Romanos 5
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NTLH
1 Te vitna, ñá túú‑gǎ cuéchi‑o ndècu núú Yǎ Ndiǒxí chi sàndáá iní‑ó Xǐtohó Jesucrìstú, te ío váha ndècu ndɨhɨ‑o Yá Ndiǒxí vitna sá cuèndá Xítohó Jesucrìstú.
1 Agora que fomos aceitos por Deus pela nossa fé nele, temos paz com ele por meio do nosso Senhor Jesus Cristo.
2 Te cuèndá sá ni sàndáá iní‑ó Xǐtohó Jesucrìstú xíǎⁿ dɨu‑gá ní quide ní ngúndecu váha‑o nǔú Yǎ Ndiǒxí, te ducaⁿ‑ni cùndecu‑o, te ío cùdɨ́ɨ́ ìní‑ó chi ndècu ndɨhɨ‑o tnúhu ndee ìní sá sàá nduu ngǔndecu‑o nǔú ǐo váha càa ndecu Yá Ndiǒxí.
2 Foi Cristo quem nos deu, por meio da nossa fé, esta vida na graça de Deus. E agora continuamos firmes nessa graça e nos alegramos na esperança de participar da glória de Deus.
3 Te ñá dɨ́ú‑ní sǎ cuèndá sá ndúú tǎhú‑ó cùndecu‑o núú ndécú‑gǎ cúdɨ̌ɨ́ ìní‑ó, chi cùdɨ́ɨ́ ìní‑ó ndòho‑o cuendá‑gá, chi cùtnuní iní‑ó sǎ nǔu na ndòho‑o cuendá‑gá te cunduu càhnu‑gá iní‑ó,
3 E também nos alegramos nos sofrimentos, pois sabemos que os sofrimentos produzem a paciência,
4 te núu cùu‑o ñáyiu ta quìde cahnu‑gá iní‑xi te cùtnuní sá cúú‑ó ñǎyiu quìde váha, te núu cùu‑o ñáyiu quìde váha te uuⁿ‑gá tá ngǔndecu ndɨhɨ‑o tnǔhu ndee ìní cuáháⁿ sá cádá vǎha ñaha Yǎ Ndiǒxí xii‑o.
4 a paciência traz a aprovação de Deus, e essa aprovação cria a esperança.
5 Te núu ducaⁿ te vá ɨ́ɨ́ⁿ ndùu ndixi cuéchi iní‑ó sǎ ndécú ndɨ̀hɨ‑o tnúhu ndee ìní ngúndecu váha‑o. Te Espíritú sá nǐ taxi Yá Ndiǒxí ndécú ndɨ̀hɨ‑o xíǎⁿ quídé‑xí cùtnuní iní‑ó sǎ ǐo cùu iní ñáhá Yǎ Ndiǒxí xii‑o.
5 Essa esperança não nos deixa decepcionados, pois Deus derramou o seu amor no nosso coração, por meio do Espírito Santo, que ele nos deu.
6 Te nchoo ñà túú vědana ná ní ndàcu‑o cada‑o cuendá dàcácu nihnu‑o mèe‑o, dico Xítohó Jesucrìstú ní xíhí‑gá cuèndá‑ó, ndɨhɨ cuèndá nchaa dava‑gá ñáyiu ñá túú tnàhá tnúhu ndɨhɨ Yá Ndiǒxí, te ní xíhí‑gá mei ndùu taú‑xi cuú‑gá.
6 De fato, quando não tínhamos força espiritual, Cristo morreu pelos maus, no tempo escolhido por Deus.
7 Te cudana‑ni núu xìhí ɨɨⁿ ñáyiu sá cuèndá ɨɨⁿ ñáyiu quìde ndáá, te áma xìhí tucu ɨɨ́ⁿ‑yu sá cuèndá ñáyiu quìde váha tnàha ñáyiu‑xi.
7 Dificilmente alguém aceitaria morrer por uma pessoa que obedece às leis . Pode ser que alguém tenha coragem para morrer por uma pessoa boa.
8 Te Yá Ndiǒxí ní quide‑gá sá nchóó cùtnuní iní‑ó sǎ ǐo cùu iní ñáhá‑gǎ xii‑o, chi cútnàhá ndécú‑ó ìchi cuehé ichi duha te ní tendaha‑gǎ Xítohó Jesucrìstú ní quixi‑gá ñuyíú‑a ní xíhí‑gá cuèndá‑ó.
8 Mas Deus nos mostrou o quanto nos ama: Cristo morreu por nós quando ainda vivíamos no pecado.
9 Te sá cuèndá sá nǐ xíhí Xítohó Jesucrìstú xíǎⁿ ñá túú‑gǎ cuéchi‑o ndècu núú Yǎ Ndiǒxí, te vitna ní cutnùní ndáá iní‑ó sǎ vǎ dáquɨ̀hɨ́ⁿ ñáhá‑gǎ Yǎ Ndiǒxí xii‑o nǔú ùhú núú ndàhú sá cuèndá Xítohó Jesucrìstú.
9 E, agora que fomos aceitos por Deus por meio da morte de Cristo na cruz, é mais certo ainda que ficaremos livres, por meio dele, do castigo de Deus.
