Romanos 7

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Te nchaa nchòhó ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú sa nàha‑ndo nacuáa càháⁿ tnúhu sá dánèhé ñáhá xìi‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o, chi tnúhu‑áⁿ càháⁿ‑xi dóho nchaa ñáyiu xǐndecu vǐvú ñuyíú‑a.
1 Ou vocês não sabem, irmãos — pois falo aos que conhecem a lei —, que a lei tem domínio sobre uma pessoa apenas enquanto ela está viva?
2 Te nchaa ñáyiu dɨ̀hɨ́ sa ndècu yɨɨ‑xi, te dɨu tnúhu‑áⁿ dánèhé ñáhá‑xí xìí‑yu sá vǎ dáñǎ‑yu yɨɨ́‑yu, dico núu na cùú yɨɨ́‑yu te ñá túú‑gǎ ná càháⁿ tnúhu‑áⁿ cuèndá‑yu.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei a seu marido, enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, ela ficará livre da lei conjugal.
3 Dico núu vátá cùú‑gá yɨɨ́‑yu te ñá túú ndùu váha‑xi naquehéⁿ‑yu ɨngá tée, dico núu na cùú yɨɨ́‑yu te quendóo mèé‑yu, te ñá túú nǎgá càháⁿ tnúhu sá dánèhé ñáhá xìí‑yu nàcuáa cadá‑yu te ducaⁿ te cuu naquehéⁿ‑yu ɨngá tée, te ñá túú cùu‑xi ɨɨⁿ cuéchi.
3 De modo que será considerada adúltera se, enquanto o marido estiver vivo, ela se unir com outro homem. Mas, se o marido morrer, ela estará livre da lei e não será adúltera se casar com outro homem.
4 Te nchòhó cue ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú cúú‑ndó dàtná ñáyiu ní xíhí dàtná ní xíhí‑gá. Te xíǎⁿ ñá túú‑gǎ táxí tnùní ñáhá nchàa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés xii‑ndo. Te ducaⁿ nǐ cuu cuèndá nchòhó ngúndecu‑ndo ndɨ̀hɨ Xítohó Jesucrìstú Yaá ní xíhí ní cùu te ní ndoto‑gá. Te ducaⁿ nǐ cuu cuèndá nchaa nchoo ñǎyiu ndècu ichi‑gá cada‑o nchàa nacuáa càháⁿ Yǎ Ndiǒxí.
4 Assim, meus irmãos, também vocês morreram para a lei, por meio do corpo de Cristo, para que pertençam a outro, a saber, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Te nchoo nǐ xíndecu‑o ìchi cuehé ichi duha, te tnúhu sá sánú ìchi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o cachí‑xi sá ñà túú vǎha cundecu‑o ìchi‑áⁿ, te nchoo dà uuⁿ‑gá ní quide‑o nchàa sá cuèhé sá dúhá sǎ dúcáⁿ càháⁿ tnúhu‑áⁿ, te sá dúcáⁿ nǐ quide‑o te ta xǐta nihnu‑o cuǎháⁿ ní cùu.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Te vitna cada iní‑ó sǎ cúú‑ó dàtná ñáyiu ní xíhí sá cúú‑xí tnǔhu sá dánèhé ñáhá xìi‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o, chi ñá túú‑gǎ cúnùu‑xi, te vitna mee‑nǎ Espíritú Yǎ Ndiǒxí chíndèe ñaha‑xi xii‑o xinu cuechi‑o núú‑gǎ, te ñá dɨ́ú cuèndá nchaa tnúhu sá nǐ ngúndeé ndéé díhna cada ñáyiu xìnu cuechi‑o núú‑gǎ vitna.
6 Agora, porém, estamos livres da lei, pois morremos para aquilo a que estávamos sujeitos, para que sirvamos da maneira nova, segundo o Espírito, e não da maneira antiga, segundo a letra.
