Romanos 13
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs VC
1 Te nchaa ñáyiu tàú‑yu quɨndáá iní‑yu nchaa cue tée cùchiuⁿ, chi Yá Ndiǒxí ní cachí‑gá sá cúndècu tée cùchiuⁿ ñuyíú‑a, núu xíǎⁿ xǐndecu‑güedé vitna.
1 Cada qual seja submisso às autoridades constituídas, porque não há autoridade que não venha de Deus; as que existem foram instituídas por Deus.
2 Te nchaa ñáyiu ñá túú sàndáá iní ñáhá xìi cue tée cùchiuⁿ ñá túú tnàhá iní Yǎ Ndiǒxí sá dúcáⁿ quìdé‑yu, chi mee‑gǎ ní cachí‑gá sá cúndècu‑güedé. Te nchaa ñáyiu ducaⁿ ñà túú sàndáá iní ñáhá xìi cue tée cùchiuⁿ nacháhu‑yu sá dúcáⁿ quìdé‑yu.
2 Assim, aquele que resiste à autoridade, opõe-se à ordem estabelecida por Deus; e os que a ela se opõem, atraem sobre si a condenação.
3 Te nchaa ñáyiu quìde váha ñá túú yùhú‑yu cue tée cùchiuⁿ chi quìde váha‑yu, dico nchaa ñáyiu ñá túú quìde váha chi xǐyùhú‑yu cue tée cùchiuⁿ. Te vitna núu nchòhó cuìní‑ndó sǎ vǎ yùhú‑ndó cuè tée cùchiuⁿ te chí cádá vǎha, te ducaⁿ te cáháⁿ váha‑güedé cuèndá‑ndó.
3 Em verdade, as autoridades inspiram temor, não porém a quem pratica o bem, e sim a quem faz o mal! Queres não ter o que temer a autoridade? Faze o bem e terás o seu louvor.
4 Te Yá Ndiǒxí ducaⁿ nǐ cachí‑gá cundecu‑güedé cuèndá cada‑güedé sá ñà túú nǎ cuu cundecu‑ndo, te núu ñá túú quìde váha‑ndo ndècu‑ndo te quɨyùhú iní‑ndó nǔú‑güedě, chi ñá túú àúⁿ nǎ cuu ndècu ndɨhɨ‑güedé tnúhu ndee ìní dandòho‑güedé nchaa ñáyiu ñá túú quìde váha, chi Yá Ndiǒxí ducaⁿ nǐ cachí‑gá cundecu‑güedé sá dúcáⁿ càda‑güedé dandòho‑güedé nchaa ñáyiu ñá túú quìde váha.
4 Porque ela é instrumento de Deus para teu bem. Mas, se fizeres o mal, teme, porque não é sem razão que leva a espada: é ministro de Deus, para fazer justiça e para exercer a ira contra aquele que pratica o mal.
5 Núu xíǎⁿ ío xìni ñuhu‑xi sá quɨ̀ndáá iní‑ndó nchàa cue tée cùchiuⁿ, te ñá dɨ́ú sǎ yùhú‑ndó dàndoho ñaha‑güedé xii‑ndo, chi cada‑ndo sǎ cútnùní iní‑ndó sǎ cúú‑xí ɨ̀ɨⁿ sá vǎha.
5 Portanto, é necessário submeter-se, não somente por temor do castigo, mas também por dever de consciência.
6 Chi dɨu cuèndá xíǎⁿ sàcáⁿ‑ndó dǐhúⁿ nǔú cuè tée cùchiuⁿ, te ducaⁿ chi Yá Ndiǒxí ducaⁿ nǐ cachí‑gá cundecu‑güedé te dɨu‑ná chìuⁿ ndeé‑güedé ñúhú ìní‑güedé.
6 É também por essa razão que pagais os impostos, pois os magistrados são ministros de Deus, quando exercem pontualmente esse ofício.
7 Te nacháhu‑ndo nchàa sá tàú‑ndó nǔú nchàa ñáyiu tàú‑ndó nǔú‑xi, te cuěi díhúⁿ tàú‑ndó cuèndá ñuhu‑ndo nǔú cuè tée cùchiuⁿ àdi nágá díhúⁿ tàú‑ndó nǔú‑güedě te nacháhu‑ndo nǔú‑güedě. Te ío‑gá canehe‑ndo sǎ yɨ́ñùhu núú nchàa ñáyiu cùnuu, te cáháⁿ váha‑ndo ndɨ̀hɨ́‑yu.
7 Pagai a cada um o que lhe compete: o imposto, a quem deveis o imposto; o tributo, a quem deveis o tributo; o temor e o respeito, a quem deveis o temor e o respeito.
8 Te vá dácuìdó‑ndó ndùu nacháhu‑ndo sǎ tàú‑ndó nǔú tnàha ñáyiu‑ndo, te cuu iní tnáhá‑ndó ɨ̀ɨⁿ ɨɨⁿ‑ndo. Te núu ducaⁿ quìde‑ndo ndecu‑ndo ña, te quìde‑ndo nchaa nacuáa càháⁿ tnúhu sá sánú ìchi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o.
8 A ninguém fiqueis devendo coisa alguma, a não ser o amor recíproco; porque aquele que ama o seu próximo cumpriu toda a lei.
