Romanos 8

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te vitna nchaa nchoo ñǎyiu tnàhá tnúhu ndɨhɨ Xítohó Jesucrìstú vá cuǐta nihnu‑gá‑ó, chi ñá túú‑gǎ ndécú‑ó ìchi cuehé ichi duha, chi mee‑nǎ nchaa nàcuáa càháⁿ Espíritú Yǎ Ndiǒxí quídé‑ó.
1 Agora já não existe nenhuma condenação para as pessoas que estão unidas com Cristo Jesus.
2 Te Espíritú Yǎ Ndiǒxí‑ǎⁿ táxí tnùní ñáhá‑xí xìi‑o, te ducaⁿ chi ndècu ndɨhɨ‑o Xítohó Jesucrìstú, te sá dúcáⁿ tàxi tnuní ñáhá Espíritú‑gá xii‑o nǔu xíǎⁿ ñá túú‑gǎ táxí tnùní ñáhá nì ɨɨⁿ‑gá sá cuèhé sá dúhá xìi‑o, te ducaⁿ quìde Espíritú‑gá cuèndá sá vǎ cuǐta nihnu‑o, te dɨu‑ni Espíritú‑gá quídé‑xí cuèndá sá nchóó ndùu táhú‑ó cùndecu‑o ndɨhɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
2 Pois a lei do Espírito de Deus, que nos trouxe vida por estarmos unidos com Cristo Jesus, livrou você da lei do pecado e da morte.
3 Te nchoo ñǎ ní ndàcu‑o cada‑o nchaa nacuáa càháⁿ tnúhu sá sánú ìchi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o, núu xíǎⁿ tnúhu‑áⁿ ñà túú ní nìhí ndéé‑xí càda‑xi cuendá sá nchóó vǎ cuǐta nihnu‑o. Dico Yá Ndiǒxí ní tendaha‑gǎ Déhe mee‑gǎ ní quixi ñuyíú‑a, te Yaá‑áⁿ cúú‑gǎ ɨɨⁿ ñáyiu, te càa‑gá dàtná cáá ñǎyiu ndècu cuéchi‑xi xǐndecu ñuyíú‑a, te sá cuèndá nchaa cuéchi nchaa nchoo ñǎyiu xǐndecu ñuyíú‑a ní quixi‑gá, te ndéé dàvá‑áⁿ nǐ quide‑gá cuèndá sá vǎ táxí tnùní ñáhá‑gǎ ni ɨ̀ɨⁿ sá cuèhé sá dúhá xìi‑o.
3 Deus fez o que a lei não pôde fazer porque a natureza humana era fraca. Deus condenou o pecado na natureza humana , enviando o seu próprio Filho, que veio na forma da nossa natureza pecaminosa a fim de acabar com o pecado.
4 Te ducaⁿ nǐ quide‑gá cuèndá nchoo nchìcúⁿ nihnu‑o quìde‑o nacuáa càháⁿ tnúhu sá sánú ìchi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o, chi ñá túú‑gǎ cúnùu ni ɨɨⁿ sá cuèhé sá dúhá ìní‑ó, chi Espíritú Yǎ Ndiǒxí‑nǎ táxí tnùní ñáhá‑xí xìi‑o.
4 Deus fez isso para que as ordens justas da lei pudessem ser completamente cumpridas por nós, que vivemos de acordo com o Espírito de Deus e não de acordo com a natureza humana.
5 Te nchaa ñáyiu cùnuu nchaa sá cuèhé sá dúhá ìní‑xi mee‑ni xǐǎⁿ ñúhú ìní‑yu te quìdé‑yu. Dico nchoo ñǎyiu quìde nchaa nacuáa cuìní Espíritú Yǎ Ndiǒxí ñúhú ìní‑ó mèe‑ni nacuáa càháⁿ Espíritú‑gá‑áⁿ te quìde‑o.
5 Porque as pessoas que vivem de acordo com a natureza humana têm a sua mente controlada por essa mesma natureza. Mas as que vivem de acordo com o Espírito de Deus têm a sua mente controlada pelo Espírito.
