Romanos 8
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARIB
1 Te vitna nchaa nchoo ñǎyiu tnàhá tnúhu ndɨhɨ Xítohó Jesucrìstú vá cuǐta nihnu‑gá‑ó, chi ñá túú‑gǎ ndécú‑ó ìchi cuehé ichi duha, chi mee‑nǎ nchaa nàcuáa càháⁿ Espíritú Yǎ Ndiǒxí quídé‑ó.
1 Portanto, agora nenhuma condenação há para os que estão em Cristo Jesus.
2 Te Espíritú Yǎ Ndiǒxí‑ǎⁿ táxí tnùní ñáhá‑xí xìi‑o, te ducaⁿ chi ndècu ndɨhɨ‑o Xítohó Jesucrìstú, te sá dúcáⁿ tàxi tnuní ñáhá Espíritú‑gá xii‑o nǔu xíǎⁿ ñá túú‑gǎ táxí tnùní ñáhá nì ɨɨⁿ‑gá sá cuèhé sá dúhá xìi‑o, te ducaⁿ quìde Espíritú‑gá cuèndá sá vǎ cuǐta nihnu‑o, te dɨu‑ni Espíritú‑gá quídé‑xí cuèndá sá nchóó ndùu táhú‑ó cùndecu‑o ndɨhɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
2 Porque a lei do Espírito da vida, em Cristo Jesus, te livrou da lei do pecado e da morte.
3 Te nchoo ñǎ ní ndàcu‑o cada‑o nchaa nacuáa càháⁿ tnúhu sá sánú ìchi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o, núu xíǎⁿ tnúhu‑áⁿ ñà túú ní nìhí ndéé‑xí càda‑xi cuendá sá nchóó vǎ cuǐta nihnu‑o. Dico Yá Ndiǒxí ní tendaha‑gǎ Déhe mee‑gǎ ní quixi ñuyíú‑a, te Yaá‑áⁿ cúú‑gǎ ɨɨⁿ ñáyiu, te càa‑gá dàtná cáá ñǎyiu ndècu cuéchi‑xi xǐndecu ñuyíú‑a, te sá cuèndá nchaa cuéchi nchaa nchoo ñǎyiu xǐndecu ñuyíú‑a ní quixi‑gá, te ndéé dàvá‑áⁿ nǐ quide‑gá cuèndá sá vǎ táxí tnùní ñáhá‑gǎ ni ɨ̀ɨⁿ sá cuèhé sá dúhá xìi‑o.
3 Porquanto o que era impossível à lei, visto que se achava fraca pela carne, Deus enviando o seu próprio Filho em semelhança da carne do pecado, e por causa do pecado, na carne condenou o pecado.
4 Te ducaⁿ nǐ quide‑gá cuèndá nchoo nchìcúⁿ nihnu‑o quìde‑o nacuáa càháⁿ tnúhu sá sánú ìchi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o, chi ñá túú‑gǎ cúnùu ni ɨɨⁿ sá cuèhé sá dúhá ìní‑ó, chi Espíritú Yǎ Ndiǒxí‑nǎ táxí tnùní ñáhá‑xí xìi‑o.
4 para que a justa exigência da lei se cumprisse em nós, que não andamos segundo a carne, mas segundo o Espírito.
5 Te nchaa ñáyiu cùnuu nchaa sá cuèhé sá dúhá ìní‑xi mee‑ni xǐǎⁿ ñúhú ìní‑yu te quìdé‑yu. Dico nchoo ñǎyiu quìde nchaa nacuáa cuìní Espíritú Yǎ Ndiǒxí ñúhú ìní‑ó mèe‑ni nacuáa càháⁿ Espíritú‑gá‑áⁿ te quìde‑o.
5 Pois os que são segundo a carne inclinam-se para as coisas da carne; mas os que são segundo o Espírito para as coisas do Espírito.