9 Te duha ndùu tnúhu càháⁿ Yǎ Ndiǒxí cuèndá nchaa sá vǎ cúú càda‑o: “Nchaa nchòhó cue tée vá càháⁿ ndɨhɨ‑ndo ñǎyiu dɨ̀hɨ́ te núu ñá dɨ́ú ñàdɨhɨ́‑ndó cùú‑yu, te ducaⁿ‑ni nchàa nchohó cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ tucu vá càháⁿ ndɨhɨ‑ndo těe te núu ñá dɨ́ú yɨ̀ɨ‑ndo cuu‑güedé, te vá cáhní‑ndó tnàha ñáyiu‑ndo, te vá dúhú‑ndó sǎ ndécú ndɨ̀hɨ́‑yu, te vá dácàcu‑ndo cuéchi neñùú, te vá xíhó‑ndó sǎ ndécú ndɨ̀hɨ tnaha ñáyiu‑ndo”, nchaa xéhé càchí Yǎ Ndiǒxí sá vǎ cúú càda‑o. Te tnúhu‑a quìde‑o ndɨhɨ nchaa dava‑gá tnúhu sá sánú ìchi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o, te núu quìde‑o ɨngá tnúhu sá càchí‑xi: “Cuu iní‑ndó nchàa tnaha ñáyiu‑ndo dàtná cúú ìní‑ndó mèe‑ndo”, duha càháⁿ tnúhu‑áⁿ. Te nchaa dava‑gá quídé‑ó te núu quìde‑o nacuáa càháⁿ tnúhu‑a.
9 Pois os preceitos: Não cometerás adultério, não matarás, não furtarás, não cobiçarás, e ainda outros mandamentos que existam, eles se resumem nestas palavras: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
10 Te nchaa ñáyiu cùu iní tnàha ñáyiu‑xi te ñá túú quìde úhú iní‑yu tnàha ñáyiú‑yu, te núu ducaⁿ cùu iní‑yu tnàha ñáyiú‑yu te quìdé‑yu nàcuáa càháⁿ tnúhu sá sánú ìchi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o.
10 A caridade não pratica o mal contra o próximo. Portanto, a caridade é o pleno cumprimento da lei.
11 Te ducaⁿ xìni ñuhu‑xi cada‑ndo chi sa ní cutnùní iní‑ndó nàcuáa ta xìca nduu cuáháⁿ ñuyíú‑a, te ní sáá nduu sá ǐo xìni ñuhu‑xi ndixi túu iní‑ó càda‑o nchaa nacuáa càháⁿ Yǎ Ndiǒxí, chi vitna sa ní cuyatni‑gá nduu nàcuaca ñaha Xítohó Jesucrìstú xii‑o dàcúúxí ndèé cútnàhá ní sándáá iní‑ó tnǔhu‑gá.
11 Isso é tanto mais importante porque sabeis em que tempo vivemos. Já é hora de despertardes do sono. A salvação está mais perto do que quando abraçamos a fé.
12 Te cada iní‑ndó sǎ dàtná ɨɨⁿ niú sá sà ta cuyatni túndaá, ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu ñuyíú yǐcá cuěchi‑a chi sa ta cùyatni nduu quixi tucu Xítohó Jesucrìstú, te núu xíǎⁿ xíní ñùhu‑xi daña‑o nchaa sá cuèhé sá dúhá te cada‑o mèe‑ni sá vǎha, te ducaⁿ te ni ɨ̀ɨⁿ sá cuèhé sá dúhá vǎ cúnùu‑xi taxi tnuní ñáhá‑xí xìi‑o, te ducaⁿ te vá cúú‑gǎ‑ó dàtná ñáyiu ndècu núú néé chi cuu‑ná‑ó dàtná ñáyiu ndècu núú dìtó.
12 A noite vai adiantada, e o dia vem chegando. Despojemo-nos das obras das trevas e vistamo-nos das armas da luz.
13 Te cada‑o nchàa nacuáa tàú‑xi cunduu cundecu‑o dàtná tàú‑xi cada ñáyiu ndècu ichi Xítohó Jesucrìstú, te vá quɨ̀hɨ́ⁿ‑ó vìco cuehé vico duha, te vá cúú‑ó ñǎyiu quɨhu, te ni vǎ càháⁿ ndɨhɨ‑o ñǎyiu dɨ̀hɨ́ te núu ñá dɨ́ú ñàdɨhɨ́‑ó cùú‑yu, te ducaⁿ‑ni cuè ñáyiu dɨ̀hɨ́ tucu vá càháⁿ ndɨhɨ́‑yu tée te núu ñá dɨ́ú yɨ̀ɨ́‑yu cùu‑güedé, te ni vǎ cúndècu‑o ichi dɨ́ɨ́ ìní, te ni vǎ nàá‑ó ndɨ̀hɨ tnaha ñáyiu‑o, te ni vǎ cúú‑ó ñǎyiu cuédú íní.
13 Comportemo-nos honestamente, como em pleno dia: nada de orgias, nada de bebedeira; nada de desonestidades nem dissoluções; nada de contendas, nada de ciúmes.
14 Te vitna nchòhó daña‑ndo mèe‑ndo sá Xǐtohó Jesucrìstú ná chìndee ñaha‑gá xii‑ndo càda váha‑ndo cùndecu‑ndo datná quídé mèe‑gá ndécú‑gǎ, te vá cání‑gǎ iní‑ndó càda‑ndo datná ní xóo cada‑ndo cǔtnàhá ní cunuu nchàa sá cuèhé sá dúhá ìní‑ndó.
14 Ao contrário, revesti-vos do Senhor Jesus Cristo e não façais caso da carne nem lhe satisfaçais aos apetites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.