7 Te cuěi duha càháⁿ‑í dico vá cúú tnàhí cáháⁿ‑ó sǎ tnǔhu sá sánú ìchi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o ñá dɨ́ú tnǔhu váha cùu‑xi. Te yúhú ñá túú cùtnuní iní‑í ná cúú nchàa sá cuèhé sá dúhá ní cùu te núu ñá túú tnǔhu‑áⁿ ní càchí tnúhu‑xi xii‑í, te ni ñà túú cùtnuní tucu iní‑í nǔu váha àdi ñá túú vǎha sá nchídó ìní‑í sá ndécú ndɨ̀hɨ tnaha ñáyiu‑o ni cùu te núu ñá túú tnǔhu‑áⁿ ní càchí‑xi sá vǎ cúú cùu iní‑í sá ndécú ndɨ̀hɨ́‑yu.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, a não ser por meio da lei. Porque eu não teria conhecido a cobiça, se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Te tnúhu‑áⁿ nǐ dánèhé ñáhá‑xí xìi‑í sá vǎ cúú càda‑í ni ɨ̀ɨⁿ sá cuèhé sá dúhá, dico sá cuèndá tnúhu‑áⁿ uuⁿ‑gá ducaⁿ nǐ sani iní‑í ní quide‑í. Te núu ñá túú tnǔhu sá sánú ìchi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o ña, te ñá túú cùtnuní iní‑í sá quídè‑í nándɨ sá cuèhé sá dúhá ní cùu.
8 Mas o pecado, aproveitando a ocasião dada pelo mandamento, despertou em mim todo tipo de cobiça. Porque, sem lei, o pecado está morto.
9 Te cútnàhá vátá nìhí‑gá‑í tnúhu‑áⁿ te ñá túú tnàhí ná sání ìní‑í ndécù‑í ni cùu, dico sátá nì níhì‑í tnúhu‑áⁿ te ní cutnùní iní‑í sá ndécú cuěchi‑í, te ta xǐta nihnu‑í cuáháⁿ ní cùu.
9 Houve um tempo em que, sem a lei, eu vivia. Mas, quando veio o mandamento, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Te núu ni quìde‑í nchaa nàcuáa càháⁿ tnúhu‑áⁿ te sa ndéé ama‑gá naníhí tàhú‑í ní cùu, dico ñá túú ní quìde‑í nǔu ní cutnùní iní‑í sá tá xǐta nihnu‑í cuáháⁿ ní cùu.
10 E verifiquei que o mandamento que me havia sido dado para vida, esse se tornou mandamento para morte.
11 Te sá xíí tnǔhu‑áⁿ xíǎⁿ uuⁿ‑gá ní cunuu nchàa sá cuèhé sá dúhá nǐ dándàhú ñáhá‑xí xìi‑í te ní quide‑í, te ta dàcuíta nihnu ñaha‑xi xìi‑í cuáháⁿ ní cùu.
11 Porque o pecado, aproveitando a ocasião dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Te tnúhu sá sánú ìchi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o cuu‑xi tnúhu ío yɨñùhu ní taxi Yá Ndiǒxí, te ɨɨⁿ ɨɨⁿ tnúhu‑áⁿ cúú‑xí mèe‑ni tnúhu váha, te ni ɨ̀ɨⁿ tnúhu cuèhé tnúhu duha ñá túú ñùhu tnahá.
12 Assim, a lei é santa e o mandamento é santo, justo e bom.
13 Te vá cúú càchí‑í sá tnǔhu váha‑áⁿ nǐ quide‑xi ta xǐta nihnu‑í cuáháⁿ ní cùu, chi nchaa sá cuèhé sá dúhá nǐ quide‑í, xíǎⁿ tá dàcuíta nihnu ñaha‑xi xìi‑í cuáháⁿ ní cùu, te sá cuèndá tnúhu váha‑áⁿ nǐ cutnùní iní‑í sá quídè‑í nchaa sá cuèhé sá dúhá, te xíǎⁿ tá xǐta nihnu‑í cuáháⁿ ní cùu. Te sá cuèndá nchaa nàcuáa càháⁿ tnúhu sá sánú ìchi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o ní cutnùní iní‑í sá xìdó ndécú cuěchi‑í ní cùu.
13 Então, aquilo que é bom se tornou morte para mim? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para mostrar-se como pecado, por meio de uma coisa boa causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, o pecado mostrasse toda a sua força de pecado.