6 Te núu mee‑ni nchàa sá cuèhé sá dúhá cùnuu iní‑ó, te cuíta nihnu‑o, dico núu mee‑ni nchàa tnúhu càháⁿ Espíritú Yǎ Ndiǒxí cúnùu iní‑ó, te ío váha cuu iní‑ó cùndecu‑o ndɨhɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
6 Porque a inclinação da carne é morte; mas a inclinação do Espírito é vida e paz.
7 Te nchaa ñáyiu ñùhu iní mee‑ni sǎ cuèhé sá dúhá cùu úhú iní‑yu Yá Ndiǒxí, te ñá túú cuìní‑yu cadá‑yu nàcuáa càháⁿ‑gá, te ni ñǎ ndácǔ‑yu cadá‑yu.
7 Porquanto a inclinação da carne é inimizade contra Deus, pois não é sujeita à lei de Deus, nem em verdade o pode ser;
8 Te nchaa ñáyiu ducaⁿ cùnuu nchaa sá cuèhé sá dúhá ìní‑xi‑áⁿ ñà túú cùdɨú‑yu núú Yǎ Ndiǒxí.
8 e os que estão na carne não podem agradar a Deus.
9 Te nchòhó chi ñá túú‑gǎ cúnùu sá cuèhé sá dúhá ìní‑ndó, chi mee‑nǎ nàcuáa càháⁿ Espíritú Yǎ Ndiǒxí quídé‑ndó, te ducaⁿ quìde‑ndo chi ndècu ndɨhɨ‑ndo Espíritú‑gá, te dɨu‑ni Espíritú‑gá‑áⁿ nǐ tendaha Xǐtohó Jesucrìstú véxi ndècu ndɨhɨ‑o, te nchaa ñáyiu ñá túú ndècu ndɨhɨ Espíritú sá nǐ tendaha Xǐtohó Jesucrìstú véxi ndècu ndɨhɨ‑o ñá túú ndècu ndɨhɨ ñahá‑yu xii‑gá.
9 Vós, porém, não estais na carne, mas no Espírito, se é que o Espírito de Deus habita em vós. Mas, se alguém não tem o Espírito de Cristo, esse tal não é dele.
10 Te núu ndècu ndɨhɨ‑ndo Xítohó Jesucrìstú, te cuěi na cùú yɨquɨ cùñú‑ndó sǎ cuèndá nchaa sá cuèhé sá dúhá ìó ñuyíú‑a, dico iní‑ndó chi cundecu ndɨhɨ‑xi Yá Ndiǒxí chi ñá túú‑gǎ cuéchi‑ndo ndècu núú‑gǎ.
10 Ora, se Cristo está em vós, o corpo, na verdade, está morto por causa do pecado, mas o espírito vive por causa da justiça.
11 Te núu ndècu ndɨhɨ‑ndo Espíritú Yǎ Ndiǒxí Yaá ní dándótó ñàha xii Xítohó Jesucrìstú, te dɨu‑ni‑gá cada te ndoto yɨquɨ cùñú‑ndó sǎ tá xǐta nihnu cuáháⁿ nǔu na cùú‑xi, te ducaⁿ chi ndècu ndɨhɨ‑ndo Espíritú‑gá.
11 E, se o Espírito daquele que dos mortos ressuscitou a Jesus habita em vós, aquele que dos mortos ressuscitou a Cristo Jesus há de vivificar também os vossos corpos mortais, pelo seu Espírito que em vós habita.
12 Te nchòhó ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú, ñá túú‑gǎ tàú‑ndó cùnuu ni ɨɨⁿ sá cuèhé sá dúhá ìní‑ndó nàcuáa vá cúndècu‑gá‑ndó ìchi cuehé ichi duha.
