Romanos 1

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yúhú té Pǎblú xínú cuèchi‑í núú Xǐtohó Jesucrìstú, chi mee Yǎ Ndiǒxí ní cachí‑gá sá cúù‑í ɨɨⁿ tée cáháⁿ tnúhu‑gá núú ñǎyiu, te tnúhu‑gá cúú‑xí tnǔhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó, núu dɨu‑gá ní tendaha ñàha‑gá xii‑í xícá cùu‑í càháⁿ‑í tnúhu‑gá.
1 Eu, Paulo, servo de Cristo Jesus, escrevo esta carta. Deus me chamou e me separou para ser seu apóstolo , a fim de que eu anuncie a boa notícia do evangelho de Deus.
2 Te ndéé sanaha nǐ cachí Yǎ Ndiǒxí sá dàcuɨtɨ́í sàá nduu ngǔndecu ndɨhɨ ñáyiu tnúhu‑gá. Te ducaⁿ nǐ xáhaⁿ‑gǎ xii cue tée ní cáháⁿ tnúhu‑gá dàvá‑áⁿ nǐ chídó tnùní‑güedé núú tùtú‑gá.
2 Há muito tempo essa boa notícia foi prometida por Deus, por meio dos seus profetas , e escrita nas Escrituras Sagradas . Ela fala a respeito do Filho de Deus, o nosso Senhor Jesus Cristo, o qual, como ser humano, foi descendente do rei Davi. E, quanto à sua santidade divina, a sua ressurreição provou, com grande poder, que ele é o Filho de Deus.
3 Te tnúhu‑gá sá càháⁿ‑í‑a càháⁿ‑xi dɨu‑ni cuèndá Xítohó Jesucrìstú Yaá cúú Děhe‑gá. Te Déhe‑gá‑áⁿ cúú‑gǎ ɨɨⁿ ñáyiu, te cùu‑gá ñaní tnáhá ndǐi Dàvií.
3 — ausente —
4 Te cùu‑gá Yaá ñá túú tnàhí cuéchi‑xi. Te ní xíhí‑gá te ní ndoto‑gá, te xíǎⁿ cútnùní iní‑ó sǎ cúú‑gǎ Déhe Yá Ndiǒxí, te ío càhnu cuu‑gá.
4 — ausente —
5 Te dɨu‑ni Xítohó Jesucrìstú ní quide‑gá ní nduu táhù‑í núú Yǎ Ndiǒxí sá càháⁿ‑í tnúhu‑gá núú cuè ñáyiu ñuyíú‑a cuèndá quɨ́ndáá iní‑yu tnúhu‑gá te canchicúⁿ nihnú‑yu cadá‑yu nchaa nàcuáa càháⁿ‑xi, te ducaⁿ ǐo cuu càhnu‑gá.
5 Por meio de Cristo, Deus me deu a honra de ser apóstolo no serviço de Cristo para levar pessoas de todas as nações a crerem em Cristo e a serem obedientes a ele.
6 Te tnàhá nchòhó cúú‑ndó ñǎyiu sa nchìcúⁿ nihnu quìde‑ndo nchaa nacuáa càháⁿ tnúhu‑áⁿ, chi ní cachí Yǎ Ndiǒxí sá nchòhó tnahá tnúhu‑ndo ndɨ̀hɨ Xítohó Jesucrìstú.
6 Entre essas pessoas estão vocês que moram em Roma, a quem Deus tem chamado para pertencerem a Jesus Cristo.
7 Te nchòhó ñáyiu xǐndecu ñuú Ròmá, ñáyiu ío cùu iní ñáhá Yǎ Ndiǒxí, càdúha‑í tutú‑a daquìxi‑í ndaha‑ndo. Te dɨu‑ni nchòhó cúú‑ndó cuè ñáyiu ní cachí Yǎ Ndiǒxí cada ndáá cundecu‑ndo nǔú‑gǎ. Te xìcáⁿ táhù‑í núú Tǎtá‑ó Dǔtú Ndiǒxí ndɨhɨ núú Xǐtohó Jesucrìstú sá ǐo na chìndee chitúu ñaha‑gǎ xii‑ndo, te ducaⁿ ndɨ̀ nduú‑gá ná càda te ío váha cuu iní‑ndó cùndecu‑ndo.