10 Te cútnàhá ñá túú tnàhá tnúhu‑o ndɨ̀hɨ Yá Ndiǒxí ní cùu ní xíhí Xítohó Jesucrìstú Yaá cúú Děhe‑gá cuèndá cuu váha iní ñáhá‑gǎ xii‑o, te ducaⁿ te nduu táhú‑ó cùndecu‑o ndɨhɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ cuèndá sá nǐ ndoto Xítohó Jesucrìstú.
10 Nós éramos inimigos de Deus, mas ele nos tornou seus amigos por meio da morte do seu Filho. E, agora que somos amigos de Deus, é mais certo ainda que seremos salvos pela vida de Cristo.
11 Te ndètu‑o sáá nduu ngǔndecu‑o ndɨ̀hɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ, te ñá dɨ́ú‑ní xǐǎⁿ quídé‑ó chi tnàhá cúdɨ̌ɨ́ ìní‑ó Yǎ Ndiǒxí, chi Xítohó Jesucrìstú ní quide‑gá ducaⁿ cùdɨ́ɨ́ ìní‑ó‑gǎ, te dɨu‑ni Xítohó Jesucrìstú ní quide‑gá ní nucúndecu váha‑o ndɨ̀hɨ Yá Ndiǒxí.
11 E não somente isso, mas também nós nos alegramos por causa daquilo que Deus fez por meio do nosso Senhor Jesus Cristo, que agora nos tornou amigos de Deus.
12 Te ndíi Àdán ñá túú ní quìde ndáá ndíi núú Yǎ Ndiǒxí nǔu xíǎⁿ ní ngúndecu nchaa sá cuèhé sá dúhá ñùyíú‑a, te sá cuèndá nchaa sá cuèhé sá dúhá quìde ñáyiu xíǎⁿ xìhí‑yu, te nchaá‑yu xìhí‑yu chi nchaá‑yu quìdé‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá.
12 O pecado entrou no mundo por meio de um só homem, e o seu pecado trouxe consigo a morte. Como resultado, a morte se espalhou por toda a raça humana porque todos pecaram.
13 Te sa quìde‑gá‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá te dǎtnùní ní ngúndecu nchaa tnúhu sá nǐ chídó tnùní ndíi Moìsés nàcuáa ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí cada ñáyiu, te nchoo cùtnuní iní‑ó sǎ nǔu ñá túú tnǔhu sá sánú ìchi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o, te ñá túú cuěchi‑o sànuu.
13 Antes de a lei ser dada, já existia o pecado no mundo; porém, quando não existe lei, Deus não leva em conta o pecado.
14 Te ndéé cútnàhá ní xíndecu ndíi Àdán ní quesaha‑xi xìhí ñáyiu, te ducaⁿ‑ni xìhí‑yu ndéé ní sáá nduu nǐ xíndecu ndíi Moìsés. Te ducaⁿ nǐ xíhí‑yu chi ní quidé‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá cuěi ñá túú ní quìdé‑yu nàcuáa ní quide ndíi Àdán, chi ndíi‑áⁿ ñà túú ní sàndáá iní ndíi nàcuáa ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí cada ndíi. Te ndíi Àdán ní cuu ndíi ɨɨⁿ tée cùu cahnu ní xíndecu ñuyíú‑a, te sátá dúcáⁿ te ní quixi Xítohó Jesucrìstú te Yaá‑áⁿ ǐo‑gá càhnu cuu‑gá.
14 Mas, desde o tempo de Adão até Moisés, a morte dominou todos os seres humanos, mesmo os que não pecaram como Adão, quando ele desobedeceu à ordem de Deus. Adão era a figura daquele que havia de vir,
15 Te sá nǐ quide ndíi Àdán te vá càchí‑ó sǎ ɨ́ɨ́ⁿ‑ní cùu‑xi ndɨhɨ sá nǐ cachí Yǎ Ndiǒxí nduu táhú‑ó vìtna. Te sá ñà túú ní quìde ndáá ndíi xíǎⁿ nchaa ñáyiu xìhí‑yu, dico Yá Ndiǒxí ío váha iní‑gá chi ío váha ní quide‑gá sá cúú‑xí nchàa nchoo ñáyiu ndècu ñuyíú‑a, chi dìcó ducaⁿ nǐ cachí‑gá sá nánìhí tàhú‑ó, te ɨɨⁿdìi‑ni tée tnàhá‑dé ío váha ní quide‑dé sá cúú‑xí‑ó, te tée‑áⁿ cúú‑dě Xítohó Jesucrìstú.
15 mas existe uma diferença entre o pecado de Adão e o presente que Deus nos dá. De fato, muitos morreram por causa do pecado de um só homem; mas a graça de Deus é muito maior, e ele dá a salvação gratuitamente a muitos, por meio da graça de um só homem, que é Jesus Cristo.