6 Te núu mee‑ni nchàa sá cuèhé sá dúhá cùnuu iní‑ó, te cuíta nihnu‑o, dico núu mee‑ni nchàa tnúhu càháⁿ Espíritú Yǎ Ndiǒxí cúnùu iní‑ó, te ío váha cuu iní‑ó cùndecu‑o ndɨhɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
6 As pessoas que têm a mente controlada pela natureza humana acabarão morrendo espiritualmente; mas as que têm a mente controlada pelo Espírito de Deus terão a vida eterna e a paz.
7 Te nchaa ñáyiu ñùhu iní mee‑ni sǎ cuèhé sá dúhá cùu úhú iní‑yu Yá Ndiǒxí, te ñá túú cuìní‑yu cadá‑yu nàcuáa càháⁿ‑gá, te ni ñǎ ndácǔ‑yu cadá‑yu.
7 Por isso as pessoas que têm a mente controlada pela natureza humana se tornam inimigas de Deus, pois não obedecem à lei de Deus e, de fato, não podem obedecer a ela.
8 Te nchaa ñáyiu ducaⁿ cùnuu nchaa sá cuèhé sá dúhá ìní‑xi‑áⁿ ñà túú cùdɨú‑yu núú Yǎ Ndiǒxí.
8 As pessoas que vivem de acordo com a sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Te nchòhó chi ñá túú‑gǎ cúnùu sá cuèhé sá dúhá ìní‑ndó, chi mee‑nǎ nàcuáa càháⁿ Espíritú Yǎ Ndiǒxí quídé‑ndó, te ducaⁿ quìde‑ndo chi ndècu ndɨhɨ‑ndo Espíritú‑gá, te dɨu‑ni Espíritú‑gá‑áⁿ nǐ tendaha Xǐtohó Jesucrìstú véxi ndècu ndɨhɨ‑o, te nchaa ñáyiu ñá túú ndècu ndɨhɨ Espíritú sá nǐ tendaha Xǐtohó Jesucrìstú véxi ndècu ndɨhɨ‑o ñá túú ndècu ndɨhɨ ñahá‑yu xii‑gá.
9 Vocês, porém, não vivem como manda a natureza humana, mas como o Espírito de Deus quer, se é que o Espírito de Deus vive realmente em vocês. Quem não tem o Espírito de Cristo não pertence a ele.
10 Te núu ndècu ndɨhɨ‑ndo Xítohó Jesucrìstú, te cuěi na cùú yɨquɨ cùñú‑ndó sǎ cuèndá nchaa sá cuèhé sá dúhá ìó ñuyíú‑a, dico iní‑ndó chi cundecu ndɨhɨ‑xi Yá Ndiǒxí chi ñá túú‑gǎ cuéchi‑ndo ndècu núú‑gǎ.
10 Mas, se Cristo vive em vocês, então, embora o corpo de vocês vá morrer por causa do pecado, o Espírito de Deus é vida para vocês porque vocês foram aceitos por Deus.
11 Te núu ndècu ndɨhɨ‑ndo Espíritú Yǎ Ndiǒxí Yaá ní dándótó ñàha xii Xítohó Jesucrìstú, te dɨu‑ni‑gá cada te ndoto yɨquɨ cùñú‑ndó sǎ tá xǐta nihnu cuáháⁿ nǔu na cùú‑xi, te ducaⁿ chi ndècu ndɨhɨ‑ndo Espíritú‑gá.
11 Se em vocês vive o Espírito daquele que ressuscitou Jesus, então aquele que ressuscitou Jesus Cristo dará também vida ao corpo mortal de vocês, por meio do seu Espírito, que vive em vocês.
12 Te nchòhó ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú, ñá túú‑gǎ tàú‑ndó cùnuu ni ɨɨⁿ sá cuèhé sá dúhá ìní‑ndó nàcuáa vá cúndècu‑gá‑ndó ìchi cuehé ichi duha.