7 Por isso eu escrevo a todos vocês que estão em Roma, todos vocês a quem Deus ama e a quem tem chamado para serem o seu próprio povo. Que a
8 Te díhna nuu‑gǎ càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ ǐo ndàcáⁿ táhù‑í núú Yǎ Ndiǒxí cuèndá sá ǐo sàndáá iní‑ndó‑gǎ, te nchaa ñáyiu nìhí‑yu tnúhu sá dúcáⁿ quìde‑ndo. Te Xítohó Jesucrìstú dáyǎha‑gá nchaa tnúhu càháⁿ‑í núú Yǎ Ndiǒxí.
8 Em primeiro lugar, por meio de Jesus Cristo dou graças ao meu Deus por todos vocês, pois no mundo inteiro se ouve falar a respeito da fé que vocês têm.
9 Te ndɨ tnahá òré càháⁿ ndɨhɨ‑í Yǎ Ndiǒxí ducaⁿ‑ni xìcáⁿ táhù‑í núú‑gǎ cuèndá‑ndó, te mee‑gǎ náhá‑gǎ sá càháⁿ ndáá‑í, te dɨu‑ni núú‑gǎ xínú cuèchi‑í nɨ yùhu nɨ iní‑í, chi càháⁿ‑í nàcuáa ní quide Déhe‑gá Xítohó Jesucrìstú cuèndá naníhí tàhú‑ó.
9 Eu sirvo a Deus com todo o meu coração, anunciando a boa notícia a respeito do seu Filho; Deus é testemunha de que digo a verdade. Ele sabe que eu sempre lembro de vocês
10 Te xìcáⁿ táhù‑í núú Yǎ Ndiǒxí sá nǔu mee‑gǎ ná càchí te sáá ɨɨⁿ nduu quìxi coto ñaha‑í xii‑ndo.
10 e oro por vocês. E peço a Deus que, se for da sua vontade, ele faça com que agora eu possa ir visitá-los.
11 Chi ío cuìní‑í cundecu ndɨhɨ ñaha‑ǐ xii‑ndo dànehé ñáhà‑í ɨɨⁿ ǔú tnúhu nàcuáa ío‑gá chindee ñàha Espíritú Yǎ Ndiǒxí xii‑ndo, te ducaⁿ ǐo‑gá cuita nducu ndèe‑ndo cada‑ndo nchaa nacuáa cuìní‑gá.
11 Pois eu quero muito vê-los, a fim de repartir bênçãos espirituais com vocês para fortalecê-los,
12 Te ío chí ná cuǎha tnàha‑o tnúhu ndee ìní cundecu‑o ìchi‑gá, chi nchòhó ndɨhɨ yúhú ío sàndáá iní‑ó‑gǎ.
12 quer dizer, para que nos animemos uns aos outros por meio da fé que vocês e eu temos.
13 Te nchòhó ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ dúcáⁿ‑ní ǐo sàni iní‑í quixi coto ñaha‑ǐ xii‑ndo. Te cuìní‑í sá òré quixi coto ñaha‑ǐ xii‑ndo, te vá cuǐta chìuⁿ quixi‑í dàtná quídè‑í òré sǎngoto‑í nchaa ñáyiu dava‑gá ñuú ñá túú xǐta chìuⁿ‑í chi ío váha sàhúuⁿ‑yu tnúhu càháⁿ‑í, dico ñá ndácù‑í quixi‑í quixi coto ñaha‑ǐ xii‑ndo.
13 Meus irmãos, quero que saibam que muitas vezes resolvi ir visitá-los, mas fui impedido até agora de fazer isso. Pois eu gostaria que o meu trabalho produzisse resultados entre vocês também, como tem acontecido entre outros não judeus.
14 Te yúhú yɨ́dɨ̌quɨ̀‑í cáháⁿ‑í tnúhu Xítohó Jesucrìstú núú nchàa ñáyiu càháⁿ tnúhu grìégú, ndɨhɨ núú nchàa ñáyiu càháⁿ dava‑gá núú tnǔhu, ndɨhɨ núú nchàa ñáyiu túha, ndɨhɨ núú nchàa ñáyiu ñá túú tǔha.
14 Pois é meu dever pregar a todos, tanto aos civilizados como aos não civilizados, tanto aos instruídos como aos sem instrução.
15 Te cuèndá sá dúhá yɨ̀dɨ́quɨ̀‑í cáháⁿ‑í tnúhu‑gá, xíǎⁿ ío cuìní‑í danèhé ñáhà‑í xii nchaa nchòhó ñáyiu ñuú Ròmá nàcuáa ndùu tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó.
15 É por isso que eu quero anunciar o evangelho também a vocês que moram em Roma.
