Tiago 1
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NTLH
1 Yúhú té Sàntiaú xínú cuèchi‑í núú Yǎ Ndiǒxí ndɨhɨ núú Xǐtohó Jesucrìstú, te tèe‑í tnúhu‑a quìde ndee iní ñáhà‑í xii nchòhó ñáyiu isràél nchìté nuu nɨhìí ñuyíú‑a.
1 Eu, Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, envio saudações a todo o povo de Deus espalhado pelo mundo inteiro.
2 Te nchòhó ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú, ío cudɨ́ɨ́ ìní‑ndó cùndecu‑ndo cuéi nái cùu sá ùhú véxi cuèndá‑ndó,
2 Meus irmãos, sintam-se felizes quando passarem por todo tipo de aflições.
3 chi ducaⁿ te cutnùní iní‑ndó sǎ sàndáá ndisa iní‑ndó‑gǎ, te cunduu càhnu iní‑ndó cuěi nái ná yáha‑ndo.
3 Pois vocês sabem que, quando a sua fé vence essas provações, ela produz perseverança.
4 Te cunduu càhnu‑ni iní‑ndó te ducaⁿ te cuu‑ndo ñǎyiu váha, te cundáá‑ndó nǔú Yǎ Ndiǒxí, te ducaⁿ te ñá túú‑gǎ ná cumání‑ndó nǔú‑gǎ.
4 Que essa perseverança seja perfeita a fim de que vocês sejam maduros e corretos, não falhando em nada!
5 Te núu cùmání sǎ xìní tnùní‑ó, te cácáⁿ‑ó nǔú Yǎ Ndiǒxí te mee‑gǎ taxi‑gá, chi ío váha iní‑gá, te ñá túú cùnini iní‑gá núú‑ó.
5 Mas, se alguém tem falta de sabedoria, peça a Deus, e ele a dará porque é generoso e dá com bondade a todos.
6 Te nɨ yùhu nɨ iní‑ó cǎcáⁿ‑ó nǔú‑gǎ, te quɨndáá ndisa iní‑ó sǎ táxí‑gǎ sá cúmǎní quiní tnùní‑ó, te vá cání ɨ̀ɨⁿ cani úú iní‑ó. Chi nchaa ñáyiu sàni ɨɨⁿ sani úú iní‑xi cùú‑yu dàtná ndute làmár cuáháⁿ‑xi duha cuáháⁿ‑xi dàcáⁿ nàá‑xi òré quéné tǎchí.
6 Porém peçam com fé e não duvidem de modo nenhum, pois quem duvida é como as ondas do mar, que o vento leva de um lado para o outro.
7 Te nchaa ñáyiu ducaⁿ sàni iní‑xi, te vá cání ìní‑yu sá nìhí‑yu sá xìcáⁿ‑yu núú‑gǎ.
7 Quem é assim não pense que vai receber alguma coisa do Senhor,
8 Chi nchaa ñáyiu sàni ɨɨⁿ sani úú iní‑xi ñá cútnùní iní‑yu ndědacàa sá sání ìní‑yu cadá‑yu.
8 pois não tem firmeza e nunca sabe o que deve fazer.
9 Te nchaa ñáyiu ndàhú ñáyiu ndècu ichi‑gá, xìni ñuhu‑xi ñá túú‑gǎ ná cani iní‑yu, mee‑nǎ cudɨ́ɨ́ ìní‑yu, chi Yá Ndiǒxí chíndèe ñaha‑gá xií‑yu.
9 O irmão que é pobre deve ficar contente quando Deus faz com que melhore de vida;
10 Te nchaa ñáyiu cuica xìni ñuhu‑xi cundecu váha iní‑yu núú Yǎ Ndiǒxí cuěi nái ná yáha‑yu. Chi ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu dàtná itá nchaa cúhú sǎ ñà túú cùdíi naha.
10 e quem é rico deve sentir o mesmo quando Deus faz com que piore de vida. Pois quem é rico desaparecerá como a flor da erva do campo.
11 Chi òré ní cuu níhi cahni nchícanchii, te ní dádìí‑ni‑xi nchaa cúhú cuíí‑ǎⁿ te ní cóyo‑ni nchaa itá‑xi, te ñá túú‑gǎ cáá vìi. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu ñáyiu cuica chi núú chíúⁿ‑nǐ‑yu xìhí‑yu.
