Romanos 3
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NTLH
1 Te sá dúhá càháⁿ‑í te ìó dava ñáyiu quesàhá‑yu sá ɨ́ɨ́ⁿ‑ní cùu ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél ndɨhɨ nchoo ñǎyiu isràél, te quesaha tùcú‑yu sá ɨ́ɨ́ⁿ‑ní quìde tucu‑xi cuéi na cuǎha àdi vá cuǎha sèñá ñɨɨ́‑yu.
1 Então qual é a vantagem de ser judeu? Será que ser circuncidado tem algum valor?
2 Dico yúhú càchí‑í sá ncháá ñǎyiu isràél ío‑gá cúnùú‑yu, chi ío tɨtnɨ́ núú sǎ vǎha ní quide ñaha Yǎ Ndiǒxí xií‑yu, chi ní sáñaha‑gǎ tnúhu‑gá ndécú ndɨ̀hɨ́‑yu.
2 Tem, sim, e de muitas maneiras! E a primeira vantagem é que Deus entregou a sua mensagem aos cuidados dos judeus.
3 Te davá‑yu ñá túú cuìní‑yu cada ndáá‑yu, dico ñá dɨ́ú sǎ xǐǎⁿ te cùyica iní Yǎ Ndiǒxí ñá túú quìde ndáá‑gá.
3 Mas, se alguns não foram fiéis, será que por isso Deus vai ser infiel?
4 Dico ñáhá chi xìni ñuhu‑xi sá ncháá ñǎyiu cada cuèndá‑yu sá Yǎ Ndiǒxí cúú‑gǎ Yaá quídé ndǎá cuɨtɨ, te cuěi nchaá‑yu na càchí‑yu sá ñà túú quìde ndáá‑gá, dico mee‑gǎ chi quìde ndáá‑ni‑gá. Te núú tùtú‑gá càháⁿ‑xi nàcuáa ní xáhaⁿ ɨ̀ɨⁿ tée ní xíndecu ndéé sanaha xìi‑gá, te duha ní xáhaⁿ‑dě:
4 De modo nenhum! Que Deus continue a ser verdadeiro, mesmo que todas as pessoas sejam mentirosas. Como dizem as Escrituras Sagradas a respeito dele: “Que fique provado que tu tens razão quando falas e que sejas vencedor quando fores julgado.”
5 Te cuèndá nchaa sá cuèhé sá dúhá quìde ñáyiu, xíǎⁿ cútnùní iní‑yu sá Yǎ Ndiǒxí cúú‑gǎ Yaá ío váha quìde ndáá, chi mee‑gǎ ñá túú dùcaⁿ quide‑gá. Te cuěi ducaⁿ dico vá cání ìní‑yu sá Yǎ Ndiǒxí ñá túú quìde ndáá‑gá sá dándòho ñaha‑gá xií‑yu na sàá nduu, te núu ducaⁿ na càni iní‑yu, te sàni iní‑yu dàtná sání ìní cue ñáyiu ñá túú ndècu ichi‑gá.
5 Mas, se as injustiças que cometemos servem para mostrar que Deus age com justiça, o que é que podemos dizer? Que Deus é injusto quando nos castiga? (Eu falo aqui como as pessoas costumam falar.)
6 Te vá dúcáⁿ càni iní‑yu, chi núu Yá Ndiǒxí ñá túú quìde ndáá‑gá ñá, te vá cúú càda ndáá‑gá nchaa cuéchi cue ñáyiu ñuyíú‑a te núu ducaⁿ.
6 É claro que não! Se Deus não fosse justo, como poderia julgar o mundo?
7 Te núu yúhú ná càni iní‑í cáháⁿ‑í ɨɨⁿ tnúhu ndehnde, te sá tnǔhu‑áⁿ te cani tucu iní‑í sá quídé càhnu‑gá‑í tnúhu ndáá tnúhu Yá Ndiǒxí, te sá dúcáⁿ ná càháⁿ‑í te cani tucu iní‑í sá vǎ cúú cǎháⁿ Yǎ Ndiǒxí sá ndécú cuěchi‑í.