12 Portanto, irmãos, somos devedores, não à carne para vivermos segundo a carne;
13 Chi núu na cùnuu sá cuèhé sá dúhá ìní‑ndó te cuíta nihnu‑ndo, chi quɨ́hɨ́ⁿ‑ndó nǔú ùhú núú ndàhú. Dico núu daña‑ndo mèe‑ndo chindee ñaha Espíritú Yǎ Ndiǒxí xii‑ndo cuèndá sá vǎ cúnùu‑gá sá cuèhé sá dúhá ìní‑ndó ñá, te nduu táhú‑ndó cùndecu‑ndo ndɨhɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ te núu ducaⁿ na càda‑ndo.
13 porque se viverdes segundo a carne, haveis de morrer; mas, se pelo Espírito mortificardes as obras do corpo, vivereis.
14 Chi nchaa ñáyiu quìde nchaa nacuáa sànu ichi ñaha Espíritú Yǎ Ndiǒxí cúǔ‑yu déhe‑gá.
14 Pois todos os que são guiados pelo Espírito de Deus, esses são filhos de Deus.
15 Te Espíritú sá nǐ taxi Yá Ndiǒxí ndécú ndɨ̀hɨ‑o ñá túú quìde‑xi sá nchóó yùhú‑ó cùnu cuechi‑o núú‑gǎ, chi Espíritú‑áⁿ quídé‑xí sǎ nchóó cùu‑o déhe‑gá, te dɨu‑ni Espíritú‑áⁿ quídé xǎhaⁿ‑o xìi Yá Ndiǒxí: “¡Yòhó Dútú Ndiǒxí cúú‑n Tǎtá méé‑ndɨ̌!”, duha xǎhaⁿ‑o xìi‑gá.
15 Porque não recebestes o espírito de escravidão, para outra vez estardes com temor, mas recebestes o espírito de adoção, pelo qual clamamos: Aba, Pai!
16 Te dɨu‑ni Espíritú‑gá‑ǎⁿ tnàhá tnúhu‑xi ndɨhɨ iní‑ó, te càháⁿ ndáá‑xi sá nchóó cùu‑o déhe‑gá.
16 O Espírito mesmo testifica com o nosso espírito que somos filhos de Deus;
17 Te sá dúcáⁿ cùu‑o déhe Yá Ndiǒxí xíǎⁿ ní cachí‑gá sá tnàhá‑ó ndùu táhú‑ó sǎ nǐ nduu táhú Xǐtohó Jesucrìstú, te ducaⁿ ndùu táhú‑ó te núu na càda ndee iní‑ó ndòho‑o datná ní ndoho Xítohó Jesucrìstú, te núu ducaⁿ te ío cuu càhnu‑o ndɨhɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
17 e, se filhos, também herdeiros, herdeiros de Deus e co-herdeiros de Cristo; se é certo que com ele padecemos, para que também com ele sejamos glorificados.
18 Te yúhú càchí‑í sá ñà túú nǎ cada‑xi cuěi ndòho‑o cuendá‑gá ndécú‑ó ñùyíú‑a, chi ío váha càa núú ndúú tǎhú‑ó cùndecu‑o na saá nduu.
18 Pois tenho para mim que as aflições deste tempo presente não se podem comparar com a glória que em nós há de ser revelada.
19 Te nchaandɨ túhú sá nǐ cadúha Yá Ndiǒxí ní taxi ndecu‑gá ñuyíú‑a ndètu cahnu‑ná‑xi sáá nduu càchí‑gá sá ǐo càhnu cuu nchaa déhe‑gá.
19 Porque a criação aguarda com ardente expectativa a revelação dos filhos de Deus.
20 Te nchaa sá nǐ cadúha Yá Ndiǒxí ní taxi ndecu‑gá ñuyíú‑a ní sáá nduu ñà túú‑gǎ cúú‑xí sǎ vǎha sá cúú‑xí‑gǎ. Te ñá dɨ́ú mèe sá nǐ taxi ndecu Yá Ndiǒxí ñuyíú‑a ducaⁿ ni sàni iní‑xi cunduu, chi mee‑gǎ ducaⁿ tnàhí ní cachí‑gá cunduu sá sàá nduu vǎ cúú‑xí sǎ vǎha sá cúú‑xí‑gǎ, dico sáá tucu nduu te nchaa xíǎⁿ cuu tucu‑xi sá vǎha sá cúú‑xí‑gǎ.
