Tiago 1

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yúhú té Sàntiaú xínú cuèchi‑í núú Yǎ Ndiǒxí ndɨhɨ núú Xǐtohó Jesucrìstú, te tèe‑í tnúhu‑a quìde ndee iní ñáhà‑í xii nchòhó ñáyiu isràél nchìté nuu nɨhìí ñuyíú‑a.
1 Tiago, servo de Deus, e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos que andam dispersas, saúde.
2 Te nchòhó ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú, ío cudɨ́ɨ́ ìní‑ndó cùndecu‑ndo cuéi nái cùu sá ùhú véxi cuèndá‑ndó,
2 Meus irmãos, tende grande gozo quando cairdes em várias tentações;
3 chi ducaⁿ te cutnùní iní‑ndó sǎ sàndáá ndisa iní‑ndó‑gǎ, te cunduu càhnu iní‑ndó cuěi nái ná yáha‑ndo.
3 Sabendo que a prova da vossa fé opera a paciência.
4 Te cunduu càhnu‑ni iní‑ndó te ducaⁿ te cuu‑ndo ñǎyiu váha, te cundáá‑ndó nǔú Yǎ Ndiǒxí, te ducaⁿ te ñá túú‑gǎ ná cumání‑ndó nǔú‑gǎ.
4 Tenha, porém, a paciência a sua obra perfeita, para que sejais perfeitos e completos, sem faltar em coisa alguma.
5 Te núu cùmání sǎ xìní tnùní‑ó, te cácáⁿ‑ó nǔú Yǎ Ndiǒxí te mee‑gǎ taxi‑gá, chi ío váha iní‑gá, te ñá túú cùnini iní‑gá núú‑ó.
5 E, se algum de vós tem falta de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá liberalmente, e o não lança em rosto, e ser-lhe-á dada.
6 Te nɨ yùhu nɨ iní‑ó cǎcáⁿ‑ó nǔú‑gǎ, te quɨndáá ndisa iní‑ó sǎ táxí‑gǎ sá cúmǎní quiní tnùní‑ó, te vá cání ɨ̀ɨⁿ cani úú iní‑ó. Chi nchaa ñáyiu sàni ɨɨⁿ sani úú iní‑xi cùú‑yu dàtná ndute làmár cuáháⁿ‑xi duha cuáháⁿ‑xi dàcáⁿ nàá‑xi òré quéné tǎchí.
6 Peça-a, porém, com fé, em nada duvidando; porque o que duvida é semelhante à onda do mar, que é levada pelo vento, e lançada de uma para outra parte.
7 Te nchaa ñáyiu ducaⁿ sàni iní‑xi, te vá cání ìní‑yu sá nìhí‑yu sá xìcáⁿ‑yu núú‑gǎ.
7 Não pense tal homem que receberá do Senhor alguma coisa.
8 Chi nchaa ñáyiu sàni ɨɨⁿ sani úú iní‑xi ñá cútnùní iní‑yu ndědacàa sá sání ìní‑yu cadá‑yu.
8 O homem de coração dobre é inconstante em todos os seus caminhos.
9 Te nchaa ñáyiu ndàhú ñáyiu ndècu ichi‑gá, xìni ñuhu‑xi ñá túú‑gǎ ná cani iní‑yu, mee‑nǎ cudɨ́ɨ́ ìní‑yu, chi Yá Ndiǒxí chíndèe ñaha‑gá xií‑yu.
9 Mas glorie-se o irmão abatido na sua exaltação,
10 Te nchaa ñáyiu cuica xìni ñuhu‑xi cundecu váha iní‑yu núú Yǎ Ndiǒxí cuěi nái ná yáha‑yu. Chi ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu dàtná itá nchaa cúhú sǎ ñà túú cùdíi naha.
10 E o rico em seu abatimento; porque ele passará como a flor da erva.
11 Chi òré ní cuu níhi cahni nchícanchii, te ní dádìí‑ni‑xi nchaa cúhú cuíí‑ǎⁿ te ní cóyo‑ni nchaa itá‑xi, te ñá túú‑gǎ cáá vìi. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu ñáyiu cuica chi núú chíúⁿ‑nǐ‑yu xìhí‑yu.
