Tiago 1
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVT
1 Yúhú té Sàntiaú xínú cuèchi‑í núú Yǎ Ndiǒxí ndɨhɨ núú Xǐtohó Jesucrìstú, te tèe‑í tnúhu‑a quìde ndee iní ñáhà‑í xii nchòhó ñáyiu isràél nchìté nuu nɨhìí ñuyíú‑a.
1 Eu, Tiago, escravo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, envio esta carta às doze tribos espalhadas pelo mundo. Saudações.
2 Te nchòhó ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú, ío cudɨ́ɨ́ ìní‑ndó cùndecu‑ndo cuéi nái cùu sá ùhú véxi cuèndá‑ndó,
2 Meus irmãos, considerem motivo de grande alegria sempre que passarem por qualquer tipo de provação,
3 chi ducaⁿ te cutnùní iní‑ndó sǎ sàndáá ndisa iní‑ndó‑gǎ, te cunduu càhnu iní‑ndó cuěi nái ná yáha‑ndo.
3 pois sabem que, quando sua fé é provada, a perseverança tem a oportunidade de crescer.
4 Te cunduu càhnu‑ni iní‑ndó te ducaⁿ te cuu‑ndo ñǎyiu váha, te cundáá‑ndó nǔú Yǎ Ndiǒxí, te ducaⁿ te ñá túú‑gǎ ná cumání‑ndó nǔú‑gǎ.
4 E é necessário que ela cresça, pois quando estiver plenamente desenvolvida vocês serão maduros e completos, sem que nada lhes falte.
5 Te núu cùmání sǎ xìní tnùní‑ó, te cácáⁿ‑ó nǔú Yǎ Ndiǒxí te mee‑gǎ taxi‑gá, chi ío váha iní‑gá, te ñá túú cùnini iní‑gá núú‑ó.
5 Se algum de vocês precisar de sabedoria, peça a nosso Deus generoso, e receberá. Ele não os repreenderá por pedirem.
6 Te nɨ yùhu nɨ iní‑ó cǎcáⁿ‑ó nǔú‑gǎ, te quɨndáá ndisa iní‑ó sǎ táxí‑gǎ sá cúmǎní quiní tnùní‑ó, te vá cání ɨ̀ɨⁿ cani úú iní‑ó. Chi nchaa ñáyiu sàni ɨɨⁿ sani úú iní‑xi cùú‑yu dàtná ndute làmár cuáháⁿ‑xi duha cuáháⁿ‑xi dàcáⁿ nàá‑xi òré quéné tǎchí.
6 Mas, quando pedirem, façam-no com fé, sem vacilar, pois aquele que duvida é como a onda do mar, empurrada e agitada pelo vento.
7 Te nchaa ñáyiu ducaⁿ sàni iní‑xi, te vá cání ìní‑yu sá nìhí‑yu sá xìcáⁿ‑yu núú‑gǎ.
7 Ele não deve esperar receber coisa alguma do Senhor,
8 Chi nchaa ñáyiu sàni ɨɨⁿ sani úú iní‑xi ñá cútnùní iní‑yu ndědacàa sá sání ìní‑yu cadá‑yu.
8 pois tem a mente dividida e é instável em tudo que faz.
9 Te nchaa ñáyiu ndàhú ñáyiu ndècu ichi‑gá, xìni ñuhu‑xi ñá túú‑gǎ ná cani iní‑yu, mee‑nǎ cudɨ́ɨ́ ìní‑yu, chi Yá Ndiǒxí chíndèe ñaha‑gá xií‑yu.
9 O irmão que é pobre tem motivo para se orgulhar, porque é digno de honra.
10 Te nchaa ñáyiu cuica xìni ñuhu‑xi cundecu váha iní‑yu núú Yǎ Ndiǒxí cuěi nái ná yáha‑yu. Chi ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu dàtná itá nchaa cúhú sǎ ñà túú cùdíi naha.
10 E o que é rico deve se orgulhar porque é insignificante. Ele murchará como uma pequena flor do campo.
11 Chi òré ní cuu níhi cahni nchícanchii, te ní dádìí‑ni‑xi nchaa cúhú cuíí‑ǎⁿ te ní cóyo‑ni nchaa itá‑xi, te ñá túú‑gǎ cáá vìi. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu ñáyiu cuica chi núú chíúⁿ‑nǐ‑yu xìhí‑yu.
