Romanos 8
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVI
1 Te vitna nchaa nchoo ñǎyiu tnàhá tnúhu ndɨhɨ Xítohó Jesucrìstú vá cuǐta nihnu‑gá‑ó, chi ñá túú‑gǎ ndécú‑ó ìchi cuehé ichi duha, chi mee‑nǎ nchaa nàcuáa càháⁿ Espíritú Yǎ Ndiǒxí quídé‑ó.
1 Portanto, agora já não há condenação para os que estão em Cristo Jesus,
2 Te Espíritú Yǎ Ndiǒxí‑ǎⁿ táxí tnùní ñáhá‑xí xìi‑o, te ducaⁿ chi ndècu ndɨhɨ‑o Xítohó Jesucrìstú, te sá dúcáⁿ tàxi tnuní ñáhá Espíritú‑gá xii‑o nǔu xíǎⁿ ñá túú‑gǎ táxí tnùní ñáhá nì ɨɨⁿ‑gá sá cuèhé sá dúhá xìi‑o, te ducaⁿ quìde Espíritú‑gá cuèndá sá vǎ cuǐta nihnu‑o, te dɨu‑ni Espíritú‑gá quídé‑xí cuèndá sá nchóó ndùu táhú‑ó cùndecu‑o ndɨhɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
2 porque por meio de Cristo Jesus a lei do Espírito de vida me libertou da lei do pecado e da morte.
3 Te nchoo ñǎ ní ndàcu‑o cada‑o nchaa nacuáa càháⁿ tnúhu sá sánú ìchi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o, núu xíǎⁿ tnúhu‑áⁿ ñà túú ní nìhí ndéé‑xí càda‑xi cuendá sá nchóó vǎ cuǐta nihnu‑o. Dico Yá Ndiǒxí ní tendaha‑gǎ Déhe mee‑gǎ ní quixi ñuyíú‑a, te Yaá‑áⁿ cúú‑gǎ ɨɨⁿ ñáyiu, te càa‑gá dàtná cáá ñǎyiu ndècu cuéchi‑xi xǐndecu ñuyíú‑a, te sá cuèndá nchaa cuéchi nchaa nchoo ñǎyiu xǐndecu ñuyíú‑a ní quixi‑gá, te ndéé dàvá‑áⁿ nǐ quide‑gá cuèndá sá vǎ táxí tnùní ñáhá‑gǎ ni ɨ̀ɨⁿ sá cuèhé sá dúhá xìi‑o.
3 Porque, aquilo que a lei fora incapaz de fazer por estar enfraquecida pela carne, Deus o fez, enviando seu próprio Filho, à semelhança do homem pecador, como oferta pelo pecado. E assim condenou o pecado na carne,
4 Te ducaⁿ nǐ quide‑gá cuèndá nchoo nchìcúⁿ nihnu‑o quìde‑o nacuáa càháⁿ tnúhu sá sánú ìchi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o, chi ñá túú‑gǎ cúnùu ni ɨɨⁿ sá cuèhé sá dúhá ìní‑ó, chi Espíritú Yǎ Ndiǒxí‑nǎ táxí tnùní ñáhá‑xí xìi‑o.
4 a fim de que as justas exigências da lei fossem plenamente satisfeitas em nós, que não vivemos segundo a carne, mas segundo o Espírito.
5 Te nchaa ñáyiu cùnuu nchaa sá cuèhé sá dúhá ìní‑xi mee‑ni xǐǎⁿ ñúhú ìní‑yu te quìdé‑yu. Dico nchoo ñǎyiu quìde nchaa nacuáa cuìní Espíritú Yǎ Ndiǒxí ñúhú ìní‑ó mèe‑ni nacuáa càháⁿ Espíritú‑gá‑áⁿ te quìde‑o.
5 Quem vive segundo a carne tem a mente voltada para o que a carne deseja; mas quem, de acordo com o Espírito, tem a mente voltada para o que o Espírito deseja.
6 Te núu mee‑ni nchàa sá cuèhé sá dúhá cùnuu iní‑ó, te cuíta nihnu‑o, dico núu mee‑ni nchàa tnúhu càháⁿ Espíritú Yǎ Ndiǒxí cúnùu iní‑ó, te ío váha cuu iní‑ó cùndecu‑o ndɨhɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
6 A mentalidade da carne é morte, mas a mentalidade do Espírito é vida e paz;
7 Te nchaa ñáyiu ñùhu iní mee‑ni sǎ cuèhé sá dúhá cùu úhú iní‑yu Yá Ndiǒxí, te ñá túú cuìní‑yu cadá‑yu nàcuáa càháⁿ‑gá, te ni ñǎ ndácǔ‑yu cadá‑yu.