11 Porque sai o sol com ardor, e a erva seca, e a sua flor cai, e a formosa aparência do seu aspecto perece; assim se murchará também o rico em seus caminhos.
12 Te váha táhú nchaa ñáyiu quìde cahnu‑ni iní‑xi cuěi nándɨ sá yǎha‑yu ndècú‑yu ichi Yá Ndiǒxí, chi òré ná ndɨ́hɨ́ nchàa xíǎⁿ yǎha‑yu, te cuáñaha Yǎ Ndiǒxí ɨɨⁿ coròná váha vìhi cundecu ndɨhɨ́‑yu, te ndáá chi ducaⁿ càháⁿ Yǎ Ndiǒxí sá táxí‑gǎ xii nchaa nchoo ñǎyiu ñùhu iní ñáhá xìi‑gá.
12 Bem-aventurado o homem que sofre a tentação; porque, quando for provado, receberá a coroa da vida, a qual o Senhor tem prometido aos que o amam.
13 Te nchaa ñáyiu sàni iní‑xi cada nándɨ sá cuèhé sá dúhá, te vá cání ìní‑yu sá Yǎ Ndiǒxí táúchìuⁿ‑gá ducaⁿ càdá‑yu, chi Yá Ndiǒxí ñá quɨ̀ú te cani iní‑gá cada‑gá ɨɨⁿ sá cuèhé sá dúhá, te ni ñà túú tàuchiuⁿ‑gá sá dúcáⁿ càdá‑yu.
13 Ninguém, sendo tentado, diga: De Deus sou tentado; porque Deus não pode ser tentado pelo mal, e a ninguém tenta.
14 Te cuìní‑yu cadá‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá chi ducaⁿ věxi iní‑yu.
14 Mas cada um é tentado, quando atraído e engodado pela sua própria concupiscência.
15 Te nchaa ñáyiu ío ñùhu iní nchaa sá cuèhé sá dúhá te quìdé‑yu, te núu na càda‑ní‑yu te cuíta nihnú‑yu.
15 Depois, havendo a concupiscência concebido, dá à luz o pecado; e o pecado, sendo consumado, gera a morte.
16 Te nchòhó ñáyiu ío cùu iní‑í ndécú ndɨ̀hɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú, vá dáñá‑ndó mèe‑ndo dandahú ñáhá ñǎyiu xii‑ndo.
16 Não erreis, meus amados irmãos.
17 Chi nchaa sá vǎha véxi‑xi núú Yǎ Ndiǒxí Yaá ndécú àndɨu, chi dɨu mee‑gǎ ní cadúha‑gá andɨu ndɨ̀hɨ nchaa chódíní, ndɨhɨ yóó, ndɨhɨ nchícanchii. Te Yá Ndiǒxí ñá túú ndɨ̀ queheⁿ ndɨ queheⁿ‑gá sá cání ìní‑gá, te ni ñà túú cùu‑gá dàtná ɨɨⁿ cuándáhú cuǎháⁿ‑xi duha cuáháⁿ‑xi dàcáⁿ, chi ɨɨⁿ‑ni sǎ sání ìní‑gá.
17 Toda a boa dádiva e todo o dom perfeito vem do alto, descendo do Pai das luzes, em quem não há mudança nem sombra de variação.
18 Te Yá Ndiǒxí ní cuiní‑gá sá cúú‑ó děhe‑gá, te ndáá sá cúú‑ó děhe‑gá chi sàndáá iní‑ó tnǔhu‑gá. Te nchoo ñǎyiu sàndáá iní‑xi tnúhu‑gá cúnùu‑gá‑ó chi ní nduu‑o děhe‑gá.
18 Segundo a sua vontade, ele nos gerou pela palavra da verdade, para que fôssemos como primícias das suas criaturas.
19 Te nchòhó ñáyiu ío cùu iní‑í ndécú ndɨ̀hɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú, cundedóho‑ndo ɨ̀ɨⁿ tnúhu na càháⁿ‑í‑a. Te cuìní‑í sá cùndecu túha‑ndo cùndedóho‑ndo tnǔhu Yá Ndiǒxí, te cani váha iní‑ndó nàcuáa cáháⁿ‑ndó, te cunduu càhnu iní‑ndó te vá cúděéⁿ‑ndó.
