Tito 3
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARIB
1 Te cúñaha‑n xìí‑yu sá ná quɨ̀ndáá iní‑yu cadá‑yu nchaa nàcuáa càháⁿ nchaa cue tée cùchiuⁿ, te tàú‑yu chindee ñàhá‑yu xii‑güedé nchaa chìuⁿ váha quìde‑güedé.
1 Adverte-lhes que estejam sujeitos aos governadores e autoridades, que sejam obedientes, e estejam preparados para toda boa obra,
2 Te vá càháⁿ cuèhé‑yu cuèndá ñáyiu, te vá cúndùu pletú‑yu, te na cùú‑yu ñáyiu ndàhú iní‑xi, te na cùndahú iní‑yu nchaa tnàha ñáyiú‑yu.
2 que a ninguém infamem, nem sejam contenciosos, mas moderados, mostrando toda a mansidão para com todos os homens.
3 Te tnàhá‑ó nǐ xóo cada‑o dàtná quídé ñǎyiu‑áⁿ vitna, chi ío nɨɨ dɨ̌quɨ́‑ó chi ñá tècú tnùní‑ó nàcuáa càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ní cùu, te ío ní xínduu sàá iní‑ó nǔú‑gǎ, te ní xíndecu‑o ɨ̀ɨⁿ ichi sá ñà túú tàú‑ó cùndecu‑o ni cuu, te nándɨ sá cuèhé sá dúhá ìó ñuyíú‑a ní xóo cudɨ́ɨ́ ìní‑ó nǐ xóo cada‑o chi ní xóo taxi tnùní ñáhá‑xí xìi‑o, te ní xóo cada cuèhé ní xóo cada duha‑o ni cùu, te ní xíndecu‑o ìchi cuedú iní, te cuèndá nchaa sá nǐ xóo cada‑o‑ǎⁿ xíǎⁿ ío ní xóo cuu úhú iní ñáhá ñǎyiu xii‑o, te ducaⁿ‑ni nchòo tucu ní xóo cuu úhú iní‑ǒ‑yu.
3 Porque também nós éramos outrora insensatos, desobedientes, extraviados, servindo a várias paixões e deleites, vivendo em malícia e inveja odiosos e odiando-nos uns aos outros.
4 Te Yá Ndiǒxí Yaá ní dácǎcu nihnu ñaha xìi‑o núú ùhú núú ndàhú ní dándíxí tǔu‑gá iní‑ó nàcuáa cutnùní iní‑ó sǎ ǐo váha iní‑gá, te cùu iní ñáhá‑gǎ xii nchaa nchoo ñǎyiu ndècu ñuyíú‑a.
4 Mas quando apareceu a bondade de Deus, nosso Salvador e o seu amor para com os homens,
5 Te Yá Ndiǒxí ní dácǎcu nihnu ñaha‑gǎ xii‑o nǔú ùhú núú ndàhú, dico ñá dɨ́ú cuèndá ɨɨⁿ sá vǎha quìde‑o ndecu‑o ñuyíú‑a ducaⁿ nǐ quide‑gá, chi mee‑gǎ ducaⁿ tnàhí ní cundàhú iní ñáhá‑gǎ xii‑o. Te ní nduu ndoo ní nduu nine iní‑ó, te ní cuu‑o dàtná ɨɨⁿ ñáyiu saa, chi Espíritú Yǎ Ndiǒxí ducaⁿ nǐ quide ñaha‑xi xìi‑o.
5 não em virtude de obras de justiça que nós houvéssemos feito, mas segundo a sua misericórdia, nos salvou mediante o lavar da regeneração e renovação pelo Espírito Santo,
6 Te Espíritú‑gá ní taxi‑gá nɨ yùhu nɨ iní‑gá ndécú ndɨ̀hɨ‑o, te ducaⁿ nǐ quide‑gá chi ní sándáá iní‑ó Xǐtohó Jesucrìstú Yaá ní dácǎcu nihnu ñaha xìi‑o núú ùhú núú ndàhú.
6 que ele derramou abundantemente sobre nós por Jesus Cristo, nosso Salvador;
7 Te ío cùndahú iní ñáhá‑gǎ xii‑o nǔu sa ní quide ndáá‑gá cuéchi‑o te ní cuu‑o děhe‑gá, núu xíǎⁿ vitna ndètu‑ná‑ó sǎá nduu ndùu táhú‑ó cùndecu‑o ndɨhɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
7 para que, sendo justificados pela sua graça, fôssemos feitos herdeiros segundo a esperança da vida eterna.