7 a mentalidade da carne é inimiga de Deus porque não se submete à lei de Deus, nem pode fazê-lo.
8 Te nchaa ñáyiu ducaⁿ cùnuu nchaa sá cuèhé sá dúhá ìní‑xi‑áⁿ ñà túú cùdɨú‑yu núú Yǎ Ndiǒxí.
8 Quem é dominado pela carne não pode agradar a Deus.
9 Te nchòhó chi ñá túú‑gǎ cúnùu sá cuèhé sá dúhá ìní‑ndó, chi mee‑nǎ nàcuáa càháⁿ Espíritú Yǎ Ndiǒxí quídé‑ndó, te ducaⁿ quìde‑ndo chi ndècu ndɨhɨ‑ndo Espíritú‑gá, te dɨu‑ni Espíritú‑gá‑áⁿ nǐ tendaha Xǐtohó Jesucrìstú véxi ndècu ndɨhɨ‑o, te nchaa ñáyiu ñá túú ndècu ndɨhɨ Espíritú sá nǐ tendaha Xǐtohó Jesucrìstú véxi ndècu ndɨhɨ‑o ñá túú ndècu ndɨhɨ ñahá‑yu xii‑gá.
9 Entretanto, vocês não estão sob o domínio da carne, mas do Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, não pertence a Cristo.
10 Te núu ndècu ndɨhɨ‑ndo Xítohó Jesucrìstú, te cuěi na cùú yɨquɨ cùñú‑ndó sǎ cuèndá nchaa sá cuèhé sá dúhá ìó ñuyíú‑a, dico iní‑ndó chi cundecu ndɨhɨ‑xi Yá Ndiǒxí chi ñá túú‑gǎ cuéchi‑ndo ndècu núú‑gǎ.
10 Mas se Cristo está em vocês, o corpo está morto por causa do pecado, mas o espírito está vivo por causa da justiça.
11 Te núu ndècu ndɨhɨ‑ndo Espíritú Yǎ Ndiǒxí Yaá ní dándótó ñàha xii Xítohó Jesucrìstú, te dɨu‑ni‑gá cada te ndoto yɨquɨ cùñú‑ndó sǎ tá xǐta nihnu cuáháⁿ nǔu na cùú‑xi, te ducaⁿ chi ndècu ndɨhɨ‑ndo Espíritú‑gá.
11 E, se o Espírito daquele que ressuscitou Jesus dentre os mortos habita em vocês, aquele que ressuscitou a Cristo dentre os mortos também dará vida a seus corpos mortais, por meio do seu Espírito, que habita em vocês.
12 Te nchòhó ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú, ñá túú‑gǎ tàú‑ndó cùnuu ni ɨɨⁿ sá cuèhé sá dúhá ìní‑ndó nàcuáa vá cúndècu‑gá‑ndó ìchi cuehé ichi duha.
12 Portanto, irmãos, estamos em dívida, não para com a carne, para vivermos sujeitos a ela.
13 Chi núu na cùnuu sá cuèhé sá dúhá ìní‑ndó te cuíta nihnu‑ndo, chi quɨ́hɨ́ⁿ‑ndó nǔú ùhú núú ndàhú. Dico núu daña‑ndo mèe‑ndo chindee ñaha Espíritú Yǎ Ndiǒxí xii‑ndo cuèndá sá vǎ cúnùu‑gá sá cuèhé sá dúhá ìní‑ndó ñá, te nduu táhú‑ndó cùndecu‑ndo ndɨhɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ te núu ducaⁿ na càda‑ndo.
13 Pois se vocês viverem de acordo com a carne, morrerão; mas, se pelo Espírito fizerem morrer os atos do corpo, viverão,
14 Chi nchaa ñáyiu quìde nchaa nacuáa sànu ichi ñaha Espíritú Yǎ Ndiǒxí cúǔ‑yu déhe‑gá.
14 porque todos os que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Te Espíritú sá nǐ taxi Yá Ndiǒxí ndécú ndɨ̀hɨ‑o ñá túú quìde‑xi sá nchóó yùhú‑ó cùnu cuechi‑o núú‑gǎ, chi Espíritú‑áⁿ quídé‑xí sǎ nchóó cùu‑o déhe‑gá, te dɨu‑ni Espíritú‑áⁿ quídé xǎhaⁿ‑o xìi Yá Ndiǒxí: “¡Yòhó Dútú Ndiǒxí cúú‑n Tǎtá méé‑ndɨ̌!”, duha xǎhaⁿ‑o xìi‑gá.