12 Portanto, meus irmãos, nós temos uma obrigação, que é a de não vivermos de acordo com a nossa natureza humana.
13 Chi núu na cùnuu sá cuèhé sá dúhá ìní‑ndó te cuíta nihnu‑ndo, chi quɨ́hɨ́ⁿ‑ndó nǔú ùhú núú ndàhú. Dico núu daña‑ndo mèe‑ndo chindee ñaha Espíritú Yǎ Ndiǒxí xii‑ndo cuèndá sá vǎ cúnùu‑gá sá cuèhé sá dúhá ìní‑ndó ñá, te nduu táhú‑ndó cùndecu‑ndo ndɨhɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ te núu ducaⁿ na càda‑ndo.
13 Porque, se vocês viverem de acordo com a natureza humana, vocês morrerão espiritualmente; mas, se pelo Espírito de Deus vocês matarem as suas ações pecaminosas, vocês viverão espiritualmente.
14 Chi nchaa ñáyiu quìde nchaa nacuáa sànu ichi ñaha Espíritú Yǎ Ndiǒxí cúǔ‑yu déhe‑gá.
14 Pois aqueles que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Te Espíritú sá nǐ taxi Yá Ndiǒxí ndécú ndɨ̀hɨ‑o ñá túú quìde‑xi sá nchóó yùhú‑ó cùnu cuechi‑o núú‑gǎ, chi Espíritú‑áⁿ quídé‑xí sǎ nchóó cùu‑o déhe‑gá, te dɨu‑ni Espíritú‑áⁿ quídé xǎhaⁿ‑o xìi Yá Ndiǒxí: “¡Yòhó Dútú Ndiǒxí cúú‑n Tǎtá méé‑ndɨ̌!”, duha xǎhaⁿ‑o xìi‑gá.
15 Porque o Espírito que vocês receberam de Deus não torna vocês escravos e não faz com que tenham medo. Pelo contrário, o Espírito torna vocês filhos de Deus; e pelo poder do Espírito dizemos com fervor a Deus: “Pai, meu Pai!”
16 Te dɨu‑ni Espíritú‑gá‑ǎⁿ tnàhá tnúhu‑xi ndɨhɨ iní‑ó, te càháⁿ ndáá‑xi sá nchóó cùu‑o déhe‑gá.
16 O Espírito de Deus se une com o nosso espírito para afirmar que somos filhos de Deus.
17 Te sá dúcáⁿ cùu‑o déhe Yá Ndiǒxí xíǎⁿ ní cachí‑gá sá tnàhá‑ó ndùu táhú‑ó sǎ nǐ nduu táhú Xǐtohó Jesucrìstú, te ducaⁿ ndùu táhú‑ó te núu na càda ndee iní‑ó ndòho‑o datná ní ndoho Xítohó Jesucrìstú, te núu ducaⁿ te ío cuu càhnu‑o ndɨhɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
17 Nós somos seus filhos, e por isso receberemos as bênçãos que ele guarda para o seu povo, e também receberemos com Cristo aquilo que Deus tem guardado para ele. Porque, se tomamos parte nos sofrimentos de Cristo, também tomaremos parte na sua glória .
18 Te yúhú càchí‑í sá ñà túú nǎ cada‑xi cuěi ndòho‑o cuendá‑gá ndécú‑ó ñùyíú‑a, chi ío váha càa núú ndúú tǎhú‑ó cùndecu‑o na saá nduu.
18 Eu penso que o que sofremos durante a nossa vida não pode ser comparado, de modo nenhum, com a glória que nos será revelada no futuro.
19 Te nchaandɨ túhú sá nǐ cadúha Yá Ndiǒxí ní taxi ndecu‑gá ñuyíú‑a ndètu cahnu‑ná‑xi sáá nduu càchí‑gá sá ǐo càhnu cuu nchaa déhe‑gá.
19 O Universo todo espera com muita impaciência o momento em que Deus vai revelar o que os seus filhos realmente são.
20 Te nchaa sá nǐ cadúha Yá Ndiǒxí ní taxi ndecu‑gá ñuyíú‑a ní sáá nduu ñà túú‑gǎ cúú‑xí sǎ vǎha sá cúú‑xí‑gǎ. Te ñá dɨ́ú mèe sá nǐ taxi ndecu Yá Ndiǒxí ñuyíú‑a ducaⁿ ni sàni iní‑xi cunduu, chi mee‑gǎ ducaⁿ tnàhí ní cachí‑gá cunduu sá sàá nduu vǎ cúú‑xí sǎ vǎha sá cúú‑xí‑gǎ, dico sáá tucu nduu te nchaa xíǎⁿ cuu tucu‑xi sá vǎha sá cúú‑xí‑gǎ.
