Romanos 5

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te vitna, ñá túú‑gǎ cuéchi‑o ndècu núú Yǎ Ndiǒxí chi sàndáá iní‑ó Xǐtohó Jesucrìstú, te ío váha ndècu ndɨhɨ‑o Yá Ndiǒxí vitna sá cuèndá Xítohó Jesucrìstú.
1 Portanto, uma vez que pela fé fomos declarados justos, temos paz com Deus por causa daquilo que Jesus Cristo, nosso Senhor, fez por nós.
2 Te cuèndá sá ni sàndáá iní‑ó Xǐtohó Jesucrìstú xíǎⁿ dɨu‑gá ní quide ní ngúndecu váha‑o nǔú Yǎ Ndiǒxí, te ducaⁿ‑ni cùndecu‑o, te ío cùdɨ́ɨ́ ìní‑ó chi ndècu ndɨhɨ‑o tnúhu ndee ìní sá sàá nduu ngǔndecu‑o nǔú ǐo váha càa ndecu Yá Ndiǒxí.
2 Foi por meio da fé que Cristo nos concedeu esta graça que agora desfrutamos com segurança e alegria, pois temos a esperança de participar da glória de Deus.
3 Te ñá dɨ́ú‑ní sǎ cuèndá sá ndúú tǎhú‑ó cùndecu‑o núú ndécú‑gǎ cúdɨ̌ɨ́ ìní‑ó, chi cùdɨ́ɨ́ ìní‑ó ndòho‑o cuendá‑gá, chi cùtnuní iní‑ó sǎ nǔu na ndòho‑o cuendá‑gá te cunduu càhnu‑gá iní‑ó,
3 Também nos alegramos ao enfrentar dificuldades e provações, pois sabemos que contribuem para desenvolvermos perseverança,
4 te núu cùu‑o ñáyiu ta quìde cahnu‑gá iní‑xi te cùtnuní sá cúú‑ó ñǎyiu quìde váha, te núu cùu‑o ñáyiu quìde váha te uuⁿ‑gá tá ngǔndecu ndɨhɨ‑o tnǔhu ndee ìní cuáháⁿ sá cádá vǎha ñaha Yǎ Ndiǒxí xii‑o.
4 e a perseverança produz caráter aprovado, e o caráter aprovado fortalece nossa esperança,
5 Te núu ducaⁿ te vá ɨ́ɨ́ⁿ ndùu ndixi cuéchi iní‑ó sǎ ndécú ndɨ̀hɨ‑o tnúhu ndee ìní ngúndecu váha‑o. Te Espíritú sá nǐ taxi Yá Ndiǒxí ndécú ndɨ̀hɨ‑o xíǎⁿ quídé‑xí cùtnuní iní‑ó sǎ ǐo cùu iní ñáhá Yǎ Ndiǒxí xii‑o.
5 e essa esperança não nos decepcionará, pois sabemos quanto Deus nos ama, uma vez que ele nos deu o Espírito Santo para nos encher o coração com seu amor.
6 Te nchoo ñà túú vědana ná ní ndàcu‑o cada‑o cuendá dàcácu nihnu‑o mèe‑o, dico Xítohó Jesucrìstú ní xíhí‑gá cuèndá‑ó, ndɨhɨ cuèndá nchaa dava‑gá ñáyiu ñá túú tnàhá tnúhu ndɨhɨ Yá Ndiǒxí, te ní xíhí‑gá mei ndùu taú‑xi cuú‑gá.
6 Quando estávamos completamente desamparados, Cristo veio na hora certa e morreu por nós, pecadores.
7 Te cudana‑ni núu xìhí ɨɨⁿ ñáyiu sá cuèndá ɨɨⁿ ñáyiu quìde ndáá, te áma xìhí tucu ɨɨ́ⁿ‑yu sá cuèndá ñáyiu quìde váha tnàha ñáyiu‑xi.
7 É pouco provável que alguém morresse por um justo, embora talvez alguém se dispusesse a morrer por uma pessoa boa.
8 Te Yá Ndiǒxí ní quide‑gá sá nchóó cùtnuní iní‑ó sǎ ǐo cùu iní ñáhá‑gǎ xii‑o, chi cútnàhá ndécú‑ó ìchi cuehé ichi duha te ní tendaha‑gǎ Xítohó Jesucrìstú ní quixi‑gá ñuyíú‑a ní xíhí‑gá cuèndá‑ó.
8 Mas Deus nos prova seu grande amor ao enviar Cristo para morrer por nós quando ainda éramos pecadores.
9 Te sá cuèndá sá nǐ xíhí Xítohó Jesucrìstú xíǎⁿ ñá túú‑gǎ cuéchi‑o ndècu núú Yǎ Ndiǒxí, te vitna ní cutnùní ndáá iní‑ó sǎ vǎ dáquɨ̀hɨ́ⁿ ñáhá‑gǎ Yǎ Ndiǒxí xii‑o nǔú ùhú núú ndàhú sá cuèndá Xítohó Jesucrìstú.