16 Te yúhú ñá túú tnàhí cùcahaⁿ núù‑í cáháⁿ‑í tnúhu Xítohó Jesucrìstú, chi cùu‑xi tnúhu ío cùnuu, chi Yá Ndiǒxí ní cachí‑gá sá ncháá ñǎyiu na quɨ̀ndáá iní‑xi tnúhu‑áⁿ te naníhí tàhú‑yu. Te ní cachí‑gá sá dǐhnanuu‑gǎ ñáyiu isràél ngúndecu ndɨhɨ́‑yu tnúhu‑áⁿ te dǎtnùní ngúndecu ndɨhɨ ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél.
16 Eu não me envergonho do evangelho, pois ele é o poder de Deus para salvar todos os que creem, primeiro os judeus e também os não judeus.
17 Te tnúhu‑áⁿ dánèhé ñáhá‑xí xìi‑o sá cúdɨ̀u‑o núú Yǎ Ndiǒxí te núu mee‑ni sǎ quɨ̀ndáá iní‑ó‑gǎ dàtná càháⁿ‑xi núú tùtú‑gá núú càchí‑xi: “Nchaa ñáyiu sàndáá iní ñáhá xìi Yá Ndiǒxí cúdɨ̀ú‑yu núú‑gǎ, te ndècu ndɨhɨ ñahá‑yu xii‑gá”, duha càchí‑xi núú tùtú‑gá.
17 Pois o evangelho mostra como é que Deus nos aceita: é por meio da fé, do começo ao fim. Como dizem as Escrituras Sagradas : “Viverá aquele que, por meio da fé, é aceito por Deus.”
18 Te ndéé andɨu tèndaha Yá Ndiǒxí sá ùhú quixi sá cúú‑xí nchàa ñáyiu ñá túú quìde ndáá núú‑gǎ, ñáyiu quìde nchaa sá cuèhé sá dúhá. Te cuèndá nchaa sá quídě‑yu‑áⁿ xíǎⁿ ñá túú cuìní‑yu tnɨɨ́‑yu tnúhu ndáá tnúhu Yá Ndiǒxí cuèndá cuu‑xi ɨɨⁿ sá vǎha sá cúú‑xǐ‑yu.
18 Do céu Deus revela a sua ira contra todos os pecados e todas as maldades das pessoas que, por meio das suas más ações, não deixam que os outros conheçam a verdade a respeito de Deus.
19 Te cuěi ducaⁿ quìdé‑yu dico cùtnuní ndáá iní‑yu nàcuáa ndùu sá sání ìní Yǎ Ndiǒxí ndɨhɨ nàcuáa ndùu sá quídé‑gǎ dàtná cútnùní iní nchaa dava‑gá‑yu, chi dɨu‑gá dánèhé ñáhá‑gǎ xií‑yu.
19 Deus castiga essas pessoas porque o que se pode conhecer a respeito de Deus está bem claro para elas, pois foi o próprio Deus que lhes mostrou isso.
20 Te ni vǎ ndácú‑ó quìní núú‑ó nǎsa càa‑gá, te ni vǎ ndácú‑ó quìní‑ó nǎsa càa iní‑gá, te ni vǎ ndácú‑ó quìní‑ó nǎsa quìde‑gá táxí tnùní‑gá nchaa nduu nchaa quɨ́ú. Te cuěi ducaⁿ dico ndéé cútnàhá ní ngáva ñuyíú nǐ ngüíta nchaa ñáyiu tècú tnùní váha‑yu nàcuáa ndùu sá sání ìní‑gá ndɨhɨ nàcuáa ndùu sá quídé‑gǎ te ducaⁿ tècú tnùní‑yu cuèndá nchaa sá nǐ cadúha‑gá ndéhě‑yu ìó ñuyíú‑a, núu xíǎⁿ vá càchí‑yu sá ñà túú cuěchi‑yu.
20 Desde que Deus criou o mundo, as suas qualidades invisíveis, isto é, o seu poder eterno e a sua natureza divina, têm sido vistas claramente. Os seres humanos podem ver tudo isso nas coisas que Deus tem feito e, portanto, eles não têm desculpa nenhuma.