7 Mas digamos que a minha mentira faz com que a verdade de Deus fique mais clara, aumentando assim a glória dele. Nesse caso, por que é que devo ainda ser condenado como pecador?
8 Te núu na càni tucu iní‑í sá vǎha‑gá cada‑í nchaa sá cuèhé sá dúhá cuèndá Yǎ Ndiǒxí cada‑gá sá vǎha, dico ñá ndàá. Te ìó ñáyiu càháⁿ cuèhé cuèndá‑í te càchí‑yu sá dɨ́ú‑ní dùcaⁿ dacuaha‑í ñáyiu dico ñá ndàá sá dúcáⁿ dànehé‑í‑yu, te ñáyiu‑áⁿ nacháhu‑yu tnúhu càháⁿ‑yu, chi ducaⁿ tàú‑xi cunduu.
8 Então por que não dizer: “Façamos o mal para que desse mal venha o bem”? Na verdade alguns têm me caluniado, dizendo que eu afirmo isso. Porém eles serão condenados como merecem.
9 Te vitna càchí dava ñáyiu sá ǐo‑gá cúnùu nchoo cue ñáyiu isràél dàcúúxí dàva‑gá ñáyiu, dico yúhú càchí‑í sá ñǎhá, te sa ní cachí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nchàa ñáyiu ndècuéchi‑yu cuěi ñáyiu isràél te cuěi ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél.
9 Então será que nós, os judeus, estamos em melhor situação do que os não judeus? De modo nenhum! Já mostrei que todos, judeus e não judeus, estão debaixo do poder do pecado.
10 Te núú tùtú Yǎ Ndiǒxí càchí‑xi:
10 Como dizem as Escrituras Sagradas: “Não há uma só pessoa que faça o que é certo;
11 te ni vá yǒo ɨɨⁿ tècú tnùní tnúhu váha,
11 não há ninguém que tenha juízo; não há ninguém que adore a Deus.
12 Chi nchaá‑yu ñá túú nchìcúⁿ nihnú‑yu ichi váha, te nchaá‑yu cùú‑yu ñáyiu xǐndecu neñùú sá cúú‑xí Yǎ Ndiǒxí.
12 Todos se desviaram do caminho certo, todos se perderam. Não há mais ninguém que faça o bem, não há ninguém mesmo.
13 Te cada iní‑ndó sǎ yúhǔ‑yu cùu‑xi datná cúú ɨ̀ɨⁿ yaú núú yɨ́ndǔxi ndɨ́yɨ núú ǐo ndehe sàháⁿ,
13 Todos mentem e enganam sem parar. Da língua deles saem mentiras perversas, e dos seus lábios saem palavras de morte, como se fossem veneno de cobra.
14 Te ìó iní‑yu càháⁿ úhú tnáhǎ‑yu.
14 A boca deles está cheia de terríveis maldições.
15 Te àúⁿ nǎ cuu àúⁿ nǎ xíǎⁿ xǐsahni tnàhá‑yu.
15 Eles se apressam para matar.
16 Te nchaa núú xícá cùú‑yu quìde úhú iní‑yu nchaa tnàha ñáyiú‑yu nàcuáa ndɨ̀hú iní ñáyiu‑áⁿ.
16 Por onde passam, deixam a destruição e a desgraça.
17 Te ñá túú cuìní‑yu cundecu ndɨhɨ tnàha váha‑yu.
17 Não conhecem o caminho da paz
18 Te ñá túú sàni iní‑yu canehé‑yu sá yɨ́ñùhu núú Yǎ Ndiǒxí.
18 e não aprenderam a temer a Deus .”
19 Te cùtnuní iní‑ó sǎ nchàa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés cúú‑xí cuèndá nchaa ñáyiu nchìcúⁿ nihnu nchaa tnúhu‑áⁿ. Te tnúhu‑áⁿ cúú‑xí cuèndá sá vǎ yǒo tnàhí cachí sá ñà túú cuěchi‑xi, te ducaⁿ te nchaandɨ túhú ñáyiu cutnùní iní‑yu sá ná chǎhu‑yu nchaa sá quídě‑yu núú Yǎ Ndiǒxí.