9 E, uma vez que fomos declarados justos por seu sangue, certamente seremos salvos da ira de Deus por meio dele.
10 Te cútnàhá ñá túú tnàhá tnúhu‑o ndɨ̀hɨ Yá Ndiǒxí ní cùu ní xíhí Xítohó Jesucrìstú Yaá cúú Děhe‑gá cuèndá cuu váha iní ñáhá‑gǎ xii‑o, te ducaⁿ te nduu táhú‑ó cùndecu‑o ndɨhɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ cuèndá sá nǐ ndoto Xítohó Jesucrìstú.
10 Pois, se quando ainda éramos inimigos de Deus nosso relacionamento com ele foi restaurado pela morte de seu Filho, agora que já estamos reconciliados certamente seremos salvos por sua vida.
11 Te ndètu‑o sáá nduu ngǔndecu‑o ndɨ̀hɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ, te ñá dɨ́ú‑ní xǐǎⁿ quídé‑ó chi tnàhá cúdɨ̌ɨ́ ìní‑ó Yǎ Ndiǒxí, chi Xítohó Jesucrìstú ní quide‑gá ducaⁿ cùdɨ́ɨ́ ìní‑ó‑gǎ, te dɨu‑ni Xítohó Jesucrìstú ní quide‑gá ní nucúndecu váha‑o ndɨ̀hɨ Yá Ndiǒxí.
11 Agora, portanto, podemos nos alegrar em Deus, com quem fomos reconciliados por meio de nosso Senhor Jesus Cristo.
12 Te ndíi Àdán ñá túú ní quìde ndáá ndíi núú Yǎ Ndiǒxí nǔu xíǎⁿ ní ngúndecu nchaa sá cuèhé sá dúhá ñùyíú‑a, te sá cuèndá nchaa sá cuèhé sá dúhá quìde ñáyiu xíǎⁿ xìhí‑yu, te nchaá‑yu xìhí‑yu chi nchaá‑yu quìdé‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá.
12 Quando Adão pecou, o pecado entrou no mundo, e com ele a morte, que se estendeu a todos, porque todos pecaram.
13 Te sa quìde‑gá‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá te dǎtnùní ní ngúndecu nchaa tnúhu sá nǐ chídó tnùní ndíi Moìsés nàcuáa ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí cada ñáyiu, te nchoo cùtnuní iní‑ó sǎ nǔu ñá túú tnǔhu sá sánú ìchi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o, te ñá túú cuěchi‑o sànuu.
13 É fato que as pessoas pecaram antes que a lei fosse concedida, mas, porque ela não existia, seus pecados não foram levados em conta.
14 Te ndéé cútnàhá ní xíndecu ndíi Àdán ní quesaha‑xi xìhí ñáyiu, te ducaⁿ‑ni xìhí‑yu ndéé ní sáá nduu nǐ xíndecu ndíi Moìsés. Te ducaⁿ nǐ xíhí‑yu chi ní quidé‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá cuěi ñá túú ní quìdé‑yu nàcuáa ní quide ndíi Àdán, chi ndíi‑áⁿ ñà túú ní sàndáá iní ndíi nàcuáa ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí cada ndíi. Te ndíi Àdán ní cuu ndíi ɨɨⁿ tée cùu cahnu ní xíndecu ñuyíú‑a, te sátá dúcáⁿ te ní quixi Xítohó Jesucrìstú te Yaá‑áⁿ ǐo‑gá càhnu cuu‑gá.
14 Mesmo assim, do tempo de Adão até o de Moisés, todos morreram, incluindo os que não desobedeceram a uma ordem explícita de Deus, como Adão desobedeceu. Na verdade, Adão é um símbolo, uma representação daquele que ainda haveria de vir.
15 Te sá nǐ quide ndíi Àdán te vá càchí‑ó sǎ ɨ́ɨ́ⁿ‑ní cùu‑xi ndɨhɨ sá nǐ cachí Yǎ Ndiǒxí nduu táhú‑ó vìtna. Te sá ñà túú ní quìde ndáá ndíi xíǎⁿ nchaa ñáyiu xìhí‑yu, dico Yá Ndiǒxí ío váha iní‑gá chi ío váha ní quide‑gá sá cúú‑xí nchàa nchoo ñáyiu ndècu ñuyíú‑a, chi dìcó ducaⁿ nǐ cachí‑gá sá nánìhí tàhú‑ó, te ɨɨⁿdìi‑ni tée tnàhá‑dé ío váha ní quide‑dé sá cúú‑xí‑ó, te tée‑áⁿ cúú‑dě Xítohó Jesucrìstú.
15 Mas há uma grande diferença entre o pecado de Adão e a dádiva de Deus. Pois o pecado de um único homem trouxe morte para muitos. Ainda maior, porém, é a graça de Deus e sua dádiva que veio sobre muitos por meio de um único homem, Jesus Cristo.