14 Te tnúhu‑áⁿ nǐ taxi Espíritú Yǎ Ndiǒxí ndécú ndɨ̀hɨ‑o cachí tnúhu‑xi nàcuáa cada váha‑o. Te nchoo cùu‑o mee‑ni ñáyiu yícá cuěchi, te tàxi tnuní ñáhá nchàa sá cuèhé sá dúhá xìi‑o ni cuu.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual. Eu, porém, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Dico nchoo tnàhá iní‑ó càda‑o nchaa sá vǎha dico ñá túú quìde‑o, te da nchaa sá ñà túú tnàhá iní‑ó càda‑o quìde‑o, te ñá túú cùtnuní iní‑ó nǎ cuèndá ducaⁿ quìde‑o.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Te sá dúcáⁿ quìde‑o nchaa sá ñà túú tnàhá iní‑ó, te xíǎⁿ ndíxí tǔu iní‑ó sǎ tnǔhu sá dúcáⁿ sànu ichi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o cuu‑xi tnúhu ío váha.
16 Ora, se faço o que não quero, concordo com a lei, que é boa.
17 Te cùtnuní iní‑ó sǎ nchàa sá cuèhé sá dúhá ñùhu iní‑ó, xíǎⁿ quídé‑xí dùcaⁿ quide‑o sá ñà túú vǎha, te ñá dɨ́ú sǎ cáhú ìní méé‑ó dùcaⁿ quide‑o.
17 Neste caso, quem faz isso já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Te cùu‑o cue ñáyiu sàni cuehé sání dùha iní‑xi, te cuìní‑ó càda‑o nchaa sá vǎha dico ñá túú nìhí ndéé‑ó càda‑o.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim, mas não o realizá-lo.
19 Te cuìní‑ó càda‑o nchaa sá vǎha dico ñá ndácú‑ó, te ñá túú cuìní‑ó càda‑o datná quídé nchàa ñáyiu ndècu ichi cuehé ichi duha, chi ñáyiu‑áⁿ mee‑ni nchàa sá cuèhé sá dúhá quìdé‑yu, dico dɨu‑ni nchaa xíǎⁿ quídé‑ó tnàhá‑ó.
19 Porque não faço o bem que eu quero, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Te sá dúcáⁿ quìde‑o nchaa sá ñà túú tnàhá iní‑ó càda‑o te ñá dɨ́ú mèe‑o ducaⁿ cahu iní‑ó quìde‑o, chi nchaa sá cuèhé sá dúhá ñùhu iní‑ó xíǎⁿ quídé‑xí dùcaⁿ quide‑o.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Te ducaⁿ tnàhí yáha‑o òré cuìní‑ó càda‑o sá vǎha, chi da mee‑ni nchàa sá cuèhé sá dúhá quìde‑o.
21 Assim, encontro esta lei: quando quero fazer o bem, o mal reside em mim.
22 Te ío cùdɨ́ɨ́ ìní‑ó càda‑o nchaa nacuáa càháⁿ Yǎ Ndiǒxí,
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus.
23 te dìcó‑ni sá ncháá sǎ cuèhé sá dúhá ñùhu iní‑ó, xíǎⁿ quídé‑xí ngàni ñaha‑xi xii‑o ñá túú quìde‑o sá vǎha sàni iní‑ó càda‑o, te ducaⁿ yǎha‑o chi nchaa sá cuèhé sá dúhá‑ǎⁿ cúnùu‑xi taxi tnuní ñáhá‑xí xìi‑o.
23 Mas vejo nos meus membros outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 ¡Te ndàhú ní cuu nchoo! Chi vá yǒo ɨɨⁿ ni ndàcu cada nacuáa vá táxí tnùní ñáhá‑gǎ nchaa sá cuèhé sá dúhá xìi‑o sá tá dàcuíta nihnu ñaha xìi‑o cuáháⁿ ní cùu.
24 Miserável homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Te táxǎhu xii Yá Ndiǒxí sá Xǐtohó Jesucrìstú ní quide‑gá cuèndá sá vǎ táxí tnùní ñáhá‑gǎ ni ɨ̀ɨⁿ sá cuèhé sá dúhá xìi‑o, sá tá dàcuíta nihnu ñaha xìi‑o cuáháⁿ ní cùu. Te mee‑o sàni iní‑ó càda‑o nchaa nacuáa càháⁿ Yǎ Ndiǒxí, dico núu nchaa sá cuèhé sá dúhá ná cùnuu‑xi taxi tnuní ñáhá‑xí xìi‑o, te dɨu‑ni nchaa xíǎⁿ cada‑o.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.