20 Porquanto a criação ficou sujeita à vaidade, não por sua vontade, mas por causa daquele que a sujeitou,
21 Te nchaa sá nǐ taxi ndecu‑gá ñuyíú‑a vá cúndùu‑gá‑xi dàtná cáá‑xí vìtna te ni vǎ dánàa‑gá, chi nduu saa‑xi te ngúndecu váha‑xi dàtná ngúndecu váha nchaa cue déhe‑gá.
21 na esperança de que também a própria criação há de ser liberta do cativeiro da corrupção, para a liberdade da glória dos filhos de Deus.
22 Te nàha‑o sá ncháándɨ̀ túhú sá nchító nǐ cadúha Yá Ndiǒxí ndécú ñùyíú‑a ndòho‑xi vitna datná ndóhó ɨ̀ɨⁿ ñadɨhɨ́ sa ní tnahá òré cacu déhe‑xi.
22 Porque sabemos que toda a criação, conjuntamente, geme e está com dores de parto até agora;
23 Te ñá dɨ́ú‑ní nchàa sá dúcáⁿ nǐ cadúha‑gá‑ǎⁿ ducaⁿ ndòho‑xi, chi tnàhá nchoo dùcaⁿ ndoho‑o ndecu‑o ñuyíú‑a tucu, te nchoo sà ní nduu táhú‑ó Espíritú Yǎ Ndiǒxí Espíritú sá nǐ cachí méé‑gǎ nduu táhú‑ó dǐhnanuu. Te ío ndòho tnahá‑ó ndècu‑o ñuyíú‑a te ndètu cahnu‑ná‑ó sǎá nduu ndàda saa‑gá yɨquɨ cùñú‑ó, te cáháⁿ‑gá sá cúú‑ó děhe‑gá.
23 e não só ela, mas até nós, que temos as primícias do Espírito, também gememos em nós mesmos, aguardando a nossa adoração, a saber, a redenção do nosso corpo.
24 Te Yá Ndiǒxí ní quide‑gá ní naníhí tàhú‑ó nǔu xíǎⁿ ní ngúndecu ndɨhɨ‑o tnǔhu ndee ìní ndétú‑ó sǎá nduu càda‑gá nàcuáa ní cachí‑gá, te núu sa ndècu ndɨhɨ‑o sá ndúú tǎhú‑ó te vá cúú cǎháⁿ‑ó sǎ cúndètu‑o sá ndúú tǎhú‑ó chi sa ndècu ndɨhɨ‑o.
24 Porque na esperança fomos salvos. Ora, a esperança que se vê não é esperança; pois o que alguém vê, como o espera?
25 Dico sá ndétú‑ó ndùu táhú‑ó cùu‑xi sá vǎtá cúndècu ndɨhɨ‑gá‑ó, te xìni ñuhu‑ni‑xi cada ndee‑ni iní‑ó cùndetu‑o ndéé sáá nduu ndùu táhú‑ó sǎ dúcáⁿ nǐ cachí Yǎ Ndiǒxí nduu táhú‑ó.
25 Mas, se esperamos o que não vemos, com paciência o aguardamos.
26 Te Espíritú‑gá chindee ñàha‑xi xii‑o nacuáa níhí ndéé‑ó cùndecu‑o, te nchoo ñà túú xìní‑ó cǎháⁿ ndɨhɨ‑o Yǎ Ndiǒxí nàcuáa tàú‑xi cunduu dico Espíritú‑gá càháⁿ ndàhú‑xi núú‑gǎ cuèndá‑ó cuěi òré ñá nìhí‑ó tnǔhu cáháⁿ‑ó cuèndá nchaa sá ǐo cuìní‑ó cǎcáⁿ‑ó nǔú‑gǎ.
