sa̱ndúxu̱n na yi̱kí ko̱ñu ra, ta ni̱ta̱ꞌyi̱ yi̱kí ko̱ñu ra.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Ta ta̱Jesús, vará ni̱xiꞌi̱ ra, ta o̱n vása ní‑taꞌyi̱ yi̱kí ko̱ñu ra, chi Ndios sa̱nataku̱ ñaꞌá ra.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Natáꞌan yó, xíni̱ ñóꞌó kunda̱a̱ ini ndó to̱ꞌon yóꞌo: Ndixa ta̱Jesús ni̱xiꞌi̱ ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi yó, ta xa̱ꞌa̱ ña ke̱ꞌé ra saá, Ndios kúchiño kasa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi yó.
38 — ausente —
39 Saá chi tá kandixa yó ta̱Jesús, Ndios kasa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi yó ta sanduu ra yó ni̱vi na ndii no̱o̱ ra. Ta xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo kúnda̱a̱ ini yó ndí ta̱Jesús xa ki̱sa ndivi ra chiño ña o̱n vása kúchiño kasa ndivi nda̱yí Ndios ña kúu ña ni̱taa ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá.
39 — ausente —
40 Vitin kuenda ní koo ndó ko̱to̱ o̱n kuaꞌa ndó kandixa ndó to̱ꞌon yóꞌo, ta saá kundivi xíꞌin ndó ña ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios xa̱ꞌa̱ ni̱vi na toon ní ini, chi naprofeta ni̱taa na to̱ꞌon Ndios ña káchí saá:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 Ndóꞌó, tá kúu ndó ni̱vi na xáku̱ ndaa yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ kúu Ndios,
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Ta saá ta̱Pablo xíꞌin ta̱Bernabé ki̱xáꞌá na kée na veꞌe ño̱ꞌo yóꞌo. Ta ni̱vi na o̱n si̱ví najudío kúu, xa̱ku ndáꞌví na no̱o̱ na ña kixi tuku na inka̱ yichi̱ ña kúu ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákutáꞌan nayóꞌo. Saá chi kóni na ña naapóstol yóꞌo nandaxin ka̱ na to̱ꞌon ña ki̱xáꞌá na sánáꞌa na no̱o̱ ni̱vi yóꞌo.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Ta saá tá ke̱e ta̱Bernabé xíꞌin ta̱Pablo veꞌe ño̱ꞌo sinagoga yóꞌo, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ke̱e na ndíko̱n na sa̱ta̱ naapóstol yóꞌo no̱o̱ kua̱ꞌa̱n nayóꞌo. Sava ni̱vi na kua̱ꞌa̱n sa̱ta̱ na kúu najudío, ta sava na kúu ni̱vi na ndíko̱n yichi̱ najudío ta ñii káchí kísa to̱ꞌó na Ndios xíꞌin na, vará o̱n si̱ví najudío kúu na. Ta̱Pablo xíꞌin ta̱Bernabé nda̱to̱ꞌon na xíꞌin ni̱vi na ndíko̱n sa̱ta̱ na yóꞌo, káchí na saá:
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Ta saá ni̱yaꞌa u̱xa̱ ki̱vi̱, ta ni̱to̱nda̱a inka̱ ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée najudío. Ta saá ta̱Pablo xíꞌin ta̱Bernabé ki̱xaa̱ tuku na veꞌe ño̱ꞌo sinagoga no̱o̱ xa na̱kutáꞌan kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi. Saá chi ndiꞌi ni̱vi ñoo yóꞌo ki̱xaa̱ na ña koni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon Ndios.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Ta nanáꞌno no̱o̱ najudío, ki̱vi̱ xi̱ni nayóꞌo ndí kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na̱kutáꞌan na xa̱ꞌa̱ ña koni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ña sanáꞌa naapóstol, ta chútú ní ini nanáꞌno yóꞌo xíꞌin ñakuíni̱. Ta saá ki̱xáꞌá na kándiva̱ꞌa na xíꞌin ta̱Pablo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra ndí o̱n si̱ví ñanda̱a̱ kúu to̱ꞌon sánáꞌa ra.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Ta saá nda̱kuii̱n ta̱Pablo xíꞌin ta̱Bernabé, ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na:
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Chi ña keꞌé ndi̱ saá kúu ña xa̱ꞌnda chiño Ndios no̱o̱ ndi̱, ki̱vi̱ ka̱chí ra:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Tá ni̱vi na o̱n vása kúu najudío xi̱ni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon yóꞌo, ta kúsii̱ ní ini na, ta ki̱xáꞌá na káꞌa̱n na, káchí na ndí ña va̱ꞌa ní kúu to̱ꞌon Ndios. Ta ndiꞌi ni̱vi na kúu na na̱ka̱xin Ndios xa̱ꞌa̱ ña kutaku̱ na xíꞌin ra ndiꞌi saá ki̱vi̱ ña va̱xi, ni̱vi yóꞌo ka̱ndixa na to̱ꞌon Ndios ña xi̱ni̱ so̱ꞌo na nda̱to̱ꞌon ta̱Pablo, ta ki̱xáꞌá na ndíko̱n na yichi̱ Ndios.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Ta saá to̱ꞌon Ndios ni̱xi̱ta̱ níꞌnó ña ndiꞌi saá ñoo ña ñóꞌo estado Pisidia yóꞌo.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Ta ñoo yóꞌo yóo náñaꞌa̱ ná kúu ná kísa to̱ꞌó Ndios, ta kánóo to̱ꞌon va̱ꞌa xa̱ꞌa̱ ná no̱o̱ ni̱vi. Ta saá tuku yóo nata̱a nanáꞌno na kúu nachiño ñoo yóꞌo. Ta saá sava nanáꞌno no̱o̱ najudío ki̱xaa̱ na no̱o̱ náñaꞌa̱ xíꞌin nata̱a yóꞌo, ta xíꞌin to̱ꞌon vatá káꞌa̱n na xa̱ꞌa̱ ta̱Pablo ta xíꞌin ta̱Bernabé, chu̱ꞌu ñaꞌá na, ta sa̱saa̱ na ndiꞌi nayóꞌo. Ta saá xíꞌin ña sáa̱ ní ini na, ta̱xin na ta̱Pablo xíꞌin ta̱Bernabé ña kee na ñoo yóꞌo ta ko̱ꞌo̱n na inka̱ xiiña.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Ta saá ta̱Pablo xíꞌin ta̱Bernabé ta̱va na ndu̱xa̱n ñóꞌo xa̱ꞌa̱ na, ta sa̱kisin na ña, ña ko̱yo yaa̱ ña kómí ña. Ta ña ke̱ꞌé na saá kóni kachí ña ndí ni̱vi nañoo yóꞌo kúu na ndíso kua̱chi chi ni̱‑xiin na koni̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon Ndios. Ta saá ta̱Pablo xíꞌin ta̱Bernabé ke̱e na ta kua̱ꞌa̱n na nda̱ ñoo Iconio.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Ta ni̱vi na kándixa ta̱Jesús na táku̱ ñoo Antioquía ni̱ndo̱o na ñoo na, ta kúsii̱ ní ini na, chi chútú ini na xíꞌin Níma̱ Ndios.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.