19 Nós sabemos que tudo o que a lei diz é dito para os que vivem debaixo da lei. Isso a fim de que todos parem de se justificar e a fim de que todas as pessoas do mundo fiquem debaixo do julgamento de Deus.
20 Te ducaⁿ càda‑xi chi ni ɨ̀ɨⁿ ñáyiu vá càchí‑ó sǎ vǎ cúndècu cuéchi‑yu núú Yǎ Ndiǒxí cuèndá‑ni sá nchìcúⁿ nihnú‑yu nchaa tnúhu sá nǐ chídó tnùní ndíi Moìsés, te tnúhu‑áⁿ càchí tnúhu‑xi cuèndá‑ni sá cútnùní iní‑ó sǎ ndécú‑ó ìchi cuehé ichi duha.
20 Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda, porque a lei faz com que as pessoas saibam que são pecadoras.
21 Te vitna ní cutnùní iní‑ó sǎ ñà dɨ́ú sǎ cádá‑ó nchàa nacuáa ní cáháⁿ ndíi Moìsés cudɨ̀u‑o núú Yǎ Ndiǒxí, chi mee‑gǎ quídé cùdɨu‑o núú‑gǎ. Te núú tùtú ndíi Moìsés ndɨhɨ núú tùtú cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha càháⁿ‑xi nàcuáa cada ñaha‑gǎ xii‑o vìtna.
21 Mas agora Deus já mostrou que o meio pelo qual ele aceita as pessoas não tem nada a ver com lei . A Lei de Moisés e os Profetas dão testemunho do seguinte:
22 Te ducaⁿ cùdɨu‑o núú Yǎ Ndiǒxí te núu na quɨ̀ndáá iní‑ó Xǐtohó Jesucrìstú. Te dɨu‑ni ducaⁿ cùdɨu nchaa ñáyiu ñuyíú te núu na quɨ̀ndáá iní ñáhǎ‑yu xii‑gá, chi ɨɨⁿ‑ni cùu‑o nchaa‑o sá cúú‑xí Yǎ Ndiǒxí.
22 Deus aceita as pessoas por meio da fé que elas têm em Jesus Cristo. É assim que ele trata todos os que creem, pois não existe nenhuma diferença entre as pessoas.
23 Chi nchaá‑yu ndècu cuéchi‑yu, chi ñá ɨ́ɨ̌ⁿ‑yu quìdé‑yu nàcuáa cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí sá cúǔ‑yu ñáyiu quìde váha.
23 Todos pecaram e estão afastados da presença gloriosa de Deus.
24 Dico Yá Ndiǒxí ío váha iní‑gá chi ní quide ñaha‑gǎ xii‑o ɨ̀ɨⁿ sá vǎha, chi dìcó‑ni ducaⁿ nǐ quide‑gá nàcuáa vá cúndècu‑gá cuéchi‑o nǔú‑gǎ, chi Xítohó Jesucrìstú ní satɨ nɨ́ñɨ́‑gǎ te ní xíhí‑gá, te ducaⁿ nǐ yáha‑gá cuèndá sá vǎ cúndècu‑gá cuéchi‑o.
24 Mas, pela sua graça e sem exigir nada, Deus aceita todos por meio de Cristo Jesus, que os salva. Deus ofereceu Cristo como sacrifício para que, pela sua morte na cruz, Cristo se tornasse o meio de as pessoas receberem o perdão dos seus pecados, pela fé nele. Deus quis mostrar com isso que ele é justo. No passado ele foi paciente e não castigou as pessoas por causa dos seus pecados; mas agora, pelo sacrifício de Cristo, Deus mostra que é justo. Assim ele é justo e aceita os que creem em Jesus.