15 Pois vocês não receberam um espírito que os escravize para novamente temer, mas receberam o Espírito que os adota como filhos, por meio do qual clamamos: "Aba, Pai".
16 Te dɨu‑ni Espíritú‑gá‑ǎⁿ tnàhá tnúhu‑xi ndɨhɨ iní‑ó, te càháⁿ ndáá‑xi sá nchóó cùu‑o déhe‑gá.
16 O próprio Espírito testemunha ao nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Te sá dúcáⁿ cùu‑o déhe Yá Ndiǒxí xíǎⁿ ní cachí‑gá sá tnàhá‑ó ndùu táhú‑ó sǎ nǐ nduu táhú Xǐtohó Jesucrìstú, te ducaⁿ ndùu táhú‑ó te núu na càda ndee iní‑ó ndòho‑o datná ní ndoho Xítohó Jesucrìstú, te núu ducaⁿ te ío cuu càhnu‑o ndɨhɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
17 Se somos filhos, então somos herdeiros; herdeiros de Deus e co-herdeiros com Cristo, se de fato participamos dos seus sofrimentos, para que também participemos da sua glória.
18 Te yúhú càchí‑í sá ñà túú nǎ cada‑xi cuěi ndòho‑o cuendá‑gá ndécú‑ó ñùyíú‑a, chi ío váha càa núú ndúú tǎhú‑ó cùndecu‑o na saá nduu.
18 Considero que os nossos sofrimentos atuais não podem ser comparados com a glória que em nós será revelada.
19 Te nchaandɨ túhú sá nǐ cadúha Yá Ndiǒxí ní taxi ndecu‑gá ñuyíú‑a ndètu cahnu‑ná‑xi sáá nduu càchí‑gá sá ǐo càhnu cuu nchaa déhe‑gá.
19 A natureza criada aguarda, com grande expectativa, que os filhos de Deus sejam revelados.
20 Te nchaa sá nǐ cadúha Yá Ndiǒxí ní taxi ndecu‑gá ñuyíú‑a ní sáá nduu ñà túú‑gǎ cúú‑xí sǎ vǎha sá cúú‑xí‑gǎ. Te ñá dɨ́ú mèe sá nǐ taxi ndecu Yá Ndiǒxí ñuyíú‑a ducaⁿ ni sàni iní‑xi cunduu, chi mee‑gǎ ducaⁿ tnàhí ní cachí‑gá cunduu sá sàá nduu vǎ cúú‑xí sǎ vǎha sá cúú‑xí‑gǎ, dico sáá tucu nduu te nchaa xíǎⁿ cuu tucu‑xi sá vǎha sá cúú‑xí‑gǎ.
20 Pois ela foi submetida à futilidade, não pela sua própria escolha, mas por causa da vontade daquele que a sujeitou, na esperança
21 Te nchaa sá nǐ taxi ndecu‑gá ñuyíú‑a vá cúndùu‑gá‑xi dàtná cáá‑xí vìtna te ni vǎ dánàa‑gá, chi nduu saa‑xi te ngúndecu váha‑xi dàtná ngúndecu váha nchaa cue déhe‑gá.
21 de que a própria natureza criada será libertada da escravidão da decadência em que se encontra para a gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 Te nàha‑o sá ncháándɨ̀ túhú sá nchító nǐ cadúha Yá Ndiǒxí ndécú ñùyíú‑a ndòho‑xi vitna datná ndóhó ɨ̀ɨⁿ ñadɨhɨ́ sa ní tnahá òré cacu déhe‑xi.
22 Sabemos que toda a natureza criada geme até agora, como em dores de parto.
23 Te ñá dɨ́ú‑ní nchàa sá dúcáⁿ nǐ cadúha‑gá‑ǎⁿ ducaⁿ ndòho‑xi, chi tnàhá nchoo dùcaⁿ ndoho‑o ndecu‑o ñuyíú‑a tucu, te nchoo sà ní nduu táhú‑ó Espíritú Yǎ Ndiǒxí Espíritú sá nǐ cachí méé‑gǎ nduu táhú‑ó dǐhnanuu. Te ío ndòho tnahá‑ó ndècu‑o ñuyíú‑a te ndètu cahnu‑ná‑ó sǎá nduu ndàda saa‑gá yɨquɨ cùñú‑ó, te cáháⁿ‑gá sá cúú‑ó děhe‑gá.
23 E não só isso, mas nós mesmos, que temos os primeiros frutos do Espírito, gememos interiormente, esperando ansiosamente nossa adoção como filhos, a redenção do nosso corpo.