11 O sol quente se levanta e a grama seca; a flor perde o viço e cai, e sua beleza desaparece. Da mesma forma murchará o rico com todas as suas realizações.
12 Te váha táhú nchaa ñáyiu quìde cahnu‑ni iní‑xi cuěi nándɨ sá yǎha‑yu ndècú‑yu ichi Yá Ndiǒxí, chi òré ná ndɨ́hɨ́ nchàa xíǎⁿ yǎha‑yu, te cuáñaha Yǎ Ndiǒxí ɨɨⁿ coròná váha vìhi cundecu ndɨhɨ́‑yu, te ndáá chi ducaⁿ càháⁿ Yǎ Ndiǒxí sá táxí‑gǎ xii nchaa nchoo ñǎyiu ñùhu iní ñáhá xìi‑gá.
12 Feliz é aquele que suporta com paciência as provações e tentações, porque depois receberá a coroa da vida que Deus prometeu àqueles que o amam.
13 Te nchaa ñáyiu sàni iní‑xi cada nándɨ sá cuèhé sá dúhá, te vá cání ìní‑yu sá Yǎ Ndiǒxí táúchìuⁿ‑gá ducaⁿ càdá‑yu, chi Yá Ndiǒxí ñá quɨ̀ú te cani iní‑gá cada‑gá ɨɨⁿ sá cuèhé sá dúhá, te ni ñà túú tàuchiuⁿ‑gá sá dúcáⁿ càdá‑yu.
13 E, quando vocês forem tentados, não digam: “Esta tentação vem de Deus”, pois Deus nunca é tentado a fazer o mal, e ele mesmo nunca tenta alguém.
14 Te cuìní‑yu cadá‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá chi ducaⁿ věxi iní‑yu.
14 A tentação vem de nossos próprios desejos, que nos seduzem e nos arrastam.
15 Te nchaa ñáyiu ío ñùhu iní nchaa sá cuèhé sá dúhá te quìdé‑yu, te núu na càda‑ní‑yu te cuíta nihnú‑yu.
15 Esses desejos dão à luz o pecado, e quando o pecado se desenvolve plenamente, gera a morte.
16 Te nchòhó ñáyiu ío cùu iní‑í ndécú ndɨ̀hɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú, vá dáñá‑ndó mèe‑ndo dandahú ñáhá ñǎyiu xii‑ndo.
16 Não se deixem enganar, meus amados irmãos.
17 Chi nchaa sá vǎha véxi‑xi núú Yǎ Ndiǒxí Yaá ndécú àndɨu, chi dɨu mee‑gǎ ní cadúha‑gá andɨu ndɨ̀hɨ nchaa chódíní, ndɨhɨ yóó, ndɨhɨ nchícanchii. Te Yá Ndiǒxí ñá túú ndɨ̀ queheⁿ ndɨ queheⁿ‑gá sá cání ìní‑gá, te ni ñà túú cùu‑gá dàtná ɨɨⁿ cuándáhú cuǎháⁿ‑xi duha cuáháⁿ‑xi dàcáⁿ, chi ɨɨⁿ‑ni sǎ sání ìní‑gá.
17 Toda dádiva que é boa e perfeita vem do alto, do Pai que criou as luzes no céu. Nele não há variação nem sombra de mudança.
18 Te Yá Ndiǒxí ní cuiní‑gá sá cúú‑ó děhe‑gá, te ndáá sá cúú‑ó děhe‑gá chi sàndáá iní‑ó tnǔhu‑gá. Te nchoo ñǎyiu sàndáá iní‑xi tnúhu‑gá cúnùu‑gá‑ó chi ní nduu‑o děhe‑gá.
18 Por sua própria vontade, ele nos gerou por meio de sua palavra verdadeira. E nós, dentre toda a criação, nos tornamos seus primeiros frutos.