26 Do mesmo modo também o Espírito nos ajuda na fraqueza; porque não sabemos o que havemos de pedir como convém, mas o Espírito mesmo intercede por nós com gemidos inexprimíveis.
27 Te Yá Ndiǒxí sa nàha ndáá‑gá nchaa nàcuáa sàni iní‑ó, te ducaⁿ sà naha ndáá‑gá nchaa nàcuáa sàni iní Espíritú‑gá. Te Espíritú‑gá càháⁿ ndàhú‑xi núú‑gǎ cuèndá nchoo ñǎyiu yɨ̀ndaha‑gá, te càháⁿ ndàhú‑xi núú‑gǎ nàcuáa cuìní méé‑gǎ cunduu.
27 E aquele que esquadrinha os corações sabe qual é a intenção do Espírito: que ele, segundo a vontade de Deus, intercede pelos santos.
28 Te sa nàha‑o sá Yǎ Ndiǒxí quídé‑gǎ sá ncháá sǎ yǎha‑o ndècu‑o ñuyíú‑a cùu‑xi sá vǎha sá cúú‑xí nchòo cue ñáyiu cùu iní ñáhá xìi‑gá, chi cùu‑o ñáyiu ní cáháⁿ‑gá cundecu ndɨhɨ‑gá dàtná ní cachí iní méé‑gǎ.
28 E sabemos que todas as coisas concorrem para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles que são chamados segundo o seu propósito.
29 Te ndéé cútnàhá vátá ngǎva‑gá ñuyíú, te Yá Ndiǒxí sa nàha‑gá nándɨ cùu ñáyiu cundecu ndɨhɨ‑gá, te dɨu‑ni ndéé dàvá‑áⁿ nǐ cachí‑gá sá ñǎyiu‑áⁿ cunduu váha iní‑yu dàtná váha iní Déhe mee‑gǎ, te ducaⁿ nǐ cachí‑gá cuèndá sá Děhe mee‑gǎ‑áⁿ cunuu‑gǎ núú nchàa ñáyiu cundecu ndɨhɨ‑gá.
29 Porque os que dantes conheceu, também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que ele seja o primogênito entre muitos irmãos;
30 Te nchaa ñáyiu ducaⁿ nǐ cachí‑gá cundecu ndɨhɨ‑gá ndéé cútnàhá vátá ngǎva‑gá ñuyíú càháⁿ ñáhá‑gǎ xií‑yu vitna, te nchaa ñáyiu ducaⁿ càháⁿ‑gá càchí‑gá sá ñà túú‑gǎ cuéchi‑yu ndècu núú‑gǎ, te dɨu‑ni ñáyiu‑áⁿ cachí‑gá sá ǐo càhnu cuú‑yu.
30 e aos que predestinou, a estes também chamou; e aos que chamou, a estes também justificou; e aos que justificou, a estes também glorificou.
31 Te vitna ní cutnùní iní‑ó, te ñá túú nǎgá cani iní‑ó, chi Yá Ndiǒxí ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑gá xii‑o, te vá yǒo ɨɨⁿ‑gá ndacu quehndé nihnu cuèndá sá vǎ chíndèe ñaha‑gá xii‑o.
31 Que diremos, pois, a estas coisas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Te Yá Ndiǒxí ñá túú ní cùdíi iní‑gá Déhe‑gá sá cùú‑gá cuèndá nchaa nchoo ñǎyiu xǐndecu ñuyíú‑a, te sá dúcáⁿ ndèé Déhe‑gá ñá túú ní cùdíi iní‑gá xíǎⁿ cútnùní iní‑ó sǎ táxí‑gǎ nchaandɨ túhú sá xíní ñùhu‑o.