24 Te Yá Ndiǒxí ní quide‑gá ní naníhí tàhú‑ó nǔu xíǎⁿ ní ngúndecu ndɨhɨ‑o tnǔhu ndee ìní ndétú‑ó sǎá nduu càda‑gá nàcuáa ní cachí‑gá, te núu sa ndècu ndɨhɨ‑o sá ndúú tǎhú‑ó te vá cúú cǎháⁿ‑ó sǎ cúndètu‑o sá ndúú tǎhú‑ó chi sa ndècu ndɨhɨ‑o.
24 Pois nessa esperança fomos salvos. Mas, esperança que se vê não é esperança. Quem espera por aquilo que está vendo?
25 Dico sá ndétú‑ó ndùu táhú‑ó cùu‑xi sá vǎtá cúndècu ndɨhɨ‑gá‑ó, te xìni ñuhu‑ni‑xi cada ndee‑ni iní‑ó cùndetu‑o ndéé sáá nduu ndùu táhú‑ó sǎ dúcáⁿ nǐ cachí Yǎ Ndiǒxí nduu táhú‑ó.
25 Mas se esperamos o que ainda não vemos, aguardamo-lo pacientemente.
26 Te Espíritú‑gá chindee ñàha‑xi xii‑o nacuáa níhí ndéé‑ó cùndecu‑o, te nchoo ñà túú xìní‑ó cǎháⁿ ndɨhɨ‑o Yǎ Ndiǒxí nàcuáa tàú‑xi cunduu dico Espíritú‑gá càháⁿ ndàhú‑xi núú‑gǎ cuèndá‑ó cuěi òré ñá nìhí‑ó tnǔhu cáháⁿ‑ó cuèndá nchaa sá ǐo cuìní‑ó cǎcáⁿ‑ó nǔú‑gǎ.
26 Da mesma forma o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos como orar, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos inexprimíveis.
27 Te Yá Ndiǒxí sa nàha ndáá‑gá nchaa nàcuáa sàni iní‑ó, te ducaⁿ sà naha ndáá‑gá nchaa nàcuáa sàni iní Espíritú‑gá. Te Espíritú‑gá càháⁿ ndàhú‑xi núú‑gǎ cuèndá nchoo ñǎyiu yɨ̀ndaha‑gá, te càháⁿ ndàhú‑xi núú‑gǎ nàcuáa cuìní méé‑gǎ cunduu.
27 E aquele que sonda os corações conhece a intenção do Espírito, porque o Espírito intercede pelos santos de acordo com a vontade de Deus.
28 Te sa nàha‑o sá Yǎ Ndiǒxí quídé‑gǎ sá ncháá sǎ yǎha‑o ndècu‑o ñuyíú‑a cùu‑xi sá vǎha sá cúú‑xí nchòo cue ñáyiu cùu iní ñáhá xìi‑gá, chi cùu‑o ñáyiu ní cáháⁿ‑gá cundecu ndɨhɨ‑gá dàtná ní cachí iní méé‑gǎ.
28 Sabemos que Deus age em todas as coisas para o bem daqueles que o amam, dos que foram chamados de acordo com o seu propósito.
29 Te ndéé cútnàhá vátá ngǎva‑gá ñuyíú, te Yá Ndiǒxí sa nàha‑gá nándɨ cùu ñáyiu cundecu ndɨhɨ‑gá, te dɨu‑ni ndéé dàvá‑áⁿ nǐ cachí‑gá sá ñǎyiu‑áⁿ cunduu váha iní‑yu dàtná váha iní Déhe mee‑gǎ, te ducaⁿ nǐ cachí‑gá cuèndá sá Děhe mee‑gǎ‑áⁿ cunuu‑gǎ núú nchàa ñáyiu cundecu ndɨhɨ‑gá.
29 Pois aqueles que de antemão conheceu, também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que ele seja o primogênito entre muitos irmãos.
30 Te nchaa ñáyiu ducaⁿ nǐ cachí‑gá cundecu ndɨhɨ‑gá ndéé cútnàhá vátá ngǎva‑gá ñuyíú càháⁿ ñáhá‑gǎ xií‑yu vitna, te nchaa ñáyiu ducaⁿ càháⁿ‑gá càchí‑gá sá ñà túú‑gǎ cuéchi‑yu ndècu núú‑gǎ, te dɨu‑ni ñáyiu‑áⁿ cachí‑gá sá ǐo càhnu cuú‑yu.