19 Te nchòhó ñáyiu ío cùu iní‑í ndécú ndɨ̀hɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú, cundedóho‑ndo ɨ̀ɨⁿ tnúhu na càháⁿ‑í‑a. Te cuìní‑í sá cùndecu túha‑ndo cùndedóho‑ndo tnǔhu Yá Ndiǒxí, te cani váha iní‑ndó nàcuáa cáháⁿ‑ndó, te cunduu càhnu iní‑ndó te vá cúděéⁿ‑ndó.
19 Entendam isto, meus amados irmãos: estejam todos prontos para ouvir, mas não se apressem em falar nem em se irar.
20 Chi núu na cùdééⁿ‑ó te ñá túú quìde váha‑o nǔú Yǎ Ndiǒxí.
20 A ira humana não produz a justiça divina.
21 Te daña‑ndo nchàa sá cuèhé sá dúhá ìó ñuyíú‑a. Te quɨndáá iní‑ndó tnǔhu Yá Ndiǒxí ndécú ndɨ̀hɨ‑ndo, te vá cúndùu sáá iní‑ndó, te ducaⁿ te naníhí tàhú‑ndó.
21 Portanto, removam toda impureza e maldade e aceitem humildemente a palavra que lhes foi implantada no coração, pois ela tem poder para salvá-los.
22 Te quɨndáá iní‑ndó tnǔhu‑gá te vá cuèndá‑ni cundedóho‑ndo, chi núu na cùndedóho‑ndo te vá tnɨ́ɨ́‑ndó ñá, te dìcó‑ni dàndahú‑ndó mèe‑ndo te vá nánìhí tàhú‑ndó.
22 Não se limitem, porém, a ouvir a palavra; ponham-na em prática. Do contrário, só enganarão a si mesmos.
23 Chi nchaa ñáyiu dìcó‑ni sàcúndedóho tnúhu‑gá te ñá túú sàndáá iní‑yu, ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu dàtná ɨɨⁿ ñáyiu sàcúndéhé‑ní nǔú‑xi núú yùtátá.
23 Pois, se ouvirem a palavra e não a praticarem, serão como alguém que olha no espelho,
24 Chi nɨni ndèhé‑yu ní xiní‑yu núǔ‑yu, te ní xócánǐ‑yu te ní nacuanaa‑ní‑yu nàcuáa càa núǔ‑yu. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu ñáyiu sàcúndedóho tnúhu Yá Ndiǒxí, te ñá túú tnɨ̀ɨ́‑yu.
24 vê a si mesmo, mas, assim que se afasta, esquece como era sua aparência.
25 Te nchaa ñáyiu dàcuaha ndisa tnúhu ní dándǒo Yá Ndiǒxí nìhnu‑ní‑yu ichi‑gá, chi ñá dɨ́ú ɨ̀ɨⁿ sá věe cùu‑xi. Te ñáyiu‑áⁿ ñà túú dìcó‑ni sàcúndedóho‑yu chi quìde ndáá‑yu núú‑gǎ, te cùdɨ́ɨ́ ìní‑yu xǐndecú‑yu.
25 Se, contudo, observarem atentamente a lei perfeita que os liberta, perseverarem nela e a puserem em prática sem esquecer o que ouviram, serão felizes no que fizerem.
26 Te nchaa ñáyiu càchí sá ndécú ìchi ndáá te cùtexínu‑ni càháⁿ‑yu, te xíǎⁿ dìcó‑ni dàndahú‑yu mèé‑yu sá ndécǔ‑yu ichi ndáá.
26 Se algum de vocês afirma ser religioso, mas não controla a língua, engana a si mesmo e sua religião não tem valor.
27 Te núu ndècu‑o ichi ndáá cuɨtɨ ichi Dútú Ndiǒxí, te chindee‑o nchàa ñáyiu ní ndóo ndàhú, ndɨhɨ ñáyiu quèé ndécú ndɨ̀hɨ tnúndòho tnúhu ndàhú, te vá cádá‑ó nǎndɨ sá cuèhé sá dúhá ìó ñuyíú‑a.
27 A religião pura e verdadeira aos olhos de Deus, o Pai, é esta: cuidar dos órfãos e das viúvas em suas dificuldades e não se deixar corromper pelo mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.