11 Quando o sol brilha forte, e o seu calor queima a planta, aí a flor cai, e a sua beleza é destruída. Do mesmo modo, quem é rico será destruído no meio dos seus negócios.
12 Te váha táhú nchaa ñáyiu quìde cahnu‑ni iní‑xi cuěi nándɨ sá yǎha‑yu ndècú‑yu ichi Yá Ndiǒxí, chi òré ná ndɨ́hɨ́ nchàa xíǎⁿ yǎha‑yu, te cuáñaha Yǎ Ndiǒxí ɨɨⁿ coròná váha vìhi cundecu ndɨhɨ́‑yu, te ndáá chi ducaⁿ càháⁿ Yǎ Ndiǒxí sá táxí‑gǎ xii nchaa nchoo ñǎyiu ñùhu iní ñáhá xìi‑gá.
12 Feliz é aquele que nas aflições continua fiel! Porque, depois de sair aprovado dessas aflições, receberá como prêmio a vida que Deus promete aos que o amam.
13 Te nchaa ñáyiu sàni iní‑xi cada nándɨ sá cuèhé sá dúhá, te vá cání ìní‑yu sá Yǎ Ndiǒxí táúchìuⁿ‑gá ducaⁿ càdá‑yu, chi Yá Ndiǒxí ñá quɨ̀ú te cani iní‑gá cada‑gá ɨɨⁿ sá cuèhé sá dúhá, te ni ñà túú tàuchiuⁿ‑gá sá dúcáⁿ càdá‑yu.
13 Quando alguém for tentado, não diga: “Esta tentação vem de Deus.” Pois Deus não pode ser tentado pelo mal e ele mesmo não tenta ninguém.
14 Te cuìní‑yu cadá‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá chi ducaⁿ věxi iní‑yu.
14 Mas as pessoas são tentadas quando são atraídas e enganadas pelos seus próprios maus desejos.
15 Te nchaa ñáyiu ío ñùhu iní nchaa sá cuèhé sá dúhá te quìdé‑yu, te núu na càda‑ní‑yu te cuíta nihnú‑yu.
15 Então esses desejos fazem com que o pecado nasça, e o pecado, quando já está maduro, produz a morte.
16 Te nchòhó ñáyiu ío cùu iní‑í ndécú ndɨ̀hɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú, vá dáñá‑ndó mèe‑ndo dandahú ñáhá ñǎyiu xii‑ndo.
16 Não se enganem, meus queridos irmãos.
17 Chi nchaa sá vǎha véxi‑xi núú Yǎ Ndiǒxí Yaá ndécú àndɨu, chi dɨu mee‑gǎ ní cadúha‑gá andɨu ndɨ̀hɨ nchaa chódíní, ndɨhɨ yóó, ndɨhɨ nchícanchii. Te Yá Ndiǒxí ñá túú ndɨ̀ queheⁿ ndɨ queheⁿ‑gá sá cání ìní‑gá, te ni ñà túú cùu‑gá dàtná ɨɨⁿ cuándáhú cuǎháⁿ‑xi duha cuáháⁿ‑xi dàcáⁿ, chi ɨɨⁿ‑ni sǎ sání ìní‑gá.
17 Tudo de bom que recebemos e tudo o que é perfeito vêm do céu, vêm de Deus, o Criador das luzes do céu. Ele não muda, nem varia de posição, o que causaria a escuridão.
18 Te Yá Ndiǒxí ní cuiní‑gá sá cúú‑ó děhe‑gá, te ndáá sá cúú‑ó děhe‑gá chi sàndáá iní‑ó tnǔhu‑gá. Te nchoo ñǎyiu sàndáá iní‑xi tnúhu‑gá cúnùu‑gá‑ó chi ní nduu‑o děhe‑gá.
18 Pela sua própria vontade ele fez com que nós nascêssemos , por meio da palavra da verdade, a fim de ocuparmos o primeiro lugar entre todas as suas criaturas.