16 Te sá nǐ quide ɨɨⁿdìi‑ni ndíi Àdán ñá túú ɨ̀ɨⁿ‑ni cuu‑xi ndɨhɨ sá nǐ quide Yá Ndiǒxí sá cúú‑xí‑ó, chi ndíi‑áⁿ ñà túú ní quìde ndáá ndíi núú‑gǎ. Te sá dúcáⁿ nǐ quide ndíi te xíǎⁿ ní cuu‑xi cuéchi díhna nuu nǐ quide ndíi, núu xíǎⁿ ní cachí Yǎ Ndiǒxí sá cuè ñáyiu quɨ́hɨ́ⁿ‑yu núú ùhú núú ndàhú nacháhu‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá quìdé‑yu. Dico mee‑gǎ ní quide sá cuè ñáyiu naníhí tàhú‑yu dìcó‑ni ducaⁿ, te ducaⁿ te vá cúndècu‑gá cuéchi‑yu núú‑gǎ cuěi ío vài cuéchi‑yu.
16 E existe uma diferença entre aquilo que Deus dá e o pecado de um só homem. Porque, no caso do pecado, a condenação veio por causa de um só pecado. Porém, no caso da salvação, Deus perdoa os que têm cometido muitos pecados, embora não mereçam esse perdão.
17 Te sá dúcáⁿ ñà túú ní quìde ndáá ɨɨⁿdìi‑ni ndíi Àdán‑áⁿ nǔú Yǎ Ndiǒxí, xíǎⁿ ní quide‑xi xìhí nchaa ñáyiu. Te sá cuèndá sá nǐ quide ɨɨⁿdìi‑ni Xítohó Jesucrìstú xíǎⁿ ío váha ní quide ñaha Yǎ Ndiǒxí xii ñáyiu, chi dìcó‑ni ducaⁿ nǐ nduu táhǔ‑yu cùdɨú‑yu núú‑gǎ. Te nchaa ñáyiu ducaⁿ cùdɨu núú‑gǎ nduu táhǔ‑yu cunùú‑yu ndɨhɨ Xítohó Jesucrìstú cuèndá sá nǐ quide‑gá sá vǎha sá cúú‑xǐ‑yu.
17 É verdade que, por causa de um só homem e por meio do seu pecado, a morte começou a dominar a raça humana. Mas o resultado do que foi feito por um só homem, Jesus Cristo, é muito maior! E todos aqueles que Deus aceita e que recebem como presente a sua imensa graça reinarão na nova vida, por meio de Cristo.
18 Te sá dúcáⁿ nǐ quide ndíi Àdán ñá túú ní quìde ndíi nàcuáa ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii ndíi ɨɨⁿ xito, núu xíǎⁿ ní cachí‑gá sá ncháá ñǎyiu tàú‑yu nacháhu‑yu nchaa cuéchi‑yu, dico Xítohó Jesucrìstú ní quide‑gá ɨɨⁿ sá vǎha cuèndá nchaa ñáyiu vá cúndècu‑gá cuéchi‑yu núú Yǎ Ndiǒxí te núu na quɨ̀ndáá iní ñáhǎ‑yu xii‑gá, te ducaⁿ te cundecú‑yu ndɨhɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
18 Portanto, assim como um só pecado condenou todos os seres humanos, assim também um só ato de salvação liberta todos e lhes dá vida.
19 Te sá ñà túú ní sàndáá iní ɨɨⁿdìi‑ni ndíi Àdán nàcuáa ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii ndíi, xíǎⁿ ní nguɨ́nchicúⁿ nihnu nchaa ñáyiu quìdé‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá. Te ducaⁿ ɨ̀ɨⁿdii‑ni Xítohó Jesucrìstú ní quide‑gá nàcuáa ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí cuèndá sá Yǎ Ndiǒxí cachí‑gá sá cúdɨ̀ú‑yu núú‑gǎ.
19 E assim como muitos seres humanos se tornaram pecadores por causa da desobediência de um só homem, assim também muitos serão aceitos por Deus por causa da obediência de um só homem.
20 Te Yá Ndiǒxí ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndíi Moìsés nàcuáa cada ñáyiu, te sá cuèndá tnúhu‑áⁿ uuⁿ‑gá ní ngüíta nchaa ñáyiu quìdé‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá, te Yá Ndiǒxí uuⁿ‑gá cúndàhú iní ñáhá‑gǎ xií‑yu tucu.
20 A lei veio para aumentar o mal. Mas, onde aumentou o pecado, a graça de Deus aumentou muito mais ainda.
21 Te sá cuèndá nchaa cuéchi ñáyiu xíǎⁿ xìhí‑yu, dico Yá Ndiǒxí ío váha iní‑gá chi dɨu‑gá ní cachí‑gá sá ncháá ñǎyiu na tnàhá tnúhu ndɨhɨ ñaha xìi‑gá cudɨ̀ú‑yu núú‑gǎ, te cundecú‑yu ndɨhɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ, te ducaⁿ chi Xítohó Jesucrìstú ní quide‑gá sá vǎha sá cúú‑xǐ‑yu.
21 E isso aconteceu a fim de que, assim como o pecado dominou e trouxe a morte, assim também a graça de Deus, que o leva a aceitar as pessoas, dominasse e trouxesse a vida eterna. Essa vida é nossa por meio do nosso Senhor Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.