20 Pois o Universo se tornou inútil, não pela sua própria vontade, mas porque Deus quis que fosse assim. Porém existe esta esperança:
21 Te nchaa sá nǐ taxi ndecu‑gá ñuyíú‑a vá cúndùu‑gá‑xi dàtná cáá‑xí vìtna te ni vǎ dánàa‑gá, chi nduu saa‑xi te ngúndecu váha‑xi dàtná ngúndecu váha nchaa cue déhe‑gá.
21 Um dia o próprio Universo ficará livre do poder destruidor que o mantém escravo e tomará parte na gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 Te nàha‑o sá ncháándɨ̀ túhú sá nchító nǐ cadúha Yá Ndiǒxí ndécú ñùyíú‑a ndòho‑xi vitna datná ndóhó ɨ̀ɨⁿ ñadɨhɨ́ sa ní tnahá òré cacu déhe‑xi.
22 Pois sabemos que até agora o Universo todo geme e sofre como uma mulher que está em trabalho de parto.
23 Te ñá dɨ́ú‑ní nchàa sá dúcáⁿ nǐ cadúha‑gá‑ǎⁿ ducaⁿ ndòho‑xi, chi tnàhá nchoo dùcaⁿ ndoho‑o ndecu‑o ñuyíú‑a tucu, te nchoo sà ní nduu táhú‑ó Espíritú Yǎ Ndiǒxí Espíritú sá nǐ cachí méé‑gǎ nduu táhú‑ó dǐhnanuu. Te ío ndòho tnahá‑ó ndècu‑o ñuyíú‑a te ndètu cahnu‑ná‑ó sǎá nduu ndàda saa‑gá yɨquɨ cùñú‑ó, te cáháⁿ‑gá sá cúú‑ó děhe‑gá.
23 E não somente o Universo, mas nós, que temos o Espírito Santo como o primeiro presente que recebemos de Deus, nós também gememos dentro de nós mesmos enquanto esperamos que Deus faça com que sejamos seus filhos e nos liberte completamente.
24 Te Yá Ndiǒxí ní quide‑gá ní naníhí tàhú‑ó nǔu xíǎⁿ ní ngúndecu ndɨhɨ‑o tnǔhu ndee ìní ndétú‑ó sǎá nduu càda‑gá nàcuáa ní cachí‑gá, te núu sa ndècu ndɨhɨ‑o sá ndúú tǎhú‑ó te vá cúú cǎháⁿ‑ó sǎ cúndètu‑o sá ndúú tǎhú‑ó chi sa ndècu ndɨhɨ‑o.
24 Pois foi por meio da esperança que fomos salvos. Mas, se já estamos vendo aquilo que esperamos, então isso não é mais uma esperança. Pois quem é que fica esperando por alguma coisa que está vendo?
25 Dico sá ndétú‑ó ndùu táhú‑ó cùu‑xi sá vǎtá cúndècu ndɨhɨ‑gá‑ó, te xìni ñuhu‑ni‑xi cada ndee‑ni iní‑ó cùndetu‑o ndéé sáá nduu ndùu táhú‑ó sǎ dúcáⁿ nǐ cachí Yǎ Ndiǒxí nduu táhú‑ó.
25 Porém, se estamos esperando alguma coisa que ainda não podemos ver, então esperamos com paciência.
26 Te Espíritú‑gá chindee ñàha‑xi xii‑o nacuáa níhí ndéé‑ó cùndecu‑o, te nchoo ñà túú xìní‑ó cǎháⁿ ndɨhɨ‑o Yǎ Ndiǒxí nàcuáa tàú‑xi cunduu dico Espíritú‑gá càháⁿ ndàhú‑xi núú‑gǎ cuèndá‑ó cuěi òré ñá nìhí‑ó tnǔhu cáháⁿ‑ó cuèndá nchaa sá ǐo cuìní‑ó cǎcáⁿ‑ó nǔú‑gǎ.