19 Portanto, meus amados irmãos, todo o homem seja pronto para ouvir, tardio para falar, tardio para se irar.
20 Chi núu na cùdééⁿ‑ó te ñá túú quìde váha‑o nǔú Yǎ Ndiǒxí.
20 Porque a ira do homem não opera a justiça de Deus.
21 Te daña‑ndo nchàa sá cuèhé sá dúhá ìó ñuyíú‑a. Te quɨndáá iní‑ndó tnǔhu Yá Ndiǒxí ndécú ndɨ̀hɨ‑ndo, te vá cúndùu sáá iní‑ndó, te ducaⁿ te naníhí tàhú‑ndó.
21 Por isso, rejeitando toda a imundícia e superfluidade de malícia, recebei com mansidão a palavra em vós enxertada, a qual pode salvar as vossas almas.
22 Te quɨndáá iní‑ndó tnǔhu‑gá te vá cuèndá‑ni cundedóho‑ndo, chi núu na cùndedóho‑ndo te vá tnɨ́ɨ́‑ndó ñá, te dìcó‑ni dàndahú‑ndó mèe‑ndo te vá nánìhí tàhú‑ndó.
22 E sede cumpridores da palavra, e não somente ouvintes, enganando-vos a vós mesmos.
23 Chi nchaa ñáyiu dìcó‑ni sàcúndedóho tnúhu‑gá te ñá túú sàndáá iní‑yu, ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu dàtná ɨɨⁿ ñáyiu sàcúndéhé‑ní nǔú‑xi núú yùtátá.
23 Porque, se alguém é ouvinte da palavra, e não cumpridor, é semelhante ao homem que contempla ao espelho o seu rosto natural;
24 Chi nɨni ndèhé‑yu ní xiní‑yu núǔ‑yu, te ní xócánǐ‑yu te ní nacuanaa‑ní‑yu nàcuáa càa núǔ‑yu. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu ñáyiu sàcúndedóho tnúhu Yá Ndiǒxí, te ñá túú tnɨ̀ɨ́‑yu.
24 Porque se contempla a si mesmo, e vai-se, e logo se esquece de como era.
25 Te nchaa ñáyiu dàcuaha ndisa tnúhu ní dándǒo Yá Ndiǒxí nìhnu‑ní‑yu ichi‑gá, chi ñá dɨ́ú ɨ̀ɨⁿ sá věe cùu‑xi. Te ñáyiu‑áⁿ ñà túú dìcó‑ni sàcúndedóho‑yu chi quìde ndáá‑yu núú‑gǎ, te cùdɨ́ɨ́ ìní‑yu xǐndecú‑yu.
25 Aquele, porém, que atenta bem para a lei perfeita da liberdade, e nisso persevera, não sendo ouvinte esquecediço, mas fazedor da obra, este tal será bem-aventurado no seu feito.
26 Te nchaa ñáyiu càchí sá ndécú ìchi ndáá te cùtexínu‑ni càháⁿ‑yu, te xíǎⁿ dìcó‑ni dàndahú‑yu mèé‑yu sá ndécǔ‑yu ichi ndáá.
26 Se alguém entre vós cuida ser religioso, e não refreia a sua língua, antes engana o seu coração, a religião desse é vã.
27 Te núu ndècu‑o ichi ndáá cuɨtɨ ichi Dútú Ndiǒxí, te chindee‑o nchàa ñáyiu ní ndóo ndàhú, ndɨhɨ ñáyiu quèé ndécú ndɨ̀hɨ tnúndòho tnúhu ndàhú, te vá cádá‑ó nǎndɨ sá cuèhé sá dúhá ìó ñuyíú‑a.
27 A religião pura e imaculada para com Deus e Pai, é esta: Visitar os órfãos e as viúvas nas suas tribulações, e guardar-se da corrupção do mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.