8 Te tnúhu ní cáháⁿ‑í‑a cùu‑xi tnúhu ndáá cuɨtɨ, te cuìní‑í sá nɨ̀ yuhu nɨ iní‑n cǎháⁿ‑n tnǔhu‑gá núǔ‑yu cuèndá sá ncháá ñǎyiu sàndáá iní ñáhá xìi Yá Ndiǒxí nducu ndèé‑yu cadá‑yu mee‑ni sǎ vǎha, te tnúhu‑áⁿ cúú‑xí mèe‑ni tnúhu váha, te ío váha sá cúú‑xǐ‑yu.
8 Fiel é esta palavra, e quero que a proclames com firmeza para que os que crêem em Deus procurem aplicar-se às boas obras. Essas coisas são boas e proveitosas aos homens.
9 Te vá cádá cuèndá‑n nchàa tnúhu sá ñà túú nàndɨ́hɨ xǐtnàha ñáyiu, te vá cádá cuèndá‑n ñǎyiu nándɨ càháⁿ cuèndá nchaa sá nǐ xóo cada cue ñáyiu ní xíndecu ndéé sanaha, te vá cádá cuèndá‑n nchàa tnúhu xǐtnàha ñáyiu xǐcuèhé tnáhá cuèndá tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, chi nchaa tnúhu xǐtnàhá‑yu‑áⁿ ñà túú tnàhí nandɨ́hɨ‑xi, te dàcuíta ñaha‑xi xìi‑o.
9 Mas evita questões tolas, genealogias, contendas e debates acerca da lei; porque são coisas inúteis e vãs.
10 Te núu ìó ñáyiu ní ngüíta‑yu nándɨ tnúhu càháⁿ‑yu cuèndá sá vǎ cúú ɨ̀ɨⁿnuu cue ñáyiu ndècu ichi Yá Ndiǒxí ñá, te ñáyiu‑áⁿ cǎháⁿ sàhú‑n dǒho‑yu ɨɨⁿ ǔú xito, te núu vá tnɨ́ɨ̌‑yu tnúhu càháⁿ‑n ñá, te vá nìhí tnáhá‑gǎ‑n ndɨ̀hɨ́‑yu.
10 Ao homem faccioso, depois da primeira e segunda admoestação, evita-o,
11 Te ducaⁿ càda‑n, chi ñáyiu‑áⁿ duuⁿ duuⁿ ñá túú‑gǎ cuìní‑yu cadá‑yu sá vǎha, chi mee‑nǎ sá cuèhé sá dúhá tnàhá iní‑yu cadá‑yu, te cùtnuní iní méě‑yu sá ñà túú quìde ndáá‑yu, te sáá nduu te nacháhu‑yu nchaa sá quídě‑yu.
11 sabendo que esse tal está pervertido, e vive pecando, e já por si mesmo está condenado.
12 Te cuìní‑í tendaha‑ǐ té Àrtemás quixi‑dé núú ndécú‑n àdi té Tìquicú, te òré ná quèxio ndéda‑ni càa ɨɨⁿ cue tée‑a núú ndécú‑n, te ío nducu ndèe‑n quɨ́hɨ́ⁿ‑n ñùú Nìcópolís núú quɨ̀hɨ́ⁿ‑í cundecu‑í, chi yàcáⁿ cuìní‑í quɨ́hɨ́ⁿ‑í cundecu‑í yóó quídé vǐxiⁿ‑xi.
12 Quando te enviar Ártemas, ou Tíquico, apressa-te a vir ter comigo a Nicópolis; porque tenho resolvido invernar ali.
13 Te ío cuáñaha‑n nchàa sá xíní ñùhu té Zènás tée ío váha xìní nchaa nàcuáa càháⁿ lèí, ndɨhɨ té Àpolós cuèndá sá ñà túú nǎ cumání xii‑güedé ichi.
13 Ajuda com empenho a Zenas, doutor da lei, e a Apolo, para que nada lhes falte na sua viagem.
14 Te cuìní‑í sá ncháá ñǎyiu ndècu ndɨhɨ‑o ichi Yá Ndiǒxí cada váha‑yu, te cuáñàhá‑yu ɨɨⁿ sá xíní ñùhu ñáyiu, te ío váha chìuⁿ cadá‑yu te núu ducaⁿ na càdá‑yu.
14 Que os nossos também aprendam a aplicar-se às boas obras, para suprir as coisas necessárias, a fim de que não sejam infrutuosos.
15 Te vitna ío cada ndee ìní‑n càchí nchaa ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑í iha, te cúñaha‑n sǎ ǐo na càda ndee iní nchaa ñáyiu cùu iní ñáhá xìi‑o, ñáyiu sàndáá iní ñáhá xìi Yá Ndiǒxí. Te Yá Ndiǒxí ío na chìndee chitúu ñaha‑gǎ xii‑ndo nchàa‑ndo. Te ducaⁿ na cùnduu. Te ío chí cádá ndèe iní‑nǎ vitna.
15 Saúdam-te todos os que estão comigo. Saúda aqueles que nos amam na fé. A graça seja com todos vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.