30 E aos que predestinou, também chamou; aos que chamou, também justificou; aos que justificou, também glorificou.
31 Te vitna ní cutnùní iní‑ó, te ñá túú nǎgá cani iní‑ó, chi Yá Ndiǒxí ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑gá xii‑o, te vá yǒo ɨɨⁿ‑gá ndacu quehndé nihnu cuèndá sá vǎ chíndèe ñaha‑gá xii‑o.
31 Que diremos, pois, diante dessas coisas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Te Yá Ndiǒxí ñá túú ní cùdíi iní‑gá Déhe‑gá sá cùú‑gá cuèndá nchaa nchoo ñǎyiu xǐndecu ñuyíú‑a, te sá dúcáⁿ ndèé Déhe‑gá ñá túú ní cùdíi iní‑gá xíǎⁿ cútnùní iní‑ó sǎ táxí‑gǎ nchaandɨ túhú sá xíní ñùhu‑o.
32 Aquele que não poupou a seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, como não nos dará juntamente com ele, e de graça, todas as coisas?
33 Te vá yǒo ɨɨⁿ ndacu cacáⁿ cuéchi núú Yǎ Ndiǒxí cuèndá nchaa ñáyiu ní cachí‑gá cundecu ndɨhɨ‑gá te núu ná cúú cuěchi‑yu ndècu. Chi mee‑gǎ càchí‑gá sá ñà túú ndècu cuéchi‑yu núú‑gǎ.
33 Quem fará alguma acusação contra os escolhidos de Deus? É Deus quem os justifica.
34 Te vá yǒo ɨɨⁿ ndacu daquɨ̀hɨ́ⁿ ñáhá xìi‑o núú ùhú núú ndàhú, chi Xítohó Jesucrìstú ní xíhí‑gá te ní ndoto‑gá, te cuándaa‑gá núú ndécú Dǔtú Ndiǒxí núcǒo‑gá xio cùha‑gá, te ducaⁿ ǐo cùnuu‑gá, te yàcáⁿ càháⁿ ndàhú‑gá núú Dǔtú Ndiǒxí cuèndá‑ó.
34 Quem os condenará? Foi Cristo Jesus que morreu; e mais, que ressuscitou e está à direita de Deus, e também intercede por nós.
35 Te vá yǒo ɨɨⁿ ndacu cada ñaha xìi‑o ɨɨⁿ sá ñà túú vǎha cuèndá sá vǎ cúú ìní ñáhá‑gǎ Xítohó Jesucrìstú xii‑o, te ni tnúndòho tnúhu ndàhú, te ni sá ndɨ̀hú iní‑ó ñǎ cútnùní iní‑ó nǎsa cada‑o cǎcu nihnu‑o ɨ̀ɨⁿ sá ná yǎha‑o, te ni nchàa sá cádá ñàha ñáyiu sá cuèndá‑gá, te cuěi‑ni sá vǎ nìhí‑ó sǎ cóhó sǎ cáxí‑ó, te cuěi‑ni sá vǎ nìhí‑ó dǒó cuihnu‑o, te cuěi ndècu‑ná‑ó sǎ yǎha‑o ɨ̀ɨⁿ sá yǎha‑o, te cuěi sa ndècu‑ná‑ó sǎ cáhní ñàhá‑yu, dico Xítohó Jesucrìstú vá dáñá ndèé‑gá sá cúú ìní ñáhá‑gǎ xii‑o.
35 Quem nos separará do amor de Cristo? Será tribulação, ou angústia, ou perseguição, ou fome, ou nudez, ou perigo, ou espada?
36 Te quee ndáá‑xi nàcuáa ní cáháⁿ ɨɨⁿ tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha nǐ ngódó tnùní núú tùtú‑gá núú càchí‑xi:
36 Como está escrito: "Por amor de ti enfrentamos a morte todos os dias; somos considerados como ovelhas destinadas ao matadouro".
37 Te cuěi ducaⁿ nǎndɨ sá ná càda ñahá‑yu xii‑o, dico vá ndácǔ‑yu nadatùhú‑yu iní‑ó chi ndacu nahi‑ni‑o yǎha‑o nchàa sá dúcáⁿ ná càda ñahá‑yu xii‑o, te ducaⁿ chi Xítohó Jesucrìstú Yaá ío cùu iní ñáhá xìi‑o ndecu ndɨhɨ ñaha‑gá chíndèe ñaha‑gá.
37 Mas, em todas estas coisas somos mais que vencedores, por meio daquele que nos amou.
38 — ausente —
38 Pois estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o presente nem o futuro, nem quaisquer poderes,
39 — ausente —
39 nem altura nem profundidade, nem qualquer outra coisa na criação será capaz de nos separar do amor de Deus que está em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.