21 Te cuěi ducaⁿ nǐ cutnùní iní‑yu cuèndá Yǎ Ndiǒxí dico ñá túú cuìní‑yu canehé‑yu sá yɨ́ñùhu núú‑gǎ nàcuáa tàú‑xi cunduu. Te ni ñà túú cuìní‑yu ndacáⁿ táhǔ‑yu núú‑gǎ cuèndá nchaa sá vǎha quìde ñaha‑gá xií‑yu, chi mee‑ni nchàa sá ñà túú vědana nàndɨ́hɨ ñùhu iní‑yu. Te quìdé‑yu dàtná quídé ɨ̀ɨⁿ ñáyiu ñá túú ndècu ndɨhɨ nchaa sá xìní tnùní‑xi. Te uuⁿ‑gá uuⁿ‑gá tá quìdé‑yu cuáháⁿ.
21 Eles sabem quem Deus é, mas não lhe dão a glória que ele merece e não lhe são agradecidos. Pelo contrário, os seus pensamentos se tornaram tolos, e a sua mente vazia está coberta de escuridão.
22 Te càchí‑yu sá cúǔ‑yu ñáyiu ío váha sàá sá xìní tnùní‑xi dico ñá ndàá, chi cùú‑yu ñáyiu ío nɨɨ dɨ̌quɨ́‑xi.
22 Eles dizem que são sábios, mas são tolos.
23 Te ñá túú cuìní‑yu cáháⁿ‑yu sá ǐo càhnu cuu Yá Ndiǒxí Yaá ndécú nchàa nduu nchaa quɨ́ú, chi da nchaa sá nǐ cadúha mèé‑yu quìde cahnú‑yu. Te ní cadúha‑yu nchaa sá nàhá ñáyiu ñá túú cùdíi ndècu ñuyíú‑a. Te ní cadúha‑yu sá nàhá quɨtɨ ndàva, ndɨhɨ sá nàhá quɨtɨ sàcuíta ñuhu mee‑xi, ndɨhɨ sá nàhá nchaa dava‑gá quɨtɨ, nchaa xíǎⁿ quídé càhnú‑yu.
23 Em vez de adorarem ao Deus imortal , adoram ídolos que se parecem com seres humanos, ou com pássaros, ou com animais de quatro patas, ou com animais que se arrastam pelo chão.
24 Te xíǎⁿ nǔu ní dáñá Yǎ Ndiǒxí quídě‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá sàni iní‑yu. Te xíǎⁿ ío quìde ndɨhɨ tnahá‑yu sá cuèhé sá dúhá sàcúú‑xí yɨ̀quɨ cuñú‑yu.
24 Por isso Deus entregou os seres humanos aos desejos do coração deles para fazerem coisas sujas e para terem relações vergonhosas uns com os outros.
25 Te ducaⁿ quìdé‑yu chi ñá túú sàndáá iní‑yu tnúhu ndáá tnúhu Yá Ndiǒxí. Te mee‑ni tnǔhu ndehnde sàndáá iní‑yu, te nèhé‑yu sá yɨ́ñùhu núú dàva sá nǐ cadúha‑gá ìó ñuyíú‑a ndɨhɨ dava sá ndèé andɨu te quìde cahnú‑yu, te ñá túú càchí‑yu sá méé‑gǎ ío càhnu cuu‑gá, dico mee‑gǎ xíní ñùhu‑xi cáháⁿ‑yu sá ǐo càhnu cuu‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ. Te ndáá ndisa sá ǐo càhnu cuu‑gá.
25 Eles trocam a verdade sobre Deus pela mentira e adoram e servem as coisas que Deus criou, em vez de adorarem e servirem o próprio Criador, que deve ser louvado para sempre. Amém !
26 Te sá dúcáⁿ ñà túú quìde váha‑yu núu xíǎⁿ ní dáñá‑nǎ Yǎ Ndiǒxí quídě‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá sàni iní méě‑yu. Te dava ñáyiu dɨ̀hɨ́ càháⁿ ndɨhɨ tnàhá‑yu ndɨ mèe dɨhɨ́‑yu te ñá túú quìdé‑yu nàcuáa ní nduu táhǔ‑yu cadá‑yu.
26 Por causa das coisas que essas pessoas fazem, Deus as entregou a paixões vergonhosas. Pois até as mulheres trocam as relações naturais pelas que são contra a natureza.
27 Te dɨu‑ni ducaⁿ xǐquide dava cue tée chi sàni cuehé sání dùha iní‑güedé sá cúú‑xí yɨ̀quɨ cuñú‑güedé ndɨ mèe tnaha tée‑güedé, chi càháⁿ ndɨhɨ tnàha ndɨ mee‑güedé te ñá túú quìde‑güedé nàcuáa ní nduu táhú‑güedě cada‑güedé, te sá dúcáⁿ quìde‑güedé te ñá túú tnàhí cùu váha iní‑güedé ndécú‑güedě, te ducaⁿ tnàhí tàú‑xi ndoho‑güedé cundecu‑güedé.