19 Te nchòhó ñáyiu ío cùu iní‑í ndécú ndɨ̀hɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú, cundedóho‑ndo ɨ̀ɨⁿ tnúhu na càháⁿ‑í‑a. Te cuìní‑í sá cùndecu túha‑ndo cùndedóho‑ndo tnǔhu Yá Ndiǒxí, te cani váha iní‑ndó nàcuáa cáháⁿ‑ndó, te cunduu càhnu iní‑ndó te vá cúděéⁿ‑ndó.
19 Lembrem disto, meus queridos irmãos: cada um esteja pronto para ouvir, mas demore para falar e ficar com raiva.
20 Chi núu na cùdééⁿ‑ó te ñá túú quìde váha‑o nǔú Yǎ Ndiǒxí.
20 Porque a raiva humana não produz o que Deus aprova.
21 Te daña‑ndo nchàa sá cuèhé sá dúhá ìó ñuyíú‑a. Te quɨndáá iní‑ndó tnǔhu Yá Ndiǒxí ndécú ndɨ̀hɨ‑ndo, te vá cúndùu sáá iní‑ndó, te ducaⁿ te naníhí tàhú‑ndó.
21 Portanto, deixem todo costume imoral e toda má conduta. Aceitem com humildade a mensagem que Deus planta no coração de vocês, a qual pode salvá-los.
22 Te quɨndáá iní‑ndó tnǔhu‑gá te vá cuèndá‑ni cundedóho‑ndo, chi núu na cùndedóho‑ndo te vá tnɨ́ɨ́‑ndó ñá, te dìcó‑ni dàndahú‑ndó mèe‑ndo te vá nánìhí tàhú‑ndó.
22 Não se enganem; não sejam apenas ouvintes dessa mensagem, mas a ponham em prática.
23 Chi nchaa ñáyiu dìcó‑ni sàcúndedóho tnúhu‑gá te ñá túú sàndáá iní‑yu, ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu dàtná ɨɨⁿ ñáyiu sàcúndéhé‑ní nǔú‑xi núú yùtátá.
23 Porque aquele que ouve a mensagem e não a põe em prática é como uma pessoa que olha no espelho e vê como é.
24 Chi nɨni ndèhé‑yu ní xiní‑yu núǔ‑yu, te ní xócánǐ‑yu te ní nacuanaa‑ní‑yu nàcuáa càa núǔ‑yu. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu ñáyiu sàcúndedóho tnúhu Yá Ndiǒxí, te ñá túú tnɨ̀ɨ́‑yu.
24 Dá uma boa olhada, depois vai embora e logo esquece a sua aparência.
25 Te nchaa ñáyiu dàcuaha ndisa tnúhu ní dándǒo Yá Ndiǒxí nìhnu‑ní‑yu ichi‑gá, chi ñá dɨ́ú ɨ̀ɨⁿ sá věe cùu‑xi. Te ñáyiu‑áⁿ ñà túú dìcó‑ni sàcúndedóho‑yu chi quìde ndáá‑yu núú‑gǎ, te cùdɨ́ɨ́ ìní‑yu xǐndecú‑yu.
25 O evangelho é a lei perfeita que dá liberdade às pessoas. Se alguém examina bem essa lei e não a esquece, mas a põe em prática, Deus vai abençoar tudo o que essa pessoa fizer.
26 Te nchaa ñáyiu càchí sá ndécú ìchi ndáá te cùtexínu‑ni càháⁿ‑yu, te xíǎⁿ dìcó‑ni dàndahú‑yu mèé‑yu sá ndécǔ‑yu ichi ndáá.
26 Alguém está pensando que é religioso? Se não souber controlar a língua, a sua religião não vale nada, e ele está enganando a si mesmo.
27 Te núu ndècu‑o ichi ndáá cuɨtɨ ichi Dútú Ndiǒxí, te chindee‑o nchàa ñáyiu ní ndóo ndàhú, ndɨhɨ ñáyiu quèé ndécú ndɨ̀hɨ tnúndòho tnúhu ndàhú, te vá cádá‑ó nǎndɨ sá cuèhé sá dúhá ìó ñuyíú‑a.
27 Para Deus, o Pai, a religião pura e verdadeira é esta: ajudar os órfãos e as viúvas nas suas aflições e não se manchar com as coisas más deste mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.