26 Assim também o Espírito de Deus vem nos ajudar na nossa fraqueza. Pois não sabemos como devemos orar, mas o Espírito de Deus, com gemidos que não podem ser explicados por palavras, pede a Deus em nosso favor.
27 Te Yá Ndiǒxí sa nàha ndáá‑gá nchaa nàcuáa sàni iní‑ó, te ducaⁿ sà naha ndáá‑gá nchaa nàcuáa sàni iní Espíritú‑gá. Te Espíritú‑gá càháⁿ ndàhú‑xi núú‑gǎ cuèndá nchoo ñǎyiu yɨ̀ndaha‑gá, te càháⁿ ndàhú‑xi núú‑gǎ nàcuáa cuìní méé‑gǎ cunduu.
27 E Deus, que vê o que está dentro do coração, sabe qual é o pensamento do Espírito. Porque o Espírito pede em favor do povo de Deus e pede de acordo com a vontade de Deus.
28 Te sa nàha‑o sá Yǎ Ndiǒxí quídé‑gǎ sá ncháá sǎ yǎha‑o ndècu‑o ñuyíú‑a cùu‑xi sá vǎha sá cúú‑xí nchòo cue ñáyiu cùu iní ñáhá xìi‑gá, chi cùu‑o ñáyiu ní cáháⁿ‑gá cundecu ndɨhɨ‑gá dàtná ní cachí iní méé‑gǎ.
28 Pois sabemos que todas as coisas trabalham juntas para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles a quem ele chamou de acordo com o seu plano.
29 Te ndéé cútnàhá vátá ngǎva‑gá ñuyíú, te Yá Ndiǒxí sa nàha‑gá nándɨ cùu ñáyiu cundecu ndɨhɨ‑gá, te dɨu‑ni ndéé dàvá‑áⁿ nǐ cachí‑gá sá ñǎyiu‑áⁿ cunduu váha iní‑yu dàtná váha iní Déhe mee‑gǎ, te ducaⁿ nǐ cachí‑gá cuèndá sá Děhe mee‑gǎ‑áⁿ cunuu‑gǎ núú nchàa ñáyiu cundecu ndɨhɨ‑gá.
29 Porque aqueles que já tinham sido escolhidos por Deus ele também separou a fim de se tornarem parecidos com o seu Filho. Ele fez isso para que o Filho fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Te nchaa ñáyiu ducaⁿ nǐ cachí‑gá cundecu ndɨhɨ‑gá ndéé cútnàhá vátá ngǎva‑gá ñuyíú càháⁿ ñáhá‑gǎ xií‑yu vitna, te nchaa ñáyiu ducaⁿ càháⁿ‑gá càchí‑gá sá ñà túú‑gǎ cuéchi‑yu ndècu núú‑gǎ, te dɨu‑ni ñáyiu‑áⁿ cachí‑gá sá ǐo càhnu cuú‑yu.
30 Assim Deus chamou os que havia separado. Não somente os chamou, mas também os aceitou; e não somente os aceitou, mas também repartiu a sua glória com eles.
31 Te vitna ní cutnùní iní‑ó, te ñá túú nǎgá cani iní‑ó, chi Yá Ndiǒxí ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑gá xii‑o, te vá yǒo ɨɨⁿ‑gá ndacu quehndé nihnu cuèndá sá vǎ chíndèe ñaha‑gá xii‑o.
31 Diante de tudo isso, o que mais podemos dizer? Se Deus está do nosso lado, quem poderá nos vencer? Ninguém!
32 Te Yá Ndiǒxí ñá túú ní cùdíi iní‑gá Déhe‑gá sá cùú‑gá cuèndá nchaa nchoo ñǎyiu xǐndecu ñuyíú‑a, te sá dúcáⁿ ndèé Déhe‑gá ñá túú ní cùdíi iní‑gá xíǎⁿ cútnùní iní‑ó sǎ táxí‑gǎ nchaandɨ túhú sá xíní ñùhu‑o.