32 Aquele que nem mesmo a seu próprio Filho poupou, antes o entregou por todos nós, como não nos dará também com ele todas as coisas?
33 Te vá yǒo ɨɨⁿ ndacu cacáⁿ cuéchi núú Yǎ Ndiǒxí cuèndá nchaa ñáyiu ní cachí‑gá cundecu ndɨhɨ‑gá te núu ná cúú cuěchi‑yu ndècu. Chi mee‑gǎ càchí‑gá sá ñà túú ndècu cuéchi‑yu núú‑gǎ.
33 Quem intentará acusação contra os escolhidos de Deus? É Deus quem os justifica;
34 Te vá yǒo ɨɨⁿ ndacu daquɨ̀hɨ́ⁿ ñáhá xìi‑o núú ùhú núú ndàhú, chi Xítohó Jesucrìstú ní xíhí‑gá te ní ndoto‑gá, te cuándaa‑gá núú ndécú Dǔtú Ndiǒxí núcǒo‑gá xio cùha‑gá, te ducaⁿ ǐo cùnuu‑gá, te yàcáⁿ càháⁿ ndàhú‑gá núú Dǔtú Ndiǒxí cuèndá‑ó.
34 Quem os condenará? Cristo Jesus é quem morreu, ou antes quem ressurgiu dentre os mortos, o qual está à direita de Deus, e também intercede por nós;
35 Te vá yǒo ɨɨⁿ ndacu cada ñaha xìi‑o ɨɨⁿ sá ñà túú vǎha cuèndá sá vǎ cúú ìní ñáhá‑gǎ Xítohó Jesucrìstú xii‑o, te ni tnúndòho tnúhu ndàhú, te ni sá ndɨ̀hú iní‑ó ñǎ cútnùní iní‑ó nǎsa cada‑o cǎcu nihnu‑o ɨ̀ɨⁿ sá ná yǎha‑o, te ni nchàa sá cádá ñàha ñáyiu sá cuèndá‑gá, te cuěi‑ni sá vǎ nìhí‑ó sǎ cóhó sǎ cáxí‑ó, te cuěi‑ni sá vǎ nìhí‑ó dǒó cuihnu‑o, te cuěi ndècu‑ná‑ó sǎ yǎha‑o ɨ̀ɨⁿ sá yǎha‑o, te cuěi sa ndècu‑ná‑ó sǎ cáhní ñàhá‑yu, dico Xítohó Jesucrìstú vá dáñá ndèé‑gá sá cúú ìní ñáhá‑gǎ xii‑o.
35 quem nos separará do amor de Cristo? a tribulação, ou a angústia, ou a perseguição, ou a fome, ou a nudez, ou o perigo, ou a espada?
36 Te quee ndáá‑xi nàcuáa ní cáháⁿ ɨɨⁿ tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha nǐ ngódó tnùní núú tùtú‑gá núú càchí‑xi:
36 Como está escrito: Por amor de ti somos entregues à morte o dia todo; fomos considerados como ovelhas para o matadouro.
37 Te cuěi ducaⁿ nǎndɨ sá ná càda ñahá‑yu xii‑o, dico vá ndácǔ‑yu nadatùhú‑yu iní‑ó chi ndacu nahi‑ni‑o yǎha‑o nchàa sá dúcáⁿ ná càda ñahá‑yu xii‑o, te ducaⁿ chi Xítohó Jesucrìstú Yaá ío cùu iní ñáhá xìi‑o ndecu ndɨhɨ ñaha‑gá chíndèe ñaha‑gá.
37 Mas em todas estas coisas somos mais que vencedores, por aquele que nos amou.
38 — ausente —
38 Porque estou certo de que, nem a morte, nem a vida, nem anjos, nem principados, nem coisas presentes, nem futuras, nem potestades,
39 — ausente —
39 nem a altura, nem a profundidade, nem qualquer outra criatura nos poderá separar do amor de Deus, que está em Cristo Jesus nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.