27 E também os homens deixam as relações naturais com as mulheres e se queimam de paixão uns pelos outros. Homens têm relações vergonhosas uns com os outros e por isso recebem em si mesmos o castigo que merecem por causa dos seus erros.
28 Te ñá túú tnàhí ñùhu iní‑yu Yá Ndiǒxí nǔu xíǎⁿ duuⁿ duuⁿ ní dáñá nìhnu ñaha‑gá xií‑yu sàni cuehé sání dùha iní‑yu, te quìdé‑yu nchaa sá ñà túú tàú‑yu cadá‑yu.
28 E, como não querem saber do verdadeiro conhecimento a respeito de Deus, ele entregou os seres humanos aos seus maus pensamentos, de modo que eles fazem o que não devem.
29 Te nchaa núú sǎ cuèhé sá dúhá cùnuu quidé‑yu. Te cue tée càháⁿ ndɨhɨ‑güedé ñáyiu dɨ̀hɨ́ te ñá dɨ́ú ñàdɨhɨ́‑güedé cúǔ‑yu. Te dɨu‑ni ducaⁿ xǐquide cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ chi càháⁿ ndɨhɨ́‑yu cue tée te ñá dɨ́ú yɨ̀ɨ́‑yu cùu‑güedé. Te mee‑ni sǎ ñà túú vǎha quìdé‑yu sá cúú‑xí tnàha ñáyiú‑yu, te xìhó‑yu cundecu ndɨhɨ́‑yu sá ndécú ndɨ̀hɨ dava‑gá tnàha ñáyiú‑yu, te ío sàni cuehé sání dùha iní‑yu sá cúú‑xí tnàha ñáyiú‑yu, te ío cuédú ínǐ‑yu, te sàhni tnahá‑yu, te ío plètú‑yu, te dàndahú tnáhǎ‑yu, te cùu úhú iní‑yu cue tnàha ñáyiú‑yu, te ío yɨtɨ yùhú‑yu.
29 Estão cheios de todo tipo de perversidade, maldade, ganância, vícios, ciúmes, crimes de morte, brigas, mentiras e malícia. Caluniam
30 Te càháⁿ cuèhé‑yu cuèndá nchaa dava‑gá tnàha ñáyiú‑yu, te cùu úhú iní‑yu Yá Ndiǒxí, te xio xio cuìní‑yu cunuu tnúhu‑yu, te mee‑ni sàni iní‑yu sá ǐo váha cunduú‑yu, te ío quìde cahnú‑yu mèé‑yu, te ío sàni iní‑yu sá cádá ǔhú‑yu tnàha ñáyiú‑yu, te ñá túú sàndáá iní‑yu ni tǎtǎ‑yu ni nǎnǎ‑yu.
30 e falam mal uns dos outros. Têm ódio de Deus e são atrevidos, orgulhosos e vaidosos. Inventam maneiras de fazer o mal, desobedecem aos pais,
31 Te ñá túú tècú tnùní‑yu sá vǎha, te ñá túú quìdé‑yu ɨɨⁿ sá càháⁿ‑yu, te ñá túú cùu iní‑yu nì ñáyiu cùu ndɨ meé‑yu, te ni dàva‑gá tnàha ñáyiú‑yu, te ñá túú quìde cahnu iní‑yu ɨɨⁿ sá cúmǎní nǔú tnáhǎ‑yu, te ni ñà túú cùndahú iní‑yu tnàha ñáyiú‑yu.
31 são imorais, não cumprem a palavra, não têm amor por ninguém e não têm pena dos outros.
32 Te Yá Ndiǒxí ní cachí‑gá sá ncháá ñǎyiu ducaⁿ xǐquide quɨ́hɨ́ⁿ‑yu núú ùhú núú ndàhú. Te xìní‑yu sá Yǎ Ndiǒxí daquɨ̀hɨ́ⁿ ñáhá‑gǎ xií‑yu núú ùhú núú ndàhú sá dúcáⁿ quìdé‑yu, dico uuⁿ‑gá quídě‑yu chi váha‑gá cúú ìní‑yu cue ñáyiu quìde datná quídé mèé‑yu.
32 Eles sabem que o mandamento de Deus diz que aqueles que fazem essas coisas merecem a morte. Mas mesmo assim continuam a fazê-las e, pior ainda, aprovam os que fazem as mesmas coisas que eles fazem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.