32 Porque ele nem mesmo deixou de entregar o próprio Filho, mas o ofereceu por todos nós! Se ele nos deu o seu Filho, será que não nos dará também todas as coisas?
33 Te vá yǒo ɨɨⁿ ndacu cacáⁿ cuéchi núú Yǎ Ndiǒxí cuèndá nchaa ñáyiu ní cachí‑gá cundecu ndɨhɨ‑gá te núu ná cúú cuěchi‑yu ndècu. Chi mee‑gǎ càchí‑gá sá ñà túú ndècu cuéchi‑yu núú‑gǎ.
33 Quem acusará aqueles que Deus escolheu? Ninguém! Porque o próprio Deus declara que eles não são culpados.
34 Te vá yǒo ɨɨⁿ ndacu daquɨ̀hɨ́ⁿ ñáhá xìi‑o núú ùhú núú ndàhú, chi Xítohó Jesucrìstú ní xíhí‑gá te ní ndoto‑gá, te cuándaa‑gá núú ndécú Dǔtú Ndiǒxí núcǒo‑gá xio cùha‑gá, te ducaⁿ ǐo cùnuu‑gá, te yàcáⁿ càháⁿ ndàhú‑gá núú Dǔtú Ndiǒxí cuèndá‑ó.
34 Será que alguém poderá condená-los? Ninguém! Pois foi Cristo Jesus quem morreu, ou melhor, quem foi ressuscitado e está à direita de Deus. E ele pede a Deus em favor de nós.
35 Te vá yǒo ɨɨⁿ ndacu cada ñaha xìi‑o ɨɨⁿ sá ñà túú vǎha cuèndá sá vǎ cúú ìní ñáhá‑gǎ Xítohó Jesucrìstú xii‑o, te ni tnúndòho tnúhu ndàhú, te ni sá ndɨ̀hú iní‑ó ñǎ cútnùní iní‑ó nǎsa cada‑o cǎcu nihnu‑o ɨ̀ɨⁿ sá ná yǎha‑o, te ni nchàa sá cádá ñàha ñáyiu sá cuèndá‑gá, te cuěi‑ni sá vǎ nìhí‑ó sǎ cóhó sǎ cáxí‑ó, te cuěi‑ni sá vǎ nìhí‑ó dǒó cuihnu‑o, te cuěi ndècu‑ná‑ó sǎ yǎha‑o ɨ̀ɨⁿ sá yǎha‑o, te cuěi sa ndècu‑ná‑ó sǎ cáhní ñàhá‑yu, dico Xítohó Jesucrìstú vá dáñá ndèé‑gá sá cúú ìní ñáhá‑gǎ xii‑o.
35 Então quem pode nos separar do amor de Cristo? Serão os sofrimentos, as dificuldades, a perseguição, a fome, a pobreza, o perigo ou a morte?
36 Te quee ndáá‑xi nàcuáa ní cáháⁿ ɨɨⁿ tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha nǐ ngódó tnùní núú tùtú‑gá núú càchí‑xi:
36 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Por causa de ti estamos em perigo de morte o dia inteiro; somos tratados como ovelhas que vão para o matadouro.”
37 Te cuěi ducaⁿ nǎndɨ sá ná càda ñahá‑yu xii‑o, dico vá ndácǔ‑yu nadatùhú‑yu iní‑ó chi ndacu nahi‑ni‑o yǎha‑o nchàa sá dúcáⁿ ná càda ñahá‑yu xii‑o, te ducaⁿ chi Xítohó Jesucrìstú Yaá ío cùu iní ñáhá xìi‑o ndecu ndɨhɨ ñaha‑gá chíndèe ñaha‑gá.
37 Em todas essas situações temos a vitória completa por meio daquele que nos amou.
38 — ausente —
38 Pois eu tenho a certeza de que nada pode nos separar do amor de Deus: nem a morte, nem a vida; nem os anjos, nem outras autoridades ou poderes celestiais ; nem o presente, nem o futuro;
39 — ausente —
39 nem o mundo lá de cima, nem o mundo lá de baixo. Em todo o Universo não há nada que possa nos separar do amor de Deus, que é nosso por meio de Cristo Jesus, o nosso Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.