25 Te Yá Ndiǒxí ní taxi ndecu‑gá Xítohó Jesucrìstú núú ñǎyiu ñuyíú‑a, te ní xíhí‑gá sá cuèndá nchaa yícá cuěchi‑yu, te ducaⁿ nǐ cuu cuèndá sá ncháá ñǎyiu na quɨ̀ndáá iní ñáhá xìi‑gá te vá náchǎhu‑yu cuéchi‑yu núú Yǎ Ndiǒxí. Te Yá Ndiǒxí ní quide ndee ìní‑gá nchaa sá cuèhé sá dúhá nǐ quide cue ñáyiu ní xíndecu ndéé sanaha. Te xíǎⁿ ní xíhí Xítohó Jesucrìstú cuèndá cutnùní iní‑ó sǎ Yǎ Ndiǒxí cúú‑gǎ Yaá ío váha quìde ndáá cuěi ducaⁿ nǐ quide ndee ìní‑gá nchaa sá nǐ quide cue ñáyiu‑áⁿ.
25 — ausente —
26 Núu xíǎⁿ vitna ní cutnùní ndisa iní‑ó sǎ quídé ndǎá‑gá, te quìde‑gá sá cuè ñáyiu vá cúndècu‑gá cuéchi‑yu núú‑gǎ, te núu na quɨ̀ndáá iní‑yu Xítohó Jesucrìstú.
26 — ausente —
27 Te vitna vá càchí‑ó sǎ ǐo càhnu cuu‑o cuendá sá ñà túú‑gǎ cuéchi‑o ndècu núú Yǎ Ndiǒxí, te ducaⁿ ñà túú‑gǎ cuéchi‑o ndècu núú‑gǎ cuèndá sá sàndáá iní‑ó Xǐtohó Jesucrìstú, te ñá dɨ́ú sǎ cuèndá nchaa tnúhu ní cáháⁿ ndíi Moìsés.
27 Será que temos motivo para ficarmos orgulhosos? De modo nenhum! E por que não? Será que é porque obedecemos à lei? Não; não é. É porque cremos em Cristo.
28 Te cùtnuní iní‑ó sǎ nděda‑ni càa ñáyiu vá cúndècu‑gá cuéchi‑yu núú Yǎ Ndiǒxí te núu na quɨ̀ndáá iní‑yu Xítohó Jesucrìstú cuěi ní quidé‑yu nchaa nàcuáa ní cáháⁿ ndíi Moìsés àdi ñá túú ní quìdé‑yu.
28 Assim percebemos que a pessoa é aceita por Deus pela fé e não por fazer o que a lei manda.
29 Te cùtnuní iní‑ó sǎ Yǎ Ndiǒxí cúú‑gǎ Ndiǒxí nchaandɨ túhú ñáyiu, te ñá dɨ́ú mèe‑ni Ndióxí ñǎyiu isràél cúú‑gǎ.
29 Ou será que Deus é somente Deus dos judeus? Será que não é também Deus dos não judeus? Claro que é!
30 Te ɨɨⁿdìi díí‑gǎ cúú‑gǎ Ndiǒxí, te nchaa ñáyiu sàndáá iní ñáhá xìi Xítohó Jesucrìstú te vá cúndècu‑gá cuéchi‑yu núú Yǎ Ndiǒxí cuěi cùú‑yu ñáyiu isràél àdi ñá túú cùú‑yu.
30 Deus é um só e aceitará os judeus na base da sua fé e também aceitará os não judeus por meio da fé que eles têm.
31 Te ñá dɨ́ú sǎ sàndáá iní‑ó Xǐtohó Jesucrìstú te cachí‑ó sǎ ñà túú nàndɨ́hɨ nchaa tnúhu sá sánú ìchi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o, te ñáhá chi sá dúhá sàndáá iní‑ó‑gǎ te xíǎⁿ nchìcúⁿ nihnu‑o quìde‑o nacuáa càháⁿ tnúhu‑áⁿ.
31 Será que isso quer dizer que, por causa da fé, nós tratamos a lei como se ela não valesse nada? Não; de modo nenhum! Pelo contrário, afirmamos que a lei tem valor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.