16 Te sá nǐ quide ɨɨⁿdìi‑ni ndíi Àdán ñá túú ɨ̀ɨⁿ‑ni cuu‑xi ndɨhɨ sá nǐ quide Yá Ndiǒxí sá cúú‑xí‑ó, chi ndíi‑áⁿ ñà túú ní quìde ndáá ndíi núú‑gǎ. Te sá dúcáⁿ nǐ quide ndíi te xíǎⁿ ní cuu‑xi cuéchi díhna nuu nǐ quide ndíi, núu xíǎⁿ ní cachí Yǎ Ndiǒxí sá cuè ñáyiu quɨ́hɨ́ⁿ‑yu núú ùhú núú ndàhú nacháhu‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá quìdé‑yu. Dico mee‑gǎ ní quide sá cuè ñáyiu naníhí tàhú‑yu dìcó‑ni ducaⁿ, te ducaⁿ te vá cúndècu‑gá cuéchi‑yu núú‑gǎ cuěi ío vài cuéchi‑yu.
16 E o resultado da dádiva de Deus é bem diferente do resultado do pecado de um único homem, pois enquanto o pecado de Adão levou à condenação, a dádiva de Deus nos possibilita ser declarados justos diante dele, apesar de nossos muitos pecados.
17 Te sá dúcáⁿ ñà túú ní quìde ndáá ɨɨⁿdìi‑ni ndíi Àdán‑áⁿ nǔú Yǎ Ndiǒxí, xíǎⁿ ní quide‑xi xìhí nchaa ñáyiu. Te sá cuèndá sá nǐ quide ɨɨⁿdìi‑ni Xítohó Jesucrìstú xíǎⁿ ío váha ní quide ñaha Yǎ Ndiǒxí xii ñáyiu, chi dìcó‑ni ducaⁿ nǐ nduu táhǔ‑yu cùdɨú‑yu núú‑gǎ. Te nchaa ñáyiu ducaⁿ cùdɨu núú‑gǎ nduu táhǔ‑yu cunùú‑yu ndɨhɨ Xítohó Jesucrìstú cuèndá sá nǐ quide‑gá sá vǎha sá cúú‑xǐ‑yu.
17 A morte reinou sobre muitos por meio do pecado de um único homem. Ainda maior, porém, é a graça de Deus e sua dádiva de justiça, e todos que a recebem reinarão em vida por meio de um único homem, Jesus Cristo.
18 Te sá dúcáⁿ nǐ quide ndíi Àdán ñá túú ní quìde ndíi nàcuáa ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii ndíi ɨɨⁿ xito, núu xíǎⁿ ní cachí‑gá sá ncháá ñǎyiu tàú‑yu nacháhu‑yu nchaa cuéchi‑yu, dico Xítohó Jesucrìstú ní quide‑gá ɨɨⁿ sá vǎha cuèndá nchaa ñáyiu vá cúndècu‑gá cuéchi‑yu núú Yǎ Ndiǒxí te núu na quɨ̀ndáá iní ñáhǎ‑yu xii‑gá, te ducaⁿ te cundecú‑yu ndɨhɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
18 É verdade que um só pecado de Adão trouxe condenação a todos, mas um só ato de justiça de Cristo removeu a culpa e trouxe vida a todos.
19 Te sá ñà túú ní sàndáá iní ɨɨⁿdìi‑ni ndíi Àdán nàcuáa ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii ndíi, xíǎⁿ ní nguɨ́nchicúⁿ nihnu nchaa ñáyiu quìdé‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá. Te ducaⁿ ɨ̀ɨⁿdii‑ni Xítohó Jesucrìstú ní quide‑gá nàcuáa ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí cuèndá sá Yǎ Ndiǒxí cachí‑gá sá cúdɨ̀ú‑yu núú‑gǎ.
19 Por causa da desobediência a Deus de uma só pessoa, muitos se tornaram pecadores. Mas, por causa da obediência de uma só pessoa a Deus, muitos serão declarados justos.
20 Te Yá Ndiǒxí ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndíi Moìsés nàcuáa cada ñáyiu, te sá cuèndá tnúhu‑áⁿ uuⁿ‑gá ní ngüíta nchaa ñáyiu quìdé‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá, te Yá Ndiǒxí uuⁿ‑gá cúndàhú iní ñáhá‑gǎ xií‑yu tucu.
20 A lei foi concedida para que todos percebessem a gravidade do pecado. Mas, à medida que o pecado aumentou, a graça se tornou ainda maior.
21 Te sá cuèndá nchaa cuéchi ñáyiu xíǎⁿ xìhí‑yu, dico Yá Ndiǒxí ío váha iní‑gá chi dɨu‑gá ní cachí‑gá sá ncháá ñǎyiu na tnàhá tnúhu ndɨhɨ ñaha xìi‑gá cudɨ̀ú‑yu núú‑gǎ, te cundecú‑yu ndɨhɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ, te ducaⁿ chi Xítohó Jesucrìstú ní quide‑gá sá vǎha sá cúú‑xǐ‑yu.
21 Portanto, assim como o pecado reinou sobre todos e os levou à morte, agora reina a graça, que nos declara justos diante de Deus e resulta na vida eterna por meio de Jesus Cristo, nosso Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.